2 Samuel 24
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Em Hah sei zann hott viddah gebrend geyyich Israel un eah hott da Dawfit geyyich si gedrayt un hott ksawt, “Gay un zayl di leit funn Israel un Juda.”
1 E, mais uma vez, a ira do SENHOR acendeu-se contra Israel, e ele moveu Davi contra eles para dizer: Ide e enumerai Israel e Judá.
2 No hott da kaynich ksawt zumm Joab un sei greeks-hauptmennah es bei eem voahra, “Gaynd deich awl di shtamma funn Israel funn Dan zu Beer-Seba un zaylet di leit, so es ich vays vi feel leit es es sinn.”
2 Porque o rei disse a Joabe, o capitão do exército, que estava com ele: Ide, agora, por todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e enumerai o povo, para que eu possa saber o número do povo.
3 Avvah da Joab hott ksawt zumm kaynich, “Loss da Hah dei Gott di leit fameahra so es si en hunnaht mohl so feel sinn, un loss di awwa funn mei hah da kaynich dess sayna. Avvah favass vill mei hah da kaynich so en ding du?”
3 E Joabe disse ao rei: Ora, o SENHOR teu Deus acrescenta ao povo tantos quantos forem, um cêntuplo, e que os olhos do meu senhor, o rei, possam enxergar isto; mas, por que o meu senhor, o rei, deleita-se nesta coisa?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab un sei greeks-hauptmennah. So henn si da kaynich falossa un sinn ganga di leit zayla.
4 Não obstante, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe, e contra os capitães do exército. E Joabe e os capitães do exército se retiraram da presença do rei para enumerar o povo de Israel.
5 Si sinn ivvah da Jordan ganga un henn kshlohfa nayksht an Aroer, sauda funn di shtatt im deich. No sinn si on noch Gad un Jaser ganga.
5 E eles passaram sobre o Jordão, e acamparam em Aroer, no lado direito da cidade que se assenta no meio do rio de Gade, em direção a Jazer;
6 Si sinn an Gilead un's land funn Tahtim-Hodsi ganga, un sinn no an Dan-Jaan geyyich Sidon kumma.
6 então eles chegaram a Gileade, e à terra de Cades; e chegaram a Dã-Jaã, e perto de Sidom,
7 No sinn si an di fashteikt shtatt funn Tyrus un awl di shtett funn di Heffiddah un Kanaaniddah ganga. Endlich sinn si in di saut funn Juda an Beer-Seba ganga.
7 e chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus, e dos cananeus; e saíram em direção ao sul de Judá, até Berseba.
8 Noch demm es si deich's gans land ganga voahra, sinn si zrikk an Jerusalem kumma am end funn nein moonet un zvansich dawk.
8 Assim, quando haviam passado por toda a terra, chegaram a Jerusalém, ao fim de nove meses e vinte dias.
9 Da Joab hott no da nambah funn di leit gevva zumm kaynich. In Israel voahra acht hunnaht dausend goodi mennah es es shvatt yoosa henn kenna, un in Juda fimf hunnaht dausend.
9 E Joabe entregou a soma do número das pessoas ao rei; e havia em Israel oitocentos mil homens valentes que desembainhavam a espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10 Avvah da Dawfit voah gebaddaht im hatz noch demm es eah di leit gezayld katt hott, un eah hott ksawt zumm Hah, “Ich habb veesht ksindicht mitt vass ich gedu habb. Nau, oh Hah, nemm di shuld funn deim gnecht vekk. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
10 E o coração de Davi o feriu depois de ele haver enumerado o povo. E Davi disse ao SENHOR: Pequei grandemente naquilo que fiz; e, agora, suplico-te, ó SENHOR, retira a iniquidade do teu servo; porquanto agi mui loucamente.
11 Vo da Dawfit ufkshtanna is da neksht meiya, is dess vatt fumm Hah zumm brofayt Gad, em Dawfit sei roht-gevvah, kumma:
11 Porque, quando Davi estava de pé, pela manhã, a palavra do SENHOR veio ao profeta Gade, o vidente de Davi, dizendo:
12 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ay ding aus drei fa nemma; es is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
12 Vai e diz a Davi: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe uma delas para que eu possa fazê-la para ti.
13 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt, “Soll sivva yoah hungahs-noht uf dei land kumma? Adda solsht du drei moonet shpringa funn dei feinda diveil es si diah nohch kumma? Adda vitt du drei dawk peshtelens in deim land havva? Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
13 Assim, Gade veio até Davi, e contou-lhe, e lhe disse: Vir-te-ão sete anos de fome na tua terra? Ou queres tu fugir três meses diante dos teus inimigos, enquanto eles te perseguem? Ou que haja três dias de peste na tua terra? Agora, aconselha, e vê qual resposta devo retornar àquele que me enviou.
