2 Samuel 24

Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Em Hah sei zann hott viddah gebrend geyyich Israel un eah hott da Dawfit geyyich si gedrayt un hott ksawt, “Gay un zayl di leit funn Israel un Juda.”
1 E a ira do SENHOR se tornou a acender contra Israel; e incitou a Davi contra eles, dizendo: Vai, numera a Israel e a Judá.
2 No hott da kaynich ksawt zumm Joab un sei greeks-hauptmennah es bei eem voahra, “Gaynd deich awl di shtamma funn Israel funn Dan zu Beer-Seba un zaylet di leit, so es ich vays vi feel leit es es sinn.”
2 Disse, pois, o rei a Joabe, capitão do exército, o qual tinha consigo: Agora percorre todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e numera o povo, para que eu saiba o número do povo.
3 Avvah da Joab hott ksawt zumm kaynich, “Loss da Hah dei Gott di leit fameahra so es si en hunnaht mohl so feel sinn, un loss di awwa funn mei hah da kaynich dess sayna. Avvah favass vill mei hah da kaynich so en ding du?”
3 Então disse Joabe ao rei: Ora, multiplique o SENHOR teu Deus a este povo cem vezes tanto quanto agora é, e os olhos do rei meu senhor o vejam; mas, por que deseja o rei meu senhor este negócio?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab un sei greeks-hauptmennah. So henn si da kaynich falossa un sinn ganga di leit zayla.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe, e contra os capitães do exército; Joabe, pois, saiu com os capitães do exército da presença do rei, para numerar o povo de Israel.
5 Si sinn ivvah da Jordan ganga un henn kshlohfa nayksht an Aroer, sauda funn di shtatt im deich. No sinn si on noch Gad un Jaser ganga.
5 E passaram o Jordão; e acamparam-se em Aroer, à direita da cidade que está no meio do ribeiro de Gade, junto a Jazer.
6 Si sinn an Gilead un's land funn Tahtim-Hodsi ganga, un sinn no an Dan-Jaan geyyich Sidon kumma.
6 E foram a Gileade, e à terra baixa de Hodsi; também foram até Dã-Jaã, e ao redor de Sidom.
7 No sinn si an di fashteikt shtatt funn Tyrus un awl di shtett funn di Heffiddah un Kanaaniddah ganga. Endlich sinn si in di saut funn Juda an Beer-Seba ganga.
7 E foram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para o lado do sul de Judá, a Berseba.
8 Noch demm es si deich's gans land ganga voahra, sinn si zrikk an Jerusalem kumma am end funn nein moonet un zvansich dawk.
8 Assim percorreram toda a terra; e ao cabo de nove meses e vinte dias voltaram a Jerusalém.
9 Da Joab hott no da nambah funn di leit gevva zumm kaynich. In Israel voahra acht hunnaht dausend goodi mennah es es shvatt yoosa henn kenna, un in Juda fimf hunnaht dausend.
9 E Joabe deu ao rei a soma do número do povo contado; e havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que arrancavam da espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10 Avvah da Dawfit voah gebaddaht im hatz noch demm es eah di leit gezayld katt hott, un eah hott ksawt zumm Hah, “Ich habb veesht ksindicht mitt vass ich gedu habb. Nau, oh Hah, nemm di shuld funn deim gnecht vekk. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
10 E pesou o coração de Davi, depois de haver numerado o povo; e disse Davi ao Senhor: Muito pequei no que fiz; porém agora ó Senhor, peço-te que perdoes a iniqüidade do teu servo; porque tenho procedido mui loucamente.
11 Vo da Dawfit ufkshtanna is da neksht meiya, is dess vatt fumm Hah zumm brofayt Gad, em Dawfit sei roht-gevvah, kumma:
11 Levantando-se, pois, Davi pela manhã, veio a palavra do Senhor ao profeta Gade, vidente de Davi, dizendo:
12 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ay ding aus drei fa nemma; es is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
12 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te ofereço; escolhe uma delas, para que ta faça.
13 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt, “Soll sivva yoah hungahs-noht uf dei land kumma? Adda solsht du drei moonet shpringa funn dei feinda diveil es si diah nohch kumma? Adda vitt du drei dawk peshtelens in deim land havva? Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
13 Foi, pois, Gade a Davi, e fez-lho saber; e disse-lhe: Queres que sete anos de fome te venham à tua terra; ou que por três meses fujas de teus inimigos, e eles te persigam; ou que por três dias haja peste na tua terra? Delibera agora, e vê que resposta hei de dar ao que me enviou.
