2 Reis 6
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Di brofayda-kinnah henn moll ksawt zumm Elisa, “Gukk moll, da blatz vo miah voona mitt diah is zu glay fa uns.
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Vê: o lugar em que moramos contigo tornou-se estreito demais para nós.
2 Loss uns an da Jordan Revvah gay, so es yaydahs funn uns en blokk greeya kann datt, un uns en blatz macha fa voona datt.” Eah hott ksawt, “Gaynd.”
2 Vamos até o Jordão, tomemos dali cada um de nós uma viga, e construamos ali uma sala em que habitemos. Ide, respondeu-lhes ele.
3 No hott ayns funn eena ksawt, “Favass kumsht du nett mitt uns?” Eah hott ksawt, “Ich kumm mitt.”
3 Mas vem também tu com os teus servos, ajuntou um deles. Eu irei, disse ele.
4 Un eah is mitt eena ganga. Vo si an da Jordan Revvah kumma sinn henn si ohkfanga baym umhakka.
4 E partiu com eles. Chegados ao Jordão, puseram-se a cortar madeira.
5 Un vi aynah am en bohm umhakka voah is da eisich ax-kobb ab kumma un is in's vassah kfalla. “Oh mei meishtah, di ax voah glaynd,” hott eah ksawt.
5 Ora, estando um deles a cortar uma árvore, eis que o seu machado caiu na água. Ah, meu senhor!, exclamou ele. Porque o machado era emprestado.
6 Da mann funn Gott hott kfrohkt, “Vo is di ax nei kfalla?” Vo eah em Elisa da blatz gvissa hott, hott da Elisa en shtekka abkakt, hott'n in's vassah kshmissa datt un hott's eisa gmacht shvimma.
6 Onde caiu ele?, perguntou o homem de Deus. Ele mostrou-lhe o lugar. Eliseu cortou um pedaço de madeira, jogou-o na água, e o machado veio à tona.
7 Eah hott ksawt, “Nemm en raus.” No hott da mann sei hand naus glangd un hott da eisich ax-kobb raus gnumma.
7 Tira-o, disse ele. O homem estendeu a mão e tomou-o.
8 Da kaynich funn Syria hott greek gmacht mitt Israel. Eah hott no kshvetzt mitt sei greeks-hauptmennah un hott ksawt, “Ich zayl mei camp ufhokka an so un so en blatz.”
8 O rei da Síria, que estava em guerra contra Israel, teve conselho com os seus servos e disse-lhes: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Da mann funn Gott hott no vatt kshikt zumm kaynich funn Israel un hott een gvand, “Gebb acht es du nett an sellah blatz gaysht, veil di Syrians datt nunnah gayn.”
9 Mandou então o homem de Deus dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passar por tal lugar, porque os sírios estão ali.
10 Da kaynich funn Israel hott no vatt nunnah kshikt an da blatz es da mann funn Gott eem ksawt katt hott un gvand katt hott. May es ay adda zvay mohl hott da Elisa da kaynich gvand, so es eah sich gvatsht hott an so bletz.
10 O rei de Israel mandou homens ao lugar indicado pelo homem de Deus em sua mensagem. E o rei acautelou-se não apenas uma ou duas vezes.
11 Nau's hatz fumm kaynich funn Syria voah veesht gedruvveld ivvah dess, un eah hott sei gnechta bei groofa un ksawt zu eena, “Zaylet diah miah nett sawwa vels funn uns es uf em kaynich funn Israel sei seit is?”
11 O rei da Síria, alvoroçado por causa disso, chamou seus servos e disse-lhes: Não me descobrireis quem dos nossos nos traiu junto do rei de Israel?
12 No hott ayns funn sei gnechta ksawt, “Nimmand funn uns is, oh kaynich, avvah da brofayt Elisa in Israel sawkt em kaynich di vadda es du sawksht even in dei kammah.”
12 Não foi ninguém, ó rei, meu senhor, respondeu um deles; é o profeta Eliseu quem conta ao rei de Israel os planos que fazes em teu quarto de dormir.
13 So hott eah ksawt, “Gaynd un finnet aus vo eah is, so es ich ebbah shikka kann un een hohla lossa.” No voah's eem ksawt, “Eah is in Dothan.”
