1 Reis 3
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Da Solomon un da Kaynich Pharao henn en Fridda-Shreives kseind, un da Solomon hott em Pharao sei maydel keiyaht. Eah hott see ruff gebrocht in di Shtatt fumm Dawfit biss da Solomon faddich voah sei kaynich-haus, da tempel un di shtatt-mavvah um Jerusalem rumm bauwa.
1 Salomão fez um acordo com Faraó, rei do Egito, casando com a sua filha. Ele a levou para morar na Cidade de Davi até que acabasse a construção do seu palácio e a construção do Templo e das muralhas em volta de Jerusalém.
2 Avvah di leit voahra alsnoch am opfahra macha uf di hohcha-bletz, veil noch kenn tempel gebaut voah zumm Hah sei Nohma.
2 Ainda não havia sido construído um templo para Deus, o Senhor , e por isso o povo ainda continuava oferecendo sacrifícios em vários altares, nos montes.
3 Da Solomon hott da Hah leeb katt, un is gloffa in di adninga funn sei faddah da Dawfit. Avvah eah hott alsnoch opfahra gmacht un insens gebrend uf di hohcha-bletz.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os conselhos de Davi, seu pai, mas também matava animais e os oferecia em sacrifício em vários altares, nos montes.
4 Da Solomon is an Gibeon ganga fa opfahra datt, veil sell da grohs hohch blatz voah. Eah hott en dausend brand-opfahra gopfaht datt uf em awldah.
4 Certa vez, Salomão foi a Gibeão oferecer sacrifícios porque naquele lugar estava o altar mais famoso de todos. No passado ele havia queimado ali mil animais como sacrifício a Deus.
5 Datt an Gibeon is da Hah zumm Solomon kumma deich di nacht in en drohm. Gott hott ksawt zu eem, “Frohk fa ennich ebbes es du havva vitt un ich gebb diah's.”
5 Naquela noite, o Senhor Deus apareceu num sonho a Salomão e perguntou: — O que você quer que eu lhe dê?
6 Da Solomon hott ksawt, “Du hosht grohsi bamhatzichkeit gvissa zu deim gnecht, mei faddah da Dawfit, veil eah fannich diah gloffa is in voahheit, gerechtichkeit un en ufrichtich hatz. Un deich dei shtandhaftichi-leevi hosht du eem en sohn gevva es uf seim kaynich-shtool hokt heit.
6 Ele respondeu: — Tu sempre mostraste grande amor por Davi, meu pai, teu
7 Nau, oh Hah, mei Gott, du hosht dei gnecht kaynich gmacht im blatz funn mei faddah da Dawfit. Avvah ich binn noch en yung kind, un vays nett vi naus zu gay adda rei kumma.
7 Ó Senhor Deus, tu deixaste que eu ficasse como rei no lugar do meu pai, embora eu seja muito jovem e não saiba governar.
8 Dei gnecht is do unnich dei leit es du groofa hosht, en leit so grohs es si nett gezayld sei kenna.
8 Aqui estou eu no meio do povo que escolheste para ser teu, um povo que é tão numeroso, que nem pode ser contado.
9 So gebb dei gnecht en hatz es veisheit hott fa dei leit richta, un fa vissa vass recht adda letz is. Fa veah kann so en mechtich folk vi dei leit richta?”
9 Portanto, dá-me sabedoria para que eu possa governar o teu povo com justiça e saber a diferença entre o bem e o mal. Se não for assim, como é que eu poderei governar este teu grande povo?
10 Da Hah voah froh es da Solomon kfrohkt hott fa dess.
10 Deus gostou de Salomão ter pedido isso
11 So hott eah ksawt zu eem, “Siddah es du kfrohkt hosht fa dess un nett fa lang layva adda reich vadda, un aw nett fa da doht funn dei feinda, avvah fa fashtand havva so es du recht richta kansht,
11 e disse: — Já que você pediu sabedoria para governar com justiça, em vez de pedir vida longa, ou riquezas, ou a morte dos seus inimigos,
12 dann zayl ich du vass du kfrohkt hosht difoah. Ich gebb diah en hatz mitt fashtand un veisheit, so es nee nimmand gvest voah vi du, un aw nee nimmand sei zayld.
12 eu darei o que você pediu. Darei a você sabedoria e inteligência, como ninguém teve antes de você, nem terá depois.
13 Un ich zayl diah aw gevva vass du nett kfrohkt hosht difoah, du zaylsht reich sei un eah havva, so es kenn anrah kaynich diah gleich is in dei layves-zeit.
13 Mas lhe darei também o que não pediu: durante toda a sua vida, você terá riquezas e honras, mais do que qualquer outro rei.
14 Un vann du in mei vayya lawfsht, un haldsht mei adninga un gebodda vi dei faddah da Dawfit hott, dann gevvich diah en lang layva.”
14 E, se você me obedecer e guardar as minhas leis e os meus mandamentos, como fez Davi, o seu pai, eu lhe darei uma vida longa.
