1 Reis 3
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Da Solomon un da Kaynich Pharao henn en Fridda-Shreives kseind, un da Solomon hott em Pharao sei maydel keiyaht. Eah hott see ruff gebrocht in di Shtatt fumm Dawfit biss da Solomon faddich voah sei kaynich-haus, da tempel un di shtatt-mavvah um Jerusalem rumm bauwa.
1 E Salomão se aparentou com Faraó, rei do Egito, e tomou a filha de Faraó, e a trouxe à Cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a Casa do Senhor , e a muralha de Jerusalém em roda.
2 Avvah di leit voahra alsnoch am opfahra macha uf di hohcha-bletz, veil noch kenn tempel gebaut voah zumm Hah sei Nohma.
2 Somente que o povo sacrificava sobre os altos, porque até àqueles dias ainda se não tinha edificado casa ao nome do Senhor .
3 Da Solomon hott da Hah leeb katt, un is gloffa in di adninga funn sei faddah da Dawfit. Avvah eah hott alsnoch opfahra gmacht un insens gebrend uf di hohcha-bletz.
3 E Salomão amava ao Senhor , andando nos estatutos de Davi, seu pai; somente que nos altos sacrificava e queimava incenso.
4 Da Solomon is an Gibeon ganga fa opfahra datt, veil sell da grohs hohch blatz voah. Eah hott en dausend brand-opfahra gopfaht datt uf em awldah.
4 E foi o rei a Gibeão para lá sacrificar, porque aquele era o alto grande; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 Datt an Gibeon is da Hah zumm Solomon kumma deich di nacht in en drohm. Gott hott ksawt zu eem, “Frohk fa ennich ebbes es du havva vitt un ich gebb diah's.”
5 E em Gibeão apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos e disse-lhe Deus: Pede o que quiseres que te dê.
6 Da Solomon hott ksawt, “Du hosht grohsi bamhatzichkeit gvissa zu deim gnecht, mei faddah da Dawfit, veil eah fannich diah gloffa is in voahheit, gerechtichkeit un en ufrichtich hatz. Un deich dei shtandhaftichi-leevi hosht du eem en sohn gevva es uf seim kaynich-shtool hokt heit.
6 E disse Salomão: De grande beneficência usaste tu com teu servo Davi, meu pai, como também ele andou contigo em verdade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; e guardaste-lhe esta grande beneficência e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 Nau, oh Hah, mei Gott, du hosht dei gnecht kaynich gmacht im blatz funn mei faddah da Dawfit. Avvah ich binn noch en yung kind, un vays nett vi naus zu gay adda rei kumma.
7 Agora, pois, ó Senhor , meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai; e sou ainda menino pequeno, nem sei como sair, nem como entrar.
8 Dei gnecht is do unnich dei leit es du groofa hosht, en leit so grohs es si nett gezayld sei kenna.
8 E teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 So gebb dei gnecht en hatz es veisheit hott fa dei leit richta, un fa vissa vass recht adda letz is. Fa veah kann so en mechtich folk vi dei leit richta?”
9 A teu servo, pois, dá um coração entendido para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Da Hah voah froh es da Solomon kfrohkt hott fa dess.
10 E esta palavra pareceu boa aos olhos do Senhor, que Salomão pedisse esta coisa.
11 So hott eah ksawt zu eem, “Siddah es du kfrohkt hosht fa dess un nett fa lang layva adda reich vadda, un aw nett fa da doht funn dei feinda, avvah fa fashtand havva so es du recht richta kansht,
11 E disse-lhe Deus: Porquanto pediste esta coisa e não pediste para ti riquezas, nem pediste a vida de teus inimigos, mas pediste para ti entendimento, para ouvir causas de juízo;
12 dann zayl ich du vass du kfrohkt hosht difoah. Ich gebb diah en hatz mitt fashtand un veisheit, so es nee nimmand gvest voah vi du, un aw nee nimmand sei zayld.
12 eis que fiz segundo as tuas palavras, eis que te dei um coração tão sábio e entendido, que antes de ti teu igual não houve, e depois de ti teu igual se não levantará.
13 Un ich zayl diah aw gevva vass du nett kfrohkt hosht difoah, du zaylsht reich sei un eah havva, so es kenn anrah kaynich diah gleich is in dei layves-zeit.
13 E também até o que não pediste te dei, assim riquezas como glória; que não haja teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Un vann du in mei vayya lawfsht, un haldsht mei adninga un gebodda vi dei faddah da Dawfit hott, dann gevvich diah en lang layva.”
