1 Samuel 25

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 No is da Samuel kshtauva, un gans Israel is zammah kumma un hott keild fa een. Si henn een fagrawva an sei haymet in Rama. Da Dawfit is no nunnah ganga in di vildahnis funn Pharan.
1 Ora, faleceu Samuel; e todo o Israel se ajuntou e o pranteou; e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Nau's voah en reichah mann in Maon es feel shtoft katt hott in Karmel. Eah hott drei dausend shohf katt un en dausend gays. Eah voah am sei shohf sheahra in Karmel.
2 Havia um homem em Maom que tinha as suas possessões no Carmelo. Este homem era muito rico, pois tinha três mil ovelhas e mil Cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Demm mann sei nohma voah Nabal, un sei fraw iahra nohma voah Abigail. See voah goot-gukkich un shmeaht, avvah iahra mann voah en haddah mann un voah nett eahlich. Eah voah fumm Kaleb sei nohch-kummashaft.
3 Chamava-se o homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; era a mulher sensata e formosa; o homem porém, era duro, e maligno nas suas ações; e era da casa de Calebe.
4 Diveil es da Dawfit in di vildahnis voah hott eah keaht es da Nabal am sei shohf sheahra voah.
4 Ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 So hott eah zeyya yungi mennah kshikt un ksawt zu eena, “Gaynd nuff zumm Nabal an Karmel un greeset een in meim nohma.
5 e enviou-lhe dez mancebos, dizendo-lhes: Subi ao Carmelo, ide a Nabal e perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Sawwet zu eem, ‘Da Dawfit vinsht diah en lang layva, un fridda sei zu diah, dei haus un alles es du hosht.
6 Assim lhe direis: Paz seja contigo, e com a tua casa, e com tudo o que tens.
7 Nau ich habb keaht es du am dei shohf sheahra bisht. Vo dei shohf-heedah bei uns voahra henn miah eena nix gedu, un awl di zeit es si an Karmel voahra is nix gnumma vadda funn eena.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens acabam de estar conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem lhes desapareceu coisa alguma por todo o tempo que estiveram no Carmelo.
8 Frohk dei yungi mennah un si sawwa diah's. Nau sei freindlich zu mei yungi mennah, fa miah kumma zu diah uf en goodah dawk. Nau gebb zu dei gnechta un zumm Dawfit vass-evvah es du hosht zu gevva.’”
8 Pergunta-o aos teus mancebos, e eles to dirão. Que achem, portanto, os teus servos graça aos teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Vo em Dawfit sei yungi mennah anna kumma sinn, henn si selli vadda ksawt zumm Nabal im Dawfit sei nohma; no henn si gvoaht.
9 Chegando, pois, os mancebos de Davi, falaram a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, e se calaram.
10 Avvah da Nabal hott andvat gevva zumm Dawfit sei gnechta un hott ksawt, “Veah is da Dawfit? Veah is demm Jesse sei boo? Heidich's dawk sinn feel gnechta am iahra meishtahra falossa.
10 Ao que Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem o filho de Jessé? Muitos servos há que hoje fogem ao seu senhor.
11 Favass sett ich mei broht, vassah un's flaysh es ich kshlachta habb fa mei sheahrah, nemma uns gevva zu mennah es ich nett kenn?”
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e os daria a homens que não sei donde vêm?
12 Em Dawfit sei mennah sinn no rumm gedrayt un viddah zrikk ganga. Vo si zrikk kumma sinn henn si alles fazayld zumm Dawfit.
12 Então os mancebos de Davi se puseram a caminho e, voltando, vieram anunciar-lhe todas estas palavras.
13 No hott da Dawfit ksawt zu sei mennah, “Doond eiyah shvadda oh!” So henn si iahra shvadda ohgedu un da Dawfit hott sein aw ohgedu. Baut fiah hunnaht mennah sinn nuff ganga mitt em Dawfit, un zvay hunnaht sinn zrikk geblivva beim sach.
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e Davi também cingiu a sua, e subiram após Davi cerca de quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Avvah ayns funn em Nabal sei gnechta hott kshvetzt zu di Abigail, em Nabal sei fraw, un hott ksawt, “Da Dawfit hott gebodda-drawwah funn di vildahnis kshikt fa unsah meishtah greesa, avvah eah hott si fasholda.
14 um dentre os mancebos, porém, o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; e ele os destratou.
15 Dee mennah voahra oahrich goot zu uns, un henn uns nix gedu. Un awl di zeit es miah draus nayksht bei eena voahra is nix gnumma vadda funn uns.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados deles, e nada nos desapareceu por todo o tempo em que convivemos com eles quando estávamos no campo.
