1 Samuel 25
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 No is da Samuel kshtauva, un gans Israel is zammah kumma un hott keild fa een. Si henn een fagrawva an sei haymet in Rama. Da Dawfit is no nunnah ganga in di vildahnis funn Pharan.
1 Samuel morreu, e todos os israelitas se juntaram e choraram a morte dele. Então o sepultaram na sua casa, em Ramá. Depois disso Davi saiu e foi para o deserto de Parã. Nabal estava em Carmelo, cortando a lã das suas ovelhas.
2 Nau's voah en reichah mann in Maon es feel shtoft katt hott in Karmel. Eah hott drei dausend shohf katt un en dausend gays. Eah voah am sei shohf sheahra in Karmel.
2 — ausente —
3 Demm mann sei nohma voah Nabal, un sei fraw iahra nohma voah Abigail. See voah goot-gukkich un shmeaht, avvah iahra mann voah en haddah mann un voah nett eahlich. Eah voah fumm Kaleb sei nohch-kummashaft.
3 — ausente —
4 Diveil es da Dawfit in di vildahnis voah hott eah keaht es da Nabal am sei shohf sheahra voah.
4 Davi estava no deserto e soube disso.
5 So hott eah zeyya yungi mennah kshikt un ksawt zu eena, “Gaynd nuff zumm Nabal an Karmel un greeset een in meim nohma.
5 Então enviou dez rapazes a Carmelo, com ordem de encontrarem Nabal e o cumprimentarem em nome dele.
6 Sawwet zu eem, ‘Da Dawfit vinsht diah en lang layva, un fridda sei zu diah, dei haus un alles es du hosht.
6 Mandou que dissessem o seguinte: “Meu caro amigo, Davi lhe manda saudações, desejando tudo de bom para o senhor, a sua família e tudo o que é seu.
7 Nau ich habb keaht es du am dei shohf sheahra bisht. Vo dei shohf-heedah bei uns voahra henn miah eena nix gedu, un awl di zeit es si an Karmel voahra is nix gnumma vadda funn eena.
7 Ele soube que o senhor está cortando a lã das suas ovelhas e mandou lhe contar que os seus pastores estiveram com a gente, e nós não lhes fizemos nenhum mal. Durante o tempo em que estiveram em Carmelo, não roubamos nada do que era deles.
8 Frohk dei yungi mennah un si sawwa diah's. Nau sei freindlich zu mei yungi mennah, fa miah kumma zu diah uf en goodah dawk. Nau gebb zu dei gnechta un zumm Dawfit vass-evvah es du hosht zu gevva.’”
8 Pergunte, e eles lhe contarão. Davi pede para o senhor nos receber com amizade porque viemos aqui num dia de festa. Assim, por favor, dê o que puder a nós, os seus criados, e ao seu querido amigo Davi.”
9 Vo em Dawfit sei yungi mennah anna kumma sinn, henn si selli vadda ksawt zumm Nabal im Dawfit sei nohma; no henn si gvoaht.
9 Os homens de Davi foram e deram o recado a Nabal, em nome de Davi. Então ficaram esperando,
10 Avvah da Nabal hott andvat gevva zumm Dawfit sei gnechta un hott ksawt, “Veah is da Dawfit? Veah is demm Jesse sei boo? Heidich's dawk sinn feel gnechta am iahra meishtahra falossa.
10 e Nabal respondeu: — Davi? Filho de Jessé? Quem é ele? Nunca ouvi falar nele! Hoje em dia há muitos escravos que fogem dos seus donos!
11 Favass sett ich mei broht, vassah un's flaysh es ich kshlachta habb fa mei sheahrah, nemma uns gevva zu mennah es ich nett kenn?”
11 O meu pão, a minha água e os animais que matei para dar aos meus empregados eu não darei a homens que eu nem sei de onde vieram!
12 Em Dawfit sei mennah sinn no rumm gedrayt un viddah zrikk ganga. Vo si zrikk kumma sinn henn si alles fazayld zumm Dawfit.
