Atos 22
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 “Mennah, breedah un feddah, heichet moll vass ich habb zu sawwa fa mich selvaht.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Vo di leit keaht henn es eah Hebrayish shvetzt, voahra si noch even shtillah. Eah hott no ksawt,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ich binn en Yiddishah mann, geboahra in Tarsus, en shtatt in Cilicia, avvah ich voah ufgezowwa in dee do shtatt. Ich binn pinklich gland vadda veyyich di foah-feddah iahra Ksetz beim Gamaliel, un voah eahnshtlich fa Gott, grawt vi diah sind heit.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ich habb deah Vayk fafolkt biss an da doht, un habb mennah un veibsleit gebunna un si eikshtekt.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Da hohchen-preeshtah un awl di eldishti gevva zeiknis zu demm. Ich habb aw breefa grikt funn eena fa di breedah funn Damascus kfanga nemma, un binn no ganga fa di gebunnana an Jerusalem bringa fa si shtrohfa.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 No vi ich uf em vayk voah ay middawk nayksht an Damascus, uf aymol sheind en grohs licht fumm Himmel um mich rumm.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ich binn no uf da bodda kfalla un habb en shtimm keaht shvetza zu miah, ‘Saul, Saul, favass fafolksht du mich?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ich habb no andvat gevva, ‘Hah, veah bisht du?’ Eah hott no ksawt zu miah, ‘Ich binn Jesus funn Nazareth, deah es du fafolksht.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Dee vo bei miah voahra henn's licht ksenna un henn sich kfeicht, avvah si henn di shtimm nett keaht funn eem vo kshvetzt hott zu miah.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ich habb no kfrohkt, ‘Hah, vass soll ich du?’ No hott da Hah ksawt zu miah, ‘Shtay uf un gay in Damascus. Datt vatt's diah ksawt funn alles es du noch zu du hosht.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Veil ich nett sayna habb kenna veyyich's hell licht, henn selli vo bei miah voahra mich kfiaht bei di hand. Sellah vayk binn ich zu Damascus kumma.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Es voah en Gott-firchtichah mann noch em Ksetz datt, es Ananias kaysa hott. Eah voah nuff gegukt ditzu bei awl di Yudda vo datt gvoond henn.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eah is zu miah kumma, fannich miah kshtanna un hott ksawt, ‘Broodah Saul, sayn nau viddah.’ Grawt no havvich een ohgegukt un een ksenna.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Eah hott no veidah ksawt, ‘Da Gott funn unsah foah-feddah hott dich raus groofa es du sei villa vissa solsht, sellah Gerecht sayna solsht, un di shtimm funn seim maul heahra.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Du solsht en zeiya sei fa een, zu alli-ebbah funn alles es du ksenna un keaht hosht.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Un nau, vass bisht am voahra druff? Shtay uf un loss dich dawfa. Vesh dei sinda vekk vi du roofsht uf em Hah sei nohma.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Vo ich zrikk an Jerusalem kumma binn un im tempel voah am bayda, havvich da Hah ksenna in en vision.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Un eah hott ksawt zu miah, ‘Dummel dich un gay dabbah aus Jerusalem. Dei zeiknis veyyich miah zayla si nett ohnemma.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 No havvich ksawt, ‘Hah, si vissa es ich in awl di Yudda gmayna ganga binn un habb dee eikshtekt un faglobt vo an dich geglawbt henn.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Vo dei zeiya, da Stephen, umgebrocht is vadda, havvich dibei kshtanna un mei vatt ditzu gevva fa een doht macha. Ich habb acht gevva uf di glaydah funn denna vo een umgebrocht henn.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Eah hott noch ksawt zu miah, ‘Gay on, ich zayl dich veit vekk shikka zu di Heida.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Di drubb leit hott een abkeicht biss eah dess ksawt hott. No henn si naus gegrisha, “Butzet so en kall ab funn di eaht, so ebbah is nett fitt fa layva.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Vi si gegrisha henn, henn si iahra glaydah farissa un shtawb in di luft kshmissa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Da hauptmann hott no ksawt si sella een in di greeks-gnechta iahra haus nemma, un eah soll unnah-ksucht vadda bei gegaysheld vadda. Dess voah so es eah ausfinna kann favass di leit so naus gegrisha henn geyyich da Paulus.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Un vi si am een binna voahra mitt leddah bendel hott da Paulus ksawt zumm unnah-hauptmann vo nayksht dibei kshtanna hott, “Is es recht es diah en mann gayshla daufet es en Raymah is, un es nett shuldich kfunna is bei di Raymah?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Vo da unnah-hauptmann dess keaht hott, is eah ganga un zumm hauptmann ksawt, “Gebb du acht vass du dusht, deah mann is en Raymah.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Da hauptmann is no kumma un hott ksawt zumm Paulus, “Sawk miah moll, bisht du en Raymah?” Da Paulus hott ksawt, “Yau.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Da hauptmann hott andvat gevva, “Ich habb feel geld betzawld fa dee freiheit greeya.” Da Paulus hott no ksawt, “Yau, avvah ich voah frei geboahra.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Grawt no, sinn dee vo da Paulus unnah-sucha henn vella, vekk funn eem. Dinohch es da hauptmann keaht hott es eah en Raymah is, hott eah sich aw kfeicht veil eah een gebunna katt hott.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Veil eah vissa hott vella vass di uahsach is es di Yudda da Paulus so pshuldicht henn, hott eah da neksht dawk da Paulus lohs gmacht funn sei banda un hott di hohchen-preeshtah un di gans Council kaysa fa sich fasamla. No hott eah da Paulus runnah gebrocht un fannich si ksetzt.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.