1 Reis 2

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vo di zeit nayksht kumma is es da Dawfit shteahva hott sella, hott eah en gebott gevva zumm Solomon, un hott ksawt,
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Ich binn am uf da vayk gay funn di gans eaht; so sei shteik, un veis dich fa en mann sei.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 Gebb acht un du vass da Hah dei Gott foddaht: Lawf in sei vayya, du vass eah sawkt un hald sei gebodda un adnunga, un sei so vi's kshrivva is im Ksetz fumm Mosi, so es alles goot ausshaft fa dich in alles es du dusht un vo-evvah du anna gaysht.
3 E guarda a observância do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres, para onde quer que te voltares.
4 Du dess so es da Hah sei vatt hald es eah fashprocha hott zu miah; naymlich, ‘Vann dei boova acht gevva vi si layva un shtandhaftich fannich miah lawfa mitt iahra gans hatz un sayl, dann zayld immah ayns funn dei nohch-kummashaft uf em kaynich-shtool funn Israel sei.’
4 Para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Nau du vaysht vass da Joab, di Zeruia iahra boo, gedu hott zu miah, sell vass eah gedu hott zu Israel iahra zvay feld-hauptmennah, da Abner, em Ner sei boo, un da Amasa, em Jether sei boo. Eah hott si doht gmacht un hott bloot fagossa an en zeit funn fridda es vann's sei feinda in greeks-zeit gvest veah. Eah hott greeks-bloot uf's belt um sei bauch rumm, un uf di shoo am sei fees gedu.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos e nos seus sapatos que trazia nos pés.
6 In dei veisheit du vi du's besht denksht, avvah loss sei grohwi hoah nett in's grawb gay in fridda.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Veis bamhatzichkeit zumm Barsillai sei boova funn Gilead, un loss si an deim dish essa. Si henn miah bei-kshtanna vo ich am shpringa voah funn deim broodah da Absalom.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Un nau fagess nett, du hosht da Simei bei diah. Eah is da boo fumm Gera da Benjaminiddah funn Bahurim. Eah hott mich veesht faflucht an di zeit es ich noch Mahanaim ganga binn. Avvah vo eah runnah zu miah kumma is am Jordan Revvah, habb ich kshvoahra zu eem beim Hah, un habb ksawt, ‘Ich zayl dich nett doht macha mitt em shvatt.’
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Avvah nau, nemm een nett fa unshuldich sei. Du bisht en mann mitt veisheit, un vaysht vass du du solsht zu eem. Bring sei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt bloot.”
9 Mas, agora, o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 No hott da Dawfit kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva in di shtatt fumm Dawfit.
10 E Davi dormiu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Di zeit es da Dawfit kaynich voah ivvah Israel voah fatzich yoah. Eah voah sivva yoah kaynich in Hebron, un drei un dreisich yoah in Jerusalem.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Da Solomon hott no uf em kaynich-shtool funn seim daett da Dawfit kokt, un hott sei kaynich-reich fesht ufgebaut.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Nau di Haggith iahra boo, da Adonia, is zumm Solomon sei maemm di Bathsheba ganga. No hott see kfrohkt, “Kumsht du in fridda?” Un eah hott ksawt, “Yau, in fridda.”
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 No hott eah ksawt, “Ich habb ebbes zu sawwa zu diah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
14 Então, disse ele: Uma palavra tenho que dizer- te. E ela disse: Fala.
15 Eah hott ksawt, “Du vaysht es es kaynich-reich mei voah, un gans Israel hott mich ohgegukt fa iahra kaynich sei, avvah sacha sinn rumm gedrayt vadda un's kaynich-reich is zu mei broodah ganga veil's sei voah fumm Hah.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor .
16 Nau habb ich en frohk funn diah; dray mich nett nunnah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
16 Assim, que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 Eah hott ksawt, “Gay un shvetz zumm Kaynich Solomon un frohk een fa di Abisag funn Sunem zu miah gevva fa mei fraw sei. Eah drayt dich nett nunnah.”