12 Os homens de Davi voltaram e contaram o que Nabal tinha dito.
13 No hott da Dawfit ksawt zu sei mennah, “Doond eiyah shvadda oh!” So henn si iahra shvadda ohgedu un da Dawfit hott sein aw ohgedu. Baut fiah hunnaht mennah sinn nuff ganga mitt em Dawfit, un zvay hunnaht sinn zrikk geblivva beim sach.
13 Então Davi disse: — Ponham as suas espadas nos cintos! E todos obedeceram. Davi também pegou a sua espada e saiu com mais ou menos quatrocentos dos seus homens enquanto duzentos ficaram atrás com a bagagem.
14 Avvah ayns funn em Nabal sei gnechta hott kshvetzt zu di Abigail, em Nabal sei fraw, un hott ksawt, “Da Dawfit hott gebodda-drawwah funn di vildahnis kshikt fa unsah meishtah greesa, avvah eah hott si fasholda.
14 Um dos empregados de Nabal disse a Abigail, a mulher de Nabal: — A senhora soube? Davi enviou do deserto uns mensageiros com saudações para o nosso patrão, mas ele os tratou mal.
15 Dee mennah voahra oahrich goot zu uns, un henn uns nix gedu. Un awl di zeit es miah draus nayksht bei eena voahra is nix gnumma vadda funn uns.
15 No entanto, eles têm sido muito bons para a gente: nunca nos incomodaram e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, eles não roubaram nada que era nosso.
16 Si voahra en vand um uns rumm dawk un nacht, diveil es miah am unsah shohf heeda voahra nayksht bei eena.
16 Eles nos protegeram dia e noite todo o tempo em que estivemos com eles tomando conta dos nossos rebanhos.
17 Nau denk dess ivvah un gukk moll vass du du kansht, fa's zayld grohsa druvvel uf unsah meishtah un sei gansi haus-halding kumma. Eah is so en dikk-kebbichah mann es nimmand eem ebbes sawwa kann.”
17 Pense nisso e resolva o que fazer. Isso poderá vir a ser um desastre para o nosso patrão e toda a sua família. Ele é tão mau, que ninguém pode falar com ele.
18 Di Abigail hott sich no gedummeld un hott zvay hunnaht layb broht, zvay bodla mitt vei, fimf kshlachtani shohf, en sakk grohsht frucht, en hunnaht reseina-kucha un zvay hunnaht feiya-kucha zammah grikt un hott si uf aysla glawda.
18 Então Abigail pegou depressa duzentos pães, dois odres cheios de vinho, cinco ovelhas assadas, uns dezessete quilos de trigo torrado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos secos e pôs tudo sobre jumentos.
19 No hott si iahra gnechta ksawt, “Gaynd fanna heah; ich kumm eich nohch.” Avvah see hott nix ksawt zu iahra mann, da Nabal.
19 Então disse aos empregados: — Vão na frente, que eu vou atrás. Porém não contou nada ao seu marido.
20 See voah am iahra aysel reida. Vi see in en deich fumm berg kumma is, hott see da Dawfit un sei mennah ohgedroffa am geyyich see kumma.
20 Abigail ia montada no seu jumento e, de repente, numa curva, na descida, encontrou Davi e os seus homens, que vinham na sua direção.
21 Da Dawfit hott ksawt katt, “'S voah geviss fa nix, es ich ivvah demm mann sei sach gvatsht habb in di vildahnis so es nix gnumma voah es zu eem keaht hott; nau hott eah miah evil zrikk betzawld fa goot.
21 Davi tinha pensado assim: “De que me adiantou proteger a propriedade desse homem aqui no deserto? Nós não roubamos nada que era dele, e é assim que ele me paga a ajuda que lhe dei?
22 Loss Gott dess un noch may du zumm Dawfit sei feinda, vann ich bei meiya-free even ay mann ivvahrich loss funn alles es eah hott.”
