1 Reis 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Vo di zeit nayksht kumma is es da Dawfit shteahva hott sella, hott eah en gebott gevva zumm Solomon, un hott ksawt,
1 Ora, aproximando-se o dia da morte de Davi, deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Ich binn am uf da vayk gay funn di gans eaht; so sei shteik, un veis dich fa en mann sei.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê forte, pois, e porta-te como homem.
3 Gebb acht un du vass da Hah dei Gott foddaht: Lawf in sei vayya, du vass eah sawkt un hald sei gebodda un adnunga, un sei so vi's kshrivva is im Ksetz fumm Mosi, so es alles goot ausshaft fa dich in alles es du dusht un vo-evvah du anna gaysht.
3 Guarda as ordenanças do Senhor teu Deus, andando nos seus caminhos, e observando os seus estatutos, os seus mandamentos, os seus preceitos e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores,
4 Du dess so es da Hah sei vatt hald es eah fashprocha hott zu miah; naymlich, ‘Vann dei boova acht gevva vi si layva un shtandhaftich fannich miah lawfa mitt iahra gans hatz un sayl, dann zayld immah ayns funn dei nohch-kummashaft uf em kaynich-shtool funn Israel sei.’
4 e para que o Senhor confirme a palavra que falou acerca de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem os seus caminhos, andando perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Nau du vaysht vass da Joab, di Zeruia iahra boo, gedu hott zu miah, sell vass eah gedu hott zu Israel iahra zvay feld-hauptmennah, da Abner, em Ner sei boo, un da Amasa, em Jether sei boo. Eah hott si doht gmacht un hott bloot fagossa an en zeit funn fridda es vann's sei feinda in greeks-zeit gvest veah. Eah hott greeks-bloot uf's belt um sei bauch rumm, un uf di shoo am sei fees gedu.
5 Tu sabes também o que me fez Joabe, filho de Zeruia, a saber, o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais ele matou, e em tempo de paz derramou o sangue de guerra, manchando com ele o cinto que tinha nos lombos, e os sapatos que trazia nos pés.
6 In dei veisheit du vi du's besht denksht, avvah loss sei grohwi hoah nett in's grawb gay in fridda.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Veis bamhatzichkeit zumm Barsillai sei boova funn Gilead, un loss si an deim dish essa. Si henn miah bei-kshtanna vo ich am shpringa voah funn deim broodah da Absalom.
7 Mas para com os filhos de Barzilai, o gileadita, usa de benevolência, e estejam eles entre os que comem à tua mesa; porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Un nau fagess nett, du hosht da Simei bei diah. Eah is da boo fumm Gera da Benjaminiddah funn Bahurim. Eah hott mich veesht faflucht an di zeit es ich noch Mahanaim ganga binn. Avvah vo eah runnah zu miah kumma is am Jordan Revvah, habb ich kshvoahra zu eem beim Hah, un habb ksawt, ‘Ich zayl dich nett doht macha mitt em shvatt.’
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gêra, benjamita, de Baurim, que me lançou atroz maldição, no dia em que eu ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu lhe jurei pelo Senhor, dizendo: Não te matarei à espada.
9 Avvah nau, nemm een nett fa unshuldich sei. Du bisht en mann mitt veisheit, un vaysht vass du du solsht zu eem. Bring sei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt bloot.”
9 Agora, porém, não o tenhas por inocente; pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer; farás com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 No hott da Dawfit kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva in di shtatt fumm Dawfit.
10 Depois Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Di zeit es da Dawfit kaynich voah ivvah Israel voah fatzich yoah. Eah voah sivva yoah kaynich in Hebron, un drei un dreisich yoah in Jerusalem.
11 E foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Da Solomon hott no uf em kaynich-shtool funn seim daett da Dawfit kokt, un hott sei kaynich-reich fesht ufgebaut.
12 Salomão, pois, assentou-se no trono de Davi, seu pai; e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Nau di Haggith iahra boo, da Adonia, is zumm Solomon sei maemm di Bathsheba ganga. No hott see kfrohkt, “Kumsht du in fridda?” Un eah hott ksawt, “Yau, in fridda.”
13 Então Adonias, filho de Hagite, veio a Bate-Seba, mãe de Salomão; e perguntou ela: De paz é a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 No hott eah ksawt, “Ich habb ebbes zu sawwa zu diah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Respondeu ela: Fala.
15 Eah hott ksawt, “Du vaysht es es kaynich-reich mei voah, un gans Israel hott mich ohgegukt fa iahra kaynich sei, avvah sacha sinn rumm gedrayt vadda un's kaynich-reich is zu mei broodah ganga veil's sei voah fumm Hah.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e que todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar; contudo o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Nau habb ich en frohk funn diah; dray mich nett nunnah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
16 Agora uma só coisa te peço; não ma recuses. Ela lhe disse: Fala.
17 Eah hott ksawt, “Gay un shvetz zumm Kaynich Solomon un frohk een fa di Abisag funn Sunem zu miah gevva fa mei fraw sei. Eah drayt dich nett nunnah.”
