2 Samuel 18
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Da Dawfit hott no sei mennah zammah gebrocht, un si fadayld in dausends un hunnahts un hott ivvah-saynah ivvah si gedu.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Eah hott dee greeks-gnechta naus kshikt, en driddel unnich da Joab, en driddel unnich em Joab sei broodah da Abisai, di Zeruia iahra boo, un en driddel unnich da Itthai da Gathiddah. Da kaynich hott di mennah ksawt, “Ich selvaht zayl aw naus gay mitt eich.”
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Avvah di mennah henn ksawt, “Nay, du musht nett naus gay; vann miah gyawkt vadda, gevva si nix drumm veyyich uns. Even vann dihelft funn uns doht gmacht vadda gevva si nix drumm, avvah du bisht zeyya dausend funn uns veaht. Es veah bessah vann du do in di shtatt bleiva daytsht un uns hilf shikka funn do.”
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Da kaynich hott no ksawt, “Ich du vass-evvah es diah's besht denket.” So hott da kaynich nayvich em doah kshtanna diveil es di mennah fabei gloffa sinn in drubba funn hunnahts un dausends.
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Da kaynich hott no ksawt zumm Joab, em Abisai un em Itthai, “Gaynd leicht mitt da yung mann, Absalom, fa mei sayk.” Awl di mennah henn da Dawfit keaht gebodda gevva veyyich em Absalom zu sei ivvah-saynah.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Di mennah sinn no in's feld ganga fa Israel fechta, un si henn kfochta im bush funn Ephraim.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Datt henn em Dawfit sei mennah di evvahsht-hand grikt ivvah di mennah funn Israel, un's voahra feel leit doht gmacht—zvansich dausend mennah.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Si voahra ivvahrawlich am fechta un di kfoah fun im bush sei hott may doht gmacht sellah dawk es es shvatt.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Nau da Absalom hott fumm Dawfit sei mennah ohgedroffa im bush. Eah voah am en aysel reida, un da aysel is unnich en grohsah aycha-bohm ganga mitt dikki nesht. Em Absalom sei kobb is shtekka geblivva im bohm. Da aysel is on ganga un hott da Absalom datt henka glost.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Vo ayns funn di mennah dess ksenna hott, hott eah em Joab ksawt, “Ich habb yusht da Absalom ksenna am in en aycha-bohm henka.”
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Un da Joab hott ksawt zumm mann es eem dess ksawt hott, “Vass! Du hosht een ksenna! Favass hosht du een nett uf da bodda kshlauwa grawt datt? No hett ich diah zeyya shtikkah silvah un en belt gevva.”
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Avvah da mann hott ksawt, “Even vann du miah en dausend shtikkah silvah in di hand gedu hetsht, hett ich mei hand nett ufkohva geyyich em kaynich sei boo. Miah henn awl da kaynich keaht sawwa zu diah, em Abisai un em Itthai, ‘Gevvet acht uf mei boo da Absalom fa mich.’
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Vann ich mei layva in di kfoah gedu hett bei em kaynich nett heicha, un da kaynich hett keaht difunn—eah heaht veyyich alles—dann hetsht du nett bei miah kshtanna.”
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Da Joab hott no ksawt, “Ich kann nett do zeit faveila mitt diah.” No hott eah drei shpiahs in di hand gnumma un hott si deich em Absalom sei hatz kshtohsa diveil es eah noch levendich im aycha-bohm voah.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Un zeyya fumm Joab sei greeks-ksha drawwah sinn um da Absalom rumm ganga un henn een kshlauwa un en doht gmacht.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 No hott da Joab's blohs-hann geblohsa, un di leit henn ufkeaht Israel nohch gay, veil da Joab si kshtobt hott.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Si henn da Absalom gnumma un henn een in en grohs loch kshmissa datt im bush, un henn en grohsah haufa shtay ovva uf een gedu. Un awl di Israeliddah henn sich fabutzt un sinn haym kshprunga.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Vo da Absalom noch glaybt hott, hott eah en shtaynichah poshta ufksetzt katt fa en eidenkes fa sich selvaht uf em kaynich-grund in di valley. Eah hott ksawt, “Ich habb kenn boo fa's ohdenkes funn meim nohma on nemma.” So hott eah demm ohdenkes-poshta sei ayknah nohma gevva, un's is alsnoch em Absalom sei Ohdenkes-Shtay kaysa.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 No hott da Ahimaaz, em Zadok sei boo ksawt, “Loss mich shpringa un's vatt zumm kaynich nemma es da Hah een frei gmacht hott funn sei feinda.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Da Joab hott ksawt, “Du bisht nett da mann fa dess vatt drawwa heit. Du kansht's du samm anri zeit, avvah nett heit, veil em kaynich sei boo doht is.”
