2 Crônicas 34
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Da Josia voah acht yoah ald vo eah kaynich is vadda, un eah voah kaynich in Jerusalem fa ayna dreisich yoah.
1 Tinha Josias oito anos quando começou a reinar, e reinou trinta e um anos em Jerusalém.
2 Eah hott gedu vass recht voah zumm Hah un is gloffa in di vayya funn seim foah-faddah da Dawfit. Eah is nett vekk gedrayt, nett rechts adda lings.
2 Fez o que era reto aos olhos do Senhor, e andou nos caminhos de Davi, seu pai, sem se desviar deles nem para a direita nem para a esquerda.
3 Im achta yoah funn sei kaynich-reich, diveil es eah noch yung voah, hott eah ohkfanga seim foah-faddah Dawfit sei Gott sucha. Im zvelfda yoah hott eah ohkfanga Juda un Jerusalem reinicha funn di hohcha-bletz, di Ashera-poshta, di abgettah un di gleichnisa.
3 Pois no oitavo ano do seu reinado, sendo ainda moço, começou a buscar o Deus de Davi, seu pai; e no duodécimo ano começou a purificar Judá e Jerusalém, dos altos, dos aserins e das imagens esculpidas e de fundição.
4 Si henn di Baal-awldah nunnah grissa fannich sei awwa. Si henn di insens-awldah nunnah kakt es ovvich eena voahra, un henn di Ashera-poshta, di abgettah un di gegossana gleichnisa fabrocha. Si henn dee in shtikkah fabrocha, henn si ufgmawla in shtawb un henn si ivvah di grayvah kshtroit funn selli es gopfaht katt henn zu eena.
4 Foram derribados na presença dele os altares dos baalins; e ele derribou os altares de incenso que estavam acima deles; os aserins e as imagens esculpidas e de fundição ele os quebrou e reduziu a pó, que espargiu sobre as sepulturas dos que lhes tinham sacrificado.
5 Eah hott di gnocha funn di preeshtah fabrend uf iahra awldahra, un hott Juda un Jerusalem sellah vayk greinicht.
5 E os ossos dos sacerdotes queimou sobre os seus altares; e purificou Judá e Jerusalém.
6 In di nunnah-gebrochana shtett funn Manasse, Ephraim, Simeon un so veit es Naphthali,
6 E nas cidades de Manassés, de Efraim, de Simeão e ainda até Naftali, em seus lugares assolados ao redor,
7 hott eah di awldahra zammah grissa un aw di Ashera-poshta. Eah hott di abgettah-gleichnisa ufgmawla in shtawb, un hott awl di insens-awldahra zammah nunnah kakt deich gans Israel. No is eah viddah zrikk in Jerusalem ganga.
7 derribou os altares, reduziu a pó os aserins e as imagens esculpidas, e cortou todos os altares de incenso por toda a terra de Israel. Então, voltou para Jerusalém.
8 Im achtzayda yoah fumm Josia sei kaynich-reich noch demm es eah's land un da tempel greinicht katt hott, hott eah da Saphan, em Azalia sei boo, un da Maaseia, da shtatt roolah, kshikt mitt em Joahas sei boo da Joah es da shreivah voah. Eah hott si kshikt fa da tempel funn sei Gott ivvah uf fixa.
8 No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e a casa, ele enviou Safã, filho de Azalias, Maaséias, o governador da cidade, e Joá, filho de Joacaz, o cronista, para repararem a casa do Senhor seu Deus.
9 Si sinn zumm hohchen-preeshtah Hilkia ganga un henn eem's geld gevva es rei gebrocht voah in Gott sei tempel. Di Lefiddah es di doah-heedah voahra henn dess geld eignumma katt funn di leit funn Manasse, Ephraim un awl selli es ivvahrich voahra funn Israel, un aw funn di leit funn Juda un Benjamin un di leit in Jerusalem.
9 E foram ter com Hilquias, o sumo sacerdote, e entregaram o dinheiro que se tinha trazido à casa de Deus, e que os levitas, guardas da entrada, tinham recebido da mão de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, como também, de todo o Judá e Benjamim, e dos habitantes de Jerusalém.
10 Si henn's geld in di hend funn di mennah gevva es di ivvah-saynah voahra funn di eahvet fumm Hah sei tempel. Dee mennah henn no di shaff-leit betzawld es da tempel ivvah ufgebaut henn.
10 E eles o entregaram nas mãos dos oficiais que eram superintendentes da casa do Senhor; estes o deram aos que faziam a obra e que trabalhavam na casa do Senhor, para consertarem e repararem a casa.
11 Si henn aw geld gevva zu di zimmah-leit un shreinah fa kakti shay kawfa un hols fa di joists un balka funn di gebeiyah es di kaynicha funn Juda fadauva gay glost henn.