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão {porque ele não to recusará} , que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Di Bathsheba hott no ksawt, “Awlrecht, ich gay un shvetz zu eem fa dich.”
18 Respondeu Bate-Seba: Pois bem; eu falarei por ti ao rei.
19 Vo di Bathsheba nei ganga is zumm Kaynich Solomon fa shvetza zu eem fa da Adonia, is da kaynich ufkshtanna fa see ohdreffa. Eah hott sich nunnah gebikt zu iahra un hott sich no uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en shtool rei bringa glost fa em kaynich sei maemm un see hott sich uf sei rechtsi seit kokt.
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. E o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então, assentando-se no seu trono, mandou que pusessem um trono para a rainha-mãe; e ela se assentou à sua direita.
20 See hott no ksawt, “Ich habb en glennah frohk zu macha funn diah; dray mich nett nunnah.” Da kaynich hott ksawt, “Frohk mich, maemm, ich dray dich nett nunnah.”
20 Então disse ela: Só uma pequena coisa te peço; não ma recuses. Respondeu-lhe o rei: Pede, minha mãe, porque não te recusarei.
21 No hott see ksawt, “Loss di Abisag funn Sunem gevva sei zu dei broodah da Adonia fa sei fraw sei.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, por mulher a teu irmão Adonias.
22 Da Kaynich Solomon hott sei maemm no kfrohkt, “Favass frohksht du fa di Abisag funn Sunem fa da Adonia? Du daytsht yusht so voll frohwa fa's kaynich-reich fa een. Eah is mei eldshtah broodah, un da preeshtah Abiathar un da Joab, di Zeruia iahra boo, shtayn eem bei!”
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino {porque é meu irmão mais velho}; sim, para ele, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 No hott da Kaynich Solomon kshvoahra beim Hah, un hott ksawt, “Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann em Adonia sei vadda nett sei ayya layva koshta zayla!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Un nau, so shuah es da Hah laybt—deah es mich eiksetzt hott fa uf meim faddah Dawfit sei kaynich-shtool hokka, deah es gedu hott vi eah fashprocha hott; naymlich, es di kaynicha funn Israel aus mei nohch-kummashaft kumma sella—heit soll da Adonia doht gmacht sei!”
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me estabeleceu casa, como tinha dito, que hoje será morto Adonias.
25 Da Kaynich Solomon hott no da Benaia, em Joiada sei boo, kshikt, un eah hott da Adonia nunnah kshlauwa so es eah kshtauva is.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual feriu a Adonias, de modo que morreu.
26 Zumm preeshtah Abiathar hott da kaynich ksawt, “Gay zrikk zu dei feldah in Anathoth, du hosht da doht fadeend avvah ich mach dich nett doht nau veil du di Bundes-Lawt fumm Awlmechticha Hah gedrawwa hosht fannich meim faddah da Dawfit, un hosht mitt-glidda vo mei faddah glidda hott.”
26 Também a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto participaste de todas as aflições de meu pai.
27 So hott da Solomon da Abiathar kshtobt funn en preeshtah fumm Hah sei, un dess hott's vatt folfild es ksawt gvest voah beim Hah veyyich em Eli sei family an Silo.
27 Salomão, pois, expulsou Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, assim cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito acerca da casa de Eli em Siló.
28 Dess vatt is no zumm Joab kumma, deah es em Adonia bei-kshtanna hott, avvah eah hott em Absalom nett bei-kshtanna katt. No is da Joab in da tent fumm Hah kshprunga, un hott hohld gnumma an di hanna fumm Awldah.
28 Ora, veio esta notícia a Joabe {pois Joabe se desviara após Adonias, ainda que não se tinha desviado após Absalão} ; pelo que Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se as pontas do altar.
29 Es voah em Kaynich Solomon no ksawt gvest es da Joab in da tent fumm Hah kshprunga is, un es eah nayvich em awldah voah. No hott da Solomon em Joiada sei boo da Benaia kshikt un hott ksawt, “Gay un hakk een nunnah!”
29 E disseram ao rei Salomão: Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar. Então Salomão enviou Benaías, filho de Jeoiada, dizendo: Vai, mata-o.
30 Da Benaia is no an da tent fumm Hah ganga un hott ksawt, “Da kaynich hott ksawt du solsht raus kumma.” Avvah eah hott ksawt, “Nay, ich zayl do shtauva.” Da Benaia is no zrikk zumm kaynich un hott ksawt, “Sell is vi da Joab miah andvat gevva hott.”