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 No hott da Joab ksawt zu en Kushiddah, “Gay un sawk em kaynich vass du ksenna hosht.” Da Kushiddah hott sich nunnah gebikt fannich em Joab un is kshprunga.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Em Zadok sei boo, da Ahimaaz, hott no viddah ksawt zumm Joab, “Loss kumma vass vill, avvah doch loss mich hinnich em Kushiddah nohch shpringa.” Da Joab hott ksawt, “Favass vitt du gay, mei boo? Du hosht kenn vatt zu bringa es du betzawld vasht difoah.”
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Eah hott ksawt, “Loss kumma vass vill, ich dayt gleicha shpringa.” No hott da Joab ksawt, “Shpring!” Da Ahimaaz is no da vayk deich di plains ganga un is am Kushiddah fabei ganga.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Nau da Dawfit voah am an di zvay doahra hokka un da vatsh-mann is nuff uf's dach fumm doah ganga an di vand. Eah hott gegukt un hott en mann ksenna am shpringa bei sich selvaht.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Da vatsh-mann hott groofa un em kaynich dess ksawt. Da kaynich hott ksawt, “Vann eah bei sich selvaht is dann hott eah en goot vatt zu sawwa.” Eah is als naychah un naychah kumma.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Da vatsh-mann hott no en anrah mann ksenna am shpringa. Eah hott nunnah groofa zumm doah-heedah, “Gukk, 'sis noch en mann laynich am kumma zu shpringa.” Da kaynich hott ksawt, “Eah muss aw am en goot vatt bringa sei.”
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Da vatsh-mann hott ksawt, “Es gmohnd mich es da eahsht shpringd vi da Ahimaaz, em Zadok sei boo.” Da kaynich hott ksawt, “Eah is en goodah mann, eah kumd mitt goodi zeiya.”
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Da Ahimaaz hott no naus groofa zumm kaynich, “Alles is goot.” Eah hott sich no nunnah gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht geyyich da bodda, un hott ksawt, “Ksaykend is da Hah dei Gott; deah es diah ivvah-hand gevva hott ivvah di mennah es iahra hend ufkohva henn geyyich mei hah da kaynich.”
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Da kaynich hott kfrohkt, “Gayt's goot mitt em yunga mann Absalom?” Da Ahimaaz hott ksawt, “Ich habb ksenna es di sacha alles fashtatzt voahra vo da Joab mich un dei gnecht do heah kshikt hott, avvah ich vays nett vass am ohgay voah.”
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Da kaynich hott ksawt, “Shtay do nayva anna un voaht.” No hott eah sich nayva anna kshteld.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Da Kushiddah is no bei kumma un hott ksawt, “Mei hah da kaynich, heich dess goot vatt ab! Da Hah hott dich heit frei gmacht funn awl dei feinda es geyyich dich ganga sinn.”
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Da kaynich hott da Kushiddah kfrohkt, “Vee is es ganga mitt em yunga mann Absalom?” Da Kushiddah hott ksawt, “Ich vinsh vass es gevva hott mitt eem dayt gevva vadda zu dei feinda un zu awl selli es sich ufshtella geyyich dich.”
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Da kaynich voah oahrich gedroffa. Eah is nuff in di shtubb ganga ovvich em doah un hott keild. Vi eah ganga is hott eah ohkalda sawwa, “Oh mei kind Absalom! Mei kind, mei kind Absalom! Vann yusht ich kshtauva veah in blatz funn dich—oh Absalom, mei kind, mei kind!”
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.