2 Samuel 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Noch demm es da Saul doht voah, is da Dawfit zrikk kumma funn di Amalekiddah shlachta, un is zvay dawk in Ziklag geblivva.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Uf em dridda dawk is en mann fumm Saul sei camp kumma mitt farissani glaydah un shtawb uf em kobb. Vo eah zumm Dawfit kumma is, is eah uf da bodda kfalla un hott sich nunnah gebikt fa een eahra.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 “Vo kumsht du bei?” hott da Dawfit kfrohkt. Da mann hott ksawt, “Ich binn vekk kumma funn di Israeliddah iahra camp.”
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 “Vee is es ganga datt?” hott da Dawfit kfrohkt. “Sawk miah's.” Da mann hott ksawt, “Di mennah sinn fumm greek feld kshprunga, un feel funn eena sinn doht gmacht vadda. Da Saul un sei boo da Jonathan sinn aw doht.”
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 No hott da Dawfit ksawt zu em yunga mann es dess vatt gebrocht hott, “Vee vaysht du es da Saul un sei boo da Jonathan doht sinn?”
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Un da yung mann hott ksawt, “Ich binn unfahoft uf da Berg Gilboa kumma, un datt voah da Saul un hott sich uf sei shpiah falla glost. Di greeks-veyya un di reidah voahra shiah uf eem.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Vo eah rumm gedrayt is un mich ksenna hott, hott eah naus groofa zu miah. Un ich habb ksawt, ‘Do binn ich.’
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Eah hott mich no kfrohkt, ‘Veah bisht du?’ Un ich habb ksawt, ‘Ich binn en Amalekiddah.’
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 No hott eah ksawt zu miah, ‘Kumm do rivvah un mach mich doht. Ich binn am veesht deich macha un binn alsnoch levendich.’
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 No binn ich nivvah ganga un habb een doht gmacht, veil ich gvist habb es eah nett layva kann noch demm es eah sich falla glost hott. Ich habb da krohn funn sei kobb gnumma un's band funn sei oahm, un habb si do zu meim hah gebrocht.”
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Da Dawfit un awl sei mennah henn no hohld gnumma an iahra glaydah un henn si farissa.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Si henn keild un kfasht biss ohvets un henn gveind fa da Saul un sei boo da Jonathan, un aw fa em Hah sei greeks-gnechta im land Israel, veil si doht gmacht voahra mitt em shvatt.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm yunga mann es es vatt gebrocht hott, “Funn vo bisht du?” Eah hott ksawt, “Ich binn da boo funn en ausahrah, en Amalekiddah.”
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Da Dawfit hott een kfrohkt, “Vee is es es du dich nett kfeicht hosht fa em Hah sei ksalbdah doht macha?”
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 No hott da Dawfit ayns funn sei mennah groofa un hott ksawt, “Gay un hakk een nunnah!” No hott eah een nunnah kakt un en doht gmacht.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Da Dawfit hott ksawt katt zu eem, “Dei bloot is uf dei ayknah kobb, fa dei ayya maul hott geyyich dich kshvetzt un ksawt, ‘Ich habb em Hah sei ksalbdah doht gmacht.’”
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Da Dawfit hott dess leicht-leet ksunga veyyich em Saul un sei boo da Jonathan.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 Eah hott en gebott gevva es awl di leit funn Juda dess leet lanna sella. Es is es bow-leet kaysa, un is ufkshrivva im Buch funn di Ufrichticha:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 “Dei hallichkeit, oh Israel, leit doht gmacht drovva in dei hohchi bletz,
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Fazaylet's nett in Gath,
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 Oh berga funn Gilboa,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Da bow fumm Jonathan hott nett zrikk gedrayt,
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 Da Saul un da Jonathan,
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 Oh dochtahra funn Israel,
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 Vee oahrich sinn di mechticha kfalla im greek!
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 In dreebsawl doon ich leida fa dich, mei broodah Jonathan,
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 Vee oahrich sinn di mechticha kfalla!
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.