2 Samuel 24

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Em Hah sei zann hott viddah gebrend geyyich Israel un eah hott da Dawfit geyyich si gedrayt un hott ksawt, “Gay un zayl di leit funn Israel un Juda.”
1 A cólera do Senhor se inflamou novamente contra Israel e excitou Davi contra eles, dizendo-lhe: Vai recensear Israel e Judá.
2 No hott da kaynich ksawt zumm Joab un sei greeks-hauptmennah es bei eem voahra, “Gaynd deich awl di shtamma funn Israel funn Dan zu Beer-Seba un zaylet di leit, so es ich vays vi feel leit es es sinn.”
2 Disse, pois, o rei a Joab e aos chefes do exército que estavam com ele: Percorrei todas as tribos de Israel, desde Dã até Bersabéia, e recenseai o povo, de maneira que eu saiba o seu número.
3 Avvah da Joab hott ksawt zumm kaynich, “Loss da Hah dei Gott di leit fameahra so es si en hunnaht mohl so feel sinn, un loss di awwa funn mei hah da kaynich dess sayna. Avvah favass vill mei hah da kaynich so en ding du?”
3 Joab disse ao rei: Que o Senhor, teu Deus, multiplique o povo cem vezes mais do que agora, aos olhos do rei, meu senhor. Mas que pretende o rei, meu senhor, com isso?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab un sei greeks-hauptmennah. So henn si da kaynich falossa un sinn ganga di leit zayla.
4 A ordem do rei, no entanto, prevaleceu sobre a opinião de Joab e dos chefes do exército. Eles deixaram o rei e foram fazer o recenseamento do povo de Israel.
5 Si sinn ivvah da Jordan ganga un henn kshlohfa nayksht an Aroer, sauda funn di shtatt im deich. No sinn si on noch Gad un Jaser ganga.
5 Passaram o Jordão e começaram por Aroer e a cidade situada no meio do vale, indo em seguida por Gad até Jaser.
6 Si sinn an Gilead un's land funn Tahtim-Hodsi ganga, un sinn no an Dan-Jaan geyyich Sidon kumma.
6 Foram depois a Galaad e à terra dos hiteus, em Cades, e chegaram até Dã. Dali se dirigiram para Sidon.
7 No sinn si an di fashteikt shtatt funn Tyrus un awl di shtett funn di Heffiddah un Kanaaniddah ganga. Endlich sinn si in di saut funn Juda an Beer-Seba ganga.
7 Atingiram a fortaleza de Tiro e passaram em todas as cidades dos heveus e dos cananeus, chegando até o Negeb de Judá, em Bersabéia.
8 Noch demm es si deich's gans land ganga voahra, sinn si zrikk an Jerusalem kumma am end funn nein moonet un zvansich dawk.
8 Percorreram assim toda a terra e voltaram a Jerusalém ao cabo de nove meses e vinte dias.
9 Da Joab hott no da nambah funn di leit gevva zumm kaynich. In Israel voahra acht hunnaht dausend goodi mennah es es shvatt yoosa henn kenna, un in Juda fimf hunnaht dausend.
9 Joab entregou ao rei o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que manejavam a espada; e, em Judá, quinhentos mil homens.
10 Avvah da Dawfit voah gebaddaht im hatz noch demm es eah di leit gezayld katt hott, un eah hott ksawt zumm Hah, “Ich habb veesht ksindicht mitt vass ich gedu habb. Nau, oh Hah, nemm di shuld funn deim gnecht vekk. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
10 Depois que foi recenseado o povo, Davi sentiu remorsos e disse ao Senhor: Cometi um grande pecado, fazendo isso. Mas agora apagai, ó Senhor, a culpa de vosso servo, porque procedi nesciamente.
11 Vo da Dawfit ufkshtanna is da neksht meiya, is dess vatt fumm Hah zumm brofayt Gad, em Dawfit sei roht-gevvah, kumma:
11 Levantando-se Davi no dia seguinte, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Gad, o vidente de Davi, nestes termos:
12 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ay ding aus drei fa nemma; es is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
12 Vai dizer a Davi: Assim fala o Senhor: Proponho-te três coisas: - escolhe uma delas, e eu ta infligirei.
13 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt, “Soll sivva yoah hungahs-noht uf dei land kumma? Adda solsht du drei moonet shpringa funn dei feinda diveil es si diah nohch kumma? Adda vitt du drei dawk peshtelens in deim land havva? Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
13 Gad veio ter com Davi e referiu-lhe estas palavras ajuntando: Preferes que venham sobre a tua terra sete anos de fome, ou que fujas durante três meses diante de teus inimigos que te perseguirão, ou que a peste assole a tua terra durante três dias? Reflete, pois, e vê o que devo responder a quem me enviou.