22 Que Deus me castigue se eu não matar até o último daqueles homens antes do amanhecer!”
23 Vo di Abigail da Dawfit ksenna hott is see kshvind funn iahra aysel ganga, hott sich nunnah gegneet fannich em Dawfit, mitt iahra ksicht uf da bodda.
23 Quando Abigail viu Davi, desmontou depressa, ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão,
24 See is an sei fees kfalla un hott ksawt, “Mei meishtah, loss dee shuld uf miah leiya. Loss dei mawt shvetza zu diah, un heich ab vass dei mawt hott zu sawwa.
24 aos seus pés, dizendo: — Por favor, senhor! Escute-me! Eu sou a culpada!
25 Loss mei meishtah nett acht nemma funn demm gottlohsa mann, da Nabal. Sei nohma maynd naddish, un sell is grawt vass eah is. Ich, dei mawt, habb di yunga mennah nett ksenna es du kshikt hosht.
25 Por favor, não dê atenção a Nabal, pois ele não vale nada! Ele é exatamente o que seu nome quer dizer: um tolo ! Eu mesma não vi os rapazes que o senhor mandou.
26 Un nau, mei meishtah, so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, siddah es da Hah dich kalda hott funn bloot fageesa un funn zrikk betzawla mitt dei aykni hand, loss nau awl dei feinda es diah shawda du vella, sei vi da Nabal.
26 Foi o Senhor Deus quem impediu que o senhor se vingasse e matasse os seus inimigos. Agora eu juro, pela sua vida e pela vida do Senhor , que todos os seus inimigos e todos os que querem prejudicá-lo serão castigados como Nabal.
27 Loss nau dess kshenk es dei mawt gebrocht hott zu meim meishtah, gevva sei zu di yunga mennah es bei meim meishtah sinn.
27 Senhor, faça o favor de aceitar este presente que eu lhe trouxe e o entregue aos seus homens.
28 Fagebb nau deah faylah funn dei mawt, fa da Hah zayld geviss dei haus en ayvich haus macha, veil du am Hah sei greek fechta bisht. Loss kenn evil kfunna sei in diah so lang es du laybsht.
28 Perdoe, por favor, qualquer coisa errada que eu tenha feito. O Senhor Deus fará com que o senhor seja rei e também os seus descendentes, pois o senhor está combatendo o combate dele e o senhor não vai fazer nenhum mal enquanto viver.
29 Un vann ebbah am diah nohch kumma is fa dei layva nemma, dei layva zayld zammah gebunna sei in em bundel funn di levendicha beim Hah, dei Gott. Avvah di layva funn dei feinda zayla kshlunga sei es vi funn en shtay-shling.
29 Se alguém o atacar e tentar matá-lo, o Senhor , seu Deus, o protegerá como um homem que guarda um tesouro precioso. Mas ele vai jogar longe os seus inimigos, como um homem que atira pedras com a sua funda .
30 Un's zayld foah-kumma vann da Hah moll alles goodes gedu hott fa dich es eah ksawt hott veyyich diah, un hott dich roolah gmacht ivvah Israel,
30 O Senhor Deus cumprirá todas as coisas boas que lhe prometeu e o fará rei de Israel.
31 dann soll dess diah nett foah-kumma un vay du, un diah en gedruvveld hatz gevva veil du bloot fagossa hosht unni uahsach un evil zrikk betzawld hosht. Vann da Hah diah moll goot gedu hott, dann fagess nett dei mawt.”
31 E, quando isso acontecer, o senhor não terá motivo para se arrepender, ou sentir remorso por haver matado sem razão, ou por ter se vingado por si mesmo. E, quando o Senhor Deus o abençoar, não esqueça de mim.
32 No hott da Dawfit ksawt zu di Abigail, “Ksaykend sei da Hah, da Gott funn Israel, es dich heit kshikt hott fa mich ohdreffa.
32 Davi respondeu: — Louvado seja o
33 Un du solsht ksaykend sei fa dei goodah fashtand, un fa mich halda funn bloot fageesa deah dawk, un fa mich halda funn evil zrikk betzawla mitt mei aykni hend.
