1 Reis 2

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vo di zeit nayksht kumma is es da Dawfit shteahva hott sella, hott eah en gebott gevva zumm Solomon, un hott ksawt,
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 “Ich binn am uf da vayk gay funn di gans eaht; so sei shteik, un veis dich fa en mann sei.
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 Gebb acht un du vass da Hah dei Gott foddaht: Lawf in sei vayya, du vass eah sawkt un hald sei gebodda un adnunga, un sei so vi's kshrivva is im Ksetz fumm Mosi, so es alles goot ausshaft fa dich in alles es du dusht un vo-evvah du anna gaysht.
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 Du dess so es da Hah sei vatt hald es eah fashprocha hott zu miah; naymlich, ‘Vann dei boova acht gevva vi si layva un shtandhaftich fannich miah lawfa mitt iahra gans hatz un sayl, dann zayld immah ayns funn dei nohch-kummashaft uf em kaynich-shtool funn Israel sei.’
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 Nau du vaysht vass da Joab, di Zeruia iahra boo, gedu hott zu miah, sell vass eah gedu hott zu Israel iahra zvay feld-hauptmennah, da Abner, em Ner sei boo, un da Amasa, em Jether sei boo. Eah hott si doht gmacht un hott bloot fagossa an en zeit funn fridda es vann's sei feinda in greeks-zeit gvest veah. Eah hott greeks-bloot uf's belt um sei bauch rumm, un uf di shoo am sei fees gedu.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 In dei veisheit du vi du's besht denksht, avvah loss sei grohwi hoah nett in's grawb gay in fridda.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 Veis bamhatzichkeit zumm Barsillai sei boova funn Gilead, un loss si an deim dish essa. Si henn miah bei-kshtanna vo ich am shpringa voah funn deim broodah da Absalom.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 Un nau fagess nett, du hosht da Simei bei diah. Eah is da boo fumm Gera da Benjaminiddah funn Bahurim. Eah hott mich veesht faflucht an di zeit es ich noch Mahanaim ganga binn. Avvah vo eah runnah zu miah kumma is am Jordan Revvah, habb ich kshvoahra zu eem beim Hah, un habb ksawt, ‘Ich zayl dich nett doht macha mitt em shvatt.’
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Avvah nau, nemm een nett fa unshuldich sei. Du bisht en mann mitt veisheit, un vaysht vass du du solsht zu eem. Bring sei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt bloot.”
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 No hott da Dawfit kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva in di shtatt fumm Dawfit.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Di zeit es da Dawfit kaynich voah ivvah Israel voah fatzich yoah. Eah voah sivva yoah kaynich in Hebron, un drei un dreisich yoah in Jerusalem.
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Da Solomon hott no uf em kaynich-shtool funn seim daett da Dawfit kokt, un hott sei kaynich-reich fesht ufgebaut.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Nau di Haggith iahra boo, da Adonia, is zumm Solomon sei maemm di Bathsheba ganga. No hott see kfrohkt, “Kumsht du in fridda?” Un eah hott ksawt, “Yau, in fridda.”
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 No hott eah ksawt, “Ich habb ebbes zu sawwa zu diah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 Eah hott ksawt, “Du vaysht es es kaynich-reich mei voah, un gans Israel hott mich ohgegukt fa iahra kaynich sei, avvah sacha sinn rumm gedrayt vadda un's kaynich-reich is zu mei broodah ganga veil's sei voah fumm Hah.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Nau habb ich en frohk funn diah; dray mich nett nunnah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 Eah hott ksawt, “Gay un shvetz zumm Kaynich Solomon un frohk een fa di Abisag funn Sunem zu miah gevva fa mei fraw sei. Eah drayt dich nett nunnah.”
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Di Bathsheba hott no ksawt, “Awlrecht, ich gay un shvetz zu eem fa dich.”
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Vo di Bathsheba nei ganga is zumm Kaynich Solomon fa shvetza zu eem fa da Adonia, is da kaynich ufkshtanna fa see ohdreffa. Eah hott sich nunnah gebikt zu iahra un hott sich no uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en shtool rei bringa glost fa em kaynich sei maemm un see hott sich uf sei rechtsi seit kokt.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 See hott no ksawt, “Ich habb en glennah frohk zu macha funn diah; dray mich nett nunnah.” Da kaynich hott ksawt, “Frohk mich, maemm, ich dray dich nett nunnah.”
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 No hott see ksawt, “Loss di Abisag funn Sunem gevva sei zu dei broodah da Adonia fa sei fraw sei.”
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Da Kaynich Solomon hott sei maemm no kfrohkt, “Favass frohksht du fa di Abisag funn Sunem fa da Adonia? Du daytsht yusht so voll frohwa fa's kaynich-reich fa een. Eah is mei eldshtah broodah, un da preeshtah Abiathar un da Joab, di Zeruia iahra boo, shtayn eem bei!”
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 No hott da Kaynich Solomon kshvoahra beim Hah, un hott ksawt, “Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann em Adonia sei vadda nett sei ayya layva koshta zayla!
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 Un nau, so shuah es da Hah laybt—deah es mich eiksetzt hott fa uf meim faddah Dawfit sei kaynich-shtool hokka, deah es gedu hott vi eah fashprocha hott; naymlich, es di kaynicha funn Israel aus mei nohch-kummashaft kumma sella—heit soll da Adonia doht gmacht sei!”
