2 Samuel 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Da Dawfit hott no sei mennah zammah gebrocht, un si fadayld in dausends un hunnahts un hott ivvah-saynah ivvah si gedu.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Eah hott dee greeks-gnechta naus kshikt, en driddel unnich da Joab, en driddel unnich em Joab sei broodah da Abisai, di Zeruia iahra boo, un en driddel unnich da Itthai da Gathiddah. Da kaynich hott di mennah ksawt, “Ich selvaht zayl aw naus gay mitt eich.”
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Avvah di mennah henn ksawt, “Nay, du musht nett naus gay; vann miah gyawkt vadda, gevva si nix drumm veyyich uns. Even vann dihelft funn uns doht gmacht vadda gevva si nix drumm, avvah du bisht zeyya dausend funn uns veaht. Es veah bessah vann du do in di shtatt bleiva daytsht un uns hilf shikka funn do.”
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Da kaynich hott no ksawt, “Ich du vass-evvah es diah's besht denket.” So hott da kaynich nayvich em doah kshtanna diveil es di mennah fabei gloffa sinn in drubba funn hunnahts un dausends.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Da kaynich hott no ksawt zumm Joab, em Abisai un em Itthai, “Gaynd leicht mitt da yung mann, Absalom, fa mei sayk.” Awl di mennah henn da Dawfit keaht gebodda gevva veyyich em Absalom zu sei ivvah-saynah.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Di mennah sinn no in's feld ganga fa Israel fechta, un si henn kfochta im bush funn Ephraim.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Datt henn em Dawfit sei mennah di evvahsht-hand grikt ivvah di mennah funn Israel, un's voahra feel leit doht gmacht—zvansich dausend mennah.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Si voahra ivvahrawlich am fechta un di kfoah fun im bush sei hott may doht gmacht sellah dawk es es shvatt.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Nau da Absalom hott fumm Dawfit sei mennah ohgedroffa im bush. Eah voah am en aysel reida, un da aysel is unnich en grohsah aycha-bohm ganga mitt dikki nesht. Em Absalom sei kobb is shtekka geblivva im bohm. Da aysel is on ganga un hott da Absalom datt henka glost.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Vo ayns funn di mennah dess ksenna hott, hott eah em Joab ksawt, “Ich habb yusht da Absalom ksenna am in en aycha-bohm henka.”
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Un da Joab hott ksawt zumm mann es eem dess ksawt hott, “Vass! Du hosht een ksenna! Favass hosht du een nett uf da bodda kshlauwa grawt datt? No hett ich diah zeyya shtikkah silvah un en belt gevva.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Avvah da mann hott ksawt, “Even vann du miah en dausend shtikkah silvah in di hand gedu hetsht, hett ich mei hand nett ufkohva geyyich em kaynich sei boo. Miah henn awl da kaynich keaht sawwa zu diah, em Abisai un em Itthai, ‘Gevvet acht uf mei boo da Absalom fa mich.’
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Vann ich mei layva in di kfoah gedu hett bei em kaynich nett heicha, un da kaynich hett keaht difunn—eah heaht veyyich alles—dann hetsht du nett bei miah kshtanna.”