33 Graças ao que você fez hoje e ao seu juízo, eu deixei de cometer um crime de morte e fui impedido de me vingar por mim mesmo.
34 Fa so shuah es da Hah, da Gott funn Israel laybt, deah es mich kalda hott funn diah shawda du, vann du nett kshvind kumma veahsht fa mich ohdreffa, dann veah nett ay mann es zumm Nabal heaht levendich gvest meiya-free.”
34 Que o Senhor Deus me livre de fazer algum mal a você! Eu juro pelo Senhor , o Deus de Israel, o Deus vivo, que, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo me encontrar, amanhã cedo todos os homens de Nabal estariam mortos, até os meninos!
35 No hott da Dawfit funn iahra hand gnumma vass see gebrocht katt hott zu eem. Eah hott ksawt, “Gay haym in fridda; ich habb dei vadda keaht un diah gevva vass du kfrohkt hosht.”
35 Então Davi aceitou o que ela havia trazido e disse: — Volte para casa e não se preocupe. Eu farei o que você quiser.
36 Vo di Abigail zumm Nabal ganga is, voah eah in seim haus am en grohs essa havva vi en kaynich. Eah voah in en goodah moot un voah oahrich ksoffa. So hott see eem nix ksawt biss da neksht meiya.
36 Abigail voltou para o seu marido Nabal, que estava em casa, festejando como um rei. Ele estava bêbado e alegre. Então ela não lhe contou nada. Na manhã seguinte,
37 Da neksht meiya vo da Nabal nimmi ksoffa voah, hott sei fraw eem awl dee sacha ksawt. Vo eah dess keaht hott, is sei hatz kshtauva in eem un eah is shteif vadda vi en shtay.
37 quando ele não estava mais bêbado, ela lhe contou tudo. Aí ele teve um ataque e ficou completamente paralisado.
38 Baut zeyya dawk shpaydah hott da Hah een kshlauwa un da Nabal is kshtauva.
38 Uns dez dias depois, a ira de Deus feriu Nabal, e ele morreu.
39 Vo da Dawfit keaht hott es da Nabal doht voah, hott eah ksawt, “Glohbt sei da Hah. Eah hott da Nabal zrikk betzawld fa mich faniddahra. Eah hott sei gnecht kalda funn letz du un hott em Nabal sei evil uf sei ayknah kobb gebrocht.” No hott da Dawfit vatt kshikt zu di Abigail, un hott see kfrohkt fa een heiyahra.
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Louvem a Deus, o Então Davi mandou a Abigail uma proposta de casamento.
40 Em Dawfit sei gnechta sinn an Karmel ganga un henn ksawt zu di Abigail, “Da Dawfit hott uns zu diah kshikt fa dich zu eem nemma fa sei fraw vadda.”
40 Os empregados dele foram até Carmelo e disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua esposa.
41 See hott sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott ksawt, “Do is eiyah mawt, es grisht is fa eich deena un di fees vesha funn meim meishtah sei gnechta.”
41 Então Abigail ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Eu sou escrava de Davi e estou pronta para lavar os pés dos empregados dele.
42 Di Abigail is no kshvind ufkshtanna, is uf en aysel un mitt iahra fimf mawda, is mitt em Dawfit sei gnechta ganga, un is sei fraw vadda.
42 Aí ela se levantou depressa e montou o seu jumento. E, acompanhada por suas cinco empregadas, partiu na companhia dos empregados de Davi e se tornou esposa dele.
43 Da Dawfit hott aw di Ahinoam funn Jesreel keiyaht katt un si voahra awl zvay sei veivah.
43 Davi tinha casado com Ainoã, de Jezreel, e agora Abigail também se tornou sua esposa.
44 Avvah da Saul hott sei dochtah di Michal, em Dawfit sei fraw, zumm Phalti gevva katt. Da Phalti voah em Lais sei boo funn Gallim.
44 Nesse meio tempo Saul tinha dado a sua filha Mical, que tinha sido esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, da cidade de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.