2 Samuel 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da Dawfit hott no sei mennah zammah gebrocht, un si fadayld in dausends un hunnahts un hott ivvah-saynah ivvah si gedu.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Eah hott dee greeks-gnechta naus kshikt, en driddel unnich da Joab, en driddel unnich em Joab sei broodah da Abisai, di Zeruia iahra boo, un en driddel unnich da Itthai da Gathiddah. Da kaynich hott di mennah ksawt, “Ich selvaht zayl aw naus gay mitt eich.”
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Avvah di mennah henn ksawt, “Nay, du musht nett naus gay; vann miah gyawkt vadda, gevva si nix drumm veyyich uns. Even vann dihelft funn uns doht gmacht vadda gevva si nix drumm, avvah du bisht zeyya dausend funn uns veaht. Es veah bessah vann du do in di shtatt bleiva daytsht un uns hilf shikka funn do.”
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Da kaynich hott no ksawt, “Ich du vass-evvah es diah's besht denket.” So hott da kaynich nayvich em doah kshtanna diveil es di mennah fabei gloffa sinn in drubba funn hunnahts un dausends.
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Da kaynich hott no ksawt zumm Joab, em Abisai un em Itthai, “Gaynd leicht mitt da yung mann, Absalom, fa mei sayk.” Awl di mennah henn da Dawfit keaht gebodda gevva veyyich em Absalom zu sei ivvah-saynah.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Di mennah sinn no in's feld ganga fa Israel fechta, un si henn kfochta im bush funn Ephraim.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Datt henn em Dawfit sei mennah di evvahsht-hand grikt ivvah di mennah funn Israel, un's voahra feel leit doht gmacht—zvansich dausend mennah.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Si voahra ivvahrawlich am fechta un di kfoah fun im bush sei hott may doht gmacht sellah dawk es es shvatt.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Nau da Absalom hott fumm Dawfit sei mennah ohgedroffa im bush. Eah voah am en aysel reida, un da aysel is unnich en grohsah aycha-bohm ganga mitt dikki nesht. Em Absalom sei kobb is shtekka geblivva im bohm. Da aysel is on ganga un hott da Absalom datt henka glost.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Vo ayns funn di mennah dess ksenna hott, hott eah em Joab ksawt, “Ich habb yusht da Absalom ksenna am in en aycha-bohm henka.”
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Un da Joab hott ksawt zumm mann es eem dess ksawt hott, “Vass! Du hosht een ksenna! Favass hosht du een nett uf da bodda kshlauwa grawt datt? No hett ich diah zeyya shtikkah silvah un en belt gevva.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Avvah da mann hott ksawt, “Even vann du miah en dausend shtikkah silvah in di hand gedu hetsht, hett ich mei hand nett ufkohva geyyich em kaynich sei boo. Miah henn awl da kaynich keaht sawwa zu diah, em Abisai un em Itthai, ‘Gevvet acht uf mei boo da Absalom fa mich.’
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Vann ich mei layva in di kfoah gedu hett bei em kaynich nett heicha, un da kaynich hett keaht difunn—eah heaht veyyich alles—dann hetsht du nett bei miah kshtanna.”
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Da Joab hott no ksawt, “Ich kann nett do zeit faveila mitt diah.” No hott eah drei shpiahs in di hand gnumma un hott si deich em Absalom sei hatz kshtohsa diveil es eah noch levendich im aycha-bohm voah.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Un zeyya fumm Joab sei greeks-ksha drawwah sinn um da Absalom rumm ganga un henn een kshlauwa un en doht gmacht.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 No hott da Joab's blohs-hann geblohsa, un di leit henn ufkeaht Israel nohch gay, veil da Joab si kshtobt hott.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Si henn da Absalom gnumma un henn een in en grohs loch kshmissa datt im bush, un henn en grohsah haufa shtay ovva uf een gedu. Un awl di Israeliddah henn sich fabutzt un sinn haym kshprunga.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Vo da Absalom noch glaybt hott, hott eah en shtaynichah poshta ufksetzt katt fa en eidenkes fa sich selvaht uf em kaynich-grund in di valley. Eah hott ksawt, “Ich habb kenn boo fa's ohdenkes funn meim nohma on nemma.” So hott eah demm ohdenkes-poshta sei ayknah nohma gevva, un's is alsnoch em Absalom sei Ohdenkes-Shtay kaysa.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 No hott da Ahimaaz, em Zadok sei boo ksawt, “Loss mich shpringa un's vatt zumm kaynich nemma es da Hah een frei gmacht hott funn sei feinda.”
