1 Reis 20
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Nau da Benhadad, da kaynich funn Syria, hott sei gansi army zammah groofa. Mitt eem voahra zvay un dreisich anri kaynicha mitt iahra geil un greeks-veyya. Eah is no nuff ganga, hott di shtatt Samaria umringd un see kfochta.
1 O rei Ben-Hadade da Síria reuniu todo o seu exército e, apoiado por trinta e dois outros reis, com os seus cavalos e carros, subiu, e cercou a cidade de Samaria, e atacou-a.
2 No hott eah gebodda-drawwah nei in di shtatt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kshikt mitt demm vatt, “Dess is vass da Benhadad sawkt:
2 Ele enviou alguns mensageiros, os quais entraram na cidade
3 ‘Dei silvah un gold sinn mei, un dei veivah un beshti kinnah sinn aw mei.’”
3 e disseram a Acabe, rei de Israel: — O rei Ben-Hadade exige que o senhor entregue a ele a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos mais fortes.
4 Da kaynich funn Israel hott andvat gevva un ksawt, “So vi du sawksht, mei hah da kaynich, ich un alles es ich habb is dei.”
4 Acabe respondeu: — Diga ao meu patrão, o rei Ben-Hadade, que eu concordo. Eu e tudo o que tenho somos dele.
5 Di gebodda-drawwah sinn no viddah kumma un henn ksawt, “Dess is vass da Benhadad sawkt: ‘Ich habb vatt kshikt zu diah es du miah dei silvah, gold, veivah un kinnah shiksht.
5 Mais tarde, os mensageiros voltaram com outro recado do rei Ben-Hadade. Era o seguinte: — Eu lhe mandei uma mensagem exigindo que você me entregasse a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos.
6 Avvah meiya an dee zeit zayl ich mei gnechta shikka es si dei haus un di heisah funn dei gnechta aussucha. Si sella ennich ebbes nemma es eena kfald un's vekk drawwa.’”
6 No entanto, amanhã a esta hora, eu vou mandar os meus servidores, e eles vão examinar o seu palácio e as casas dos seus servidores. Eles vão tirar tudo aquilo que acharem que tem valor.
7 Da kaynich hott no awl di eldishti fumm land bei groofa un hott ksawt zu eena, “Gukket nau vi deah mann am gukka is fa druvvel! Eah hott kshikt fa mich, mei veivah un kinnah un mei silvah un gold, un ich habb een nett nunnah gedrayt.”
7 Então o rei Acabe reuniu todos os líderes do país e disse: — Vocês estão vendo como esse homem está querendo nos arruinar! Ele mandou um recado exigindo que eu entregasse as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e eu concordei.
8 Di eldishti un awl di leit henn ksawt, “Heich een nett ab, un gebb nett ei zu eem.”
8 Os líderes e o povo responderam: — Não dê atenção a ele; não entregue nada.
9 So hott eah ksawt zumm Benhadad sei mennah, “Sawwet meim hah da kaynich, ‘Vass du kfrohkt hosht difoah's eahsht mohl, voah dei gnecht aynich mitt, avvah dess kann ich nett du.’” No sinn si ganga un henn dess vatt zrikk zumm Benhadad gnumma.
9 Então Acabe respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade o seguinte: — Digam ao meu patrão, o rei, que eu concordo com tudo o que ele pediu na primeira vez, porém não posso concordar com o que ele está exigindo agora. Os mensageiros foram embora e entregaram essa resposta.
10 No hott da Benhadad nochamohl vatt kshikt zumm Ahab un hott ksawt, “Di gettah sella mich shtrohfa, un may, vann genunk shtawb ivvahrich bleibt funn di shtatt Samaria fa yaydah funn mei mennah en hand-foll gevva.”
10 Ben-Hadade tornou a mandar os mensageiros. Eles levaram a seguinte mensagem: — Que os deuses me matem, se eu não arrasar Samaria com um exército tão grande, que, se cada soldado levar dela um punhado de terra, a cidade vai desaparecer!
11 Da kaynich funn Israel hott eem andvat kshikt un ksawt, “Sawwet eem, ‘Sellah es sei greeks-ksha ohdutt sett nett braekka vi sellah es es aus dutt.’”
11 O rei Acabe respondeu: — Digam ao rei Ben-Hadade que um verdadeiro soldado se gaba depois de uma batalha e não antes.
12 Da Benhadad hott dess vatt keaht diveil es eah un di anra kaynicha am drinka voahra in iahra tents. No hott eah ksawt zu sei mennah, “Rishtet eich fa fechta.” So henn si sich grisht fa di shtatt fechta.