14 E, se andares nos meus caminhos guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, teu pai, também prolongarei os teus dias.
15 No is da Solomon vakkah vadda un hott gvist es es en drohm voah. Eah is no zrikk an Jerusalem ganga un is fannich di Bundes-Lawt fumm Hah kshtanna. Eah hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht, un hott en grohs essa gmacht fa awl sei gnechta.
15 E acordou Salomão, e eis que era sonho. E veio a Jerusalém, e pôs-se perante a arca do concerto do Senhor , e sacrificou holocaustos, e preparou sacrifícios pacíficos, e fez um banquete a todos os seus servos.
16 No sinn zvay huahra zumm kaynich kumma un fannich een kshtanna.
16 Então, vieram duas mulheres prostitutas ao rei e se puseram perante ele.
17 Ayns funn eena hott ksawt, “Mei hah, dess veibsmensh un ich layva im sayma haus. Es voah en kind geboahra zu miah diveil es see datt bei miah voah.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah! Senhor meu, eu e esta mulher moramos numa casa; e tive um filho, morando com ela naquela casa.
18 Da dritt dawk noch demm es mei kind geboahra voah, hott see aw ayns geboahra katt. Miah voahra laynich un's voah nimmand im haus vi yusht uns zvay.
18 E sucedeu que, ao terceiro dia depois do meu parto, também esta mulher teve um filho; estávamos juntas, estranho nenhum estava conosco na casa, senão nós ambas naquela casa.
19 Dee fraw iahra boo is kshtauva deich di nacht veil see uf een gleyya hott.
19 E de noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 No is see ufkshtanna in di nacht un hott mei boo vekk gnumma funn mei seit diveil es dei mawt am shlohfa voah. See hott een in iahra eahm glaykt un hott iahra dohdah boo in mei eahm glaykt.
20 E levantou-se à meia-noite, e me tirou a meu filho do meu lado, dormindo a tua serva, e o deitou no seu seio, e a seu filho morto deitou no meu seio.
21 Da neksht meiya vo ich ufkshtanna binn fa mei boo feedra, dann voah eah doht. Avvah vo ich een recht gegukt habb in di helling meiyets, habb ich ksenna es es nett mei boo voah es geboahra voah zu miah.”
21 E, levantando-me eu pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando pela manhã para ele, eis que não era o filho que eu havia tido.
22 No hott di annah fraw ksawt, “Nay, da levendich boo is mei; da doht boo is dei.” Avvah di eahsht fraw hott ksawt, “Nay, da doht boo is dei; da levendich boo is mei.” So henn si ohkalda shvetza fannich em kaynich.
22 Então, disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho, o morto. Porém esta disse: Não, por certo, o morto é teu filho, e meu filho, o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Da kaynich hott no ksawt, “Dee fraw sawkt, ‘Mei boo is levendich un dei boo is doht,’ diveil es di anna sawkt, ‘Nay, dei boo is doht un meinah is levendich.’”
23 Então, disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho, o morto; e esta outra diz: Não, por certo; o morto é teu filho, e meu filho, o vivo.
24 No hott da kaynich ksawt, “Bring miah en shvatt.” So henn si en shvatt zumm kaynich gebrocht.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante do rei.
25 No hott da kaynich ksawt, “Shneidet's levendich kind in zvay, un gevvet dihelft zu di end fraw, un dihelft zu di annah.”
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo: e dai metade a uma e metade a outra.
26 No voah di fraw es es levendich kind katt hott, kfild mitt muddah-leevi fa iahra boo, un see hott ksawt zumm kaynich, “Oh mei hah, gebb iahra's levendich kind, mach een nett doht!” Avvah di annah fraw hott ksawt, “Nett ich adda du zayla een havva. Shneidet een in zvay!”
26 Mas a mulher cujo filho era o vivo falou ao rei (porque o seu coração se lhe enterneceu por seu filho) e disse: Ah! Senhor meu, dai-lhe o menino vivo e por modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem teu nem meu seja; dividi-o antes.
27 No hott da kaynich ksawt, “Gevvet di eahsht fraw's levendich kind. Machet een nett doht. See is sei maemm.”
27 Então, respondeu o rei e disse: Dai a esta o menino vivo e de maneira nenhuma o mateis, porque esta é sua mãe.
28 Vo gans Israel keaht hott vi da kaynich gricht hott mitt demm, henn si sich kfeicht veyyich em kaynich, veil si ksenna henn es di veisheit funn Gott in eem voah fa richta.
28 E todo o Israel ouviu a sentença que dera o rei e temeu ao rei, porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.