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Da Joab hott ksawt, “Du bisht nett da mann fa dess vatt drawwa heit. Du kansht's du samm anri zeit, avvah nett heit, veil em kaynich sei boo doht is.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 No hott da Joab ksawt zu en Kushiddah, “Gay un sawk em kaynich vass du ksenna hosht.” Da Kushiddah hott sich nunnah gebikt fannich em Joab un is kshprunga.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Em Zadok sei boo, da Ahimaaz, hott no viddah ksawt zumm Joab, “Loss kumma vass vill, avvah doch loss mich hinnich em Kushiddah nohch shpringa.” Da Joab hott ksawt, “Favass vitt du gay, mei boo? Du hosht kenn vatt zu bringa es du betzawld vasht difoah.”
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Eah hott ksawt, “Loss kumma vass vill, ich dayt gleicha shpringa.” No hott da Joab ksawt, “Shpring!” Da Ahimaaz is no da vayk deich di plains ganga un is am Kushiddah fabei ganga.
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Nau da Dawfit voah am an di zvay doahra hokka un da vatsh-mann is nuff uf's dach fumm doah ganga an di vand. Eah hott gegukt un hott en mann ksenna am shpringa bei sich selvaht.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Da vatsh-mann hott groofa un em kaynich dess ksawt. Da kaynich hott ksawt, “Vann eah bei sich selvaht is dann hott eah en goot vatt zu sawwa.” Eah is als naychah un naychah kumma.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Da vatsh-mann hott no en anrah mann ksenna am shpringa. Eah hott nunnah groofa zumm doah-heedah, “Gukk, 'sis noch en mann laynich am kumma zu shpringa.” Da kaynich hott ksawt, “Eah muss aw am en goot vatt bringa sei.”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Da vatsh-mann hott ksawt, “Es gmohnd mich es da eahsht shpringd vi da Ahimaaz, em Zadok sei boo.” Da kaynich hott ksawt, “Eah is en goodah mann, eah kumd mitt goodi zeiya.”
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Da Ahimaaz hott no naus groofa zumm kaynich, “Alles is goot.” Eah hott sich no nunnah gebikt fannich da kaynich mitt seim ksicht geyyich da bodda, un hott ksawt, “Ksaykend is da Hah dei Gott; deah es diah ivvah-hand gevva hott ivvah di mennah es iahra hend ufkohva henn geyyich mei hah da kaynich.”
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Da kaynich hott kfrohkt, “Gayt's goot mitt em yunga mann Absalom?” Da Ahimaaz hott ksawt, “Ich habb ksenna es di sacha alles fashtatzt voahra vo da Joab mich un dei gnecht do heah kshikt hott, avvah ich vays nett vass am ohgay voah.”
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Da kaynich hott ksawt, “Shtay do nayva anna un voaht.” No hott eah sich nayva anna kshteld.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Da Kushiddah is no bei kumma un hott ksawt, “Mei hah da kaynich, heich dess goot vatt ab! Da Hah hott dich heit frei gmacht funn awl dei feinda es geyyich dich ganga sinn.”
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Da kaynich hott da Kushiddah kfrohkt, “Vee is es ganga mitt em yunga mann Absalom?” Da Kushiddah hott ksawt, “Ich vinsh vass es gevva hott mitt eem dayt gevva vadda zu dei feinda un zu awl selli es sich ufshtella geyyich dich.”
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Da kaynich voah oahrich gedroffa. Eah is nuff in di shtubb ganga ovvich em doah un hott keild. Vi eah ganga is hott eah ohkalda sawwa, “Oh mei kind Absalom! Mei kind, mei kind Absalom! Vann yusht ich kshtauva veah in blatz funn dich—oh Absalom, mei kind, mei kind!”
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.