15 No is da Solomon vakkah vadda un hott gvist es es en drohm voah. Eah is no zrikk an Jerusalem ganga un is fannich di Bundes-Lawt fumm Hah kshtanna. Eah hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht, un hott en grohs essa gmacht fa awl sei gnechta.
15 Quando acordou, Salomão compreendeu que Deus havia falado com ele no sonho. Então foi para Jerusalém, ficou diante da arca da aliança e apresentou a Deus ofertas de paz e sacrifícios que foram completamente queimados. Depois deu uma festa para todas as autoridades.
16 No sinn zvay huahra zumm kaynich kumma un fannich een kshtanna.
16 Certo dia, duas prostitutas apresentaram-se diante do rei Salomão,
17 Ayns funn eena hott ksawt, “Mei hah, dess veibsmensh un ich layva im sayma haus. Es voah en kind geboahra zu miah diveil es see datt bei miah voah.
17 e uma delas disse: — Ó rei Salomão! Eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um menino, e ela estava lá comigo.
18 Da dritt dawk noch demm es mei kind geboahra voah, hott see aw ayns geboahra katt. Miah voahra laynich un's voah nimmand im haus vi yusht uns zvay.
18 Dois dias depois do nascimento do meu filho, ela também deu à luz um menino. Somente nós duas estávamos na casa; não havia mais ninguém lá.
19 Dee fraw iahra boo is kshtauva deich di nacht veil see uf een gleyya hott.
19 Uma noite, ela rolou sem querer sobre o seu filho e o sufocou.
20 No is see ufkshtanna in di nacht un hott mei boo vekk gnumma funn mei seit diveil es dei mawt am shlohfa voah. See hott een in iahra eahm glaykt un hott iahra dohdah boo in mei eahm glaykt.
20 Então levantou-se durante a noite, enquanto eu dormia, pegou o meu filho e o colocou na cama dela. Depois colocou o menino morto nos meus braços.
21 Da neksht meiya vo ich ufkshtanna binn fa mei boo feedra, dann voah eah doht. Avvah vo ich een recht gegukt habb in di helling meiyets, habb ich ksenna es es nett mei boo voah es geboahra voah zu miah.”
21 No outro dia de manhã, quando eu me levantei para dar de mamar ao meu filho, vi que estava morto. Porém, quando reparei bem, percebi que não era o meu filho.
22 No hott di annah fraw ksawt, “Nay, da levendich boo is mei; da doht boo is dei.” Avvah di eahsht fraw hott ksawt, “Nay, da doht boo is dei; da levendich boo is mei.” So henn si ohkalda shvetza fannich em kaynich.
22 Mas a outra mulher disse: — Não é verdade. Pelo contrário, meu filho é o que está vivo, e o seu é o que está morto! E a primeira mulher respondeu: — Não é, não! A criança morta é a sua, e a viva é a minha! E foi assim que discutiram na frente do rei.
23 Da kaynich hott no ksawt, “Dee fraw sawkt, ‘Mei boo is levendich un dei boo is doht,’ diveil es di anna sawkt, ‘Nay, dei boo is doht un meinah is levendich.’”
23 Então o rei Salomão disse: — Cada uma de vocês diz que a criança viva é a sua, e que a morta é da outra.
24 No hott da kaynich ksawt, “Bring miah en shvatt.” So henn si en shvatt zumm kaynich gebrocht.
24 Então mandou buscar uma espada e, quando a trouxeram,
25 No hott da kaynich ksawt, “Shneidet's levendich kind in zvay, un gevvet dihelft zu di end fraw, un dihelft zu di annah.”
25 disse: — Cortem a criança viva pelo meio e deem metade para cada uma destas mulheres.
26 No voah di fraw es es levendich kind katt hott, kfild mitt muddah-leevi fa iahra boo, un see hott ksawt zumm kaynich, “Oh mei hah, gebb iahra's levendich kind, mach een nett doht!” Avvah di annah fraw hott ksawt, “Nett ich adda du zayla een havva. Shneidet een in zvay!”
26 A verdadeira mãe do menino, com o coração cheio de amor pelo filho, disse: — Por favor, senhor, não mate o meu filho! Entregue-o a esta mulher! Mas a outra disse: — Podem cortá-lo em dois pedaços! Assim ele não será nem meu nem seu.
27 No hott da kaynich ksawt, “Gevvet di eahsht fraw's levendich kind. Machet een nett doht. See is sei maemm.”
27 Aí Salomão disse: — Não matem a criança! Entreguem o menino à primeira mulher porque ela é a mãe dele.
28 Vo gans Israel keaht hott vi da kaynich gricht hott mitt demm, henn si sich kfeicht veyyich em kaynich, veil si ksenna henn es di veisheit funn Gott in eem voah fa richta.
28 Todo o povo de Israel soube dessa decisão do rei Salomão, e aí todos sentiram um grande respeito por ele, pois viram que Deus lhe tinha dado sabedoria para julgar com justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.