14 Da Dawfit hott ksawt zumm Gad, “Ich habb grohsah angsht. Loss uns im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit grohs is. Avvah loss mich nett in di hend funn mennah falla.”
14 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque as suas misericórdias são grandes; e que eu não caia na mão de homem.
15 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt funn sellah meiya on biss an di ksetzt zeit, un sivvatzich dausend leit sinn kshtauva funn Dan zu Beer-Seba.
15 Assim, o SENHOR enviou uma peste sobre Israel desde a manhã até a hora determinada; e ali morreram do povo, desde Dã até Berseba, setenta mil homens.
16 Vo da engel sei hand naus kshtrekt hott fa Jerusalem shlauwa, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab.” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah fumm Araunah, da Jebusiddah.
16 E quando o anjo estendeu a sua mão sobre Jerusalém para destruí-la, o SENHOR se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía o povo: Basta! Retém, agora, a tua mão. E o anjo do SENHOR estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Da Dawfit hott da engel ksenna es am di leit nunnah shlauwa voah un eah hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Loss dei hand uf mich un mei family falla.”
17 E Davi falou ao SENHOR, quando viu o anjo que feria o povo, e disse: Eis que pequei e procedi impiamente; mas estas ovelhas, o que fizeram elas? Que a tua mão, rogo-te, esteja contra mim, e contra a casa do meu pai.
18 Sellah dawk is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Gay nuff un bau en awldah zumm Hah uf em dresha-floah fumm Araunah da Jebusiddah.”
18 E Gade veio naquele dia até Davi, e disse a ele: Sobe, levanta um altar ao SENHOR na eira de Araúna, o jebuseu.
19 So is da Dawfit nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 E Davi, segundo o dizer de Gade, subiu, conforme ordenou o SENHOR.
20 Vo da Araunah nunnah gegukt hott un ksenna hott es da kaynich un sei mennah am geyyich een kumma sinn, is eah naus ganga un hott sich gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht uf em bodda.
20 E Araúna olhou, e viu o rei e os seus servos vindo em sua direção; e Araúna saiu, e se curvou com o seu rosto em terra diante do rei.
21 Da Araunah hott ksawt, “Favass is da kaynich zu seim gnecht kumma?” Da kaynich hott ksawt, “Ich binn kumma dei dresha-floah kawfa fa en awldah zumm Hah bauwa druff, so es dess peshtelens uf di leit kshtobt vatt.”
21 E Araúna disse: Por que veio o meu senhor, o rei, até o seu servo? E Davi disse: Para comprar de ti a eira, para construir um altar para o SENHOR, para que a praga possa ser detida do povo.
22 Da Araunah hott ksawt zumm Dawfit, “Loss mei hah da kaynich nemma vass-evvah es eah vill un's uf opfahra. Do sinn oxa fa en brand-opfah, un do sinn di dresha shlidda un di ox-yocha fa's hols.
22 E Araúna disse a Davi: Que o meu senhor, o rei, tome e ofereça o que parecer bom a si; eis que aqui estão bois para sacrifício queimado, e instrumentos para joeiramento e outros instrumentos dos bois para lenha.
23 Ich, da Araunah, oh kaynich, gebb alles zumm kaynich.” Da Araunah hott aw ksawt, “Loss da Hah dei Gott dei opfah ohnemma.”
23 Todas estas coisas fez Araúna, como um rei dá ao rei. E Araúna disse ao rei: O SENHOR teu Deus te aceita.
24 Avvah da kaynich hott ksawt zumm Araunah, “Nay, ich vill betzawla difoah. Ich zayl nett en brand-opfah opfahra zumm Hah, mei Gott, es mich nix gekosht hott.” So hott da Dawfit da dresha-floah un di oxa gekawft fa fuftzich shtikkah silvah.
24 E o rei disse a Araúna: Não! Certamente desejo comprá-la de ti mediante um preço; tampouco oferecerei ofertas queimadas ao SENHOR meu Deus daquilo que não me custar nada. Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta shekels de prata.
25 Da Dawfit hott no en awldah zumm Hah gebaut datt un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. No hott da Hah em Dawfit sei gebayt fa's land keaht, un di peshtelens ivvah Israel voah kshtobt.
25 E Davi construiu ali um altar para o SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz. Assim, o SENHOR foi suplicado em favor da terra, e a praga foi detida de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.