11 Deram-no aos carpinteiros e aos edificadores, a fim de comprarem pedras lavradas, e madeiras para as junturas e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá tinham destruído.
12 Di mennah voahra shtandhaftich in iahra eahvet. Di foah-gengah ivvah si voahra da Jahath un da Obadia, es Lefiddah funn di Merari kshlecht voahra, un da Sacharia un da Mesullam, es Lefiddah funn di Kahath kshlecht voahra. Di Lefiddah—es goot voahra am music shpeela—
12 E os homens trabalhavam fielmente na obra; e os superintendentes sobre eles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merári, como também Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para adiantarem a obra; e todos os levitas que eram entendidos em instrumentos de música.
13 voahra ivvah di shaff-leit un voahra di foah-gengah funn alli sadda eahvet. Dayl funn di Lefiddah voahra buch-haldah, shreivah un doah-heedah.
13 Estavam sobre os carregadores e dirigiam todos os que trabalhavam em qualquer sorte de serviço; também dentre os levitas eram os escrivães, os oficiais e os porteiros.
14 Vo si am's geld raus bringa voahra es rei in da tempel gebrocht voah, hott da preeshtah Hilkia's Buch fumm Ksetz fumm Hah kfunna es gevva gvest voah deich da Mosi.
14 Ora, quando estavam tirando o dinheiro que se tinha trazido à casa do Senhor, Hilquias, o sacerdote, achou o livro da lei do Senhor dada por intermédio de Moisés.
15 Da Hilkia hott ksawt zumm shreivah Saphan, “Ich habb's Ksetz-Buch kfunna im tempel fumm Hah.” No hott eah's zumm Saphan gevva.
15 Disse Hilquias a Safã, o escrivão: Achei o livro da lei na casa do Senhor. E entregou o livro a Safã.
16 Da Saphan hott's buch zumm kaynich gnumma un hott ksawt zu eem, “Dei gnechta sinn am alles du es kfoddaht voah funn eena.
16 Safã levou o livro ao rei, e deu conta também ao rei, dizendo: Teus servos estão fazendo tudo quanto se lhes encomendou.
17 Si henn's geld raus gnumma es kfunna voah im tempel fumm Hah, un henn's zu di ivvah-saynah un di shaff-leit gevva.”
17 Tomaram o dinheiro que se achou na casa do Senhor, e o entregaram nas mãos dos superintendentes e nas mãos dos que fazem a obra.
18 No hott da shreivah Saphan, ksawt zumm kaynich, “Da preeshtah Hilkia hott miah en buch gevva.” Un da Saphan hott aus em buch glaysa fannich em kaynich.
18 Safã, o escrivão, falou ainda ao rei, dizendo: O sacerdote Hilquias entregou-me um livro. E Safã leu nele perante o rei.
19 Vo da kaynich di vadda fumm Ksetz keaht hott, hott eah sei glaydah farissa.
19 Quando o rei ouviu as palavras da lei, rasgou as suas vestes.
20 Un da kaynich hott en gebott gevva zumm Hilkia, em Saphan sei boo da Ahikam, em Micha sei boo da Abdon, em shreivah Saphan un em kaynich sei gnecht da Asaia, un hott ksawt,
20 E o rei ordenou a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
21 “Gaynd un frohwet da Hah fa mich, un fa selli es ivvahrich sinn funn Israel un Juda, veyyich di vadda es kshrivva sinn im buch es kfunna voah. Fa grohs is em Hah sei zann es ausgleaht is uf uns, veil unsah foah-feddah em Hah sei vatt nett kalda henn. Si henn nett gedu vass ufkshrivva is in demm buch.”
21 Ide, consultai ao Senhor por mim e pelos que restam em Israel e em Judá, sobre as palavras deste livro que se achou; pois grande é o furor do Senhor que se tem derramado sobre nos por não terem os nossos pais guardado a palavra do Senhor, para fazerem conforme tudo quanto está escrito neste livro.
22 Da Hilkia, un selli es da kaynich mitt eem kshikt hott, sinn ganga fa shvetza zu di fraw-brofayt, Hulda, es em Sallum sei fraw voah. Da Sallum voah em Thokehath sei boo, un da Thokehath voah em Hasra sei boo, un eah hott acht gevva uf di tempel-glaydah. Di Hulda hott im zvedda dayl funn Jerusalem gvoond.
22 Então Hilquias e os enviados do rei foram ter com a profetisa Hulda, mulher de Salum, filho de Tocate, filho de Hasra, o guarda das vestiduras {ela habitava então em Jerusalém na segunda parte}; e lhe falaram a esse respeito.