13 Ide, disse o rei, e vede onde ele está, para que eu o mande prender. Disseram ao rei: Ele está agora em Dotã.
14 No hott eah geil un veyya un en grohsi drubb greeks-gnechta kshikt. Un si sinn nachts kumma un henn di shtatt umringd.
14 O rei enviou ali cavalos, carros e uma companhia importante; chegaram de noite e cercaram o lugar.
15 Vo em mann funn Gott sei gnecht meiyets free ufkshtanna is un naus ganga is, datt voahra greeks-gnechta, geil un veyya gans um di shtatt rumm. No hott da gnecht ksawt, “Oh mei meishtah, vass sella miah du?”
15 Na manhã seguinte, o homem de Deus, saindo fora, viu o exército que cercava a cidade com cavalos e carros. Seu servo disse-lhe: Ai, meu senhor! Que vamos fazer agora?
16 “Feich dich nett,” hott da Elisa ksawt. “Selli es bei uns sinn, sinn may es selli es bei eena sinn.”
16 Não temas, respondeu Eliseu; os que estão conosco são mais numerosos do que os que estão com eles.
17 No hott da Elisa gebayda un ksawt, “Oh Hah, mach sei awwa uf so es eah sayna kann.” Un da Hah hott em gnecht sei awwa uf gmacht es eah sayna hott kenna, un geviss, datt voahra di hivla foll feiyahrichi geil un veyya um da Elisa rumm.
17 Orou Eliseu e disse: Senhor, abri-lhe os olhos, para que veja. O Senhor abriu os olhos do servo, e este viu o monte cheio de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.
18 Vo di feinda runnah kumma sinn geyyich da Elisa, hott eah gebayda zumm Hah un hott ksawt, “Shlakk dee leit mitt blindheit.” So hott eah si kshlauwa mitt blindheit so vi da Elisa kfrohkt katt hott.
18 {Entretanto, os sírios} desciam para ele, e Eliseu orou ao Senhor, dizendo: Feri de cegueira estes homens. E o Senhor, ouvindo a prece de Eliseu, feriu-os de cegueira.
19 No hott da Elisa ksawt zu eena, “Dess is nett da vayk un dess is nett di shtatt. Kummet miah nohch, un ich nemm eich zumm mann es diah suchet.” No hott eah si zu Samaria kfiaht.
19 Eliseu disse-lhes: Não é por aqui o caminho, nem é esta a cidade. Segui-me: vou conduzir-vos ao homem que buscais. E levou-os a Samaria.
20 Vo si in Samaria kumma sinn, hott da Elisa ksawt, “Oh Hah, mach dee mennah iahra awwa uf so es si sayna kenna.” No hott da Hah iahra awwa uf gmacht es si sayna henn kenna, un datt voahra si in di mitt funn di shtatt Samaria.
20 Tendo eles entrado em Samaria, Eliseu disse: Senhor, abri os olhos desses homens para que vejam. O Senhor abriu-lhes os olhos e eles viram que estavam em Samaria.
21 Vo da kaynich funn Israel si ksenna hott, hott eah da Elisa kfrohkt, “Soll ich si doht macha, mei faddah? Soll ich si doht macha?”
21 O rei de Israel, tendo-os visto, disse a Eliseu: Feri-los-ei, meu pai?
22 “Mach si nett doht,” hott da Elisa ksawt. “Daytsht du selli doht macha es du kfanga hosht mitt deim shvatt un bow? Setz broht un vassah fannich si so es si essa un drinka kenna, un no zrikk zu iahra meishtah gay kenna.”
22 Não, respondeu ele. Fere aos que capturares com tua espada e teu arco. A estes, porém, dá-lhes pão e água, para que restaurem as forças e voltem em seguida para junto de seu senhor.
23 Eah hott no en grohs essa gmacht fa si. Vo si gessa un gedrunka katt henn hott eah si fatt kshikt, un si sinn zrikk zu iahra meishtah ganga. Noch sellem sinn di leit funn Syria nimmi in Israel kumma fa shtayla un rawva.
23 O rei mandou que se lhes servisse um grande banquete, e depois que acabaram de comer e beber, deixou-os em liberdade, e eles voltaram para o seu soberano. E a partir de então, os guerrilheiros sírios cessaram as suas incursões nas terras de Israel.
