2 Coríntios 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Siddah es miah dee fashprechinga henn, leevi breedah, vella uns selvaht sauvah macha funn alles es unsah leib un geisht unsauvah macht. Un vella fassich gay geyyich folkummani heilichkeit mitt di furcht funn Gott.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Machet blatz in eiyah hatza fa uns; miah henn nimmand ebbes letzes gedu, miah henn nimmand fafiaht, miah voahra uneahlich zu nimmand.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ich sawk dess nett fa eich fadamma, avvah ich habb difoah ksawt es diah sind in unsah hatza gebunna so es miah shtauva adda layva mitt eich.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Ich shvetz zu eich mitt grohsi freiheit, un binn shtols mitt eich. Ich habb en grohsah drohsht. Mitt awl unsah dreebsawl habb ich alsnoch grohsi frayt.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Vo miah in Matzedonia kumma sinn hott unsah flaysh kenn roo katt, fa miah henn dreebsawl katt ennichah vayk es miah uns gedrayt henn. Uf em ausahra voah shtreit un innahlich voah furcht.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Avvah Gott, deah vo di bedreebda draysht, hott uns gedraysht deich dess es da Titus bei kumma is.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Unsah drohsht voah nett yusht deich dess es eah bei kumma is, avvah aw deich da drohsht es diah eem gevva hend. Eah hott uns ksawt veyyich eiyah falanga, eiyah dreebsawl, un eiyah bekimmahnis fa mich. Deich dess habb ich mich yusht noch may kfroit.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nau even vann ich eich bedreebt gmacht habb deich mei breef, es dutt mich nau nett shpeida, avvah's hott mich kshpeit vo ich kshrivva habb. Ich habb fanumma es sellah breef eich bedreebt gmacht hott avvah's voah yusht fa en veil.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Nau binn ich froh, nett veil ich eich bedreebt gmacht habb, avvah veil eiyah dreebsawl eich gmacht hott boos du. Eiyah dreebsawl voah funn Gott, so es kenn shawda gedu voah zu eich deich uns.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Fa gettlichi dreebsawl macht ebbah boos du un sell bringd ebbah zu di saylichkeit, un dutt nimmand shpeida. Avvah veldlichi dreebsawl shaft zumm doht.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Fa gukket moll vass fa eahnsht es dee gettlich dreebsawl auskshaft hott in eich, vi eahnshtlich es diah voahret fa eich unshuldich macha, vi ufgriaht, vass fa'n furcht, vass fa'n falanga, vass fa'n bekimmahnis, vass fa'n shtrohf! In awl dingah hend diah eich unshuldich gmacht in dee sach.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 So, even vann ich eich kshrivva habb, habb ich's nett gedu fa sellah vo's letza gedu katt hott, un aw nett fa sellah vo's letza gedu voah ditzu, avvah so es eiyah bekimmahnis fa uns raus gebrocht vatt zu eich in Gott sei awwa.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Fasell voahra miah gedrohsht bei eiyahm drohsht. Avvah miah henn uns noch feel may kfroit ivvah di frayt fumm Titus, veil sei geisht froh gmacht voah bei eich awl.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Fa veyyich demm es ich eich ufkshvetzt habb zu eem brauch ich mich nau nett shemma, avvah grawt vi alles di voahret is es miah ksawt henn zu eich, so is dess aw voah kumma vass ich ksawt habb veyyich eich zumm Titus.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Un sei leevi fa eich is even graysah vann eah zrikk denkt vi diah eem keicht hend, un vi diah een eignumma hend mitt furcht un ziddahra.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ich froi mich dann es ich eich drauwa kann in alli sacha.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.