23 See hott no ksawt zu eena, “Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel sawkt: Sawwet em mann es eich zu miah kshikt hott,
23 E ela lhes respondeu: Assim diz o Senhor, Deus de Israel: Dizei ao homem que vos enviou a mim:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich zayl evil uf deah blatz bringa un uf di leit es drinn voona, yau, awl di flucha es kshrivva sinn im buch es glaysa voahra fannich em kaynich funn Juda.
24 Assim diz o Senhor: Eis que trarei o mal sobre este lugar, e sobre os seus habitantes, a saber, todas as maldições que estão escritas no livro que se leu perante o rei de Judá.
25 Veil si mich falossa henn un insens gebrend henn zu anri gettah, un veil si mei zann ufkshtatt henn mitt alli sadda sach es iahra hend gmacht henn, dann zayld mei zann brenna ivvah deah blatz un zayld nett ausgmacht sei.’
25 Porque me deixaram, e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos; portanto o meu furor se derramará sobre este lugar, e não se apagará.
26 Sawwet em kaynich funn Juda es eich kshikt hott fa frohwa fumm Hah, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel sawkt veyyich di vadda es du keaht hosht:
26 Todavia ao rei de Judá, que vos enviou para consultar ao Senhor, assim lhe direis: Assim diz o Senhor, Deus de Israel: Quanto às palavras que ouviste,
27 Veil dei hatz vayyich voah un du dich gedaymeedicht hosht fannich Gott vo du di vadda keaht hosht geyyich deah blatz un geyyich dee leit, un veil du dich gedaymeedicht hosht fannich miah, dei glaydah farissa hosht, un keild hosht fannich miah, dann habb ich dich keaht, sawkt da Hah.
27 porquanto o teu coração se enterneceu, e te humilhaste perante Deus, ouvindo as suas palavras contra este lugar e contra os seus habitantes, e te humilhaste perante mim, e rasgaste as tuas vestes, e choraste perante mim, também eu te ouvi, diz o Senhor.
28 Nau gukk moll, ich zayl dich zammah bringa zu dei foah-feddah, un du zaylsht fagrawva vadda in fridda. Dei awwa zayla nett awl dess eviles sayna es ich uf deah blatz bringa zayl un uf di leit es do voona.’” So henn si dess vatt zrikk gnumma zumm kaynich.
28 Eis que te ajuntarei a teus pais, e tu serás recolhido ao teu sepulcro em paz, e os teus olhos não verão todo o mal que hei de trazer sobre este lugar e sobre os seus habitantes. E voltaram com esta resposta ao rei.
29 No hott da kaynich awl di eldishti funn Juda un Jerusalem zammah groofa.
29 Então o rei mandou reunir todos os anciãos de Judá e de Jerusalém;
30 Eah is nuff an da tempel fumm Hah ganga mitt di mennah funn Juda, di leit funn Jerusalem, di preeshtah, di Lefiddah un awl di leit fumm grayshta zumm glenshta. Eah hott awl di vadda glaysa im Buch fumm Bund es kfunna gvest voah im tempel fumm Hah.
30 e o rei subiu à casa do Senhor, com todos os homens de Judá, e os habitantes de Jerusalém, e os sacerdotes, e os levitas, e todo o povo, desde o menor até o maior; e ele leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro do pacto, que fora encontrado na casa do Senhor.
31 No hott da kaynich an seim blatz kshtanna, un hott en bund gmacht fannich em Hah fa em Hah nohch lawfa, un sei gebodda, adnunga un zeiknisa halda mitt sei gans hatz un sayl, un fa du vass di vadda sawwa es kshrivva sinn im Buch fumm Bund.
31 E o rei pôs-se em pé em seu lugar, e fez um pacto perante o Senhor, de andar após o Senhor, e de guardar os seus mandamentos, e os seus testemunhos, e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, a fim de cumprir as palavras do pacto, que estavam escritas naquele livro.
32 Un eah hott awl selli es in Jerusalem un Benjamin voahra gmacht sich unnich dess Bund gevva. So henn awl di leit in Jerusalem dess gedu noch em Bund funn Gott, da Gott funn iahra foah-feddah.
32 Também fez com que todos quantos se achavam em Jerusalém e em Benjamim o firmassem; e os habitantes de Jerusalém fizeram conforme o pacto de Deus, do Deus de seus pais.
33 Da Josia hott awl di grausama abgettah vekk gedu in di lendah es zu di Kinnah-Israel keaht henn, un hott awl selli in Israel gmacht da Hah iahra Gott deena. So lang es eah glaybt hott henn si nett ufkeaht em Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, nohch gay.
33 E Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel; e ainda fez que todos quantos se achavam em Israel servissem ao Senhor seu Deus. E, enquanto ele viveu, não deixaram de seguir ao Senhor, Deus de seus pais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.