14 Da Dawfit hott ksawt zumm Gad, “Ich habb grohsah angsht. Loss uns im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit grohs is. Avvah loss mich nett in di hend funn mennah falla.”
14 Davi respondeu a Gad: Estou em grande angústia. É melhor cairmos nas mãos do Senhor, cuja misericórdia é grande, do que cair nas mãos dos homens! E Davi escolheu a peste.
15 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt funn sellah meiya on biss an di ksetzt zeit, un sivvatzich dausend leit sinn kshtauva funn Dan zu Beer-Seba.
15 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel, desde a manhã daquele dia até o prazo marcado. Ora, foi nos dias da colheita do trigo que o flagelo começou no povo, e morreram setenta mil homens da população, desde Dã até Bersabéia.
16 Vo da engel sei hand naus kshtrekt hott fa Jerusalem shlauwa, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab.” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah fumm Araunah, da Jebusiddah.
16 a E o Senhor enviou um anjo sobre Jerusalém para destruí-la.
17 Da Dawfit hott da engel ksenna es am di leit nunnah shlauwa voah un eah hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Loss dei hand uf mich un mei family falla.”
17 Vendo Davi o anjo que feria o povo, disse ao Senhor: Vede, Senhor: fui eu que pequei; eu é que sou o culpado! Esse pequeno rebanho, porém, que fez ele? Que a tua mão se abata sobre mim e sobre a minha família! O Senhor arrependeu-se então de ter mandado aquele flagelo e disse ao anjo que exterminava o povo: Basta! Retira agora a tua mão. O anjo do Senhor se encontrava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
18 Sellah dawk is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Gay nuff un bau en awldah zumm Hah uf em dresha-floah fumm Araunah da Jebusiddah.”
18 Gad veio ter com Davi naquele dia e disse-lhe: Sobe e levanta um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 So is da Dawfit nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Davi subiu, segundo a palavra de Gad, intérprete da ordem do Senhor.
20 Vo da Araunah nunnah gegukt hott un ksenna hott es da kaynich un sei mennah am geyyich een kumma sinn, is eah naus ganga un hott sich gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht uf em bodda.
20 Ornã, que estava debulhando o trigo, viu aproximar-se dele o rei com a sua comitiva. Adiantou-se e prostrou-se por terra diante do rei,
21 Da Araunah hott ksawt, “Favass is da kaynich zu seim gnecht kumma?” Da kaynich hott ksawt, “Ich binn kumma dei dresha-floah kawfa fa en awldah zumm Hah bauwa druff, so es dess peshtelens uf di leit kshtobt vatt.”
21 dizendo: Por que vem o rei, meu senhor, à casa de seu servo? Para comprar a tua eira, disse Davi, e aqui construir um altar ao Senhor, a fim de que o flagelo cesse de devorar o povo.
22 Da Araunah hott ksawt zumm Dawfit, “Loss mei hah da kaynich nemma vass-evvah es eah vill un's uf opfahra. Do sinn oxa fa en brand-opfah, un do sinn di dresha shlidda un di ox-yocha fa's hols.
22 Ornã disse a Davi: Tome-a, pois, o meu senhor e rei, e faça o que lhe parecer bom! Aqui tens os bois para o holocausto, e o carro e o jugo dos bois para lenha.
23 Ich, da Araunah, oh kaynich, gebb alles zumm kaynich.” Da Araunah hott aw ksawt, “Loss da Hah dei Gott dei opfah ohnemma.”
23 O servo de meu senhor e rei, dá-lhe tudo. E Ornã ajuntou: Que o Senhor, teu Deus, te seja propício!
24 Avvah da kaynich hott ksawt zumm Araunah, “Nay, ich vill betzawla difoah. Ich zayl nett en brand-opfah opfahra zumm Hah, mei Gott, es mich nix gekosht hott.” So hott da Dawfit da dresha-floah un di oxa gekawft fa fuftzich shtikkah silvah.
24 Não assim, disse o rei; mas pagar-te-ei o seu justo valor. Não oferecerei ao Senhor, meu Deus, holocaustos que não me tenham custado nada. E Davi comprou a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 Da Dawfit hott no en awldah zumm Hah gebaut datt un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. No hott da Hah em Dawfit sei gebayt fa's land keaht, un di peshtelens ivvah Israel voah kshtobt.
25 Levantou ali um altar ao Senhor, e ofereceu sobre ele holocaustos e sacrifícios pacíficos. O Senhor compadeceu-se da terra, e cessou o flagelo que assolava Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.