2 Crônicas 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 No hott da Josaphat kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva mitt sei foah-feddah in di shtatt fumm Dawfit. Un sei boo da Joram is kaynich vadda in seim blatz.
1 Josafá descansou com seus antepassados e foi sepultado junto deles na cidade de Davi, e seu filho Jeorão foi o seu sucessor.
2 Em Joram sei breedah, em Josaphat sei boova voahra, da Asaria, da Jehiel, da Sacharia, da Asaria, da Michael un da Sephatia. Awl dee voahra em kaynich Josaphat funn Israel sei boova.
2 Os irmãos de Jeorão, filhos de Josafá, foram Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias. Todos eles foram filhos de Josafá, rei de Israel.
3 Iahra daett hott eena feel kshenkah gevva funn silvah un gold un keshtlich sach, un aw fashteikti shtett in Juda, avvah eah hott's kaynich-reich zumm Joram gevva veil eah da eldsht voah.
3 Ele deu-lhes muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor, bem como cidades fortificadas em Judá, mas o reino deu a Jeorão, porque este era seu filho mais velho.
4 Vo da Joram's kaynich-reich funn seim daett ivvah-gnumma katt hott, hott eah awl sei breedah doht gmacht mitt em shvatt, un aw edlichi evvahshti in Israel.
4 Logo Jeorão se fortaleceu no reino de seu pai, e matou à espada todos os seus irmãos, juntamente com alguns dos líderes de Israel.
5 Da Joram voah zvay un dreisich yoah ald vo eah kaynich is vadda, un eah voah kaynich in Jerusalem fa acht yoah.
5 Ele tinha trinta e dois anos de idade quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
6 Eah hott di kaynicha funn Israel nohch gmacht, grawt vi da Ahab gedu katt hott, fa em Ahab sei maydel voah sei fraw. Un eah hott gedu vass evil voah im Hah sei awwa.
6 Andou nos caminhos dos reis de Israel, como a família de Acabe havia feito, pois se casou com uma filha de Acabe. E fez o que o Senhor reprova.
7 Doch, da Hah voah nett villing fa's haus fumm Dawfit fadauva, veil eah en bund gmacht katt hott mitt em Dawfit un eem fashprocha hott es ayns funn sei nohch-kummashaft soll's licht drawwa fa'immah.
7 Entretanto, por causa da aliança que havia feito com Davi, o Senhor não quis destruir a dinastia dele. Ele havia prometido manter para sempre um descendente de Davi no trono.
8 Im Joram sei zeit, hott Edom sich geyyich Juda kshteld, un Edom hott iahra ayknah kaynich ufksetzt.
8 Nos dias de Jeorão, os edomitas rebelaram-se contra o domínio de Judá, proclamando seu próprio rei.
9 Da Joram is no datt anna ganga mitt sei hauptmennah un awl sei greeks-veyya. Deich di nacht is eah uf, un hott di Edomiddah kshlauwa es een un di hauptmennah funn di veyya umringd katt henn.
9 Por isso, Jeorão foi combatê-los com seus líderes e com todos os seus carros de guerra. Os edomitas cercaram a ele e aos chefes de seus carros de guerra, mas ele os atacou de noite e rompeu o cerco inimigo.
10 So henn di Edomiddah sich vekk grissa funn Juda nuff biss heit. Un an selli zeit hott Libna sich aw geyyich een kshteld, veil eah da Hah, da Gott funn sei foah-feddah falossa hott.
10 E até hoje Edom continua independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também tornou-se independente, pois Jeorão havia abandonado o Senhor, o Deus dos seus antepassados.
11 Eah hott aw di hohcha-bletz gebaut in di hivla funn Juda, hott di leit funn Jerusalem gmacht abgettah nohch gay un hott Juda fafiaht.
11 Ele até construiu altares idólatras nas colinas de Judá, levando o povo de Jerusalém a prostituir-se e Judá a desviar-se.
12 No is en breef zu eem kumma fumm brofayt Elia es ksawt hott:
12 Então Jeorão recebeu uma carta do profeta Elias, que dizia: "Assim diz o Senhor, o Deus de Davi, seu antepassado: ‘Você não tem andado nos caminhos de seu pai Josafá nem de Asa, rei de Judá.
13 Avvah du bisht gloffa in di vayya funn di kaynicha funn Israel, un hosht Juda un di leit funn Jerusalem in abgettahrei kfiaht, grawt vi's haus fumm Ahab hott. Du hosht aw dei aykni breedah doht gmacht, dee in dei daett sei haus, mennah es bessah voahra es du.
13 Mas sim nos caminhos dos reis de Israel, e levou Judá e o povo de Jerusalém a se prostituírem na idolatria como a família de Acabe. E ainda assassinou seus próprios irmãos, membros da família de seu pai, homens que eram melhores do que você.
14 So nau zayld da Hah dei leit, dei kinnah, dei veibsleit un alles es du hosht, shlauwa mitt en haddah blohk.
14 Por isso, o Senhor vai ferir terrivelmente seu povo, seus filhos, suas mulheres e tudo o que é seu.
15 Du selvaht zaylsht grank vadda mitt en granket es ohhald in dei deahm. Dess gayt on biss dei deahm raus kumma.’”
15 Você ficará muito doente; terá uma enfermidade no ventre, que irá piorar até que saiam os seus intestinos’ ".
16 No hott da Hah da geisht funn di Philishtah ufkshtatt geyyich da Joram, un aw sellah funn di Arabiddah es nayksht bei di Kushiddah gvoond henn.
16 O Senhor despertou contra Jeorão a hostilidade dos filisteus e dos árabes que viviam perto dos etíopes.
17 Si henn greek gmacht mitt Juda, sinn nei ganga un henn alles fatt gedrawwa es si kfunna henn im kaynich sei haus, un aw sei boova un veivah. Nett ay boo voah ivvahrich es vi yusht da Joaha, da yingsht.
17 Eles atacaram o reino de Judá, invadiram-no e levaram todos os bens que encontraram no palácio do rei, juntamente com suas mulheres e seus filhos. Só ficou Acazias, o filho mais novo.
18 Nohch awl demm, hott da Hah da Joram kshlauwa mitt en granket in sei deahm es nett kayld sei hott kenna.
18 Depois disso tudo, o Senhor afligiu Jeorão com uma doença incurável nos intestinos.
19 Nau ivvah zeit, an's end funn zvay yoah, sinn sei deahm raus kumma funn di granket, un eah is kshtauva mitt feel shmatza. Di leit henn kenn feiyah gmacht fa een eahra, vi si henn fa sei foah-feddah.
19 Algum tempo depois, ao fim do segundo ano, tanto se agravou a doença que os seus intestinos saíram, e ele morreu sofrendo dores horríveis. Seu povo não fez nenhuma fogueira em sua homenagem, como havia feito para os seus antepassados.
20 Da Joram voah zvay un dreisich yoah ald vo eah kaynich is vadda un eah voah kaynich in Jerusalem fa acht yoah. Eah is kshtauva un's hott nimmand kshpeit, un eah voah no fagrawva in di shtatt fumm Dawfit, avvah nett in di kaynich grayvah.
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém. Morreu sem que ninguém o lamentasse, e foi sepultado na cidade de Davi, mas não nos túmulos dos reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.