17 E ele disse: Peço- te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Di Bathsheba hott no ksawt, “Awlrecht, ich gay un shvetz zu eem fa dich.”
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Vo di Bathsheba nei ganga is zumm Kaynich Solomon fa shvetza zu eem fa da Adonia, is da kaynich ufkshtanna fa see ohdreffa. Eah hott sich nunnah gebikt zu iahra un hott sich no uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en shtool rei bringa glost fa em kaynich sei maemm un see hott sich uf sei rechtsi seit kokt.
19 Assim, veio Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
20 See hott no ksawt, “Ich habb en glennah frohk zu macha funn diah; dray mich nett nunnah.” Da kaynich hott ksawt, “Frohk mich, maemm, ich dray dich nett nunnah.”
20 Então, disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
21 No hott see ksawt, “Loss di Abisag funn Sunem gevva sei zu dei broodah da Adonia fa sei fraw sei.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Da Kaynich Solomon hott sei maemm no kfrohkt, “Favass frohksht du fa di Abisag funn Sunem fa da Adonia? Du daytsht yusht so voll frohwa fa's kaynich-reich fa een. Eah is mei eldshtah broodah, un da preeshtah Abiathar un da Joab, di Zeruia iahra boo, shtayn eem bei!”
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 No hott da Kaynich Solomon kshvoahra beim Hah, un hott ksawt, “Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann em Adonia sei vadda nett sei ayya layva koshta zayla!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Un nau, so shuah es da Hah laybt—deah es mich eiksetzt hott fa uf meim faddah Dawfit sei kaynich-shtool hokka, deah es gedu hott vi eah fashprocha hott; naymlich, es di kaynicha funn Israel aus mei nohch-kummashaft kumma sella—heit soll da Adonia doht gmacht sei!”
24 Agora, pois, vive o Senhor , que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
25 Da Kaynich Solomon hott no da Benaia, em Joiada sei boo, kshikt, un eah hott da Adonia nunnah kshlauwa so es eah kshtauva is.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
26 Zumm preeshtah Abiathar hott da kaynich ksawt, “Gay zrikk zu dei feldah in Anathoth, du hosht da doht fadeend avvah ich mach dich nett doht nau veil du di Bundes-Lawt fumm Awlmechticha Hah gedrawwa hosht fannich meim faddah da Dawfit, un hosht mitt-glidda vo mei faddah glidda hott.”
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Jeová diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 So hott da Solomon da Abiathar kshtobt funn en preeshtah fumm Hah sei, un dess hott's vatt folfild es ksawt gvest voah beim Hah veyyich em Eli sei family an Silo.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor , para cumprir a palavra do Senhor , que tinha dito sobre a casa de Eli em Siló.
28 Dess vatt is no zumm Joab kumma, deah es em Adonia bei-kshtanna hott, avvah eah hott em Absalom nett bei-kshtanna katt. No is da Joab in da tent fumm Hah kshprunga, un hott hohld gnumma an di hanna fumm Awldah.
28 E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor , e pegou das pontas do altar.
29 Es voah em Kaynich Solomon no ksawt gvest es da Joab in da tent fumm Hah kshprunga is, un es eah nayvich em awldah voah. No hott da Solomon em Joiada sei boo da Benaia kshikt un hott ksawt, “Gay un hakk een nunnah!”
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar; então, enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
30 Da Benaia is no an da tent fumm Hah ganga un hott ksawt, “Da kaynich hott ksawt du solsht raus kumma.” Avvah eah hott ksawt, “Nay, ich zayl do shtauva.” Da Benaia is no zrikk zumm kaynich un hott ksawt, “Sell is vi da Joab miah andvat gevva hott.”