16 Si voahra en vand um uns rumm dawk un nacht, diveil es miah am unsah shohf heeda voahra nayksht bei eena.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Nau denk dess ivvah un gukk moll vass du du kansht, fa's zayld grohsa druvvel uf unsah meishtah un sei gansi haus-halding kumma. Eah is so en dikk-kebbichah mann es nimmand eem ebbes sawwa kann.”
17 Considera, pois, agora e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa; e ele é tal filho de Belial, que não há quem lhe possa falar.
18 Di Abigail hott sich no gedummeld un hott zvay hunnaht layb broht, zvay bodla mitt vei, fimf kshlachtani shohf, en sakk grohsht frucht, en hunnaht reseina-kucha un zvay hunnaht feiya-kucha zammah grikt un hott si uf aysla glawda.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas assadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos secos, e os pôs sobre jumentos.
19 No hott si iahra gnechta ksawt, “Gaynd fanna heah; ich kumm eich nohch.” Avvah see hott nix ksawt zu iahra mann, da Nabal.
19 E disse aos seus mancebos: Ide adiante de mim; eis que vos seguirei de perto. Porém não o declarou a Nabal, seu marido.
20 See voah am iahra aysel reida. Vi see in en deich fumm berg kumma is, hott see da Dawfit un sei mennah ohgedroffa am geyyich see kumma.
20 E quando ela, montada num jumento, ia descendo pelo encoberto do monte, eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro; e ela se encontrou com eles.
21 Da Dawfit hott ksawt katt, “'S voah geviss fa nix, es ich ivvah demm mann sei sach gvatsht habb in di vildahnis so es nix gnumma voah es zu eem keaht hott; nau hott eah miah evil zrikk betzawld fa goot.
21 Ora, Davi tinha dito: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, de sorte que nada lhe faltou de tudo quanto lhe pertencia; e ele me pagou mal por bem.
22 Loss Gott dess un noch may du zumm Dawfit sei feinda, vann ich bei meiya-free even ay mann ivvahrich loss funn alles es eah hott.”
22 Assim faça Deus a Davi, e outro tanto, se eu deixar até o amanhecer, de tudo o que pertence a Nabal, um só varão.
23 Vo di Abigail da Dawfit ksenna hott is see kshvind funn iahra aysel ganga, hott sich nunnah gegneet fannich em Dawfit, mitt iahra ksicht uf da bodda.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, inclinando-se à terra,
24 See is an sei fees kfalla un hott ksawt, “Mei meishtah, loss dee shuld uf miah leiya. Loss dei mawt shvetza zu diah, un heich ab vass dei mawt hott zu sawwa.
24 e, prostrada a seus pés, lhe disse: Ah, senhor meu, minha seja a iniqüidade! Deixa a tua serva falar aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Loss mei meishtah nett acht nemma funn demm gottlohsa mann, da Nabal. Sei nohma maynd naddish, un sell is grawt vass eah is. Ich, dei mawt, habb di yunga mennah nett ksenna es du kshikt hosht.
25 Rogo-te, meu senhor, que não faças caso deste homem de Belial, a saber, Nabal; porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os mancebos de meu senhor, que enviaste.
26 Un nau, mei meishtah, so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, siddah es da Hah dich kalda hott funn bloot fageesa un funn zrikk betzawla mitt dei aykni hand, loss nau awl dei feinda es diah shawda du vella, sei vi da Nabal.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o Senhor, e vive a tua alma, porquanto o Senhor te impediu de derramares sangue, e de te vingares com a tua própria mão, sejam agora como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer o mal contra o meu senhor.
27 Loss nau dess kshenk es dei mawt gebrocht hott zu meim meishtah, gevva sei zu di yunga mennah es bei meim meishtah sinn.
27 Aceita agora este presente que a tua serva trouxe a meu senhor; seja ele dado aos mancebos que seguem ao meu senhor.
28 Fagebb nau deah faylah funn dei mawt, fa da Hah zayld geviss dei haus en ayvich haus macha, veil du am Hah sei greek fechta bisht. Loss kenn evil kfunna sei in diah so lang es du laybsht.
28 Perdoa, pois, a transgressão da tua serva; porque certamente fará o Senhor casa firme a meu senhor, pois meu senhor guerreia as guerras do Senhor; e não se achará mal em ti por todos os teus dias.
29 Un vann ebbah am diah nohch kumma is fa dei layva nemma, dei layva zayld zammah gebunna sei in em bundel funn di levendicha beim Hah, dei Gott. Avvah di layva funn dei feinda zayla kshlunga sei es vi funn en shtay-shling.
29 Se alguém se levantar para te perseguir, e para buscar a tua vida, então a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do côncavo de uma funda.