12 Ben-Hadade recebeu a resposta de Acabe enquanto ele e os outros reis estavam bebendo nas suas barracas. Então deu ordem aos seus soldados para se aprontarem a fim de atacar a cidade, e eles se colocaram em posição de batalha.
13 No is en brofayt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kumma un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Saynsht du dee grohs drubb? Ich zayl see in dei hend gevva heit. No zaylsht du vissa es ich da Hah binn.’”
13 Enquanto isso, um profeta foi falar com Acabe, rei de Israel, e lhe disse: — O
14 Da Ahab hott kfrohkt, “Avvah veah zayld dess du?” Da brofayt hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs fumm land, si zayla dess du.’” Da Ahab hott kfrohkt, “Veah zayld's fechtes shteahra?” Da brofayt hott ksawt, “Du zaylsht.”
14 — Quem vai comandar o ataque? — perguntou Acabe. O profeta respondeu: — O — Quem vai comandar a força principal? — perguntou o rei. — O senhor, ó rei! — respondeu o profeta.
15 No hott da Ahab di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs zammah groofa. Alles zammah voahra's 232 mennah. No hott eah di ivvahricha Israeliddah zammah groofa. Dess voahra 7,000 alles zammah.
15 Então o rei mandou chamar os ajudantes dos administradores dos distritos, que eram duzentos e trinta e dois. Aí o rei convocou o exército israelita, que tinha sete mil homens.
16 Si sinn middawks naus ganga diveil es da Benhadad un di anra zvay un dreisich kaynicha am ksoffa vadda voahra in iahra tents.
16 O ataque começou ao meio-dia, quando Ben-Hadade e os seus trinta e dois aliados estavam se embebedando nas suas barracas.
17 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn seahsht naus ganga. Da Benhadad hott heedah naus kshikt katt un dee henn eem ksawt, “Es sinn mennah am aus Samaria kumma.”
17 Os jovens ajudantes dos administradores avançaram primeiro. Alguns espiões mandados por Ben-Hadade contaram a ele que um grupo de soldados estava saindo de Samaria.
18 Eah hott ksawt, “Nemmet si levendich, vann si kumma mitt fridda adda vann si kumma fa greek macha.”
18 Ele ordenou: — Prendam vivos esses soldados, quer tenham vindo para lutar, quer tenham vindo pedir paz.
19 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn fanna heah aus di shtatt ganga un di army is hinnich eena nohch kumma.
19 Os ajudantes dos administradores atacaram primeiro, seguidos pelo exército israelita,
20 Yaydah mann hott sei mann nunnah kshlauwa fannich eem, un di leit funn Syria sinn difunn kshprunga, mitt di Israeliddah hatt hinnich eena nohch. Avvah da Kaynich Benhadad funn Syria is vekk kumma mitt samm funn sei mennah uf geil.
20 e cada um matou o homem contra quem lutava. Os sírios fugiram, e os israelitas os perseguiram, mas Ben-Hadade escapou a cavalo, junto com alguns soldados da cavalaria.
21 Da kaynich funn Israel is naus ganga un hott di geil un greeks-veyya ivvah-gnumma, un hott di Syrians doht gmacht mitt en grohsi shlacht.
21 O rei Acabe saiu, tomou os cavalos e os carros de guerra e derrotou completamente os sírios.
22 Da brofayt is no zumm kaynich funn Israel kumma un hott ksawt, “Gay zrikk, mach dich shteik un risht dich goot, veil da kaynich funn Syria viddah kumma zayld dich fechta neksht free-yoah.”
22 Então o profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — Volte, fortaleça o seu exército e faça planos cuidadosos, pois daqui a um ano o rei da Síria vai atacar de novo.
23 Em kaynich funn Syria sei gnechta henn ksawt zu eem, “Iahra gettah sinn di gettah funn di hivla. Sell is favass es si shteikah voahra es miah. Avvah vann miah si fechta uf em ayvana dann zayla miah geviss shteikah sei es si.
23 Os oficiais do rei Ben-Hadade disseram a ele: — Os deuses dos israelitas são deuses das montanhas, e foi por isso que os israelitas foram mais fortes do que nós. Mas, se lutarmos contra eles em lugares planos, seremos mais fortes do que eles.
