2 Crônicas 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 No hott da Josaphat kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva mitt sei foah-feddah in di shtatt fumm Dawfit. Un sei boo da Joram is kaynich vadda in seim blatz.
1 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
2 Em Joram sei breedah, em Josaphat sei boova voahra, da Asaria, da Jehiel, da Sacharia, da Asaria, da Michael un da Sephatia. Awl dee voahra em kaynich Josaphat funn Israel sei boova.
2 Jeorão, filho do rei Josafá, de Judá, tinha seis irmãos, que se chamavam Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias.
3 Iahra daett hott eena feel kshenkah gevva funn silvah un gold un keshtlich sach, un aw fashteikti shtett in Juda, avvah eah hott's kaynich-reich zumm Joram gevva veil eah da eldsht voah.
3 Josafá deu a eles muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor. E a cada um entregou o governo de uma das cidades de Judá que eram protegidas por muralhas. Mas ele escolheu Jeorão, o filho mais velho, para ser o rei depois dele.
4 Vo da Joram's kaynich-reich funn seim daett ivvah-gnumma katt hott, hott eah awl sei breedah doht gmacht mitt em shvatt, un aw edlichi evvahshti in Israel.
4 Quando se tornou rei, Jeorão se firmou no poder e então mandou matar todos os seus irmãos e também algumas das altas autoridades de Israel.
5 Da Joram voah zvay un dreisich yoah ald vo eah kaynich is vadda, un eah voah kaynich in Jerusalem fa acht yoah.
5 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei e governou oito anos em Jerusalém.
6 Eah hott di kaynicha funn Israel nohch gmacht, grawt vi da Ahab gedu katt hott, fa em Ahab sei maydel voah sei fraw. Un eah hott gedu vass evil voah im Hah sei awwa.
6 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e por isso Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
7 Doch, da Hah voah nett villing fa's haus fumm Dawfit fadauva, veil eah en bund gmacht katt hott mitt em Dawfit un eem fashprocha hott es ayns funn sei nohch-kummashaft soll's licht drawwa fa'immah.
7 mas o Senhor não quis acabar com os descendentes do rei Davi, pois havia feito uma aliança com Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
8 Im Joram sei zeit, hott Edom sich geyyich Juda kshteld, un Edom hott iahra ayknah kaynich ufksetzt.
8 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
9 Da Joram is no datt anna ganga mitt sei hauptmennah un awl sei greeks-veyya. Deich di nacht is eah uf, un hott di Edomiddah kshlauwa es een un di hauptmennah funn di veyya umringd katt henn.
9 Por isso, Jeorão e os seus oficiais, com os seus carros de guerra, invadiram Edom e ali foram cercados pelos edomitas. Jeorão e os seus comandantes dos carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite e escaparam.
10 So henn di Edomiddah sich vekk grissa funn Juda nuff biss heit. Un an selli zeit hott Libna sich aw geyyich een kshteld, veil eah da Hah, da Gott funn sei foah-feddah falossa hott.
10 Desse tempo até hoje , Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também se revoltou porque Jeorão tinha abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados.
11 Eah hott aw di hohcha-bletz gebaut in di hivla funn Juda, hott di leit funn Jerusalem gmacht abgettah nohch gay un hott Juda fafiaht.
11 Ele construiu lugares pagãos de adoração nas montanhas de Judá, levou os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos e fez o povo de Judá abandonar a Deus.
12 No is en breef zu eem kumma fumm brofayt Elia es ksawt hott:
12 Aí o profeta Elias escreveu a Jeorão uma carta, na qual dizia o seguinte: “É isto o que diz o
13 Avvah du bisht gloffa in di vayya funn di kaynicha funn Israel, un hosht Juda un di leit funn Jerusalem in abgettahrei kfiaht, grawt vi's haus fumm Ahab hott. Du hosht aw dei aykni breedah doht gmacht, dee in dei daett sei haus, mennah es bessah voahra es du.
13 mas seguiu o mau exemplo dos reis de Israel. Você levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos, como fazem os reis de Israel. E também matou os seus próprios irmãos, que eram melhores do que você.
14 So nau zayld da Hah dei leit, dei kinnah, dei veibsleit un alles es du hosht, shlauwa mitt en haddah blohk.
14 Por isso, o Senhor Deus vai fazer cair um castigo terrível sobre o povo de Judá e sobre os filhos e as mulheres que você tem e vai destruir tudo o que é seu.
15 Du selvaht zaylsht grank vadda mitt en granket es ohhald in dei deahm. Dess gayt on biss dei deahm raus kumma.’”
15 E você mesmo vai ter uma doença intestinal muito séria, que irá piorando cada vez mais, até que os seus intestinos saiam do corpo.’ ”
16 No hott da Hah da geisht funn di Philishtah ufkshtatt geyyich da Joram, un aw sellah funn di Arabiddah es nayksht bei di Kushiddah gvoond henn.
16 O Senhor Deus fez com que os filisteus e os árabes que eram vizinhos dos etíopes que moravam no litoral ficassem furiosos com Jeorão.
17 Si henn greek gmacht mitt Juda, sinn nei ganga un henn alles fatt gedrawwa es si kfunna henn im kaynich sei haus, un aw sei boova un veivah. Nett ay boo voah ivvahrich es vi yusht da Joaha, da yingsht.
17 Eles invadiram o país de Judá, derrotaram Jeorão e levaram embora todos os bens do palácio e também os filhos e as mulheres de Jeorão. Deixaram somente Acazias, o seu filho mais moço.
18 Nohch awl demm, hott da Hah da Joram kshlauwa mitt en granket in sei deahm es nett kayld sei hott kenna.
18 Depois de tudo isso, o Senhor castigou Jeorão com uma doença intestinal incurável.
19 Nau ivvah zeit, an's end funn zvay yoah, sinn sei deahm raus kumma funn di granket, un eah is kshtauva mitt feel shmatza. Di leit henn kenn feiyah gmacht fa een eahra, vi si henn fa sei foah-feddah.
19 Ele foi piorando cada vez mais, até que depois de dois anos os intestinos saíram do corpo dele, e Jeorão morreu, sofrendo dores terríveis. O povo não acendeu uma fogueira em honra dele, como havia feito para os seus antepassados.
20 Da Joram voah zvay un dreisich yoah ald vo eah kaynich is vadda un eah voah kaynich in Jerusalem fa acht yoah. Eah is kshtauva un's hott nimmand kshpeit, un eah voah no fagrawva in di shtatt fumm Dawfit, avvah nett in di kaynich grayvah.
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém oito anos. Quando morreu, ninguém sentiu falta dele; ele foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.