30 Un's zayld foah-kumma vann da Hah moll alles goodes gedu hott fa dich es eah ksawt hott veyyich diah, un hott dich roolah gmacht ivvah Israel,
30 Quando o Senhor tiver feito para com o meu senhor conforme todo o bem que já tem dito de ti, e te houver estabelecido por príncipe sobre Israel,
31 dann soll dess diah nett foah-kumma un vay du, un diah en gedruvveld hatz gevva veil du bloot fagossa hosht unni uahsach un evil zrikk betzawld hosht. Vann da Hah diah moll goot gedu hott, dann fagess nett dei mawt.”
31 então, meu senhor, não terás no coração esta tristeza nem este remorso de teres derramado sangue sem causa, ou de haver-se vingado o meu senhor a si mesmo. E quando o Senhor fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 No hott da Dawfit ksawt zu di Abigail, “Ksaykend sei da Hah, da Gott funn Israel, es dich heit kshikt hott fa mich ohdreffa.
32 Ao que Davi disse a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro!
33 Un du solsht ksaykend sei fa dei goodah fashtand, un fa mich halda funn bloot fageesa deah dawk, un fa mich halda funn evil zrikk betzawla mitt mei aykni hend.
33 E bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão!
34 Fa so shuah es da Hah, da Gott funn Israel laybt, deah es mich kalda hott funn diah shawda du, vann du nett kshvind kumma veahsht fa mich ohdreffa, dann veah nett ay mann es zumm Nabal heaht levendich gvest meiya-free.”
34 Pois, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel que me impediu de te fazer mal, que se tu não te apressaras e não me vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 No hott da Dawfit funn iahra hand gnumma vass see gebrocht katt hott zu eem. Eah hott ksawt, “Gay haym in fridda; ich habb dei vadda keaht un diah gevva vass du kfrohkt hosht.”
35 Então Davi aceitou da mão dela o que lhe tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que dei ouvidos à tua voz, e aceitei a tua face.
36 Vo di Abigail zumm Nabal ganga is, voah eah in seim haus am en grohs essa havva vi en kaynich. Eah voah in en goodah moot un voah oahrich ksoffa. So hott see eem nix ksawt biss da neksht meiya.
36 Ora, quando Abigail voltou para Nabal, eis que ele fazia em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre, pois ele estava muito embriagado; pelo que ela não lhe deu a entender nada daquilo, nem pouco nem muito, até a luz da manhã.
37 Da neksht meiya vo da Nabal nimmi ksoffa voah, hott sei fraw eem awl dee sacha ksawt. Vo eah dess keaht hott, is sei hatz kshtauva in eem un eah is shteif vadda vi en shtay.
37 Sucedeu, pois, que, pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe contou essas coisas; de modo que o seu coração desfaleceu, e ele ficou como uma pedra.
38 Baut zeyya dawk shpaydah hott da Hah een kshlauwa un da Nabal is kshtauva.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Vo da Dawfit keaht hott es da Nabal doht voah, hott eah ksawt, “Glohbt sei da Hah. Eah hott da Nabal zrikk betzawld fa mich faniddahra. Eah hott sei gnecht kalda funn letz du un hott em Nabal sei evil uf sei ayknah kobb gebrocht.” No hott da Dawfit vatt kshikt zu di Abigail, un hott see kfrohkt fa een heiyahra.
39 Quando Davi ouviu que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou da afronta que recebi de Nabal, e deteve do mal a seu servo, fazendo cair a maldade de Nabal sobre a sua cabeça. Depois mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por mulher.
40 Em Dawfit sei gnechta sinn an Karmel ganga un henn ksawt zu di Abigail, “Da Dawfit hott uns zu diah kshikt fa dich zu eem nemma fa sei fraw vadda.”
40 Vindo, pois, os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos mandou a ti, para te tomarmos por sua mulher.
41 See hott sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott ksawt, “Do is eiyah mawt, es grisht is fa eich deena un di fees vesha funn meim meishtah sei gnechta.”
41 Ao que ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos servos de meu senhor.
42 Di Abigail is no kshvind ufkshtanna, is uf en aysel un mitt iahra fimf mawda, is mitt em Dawfit sei gnechta ganga, un is sei fraw vadda.
42 Então Abigail se apressou e, levantando-se, montou num jumento, e levando as cinco moças que lhe assistiam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Da Dawfit hott aw di Ahinoam funn Jesreel keiyaht katt un si voahra awl zvay sei veivah.
43 Davi tomou também a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Avvah da Saul hott sei dochtah di Michal, em Dawfit sei fraw, zumm Phalti gevva katt. Da Phalti voah em Lais sei boo funn Gallim.
44 Pois Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.