24 Nau du dess: Setz di zvay un dreisich kaynicha zrikk, un du feld-hauptmennah an iahra blatz.
24 Portanto, faça o seguinte: tire os trinta e dois reis do comando e ponha capitães no lugar deles.
25 Du musht aw en army zammah roofa es so grohs is es selli es du faloahra hosht, mitt so feel geil un greeks-veyya. No zayla miah si fechta uf em ayvana, un dessamohl zayla miah fashuah shteikah sei es si.” Da kaynich hott si abkeicht un hott gedu vi si ksawt henn.
25 Depois forme um exército tão grande como aquele que o senhor perdeu e com o mesmo número de cavalos e carros. Nós lutaremos contra os israelitas nos lugares planos e certamente seremos mais fortes do que eles. O rei Ben-Hadade concordou e seguiu o conselho deles.
26 No im free-yoah hott da Benhadad di Syrians zammah grikt un is nuff an di shtatt Aphek ganga fa fechta geyyich Israel.
26 Um ano depois ele convocou os seus soldados e marchou com eles para a cidade de Afeca a fim de atacar os israelitas.
27 Di Kinnah-Israel voahra zammah gegeddaht un henn sich grisht katt; no sinn si naus ganga fa si fechta. Si henn ufkokt in zvay camps nayksht bei di Syrians un henn gegukt vi zvay glenni drubba gays, diveil es di Syrians es land ufkfild henn.
27 Estes haviam sido convocados e tinham recebido mantimentos; eles marcharam contra o exército de Ben-Hadade e acamparam em dois grupos, de frente para os sírios. Os israelitas pareciam dois pequenos rebanhos de cabras comparados com os sírios, que estavam espalhados por todo o campo.
28 Da mann funn Gott is ruff kumma un hott ksawt zumm kaynich funn Israel. “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil di Syrians mayna da Hah is en gott funn di hivla un nett fumm ayvana, dann zayl ich dee grohs drubb greeks-gnechta in dei hand gevva. No visset diah es ich da Hah binn.’”
28 Um profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — O que o
29 Fa sivva dawk voahra si datt ufkokt geyyich nannah. No uf em sivvada dawk henn si ohkfanga fechta, un di Israeliddah henn en hunnaht dausend Syrian greeks-gnechta doht gmacht in ay dawk.
29 Durante sete dias os sírios e os israelitas ficaram acampados de frente uns para os outros. No sétimo dia começou a batalha, e os israelitas, num só dia, mataram cem mil sírios.
30 Di ivvahricha sinn nei in di shtatt Aphek kshprunga. Datt is di vand uf sivvana zvansich dausend funn eena kfalla. Da Benhadad is aw in di shtatt kshprunga un hott sich fashtekkeld datt in en hinnahshti shtubb.
30 O resto fugiu e entrou na cidade de Afeca, e as muralhas da cidade caíram em cima de vinte e sete mil deles. Ben-Hadade também fugiu, e entrou na cidade, e se escondeu no quarto dos fundos de uma casa.
31 Sei gnechta sinn no zu eem ganga un henn ksawt, “Heich moll, miah henn keaht es di kaynicha fumm haus Israel bamhatzich sinn. Vella zumm kaynich funn Israel gay mitt sekk-glaydah um unsah beich rumm un shtrikka uf unsah kebb. Fleicht lost eah dich layva.”
31 Então os seus oficiais lhe disseram: — Nós ouvimos dizer que os reis israelitas são bondosos. Por isso, vamos falar com o rei de Israel. Vestiremos roupas feitas de pano grosseiro e amarraremos cordas no pescoço; talvez assim ele não mate o senhor.
32 So henn si sekk-glaydah um sich rumm un shtrikka uf iahra kebb, un sinn zumm kaynich funn Israel ganga un ksawt, “Dei gnecht da Benhadad sawkt, ‘Loss mich layva.’” Da kaynich hott ksawt, “Laybt eah noch? Eah is mei broodah.”
32 Então eles amarraram roupas feitas de pano grosseiro na cintura e cordas no pescoço e foram falar com Acabe. Eles disseram: — O seu escravo Ben-Hadade pede que o senhor não mande matá-lo. Acabe respondeu: — Então ele ainda está vivo? Ele é como se fosse meu irmão!
33 Di mennah henn dess gnumma es en goodah zaycha, un henn kshvind kfanga vass eah ksawt hott. Si henn ksawt, “Yau, da Benhadad is dei broodah!” “Gaynd un greeyet een,” hott da kaynich ksawt. Vo da Benhadad raus kumma is, hott da kaynich een glost in sei vauwa kumma.