30 E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 No hott da kaynich em Benaia ksawt, “Du vi eah sawkt. Hakk een nunnah un fagrawb een, so es du's bloot funn miah un mei faddah sei haus vekk nemsht, dess unshuldich bloot es da Joab fagossa hott.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Da Hah betzawld dess bloot zrikk uf sei ayknah kobb veil eah zvay mennah doht gmacht hott mitt em shvatt unni es mei faddah da Dawfit dess gvist hott. Dee zvay hott eah doht gmacht; naymlich, da Abner em Ner sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Israel, un da Amasa em Jether sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Juda. Si voahra awl zvay bessah un may gerecht es eah.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
33 Loss di shuld funn iahra bloot uf em Joab sei kobb sei, un uf sei nohch-kummashaft fa'immah. Avvah da Dawfit un sei nohch-kummashaft, sei haus un sei kaynich-shtool sella ayvichlich fridda havva fumm Hah.”
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas a Davi, e à sua semente, e à sua casa, e ao seu trono dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Em Joiada sei boo, da Benaia, is no nuff ganga un hott da Joab nunnah kakt un hott een doht gmacht. No voah eah fagrawva uf sei ayya land in di vildahnis.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e deu sobre ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Da kaynich hott em Joiada sei boo, da Benaia, ivvah di army ksetzt im blatz fumm Joab, un hott da preeshtah Zadok am Abiathar sei blatz ksetzt.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Da kaynich hott no kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Gay un bau diah en haus in Jerusalem un voon datt, avvah gay neiyets shunsht anna.
36 Depois, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Da dawk es du ivvah di Kidron Valley nivvah gaysht, dann vasht du doht gmacht; dei bloot zayld uf dei ayknah kobb sei.”
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, saibas decerto que morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Da Simei hott ksawt zumm kaynich, “Vass du sawksht is goot. So vi mei hah da kaynich ksawt hott, so zayld dei gnecht du.” So is da Simei in Jerusalem geblivva fa en langi zeit.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Avvah drei yoah shpaydah sinn zvay fumm Simei sei bunds-gnechta fatt kshprunga. Si sinn nivvah zumm Maacha sei boo, da Achis, kshprunga es da kaynich funn Gath voah. No voah's em Simei ksawt, “Dei bunds-gnechta sinn in Gath.”
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 No hott eah sei aysel ufksaddeld un is nivvah zumm Achis in Gath ganga fa gukka fa sei bunds-gnechta. So is da Simei nivvah ganga un hott sei bunds-gnechta zrikk gebrocht funn Gath.
40 Então, Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, para Aquis, a buscar a seus servos; assim, foi Simei e trouxe os seus servos de Gate.
41 No voah's em Solomon ksawt es da Simei funn Jerusalem noch Gath ganga voah un is viddah zrikk kumma.
41 E disseram a Salomão que Simei de Jerusalém fora a Gate e tinha já voltado.
42 So hott da kaynich kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Habb ich dich nett gmacht shveahra beim Hah un dich gvand bei sawwa, ‘Da dawk es du do falosht fa eiyets shunsht anna gay, zaylsht du doht gmacht sei?’ Un du hosht ksawt zu miah, ‘Vass ich keaht habb is goot.’
42 Então, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe decerto que morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Favass hosht du dann nett kalda vass du kshvoahra hosht zumm Hah un gedu vass ich dich gebodda habb?”
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem o mandado que te mandei?
44 Da kaynich hott aw ksawt zumm Simei, “Du vaysht in deim hatz awl's letzes es du gedu hosht zu meim faddah da Dawfit. Nau zayld da Hah dich zrikk betzawla fa awl di letza sacha es du gedu hosht.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Avvah da Kaynich Solomon zayld ksaykend sei, un da kaynich-shtool fumm Dawfit zayld fesht shtay fannich em Hah fa'immah.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor , para sempre.
46 No hott da kaynich en gebott gevva zumm Joiada sei boo, da Benaia, un eah is naus ganga, hott da Simei nunnah kakt un een doht gmacht. So is es kaynich-reich gans fesht gmacht vadda im Solomon sei hend.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e deu sobre ele, e morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.