30 Foi, pois, Benaías ao tabernáculo do Senhor, e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Respondeu Joabe: Não! porém aqui morrerei. E Benaías tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 No hott da kaynich em Benaia ksawt, “Du vi eah sawkt. Hakk een nunnah un fagrawb een, so es du's bloot funn miah un mei faddah sei haus vekk nemsht, dess unshuldich bloot es da Joab fagossa hott.
31 Ao que lhe disse o rei: Faze como ele disse; mata-o, e sepulta-o, para que tires de sobre mim e de sobre a casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Da Hah betzawld dess bloot zrikk uf sei ayknah kobb veil eah zvay mennah doht gmacht hott mitt em shvatt unni es mei faddah da Dawfit dess gvist hott. Dee zvay hott eah doht gmacht; naymlich, da Abner em Ner sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Israel, un da Amasa em Jether sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Juda. Si voahra awl zvay bessah un may gerecht es eah.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, chefe do exército de Judá.
33 Loss di shuld funn iahra bloot uf em Joab sei kobb sei, un uf sei nohch-kummashaft fa'immah. Avvah da Dawfit un sei nohch-kummashaft, sei haus un sei kaynich-shtool sella ayvichlich fridda havva fumm Hah.”
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, o Senhor dará paz para sempre.
34 Em Joiada sei boo, da Benaia, is no nuff ganga un hott da Joab nunnah kakt un hott een doht gmacht. No voah eah fagrawva uf sei ayya land in di vildahnis.
34 Então Benaías, filho de Jeoiada, subiu e, arremetendo contra Joabe, o matou. E foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Da kaynich hott em Joiada sei boo, da Benaia, ivvah di army ksetzt im blatz fumm Joab, un hott da preeshtah Zadok am Abiathar sei blatz ksetzt.
35 Em lugar dele o rei pôs a Benaías, filho de Jeoiada, sobre o exército; e a Zadoque, o sacerdote, pôs em lugar de Abiatar.
36 Da kaynich hott no kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Gay un bau diah en haus in Jerusalem un voon datt, avvah gay neiyets shunsht anna.
36 Depois o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Da dawk es du ivvah di Kidron Valley nivvah gaysht, dann vasht du doht gmacht; dei bloot zayld uf dei ayknah kobb sei.”
37 E fica sabendo que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo hás de morrer. O teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Da Simei hott ksawt zumm kaynich, “Vass du sawksht is goot. So vi mei hah da kaynich ksawt hott, so zayld dei gnecht du.” So is da Simei in Jerusalem geblivva fa en langi zeit.
38 Respondeu Simei ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Avvah drei yoah shpaydah sinn zvay fumm Simei sei bunds-gnechta fatt kshprunga. Si sinn nivvah zumm Maacha sei boo, da Achis, kshprunga es da kaynich funn Gath voah. No voah's em Simei ksawt, “Dei bunds-gnechta sinn in Gath.”
39 Sucedeu porém que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maacá, rei de Gate. E deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 No hott eah sei aysel ufksaddeld un is nivvah zumm Achis in Gath ganga fa gukka fa sei bunds-gnechta. So is da Simei nivvah ganga un hott sei bunds-gnechta zrikk gebrocht funn Gath.
40 Então Simei se levantou, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis, em busca dos seus servos; assim foi Simei, e os trouxe de Gate.
41 No voah's em Solomon ksawt es da Simei funn Jerusalem noch Gath ganga voah un is viddah zrikk kumma.
41 Disseram a Salomão que Simei fora de Jerusalém a Gate, e já havia voltado.
42 So hott da kaynich kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Habb ich dich nett gmacht shveahra beim Hah un dich gvand bei sawwa, ‘Da dawk es du do falosht fa eiyets shunsht anna gay, zaylsht du doht gmacht sei?’ Un du hosht ksawt zu miah, ‘Vass ich keaht habb is goot.’
42 Então o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Não te conjurei pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para qualquer parte, sabe de certo que hás de morrer? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Favass hosht du dann nett kalda vass du kshvoahra hosht zumm Hah un gedu vass ich dich gebodda habb?”
43 Por que, então, não guardaste o juramento do Senhor, e a ordem que te dei?
44 Da kaynich hott aw ksawt zumm Simei, “Du vaysht in deim hatz awl's letzes es du gedu hosht zu meim faddah da Dawfit. Nau zayld da Hah dich zrikk betzawla fa awl di letza sacha es du gedu hosht.
44 Disse-lhe mais: Bem sabes tu, e o teu coração reconhece toda a maldade que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fará recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Avvah da Kaynich Solomon zayld ksaykend sei, un da kaynich-shtool fumm Dawfit zayld fesht shtay fannich em Hah fa'immah.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre:
46 No hott da kaynich en gebott gevva zumm Joiada sei boo, da Benaia, un eah is naus ganga, hott da Simei nunnah kakt un een doht gmacht. So is es kaynich-reich gans fesht gmacht vadda im Solomon sei hend.
46 E o rei deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual saiu, e feriu a Simei, de modo que morreu. Assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.