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Da Kaynich Solomon hott no da Benaia, em Joiada sei boo, kshikt, un eah hott da Adonia nunnah kshlauwa so es eah kshtauva is.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 Zumm preeshtah Abiathar hott da kaynich ksawt, “Gay zrikk zu dei feldah in Anathoth, du hosht da doht fadeend avvah ich mach dich nett doht nau veil du di Bundes-Lawt fumm Awlmechticha Hah gedrawwa hosht fannich meim faddah da Dawfit, un hosht mitt-glidda vo mei faddah glidda hott.”
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 So hott da Solomon da Abiathar kshtobt funn en preeshtah fumm Hah sei, un dess hott's vatt folfild es ksawt gvest voah beim Hah veyyich em Eli sei family an Silo.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Dess vatt is no zumm Joab kumma, deah es em Adonia bei-kshtanna hott, avvah eah hott em Absalom nett bei-kshtanna katt. No is da Joab in da tent fumm Hah kshprunga, un hott hohld gnumma an di hanna fumm Awldah.
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 Es voah em Kaynich Solomon no ksawt gvest es da Joab in da tent fumm Hah kshprunga is, un es eah nayvich em awldah voah. No hott da Solomon em Joiada sei boo da Benaia kshikt un hott ksawt, “Gay un hakk een nunnah!”
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 Da Benaia is no an da tent fumm Hah ganga un hott ksawt, “Da kaynich hott ksawt du solsht raus kumma.” Avvah eah hott ksawt, “Nay, ich zayl do shtauva.” Da Benaia is no zrikk zumm kaynich un hott ksawt, “Sell is vi da Joab miah andvat gevva hott.”
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 No hott da kaynich em Benaia ksawt, “Du vi eah sawkt. Hakk een nunnah un fagrawb een, so es du's bloot funn miah un mei faddah sei haus vekk nemsht, dess unshuldich bloot es da Joab fagossa hott.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 Da Hah betzawld dess bloot zrikk uf sei ayknah kobb veil eah zvay mennah doht gmacht hott mitt em shvatt unni es mei faddah da Dawfit dess gvist hott. Dee zvay hott eah doht gmacht; naymlich, da Abner em Ner sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Israel, un da Amasa em Jether sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Juda. Si voahra awl zvay bessah un may gerecht es eah.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 Loss di shuld funn iahra bloot uf em Joab sei kobb sei, un uf sei nohch-kummashaft fa'immah. Avvah da Dawfit un sei nohch-kummashaft, sei haus un sei kaynich-shtool sella ayvichlich fridda havva fumm Hah.”
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Em Joiada sei boo, da Benaia, is no nuff ganga un hott da Joab nunnah kakt un hott een doht gmacht. No voah eah fagrawva uf sei ayya land in di vildahnis.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Da kaynich hott em Joiada sei boo, da Benaia, ivvah di army ksetzt im blatz fumm Joab, un hott da preeshtah Zadok am Abiathar sei blatz ksetzt.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Da kaynich hott no kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Gay un bau diah en haus in Jerusalem un voon datt, avvah gay neiyets shunsht anna.
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Da dawk es du ivvah di Kidron Valley nivvah gaysht, dann vasht du doht gmacht; dei bloot zayld uf dei ayknah kobb sei.”
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Da Simei hott ksawt zumm kaynich, “Vass du sawksht is goot. So vi mei hah da kaynich ksawt hott, so zayld dei gnecht du.” So is da Simei in Jerusalem geblivva fa en langi zeit.
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 Avvah drei yoah shpaydah sinn zvay fumm Simei sei bunds-gnechta fatt kshprunga. Si sinn nivvah zumm Maacha sei boo, da Achis, kshprunga es da kaynich funn Gath voah. No voah's em Simei ksawt, “Dei bunds-gnechta sinn in Gath.”
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 No hott eah sei aysel ufksaddeld un is nivvah zumm Achis in Gath ganga fa gukka fa sei bunds-gnechta. So is da Simei nivvah ganga un hott sei bunds-gnechta zrikk gebrocht funn Gath.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 No voah's em Solomon ksawt es da Simei funn Jerusalem noch Gath ganga voah un is viddah zrikk kumma.
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 So hott da kaynich kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Habb ich dich nett gmacht shveahra beim Hah un dich gvand bei sawwa, ‘Da dawk es du do falosht fa eiyets shunsht anna gay, zaylsht du doht gmacht sei?’ Un du hosht ksawt zu miah, ‘Vass ich keaht habb is goot.’
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 Favass hosht du dann nett kalda vass du kshvoahra hosht zumm Hah un gedu vass ich dich gebodda habb?”
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Da kaynich hott aw ksawt zumm Simei, “Du vaysht in deim hatz awl's letzes es du gedu hosht zu meim faddah da Dawfit. Nau zayld da Hah dich zrikk betzawla fa awl di letza sacha es du gedu hosht.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Avvah da Kaynich Solomon zayld ksaykend sei, un da kaynich-shtool fumm Dawfit zayld fesht shtay fannich em Hah fa'immah.”
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 No hott da kaynich en gebott gevva zumm Joiada sei boo, da Benaia, un eah is naus ganga, hott da Simei nunnah kakt un een doht gmacht. So is es kaynich-reich gans fesht gmacht vadda im Solomon sei hend.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.