2 Coríntios 7

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Siddah es miah dee fashprechinga henn, leevi breedah, vella uns selvaht sauvah macha funn alles es unsah leib un geisht unsauvah macht. Un vella fassich gay geyyich folkummani heilichkeit mitt di furcht funn Gott.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Machet blatz in eiyah hatza fa uns; miah henn nimmand ebbes letzes gedu, miah henn nimmand fafiaht, miah voahra uneahlich zu nimmand.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ich sawk dess nett fa eich fadamma, avvah ich habb difoah ksawt es diah sind in unsah hatza gebunna so es miah shtauva adda layva mitt eich.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ich shvetz zu eich mitt grohsi freiheit, un binn shtols mitt eich. Ich habb en grohsah drohsht. Mitt awl unsah dreebsawl habb ich alsnoch grohsi frayt.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Vo miah in Matzedonia kumma sinn hott unsah flaysh kenn roo katt, fa miah henn dreebsawl katt ennichah vayk es miah uns gedrayt henn. Uf em ausahra voah shtreit un innahlich voah furcht.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Avvah Gott, deah vo di bedreebda draysht, hott uns gedraysht deich dess es da Titus bei kumma is.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Unsah drohsht voah nett yusht deich dess es eah bei kumma is, avvah aw deich da drohsht es diah eem gevva hend. Eah hott uns ksawt veyyich eiyah falanga, eiyah dreebsawl, un eiyah bekimmahnis fa mich. Deich dess habb ich mich yusht noch may kfroit.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nau even vann ich eich bedreebt gmacht habb deich mei breef, es dutt mich nau nett shpeida, avvah's hott mich kshpeit vo ich kshrivva habb. Ich habb fanumma es sellah breef eich bedreebt gmacht hott avvah's voah yusht fa en veil.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Nau binn ich froh, nett veil ich eich bedreebt gmacht habb, avvah veil eiyah dreebsawl eich gmacht hott boos du. Eiyah dreebsawl voah funn Gott, so es kenn shawda gedu voah zu eich deich uns.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Fa gettlichi dreebsawl macht ebbah boos du un sell bringd ebbah zu di saylichkeit, un dutt nimmand shpeida. Avvah veldlichi dreebsawl shaft zumm doht.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Fa gukket moll vass fa eahnsht es dee gettlich dreebsawl auskshaft hott in eich, vi eahnshtlich es diah voahret fa eich unshuldich macha, vi ufgriaht, vass fa'n furcht, vass fa'n falanga, vass fa'n bekimmahnis, vass fa'n shtrohf! In awl dingah hend diah eich unshuldich gmacht in dee sach.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 So, even vann ich eich kshrivva habb, habb ich's nett gedu fa sellah vo's letza gedu katt hott, un aw nett fa sellah vo's letza gedu voah ditzu, avvah so es eiyah bekimmahnis fa uns raus gebrocht vatt zu eich in Gott sei awwa.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Fasell voahra miah gedrohsht bei eiyahm drohsht. Avvah miah henn uns noch feel may kfroit ivvah di frayt fumm Titus, veil sei geisht froh gmacht voah bei eich awl.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Fa veyyich demm es ich eich ufkshvetzt habb zu eem brauch ich mich nau nett shemma, avvah grawt vi alles di voahret is es miah ksawt henn zu eich, so is dess aw voah kumma vass ich ksawt habb veyyich eich zumm Titus.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Un sei leevi fa eich is even graysah vann eah zrikk denkt vi diah eem keicht hend, un vi diah een eignumma hend mitt furcht un ziddahra.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ich froi mich dann es ich eich drauwa kann in alli sacha.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.