14 Da Dawfit hott ksawt zumm Gad, “Ich habb grohsah angsht. Loss uns im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit grohs is. Avvah loss mich nett in di hend funn mennah falla.”
14 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; porém caiamos nas mãos do Senhor, porque muitas são as suas misericórdias; mas nas mãos dos homens não caia eu.
15 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt funn sellah meiya on biss an di ksetzt zeit, un sivvatzich dausend leit sinn kshtauva funn Dan zu Beer-Seba.
15 Então enviou o Senhor a peste a Israel, desde a manhã até ao tempo determinado; e desde Dã até Berseba, morreram setenta mil homens do povo.
16 Vo da engel sei hand naus kshtrekt hott fa Jerusalem shlauwa, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab.” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah fumm Araunah, da Jebusiddah.
16 Estendendo, pois, o anjo a sua mão sobre Jerusalém, para a destruir, o Senhor se arrependeu daquele mal; e disse ao anjo que fazia a destruição entre o povo: Basta, agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Da Dawfit hott da engel ksenna es am di leit nunnah shlauwa voah un eah hott ksawt zumm Hah, “Gukk moll, ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Loss dei hand uf mich un mei family falla.”
17 E, vendo Davi ao anjo que feria o povo, falou ao Senhor, dizendo: Eis que eu sou o que pequei, e eu que iniquamente procedi; porém estas ovelhas que fizeram? Seja, pois, a tua mão contra mim, e contra a casa de meu pai.
18 Sellah dawk is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Gay nuff un bau en awldah zumm Hah uf em dresha-floah fumm Araunah da Jebusiddah.”
18 E Gade veio naquele mesmo dia a Davi, e disse-lhe: Sobe, levanta ao Senhor um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 So is da Dawfit nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Davi subiu conforme à palavra de Gade, como o Senhor lhe tinha ordenado.
20 Vo da Araunah nunnah gegukt hott un ksenna hott es da kaynich un sei mennah am geyyich een kumma sinn, is eah naus ganga un hott sich gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht uf em bodda.
20 E olhou Araúna, e viu que vinham para ele o rei e os seus servos; saiu, pois, Araúna e inclinou-se diante do rei com o rosto em terra.
21 Da Araunah hott ksawt, “Favass is da kaynich zu seim gnecht kumma?” Da kaynich hott ksawt, “Ich binn kumma dei dresha-floah kawfa fa en awldah zumm Hah bauwa druff, so es dess peshtelens uf di leit kshtobt vatt.”
21 E disse Araúna: Por que vem o rei meu Senhor ao seu servo? E disse Davi: Para comprar de ti esta eira, a fim de edificar nela um altar ao Senhor, para que este castigo cesse de sobre o povo.
22 Da Araunah hott ksawt zumm Dawfit, “Loss mei hah da kaynich nemma vass-evvah es eah vill un's uf opfahra. Do sinn oxa fa en brand-opfah, un do sinn di dresha shlidda un di ox-yocha fa's hols.
22 Então disse Araúna a Davi: Tome, e ofereça o rei meu senhor o que bem parecer aos seus olhos; eis aí bois para o holocausto, e os trilhos, e o aparelho dos bois para a lenha.
23 Ich, da Araunah, oh kaynich, gebb alles zumm kaynich.” Da Araunah hott aw ksawt, “Loss da Hah dei Gott dei opfah ohnemma.”
23 Tudo isto deu Araúna ao rei; disse mais Araúna ao rei: O Senhor teu Deus tome prazer em ti.
24 Avvah da kaynich hott ksawt zumm Araunah, “Nay, ich vill betzawla difoah. Ich zayl nett en brand-opfah opfahra zumm Hah, mei Gott, es mich nix gekosht hott.” So hott da Dawfit da dresha-floah un di oxa gekawft fa fuftzich shtikkah silvah.
24 Porém o rei disse a Araúna: Não, mas por preço justo to comprarei, porque não oferecerei ao Senhor meu Deus holocaustos que não me custem nada. Assim Davi comprou a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 Da Dawfit hott no en awldah zumm Hah gebaut datt un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. No hott da Hah em Dawfit sei gebayt fa's land keaht, un di peshtelens ivvah Israel voah kshtobt.
25 E edificou ali Davi ao Senhor um altar, e ofereceu holocaustos, e ofertas pacíficas. Assim o Senhor se aplacou para com a terra e cessou aquele castigo de sobre Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.