24 Shpaydah hott da Kaynich Benhadad funn Syria sei gansi army zammah ksammeld, is nuff un hott di shtatt Samaria umringd mitt sei greeks-gnechta.
24 Depois disso, Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e subiu para pôr cerco diante de Samaria.
25 Un's voah en grohsi hungahs-noht in Samaria. Si henn di shtatt so lang eikshpatt kalda, es en aysel-kobb fakawft hott fa achtzich shtikkah silvah, un en hand-foll dauva misht fa fimf shtikkah.
25 A fome alastrou-se pela cidade e o cerco foi tão rude que uma cabeça de jumento valia oitenta siclos de prata, e a quarta parte de um cab de grãos, cinco siclos de prata.
26 Vi da kaynich funn Israel am fabei gay voah uf di shtatt vand, hott en fraw naus gegrisha zu eem un hott ksawt, “Helf miah, mei hah un kaynich!”
26 Um dia em que o rei circulava pela muralha, uma mulher gritou-lhe: Socorre-me, ó rei, meu senhor!
27 Eah hott ksawt, “Vann da Hah diah nett helft, vo soll ich hilf greeya fa dich? Fumm dresha-floah? Funn di vei-press?”
27 O rei respondeu-lhe: Se o Senhor não te salva, com que te poderei eu socorrer? Porventura com a eira ou com o lagar?
28 No hott da kaynich see kfrohkt, “Vass is letz?” See hott ksawt, “Dee fraw hott ksawt zu miah, ‘Gebb dei boo so es miah een essa kenna heit, no essa miah mei boo meiya.’
28 E ajuntou: Que te aconteceu? Ela respondeu: Esta mulher, que aqui vês, disse-me: Dá-me o teu filho, para o comermos hoje; amanhã comeremos o meu.
29 So henn miah mei boo gekocht un en gessa. Da neksht dawk habb ich ksawt zu iahra, ‘Gebb dei boo so es miah een essa kenna,’ avvah see hott een fashtekkeld katt.”
29 Cozemos então o meu filho e o comemos. No dia seguinte, quando eu lhe disse: Dá-me o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.
30 Vo da kaynich di fraw iahra vadda keaht hott, hott eah sei glaydah farissa. Vi eah am fabei gay voah uf di vand henn di leit gegukt, un henn ksenna es eah am sekk-glaydah veahra voah unnich sei glaydah.
30 Ouvindo o que lhe dizia a mulher, o rei rasgou as vestes; e como ia passando pela muralha, o povo viu que ele trazia um cilício sobre o corpo.
31 No hott da kaynich ksawt, “Loss Gott dess un may du zu miah, vann da kobb fumm Elisa, em Saphat sei boo, uf sei shuldahra bleiva zayld heit!”
31 Que Deus me trate com todo o rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safat, lhe ficar ainda hoje sobre os ombros!
32 Da Elisa voah am in seim haus hokka mitt di eldishti es am bei eem hokka voahra. Da kaynich hott en mann mitt vatt fanna heah kshikt, avvah eb eah anna kumma is, hott da Elisa ksawt zu di eldishti, “Sellah doht-shlayyah hott ebbah kshikt fa mei kobb abshneida. Nau gukket, vann deah mann mitt em vatt kumd, machet di deah zu un hayvet si zu geyyich een. Is di yacht funn seim meishtah sei fees nett am hinnich eem nohch kumma?”
32 Ora, Eliseu achava-se em sua casa, e os anciãos sentados com ele. O rei se fizera preceder por um emissário; mas, antes que este chegasse, Eliseu disse aos anciãos: Vede como este filho de bandido manda alguém para cortar-me a cabeça? Atenção! Quando chegar o emissário, fechai-lhe a porta e repeli-o. Mas não se ouve já o ruído dos passos de seu amo, que o segue?
33 Vo da Elisa noch am shvetza voah zu eena, is da mann runnah kumma, un da kaynich hott ksawt, “Deah druvvel is fumm Hah. Favass sett ich lengah voahra uf da Hah?”
33 Não tinha ainda acabado de falar, quando o mensageiro se apresentou diante dele e disse-lhe: Quando um tão grande mal nos vem do Senhor, que poderei eu esperar ainda?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.