2 Crônicas 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Da Josaphat voah oahrich reich un hott grohsi eah katt. No hott eah sich ohkanka zumm Ahab bei in sei family heiyahra.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Edlichi yoah shpaydah is eah nunnah in Samaria ganga fa da Ahab psucha. Da Ahab hott feel shohf un kee kshlachta fa da Josaphat un di leit es bei eem voahra. Eah hott een no fashvetzt fa nuff gay un Ramoth-Gilead fechta.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Da Kaynich Ahab funn Israel hott da Kaynich Josaphat funn Juda kfrohkt, “Gaysht du mitt miah geyyich Ramoth-Gilead?” Da Josaphat hott ksawt, “Ich binn vi du bisht, mei leit sinn vi dei leit; miah gayn mitt diah im greek.”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Avvah da Josaphat hott no veidah ksawt zumm kaynich funn Israel, “Seahsht avvah finn aus vass es vatt fumm Hah sawkt diveyya.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 So hott da kaynich funn Israel di brofayda zammah gebrocht. Alles zammah voahra's fiah hunnaht mennah. Eah hott si kfrohkt, “Sella miah gay un fechta geyyich Ramoth-Gilead, adda nett?” Si henn ksawt, “Gaynd, Gott gebt's im kaynich sei hand.”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Avvah da Josaphat hott kfrohkt, “Is nett en brofayt fumm Hah do es miah frohwa kenna?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Da kaynich funn Israel hott ksawt zumm Josaphat, “Es is alsnoch ay mann es miah da Hah frohwa kenna deich een. Avvah ich hass een, veil eah nee nix goodes broffetzeit veyyich miah, avvah immah shlechtes. Eah is em Imla sei boo, da Micha.” Avvah da Josaphat hott ksawt, “Da kaynich sett nett shvetza vi sell.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 No hott da kaynich funn Israel ayns funn sei evvahshti bei groofa, un ksawt, “Bring em Imla sei boo da Micha kshvind do heah.”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Da kaynich funn Israel un da Josaphat, da kaynich funn Juda, voahra am uf iahra kaynich-shteel hokka mitt iahra kaynich-glaydah oh am dresha-floah fannich em doah funn Samaria. Awl di brofayda voahra am broffetzeiya fannich eena.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Da Zedekia, em Kenaena sei boo, hott eisichi hanna gmacht katt un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Mitt dee zaylsht du di Syrians deich shtecha biss nix may ivvahrich is.’”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Awl di anra brofayda henn aw so gebroffetzeit, un henn ksawt, “Gaynd un fechtet Ramoth-Gilead un nemmet's ivvah. Da Hah zayld's im kaynich sei hand gevva.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Da evvahsht gnecht es ganga voah da Micha hohla hott ksawt zu eem, “Nau gukk moll, di vadda funn di anra brofayda shvetza awl goot fa da kaynich. Loss dei vadda aynich sei mitt iahri un shvetz goodes.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Avvah da Micha hott ksawt, “So shuah es da Hah laybt, ich kann yusht sawwa vass mei Gott miah sawkt.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Vo eah zumm kaynich kumma is, hott da kaynich kfrohkt, “Micha, sella miah geyyich Ramoth-Gilead gay fa greek macha, adda nett?” Da Micha hott ksawt, “Yau, gay nuff un nemm's ivvah; si vadda in dei hand gedu.”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Da kaynich hott ksawt, “Vee oft muss ich dich macha shveahra es du miah nix sawksht es di voahret im Hah sei nohma?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 No hott da Micha ksawt, “Ich habb gans Israel ksenna ausnannah kshtroit uf di hivla vi shohf unni en heedah, un da Hah hott ksawt, ‘Dee leit henn kenn meishtah; loss yaydahs funn eena haym gay in fridda.’”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Da kaynich funn Israel hott no ksawt zumm Josaphat, “Habb ich diah nett ksawt es eah nee nix goodes broffetzeit veyyich miah, avvah immah shlechtes?”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Da Micha hott no veidah ksawt, “Nau heichet ab zumm vatt fumm Hah. Ich habb da Hah ksenna uf seim kaynich-shtool hokka mitt awl's folk fumm himmel am um een rumm shtay uf sei rechtsi un lingsi seit.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Un da Hah hott kfrohkt, ‘Veah zayld da Kaynich Ahab funn Israel fafiahra so es eah fecht mitt Ramoth-Gilead un vatt umgebrocht datt?’ Aynah hott dess ksawt diveyya un en anra sell.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Endlich is en geisht raus kumma funn eena, is fannich da Hah kshtanna un hott ksawt, ‘Ich fafiah een.’ Da Hah hott een kfrohkt, ‘Vee zaylsht's du?’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Eah hott ksawt, ‘Ich zayl naus gay un zayl en falshah geisht sei in di meilah funn awl sei brofayda.’ Da Hah hott ksawt, ‘Du solsht's ausrichta un zaylsht een fafiahra, gay un du's.’