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Da Joab hott no ksawt, “Ich kann nett do zeit faveila mitt diah.” No hott eah drei shpiahs in di hand gnumma un hott si deich em Absalom sei hatz kshtohsa diveil es eah noch levendich im aycha-bohm voah.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Un zeyya fumm Joab sei greeks-ksha drawwah sinn um da Absalom rumm ganga un henn een kshlauwa un en doht gmacht.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 No hott da Joab's blohs-hann geblohsa, un di leit henn ufkeaht Israel nohch gay, veil da Joab si kshtobt hott.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Si henn da Absalom gnumma un henn een in en grohs loch kshmissa datt im bush, un henn en grohsah haufa shtay ovva uf een gedu. Un awl di Israeliddah henn sich fabutzt un sinn haym kshprunga.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Vo da Absalom noch glaybt hott, hott eah en shtaynichah poshta ufksetzt katt fa en eidenkes fa sich selvaht uf em kaynich-grund in di valley. Eah hott ksawt, “Ich habb kenn boo fa's ohdenkes funn meim nohma on nemma.” So hott eah demm ohdenkes-poshta sei ayknah nohma gevva, un's is alsnoch em Absalom sei Ohdenkes-Shtay kaysa.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 No hott da Ahimaaz, em Zadok sei boo ksawt, “Loss mich shpringa un's vatt zumm kaynich nemma es da Hah een frei gmacht hott funn sei feinda.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Da Joab hott ksawt, “Du bisht nett da mann fa dess vatt drawwa heit. Du kansht's du samm anri zeit, avvah nett heit, veil em kaynich sei boo doht is.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 No hott da Joab ksawt zu en Kushiddah, “Gay un sawk em kaynich vass du ksenna hosht.” Da Kushiddah hott sich nunnah gebikt fannich em Joab un is kshprunga.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Em Zadok sei boo, da Ahimaaz, hott no viddah ksawt zumm Joab, “Loss kumma vass vill, avvah doch loss mich hinnich em Kushiddah nohch shpringa.” Da Joab hott ksawt, “Favass vitt du gay, mei boo? Du hosht kenn vatt zu bringa es du betzawld vasht difoah.”
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Eah hott ksawt, “Loss kumma vass vill, ich dayt gleicha shpringa.” No hott da Joab ksawt, “Shpring!” Da Ahimaaz is no da vayk deich di plains ganga un is am Kushiddah fabei ganga.
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Nau da Dawfit voah am an di zvay doahra hokka un da vatsh-mann is nuff uf's dach fumm doah ganga an di vand. Eah hott gegukt un hott en mann ksenna am shpringa bei sich selvaht.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Da vatsh-mann hott groofa un em kaynich dess ksawt. Da kaynich hott ksawt, “Vann eah bei sich selvaht is dann hott eah en goot vatt zu sawwa.” Eah is als naychah un naychah kumma.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Da vatsh-mann hott no en anrah mann ksenna am shpringa. Eah hott nunnah groofa zumm doah-heedah, “Gukk, 'sis noch en mann laynich am kumma zu shpringa.” Da kaynich hott ksawt, “Eah muss aw am en goot vatt bringa sei.”
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Da vatsh-mann hott ksawt, “Es gmohnd mich es da eahsht shpringd vi da Ahimaaz, em Zadok sei boo.” Da kaynich hott ksawt, “Eah is en goodah mann, eah kumd mitt goodi zeiya.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Da Ahimaaz hott no naus groofa zumm kaynich, “Alles is goot.” Eah hott sich no nunnah gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht geyyich da bodda, un hott ksawt, “Ksaykend is da Hah dei Gott; deah es diah ivvah-hand gevva hott ivvah di mennah es iahra hend ufkohva henn geyyich mei hah da kaynich.”
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Da kaynich hott kfrohkt, “Gayt's goot mitt em yunga mann Absalom?” Da Ahimaaz hott ksawt, “Ich habb ksenna es di sacha alles fashtatzt voahra vo da Joab mich un dei gnecht do heah kshikt hott, avvah ich vays nett vass am ohgay voah.”
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Da kaynich hott ksawt, “Shtay do nayva anna un voaht.” No hott eah sich nayva anna kshteld.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Da Kushiddah is no bei kumma un hott ksawt, “Mei hah da kaynich, heich dess goot vatt ab! Da Hah hott dich heit frei gmacht funn awl dei feinda es geyyich dich ganga sinn.”
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Da kaynich hott da Kushiddah kfrohkt, “Vee is es ganga mitt em yunga mann Absalom?” Da Kushiddah hott ksawt, “Ich vinsh vass es gevva hott mitt eem dayt gevva vadda zu dei feinda un zu awl selli es sich ufshtella geyyich dich.”
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 Da kaynich voah oahrich gedroffa. Eah is nuff in di shtubb ganga ovvich em doah un hott keild. Vi eah ganga is hott eah ohkalda sawwa, “Oh mei kind Absalom! Mei kind, mei kind Absalom! Vann yusht ich kshtauva veah in blatz funn dich—oh Absalom, mei kind, mei kind!”
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.