33 Os oficiais de Ben-Hadade estavam esperando por um bom sinal e, quando Acabe falou em “irmão”, aproveitaram logo essa palavra e disseram: — Sim, senhor, Ben-Hadade é seu irmão! — Tragam Ben-Hadade aqui para mim! — ordenou Acabe. Quando Ben-Hadade chegou, Acabe o convidou para subir no carro com ele.
34 Da Benhadad hott ksawt zu eem, “Ich gebb di shtett zrikk es mei daett gnumma hott funn dei daett. Du daufsht fakawfa-bletz ufhokka in di shtrohsa funn Damascus vi mei daett hott in Samaria.” Da Ahab hott ksawt, “Mitt so en bund, loss ich dich gay.” So hott eah en bund gmacht mitt eem, un hott een gay glost.
34 E Ben-Hadade lhe disse: — Eu vou devolver a você as cidades que o meu pai tomou do seu, e além disso você poderá pôr um centro comercial em Damasco, como o meu pai fez na cidade de Samaria. Acabe respondeu: — Se fizermos esse Então Acabe fez o acordo com ele e o deixou ir embora.
35 Ayns funn di brofayda-kinnah hott deich em Hah sei gebott ksawt zu seim naykshta brofayt, “Shlakk mich,” avvah da mann hott's nett gedu.
35 Por ordem do Senhor Deus, um homem do grupo dos profetas pediu a um dos seus companheiros que lhe desse um soco. Mas o outro não quis bater nele,
36 Da brofayt hott no ksawt zu eem, “Veil du em Hah sei shtimm nett keicht hosht, dann zayld en layb dich doht macha so kshvind es du do falosht.” Vo da mann vekk ganga is, grawt is en layb kumma un hott een doht gmacht.
36 e por isso o profeta disse: — Você desobedeceu à ordem do E, logo que o homem saiu, um leão veio e o matou.
37 Da brofayt hott no en anrah mann kfunna un hott ksawt, “Shlakk mich.” No hott eah een kshlauwa un hott een vay gedu.
37 Então aquele mesmo profeta foi falar com outro homem e disse: — Dê um soco em mim! E ele lhe deu um soco e o feriu.
38 Da brofayt hott sei ksicht zu gebunna ivvah di awwa fa sich fashtella, no is eah ganga un hott sich uf da vayk kshteld un hott gvoaht fa da kaynich.
38 Então o profeta enrolou um pano no rosto para se disfarçar e foi ficar na beira do caminho, esperando que o rei de Israel passasse por ali.
39 Vo da kaynich fabei ganga is hott, da brofayt naus gegrisha zu eem, “Dei gnecht voah in di mitt funn di fecht, un ebbah hott en mann zu miah gebrocht un ksawt, ‘Heet deah mann es eah nett vekk kumd. Vann eah vekk kumd dann zayld dei layva gnumma sei fa sei layva. Adda du musht en dausend shtikkah silvah betzawla.’
39 Quando o rei ia passando, o profeta o chamou com um grito e disse: — Eu estava lutando na batalha quando um soldado me trouxe um inimigo que havia sido preso e disse: “Tome conta deste homem. Se ele escapar, você pagará com a vida ou então pagará uma multa de trinta e cinco quilos de prata.”
40 Diveil es dei gnecht am ebbes shunsht du voah, is da mann vekk kumma.” “Sell soll dei shtrohf sei,” hott da kaynich ksawt, “Du hosht selvaht ksawt vass gedu sei muss.”
40 Mas eu fiquei ocupado com outras coisas, e o homem escapou. O rei respondeu: — Esse é o seu castigo; foi você mesmo quem deu a sentença.
41 No hott da brofayt kshvind da lumba funn sei awwa gnumma, un da kaynich funn Israel hott een gekend es ayns funn di brofayda.
41 Aí o profeta arrancou depressa o pano do rosto, e o rei Acabe reconheceu que era um dos profetas.
42 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil du deah mann gay glost hosht—deah mann es ich raus ksetzt habb fa doht gmacht sei—dann zayld dei layva gay fa sei layva, un dei leit fa sei leit.’”
42 Então ele disse ao rei: — Esta é a palavra de Deus, o
43 Da kaynich funn Israel is no zrikk an sei haus in Samaria ganga, voah bays un am brutza.
43 Então o rei voltou aborrecido e com raiva para a sua casa em Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.