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 So nau gukk moll, da Hah hott en falshah geisht in di meilah funn awl dei brofayda gedu. Avvah da Hah hott fadauves auskshprocha fa dich.”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 No is em Kenaena sei boo, da Zedekia, nuff ganga un hott em Micha uf da bakka kshlauwa, un hott ksawt, “Vellah vayk is em Hah sei geisht ganga vo eah aus miah ganga is fa shvetza zu diah?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Da Micha hott ksawt, “Du zaylsht's ausfinna uf em dawk es du in en innahlichi kammah gaysht fa dich fashtekla.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 No hott da kaynich funn Israel ksawt, “Nemmet da Micha un shikket een zrikk zumm Amon, da govvenah funn di shtatt, un zumm Joas, em kaynich sei boo.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Sawwet eena, ‘Dess is vass da kaynich sawkt: Doond deah mann eishtekka, un gevvet eem nix es broht un vassah biss ich zrikk kumm in fridda.’”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Da Micha hott no ksawt, “Vann du zrikk kumsht in fridda, dann hott da Hah nett kshvetzt deich mich.” No hott eah ksawt, “Meiket mei vadda, diah leit!”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 So is da kaynich funn Israel un da Kaynich Josaphat funn Juda nuff ganga an Ramoth-Gilead.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Da kaynich funn Israel hott no ksawt zumm Josaphat, “Ich zayl mich fashtella eb miah naus gayn fechta, avvah du solsht dei kaynich-glaydah veahra.” So hott da kaynich funn Israel sich fashteld eb eah naus ganga is fa fechta.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Nau da kaynich funn Syria hott kshvetzt katt zu di ivvah-saynah funn di greeks-veyya un hott ksawt, “Diah sellet nett fechta mitt ennich ebbah, grohs adda glay, vi yusht mitt em kaynich funn Israel.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 No vo di ivvah-saynah funn di greeks-veyya da Josaphat ksenna henn, henn si ksawt, “Dess is da kaynich funn Israel.” So henn si gedrayt fa een fechta, avvah da Josaphat hott naus gegrisha, un da Hah hott eem kolfa. Gott hott si no vekk gedrayt funn eem.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Vo di veyya ivvah-saynah ksenna henn es es nett da kaynich funn Israel voah, henn si ufkeaht eem nohch gay.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Avvah en mann hott sei bow gezowwa unni zeela, un hott da kaynich funn Israel gedroffa zvishich di rissa in sei greeks-ksha. Da kaynich hott no ksawt zumm mann am da vauwa foahra, “Dray rumm un grikk mich vekk fumm fechtes. Ich binn vay gedu.”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Da greek is may veesht vadda sellah dawk un da kaynich funn Israel hott sich ufkshteibaht in seim vauwa un hott sich gedrayt mitt seim ksicht geyyich di Syrians biss ohvet. No vo di sunn unnah ganga is, is eah kshtauva.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.