1 Reis 20

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nau da Benhadad, da kaynich funn Syria, hott sei gansi army zammah groofa. Mitt eem voahra zvay un dreisich anri kaynicha mitt iahra geil un greeks-veyya. Eah is no nuff ganga, hott di shtatt Samaria umringd un see kfochta.
1 Ora, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e havia com ele trinta e dois reis, e cavalos e carros. Então subiu, cercou a Samária, e pelejou contra ela.
2 No hott eah gebodda-drawwah nei in di shtatt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kshikt mitt demm vatt, “Dess is vass da Benhadad sawkt:
2 E enviou à cidade mensageiros a Acabe, rei de Israel, a dizer-lhe: Assim diz: Ben-Hadade:
3 ‘Dei silvah un gold sinn mei, un dei veivah un beshti kinnah sinn aw mei.’”
3 A tua prata e o teu ouro são meus; e também, das tuas mulheres e dos teus filhos, os melhores são meus.
4 Da kaynich funn Israel hott andvat gevva un ksawt, “So vi du sawksht, mei hah da kaynich, ich un alles es ich habb is dei.”
4 Ao que respondeu o rei de Israel, dizendo: Conforme a tua palavra, ó rei meu senhor, sou teu, com tudo quanto tenho.
5 Di gebodda-drawwah sinn no viddah kumma un henn ksawt, “Dess is vass da Benhadad sawkt: ‘Ich habb vatt kshikt zu diah es du miah dei silvah, gold, veivah un kinnah shiksht.
5 Tornaram a vir os mensageiros, e disseram: Assim fala Ben-Hadade, dizendo: Enviei-te, na verdade, mensageiros que dissessem: Tu me hás de entregar a tua prata e o teu ouro, as tuas mulheres e os teus filhos;
6 Avvah meiya an dee zeit zayl ich mei gnechta shikka es si dei haus un di heisah funn dei gnechta aussucha. Si sella ennich ebbes nemma es eena kfald un's vekk drawwa.’”
6 todavia amanhã a estas horas te enviarei os meus servos, os quais esquadrinharão a tua casa, e as casas dos teus servos; e há de ser que tudo o que de precioso tiveres, eles tomarão consigo e o levarão.
7 Da kaynich hott no awl di eldishti fumm land bei groofa un hott ksawt zu eena, “Gukket nau vi deah mann am gukka is fa druvvel! Eah hott kshikt fa mich, mei veivah un kinnah un mei silvah un gold, un ich habb een nett nunnah gedrayt.”
7 Então o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notai agora, e vede como esse homem procura o mal; pois mandou pedir-me as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não os neguei.
8 Di eldishti un awl di leit henn ksawt, “Heich een nett ab, un gebb nett ei zu eem.”
8 Responderam-lhe todos os anciãos e todo o povo: Não lhe dês ouvidos, nem consintas.
9 So hott eah ksawt zumm Benhadad sei mennah, “Sawwet meim hah da kaynich, ‘Vass du kfrohkt hosht difoah's eahsht mohl, voah dei gnecht aynich mitt, avvah dess kann ich nett du.’” No sinn si ganga un henn dess vatt zrikk zumm Benhadad gnumma.
9 Pelo que disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao rei, meu senhor: Tudo o que a princípio mandaste pedir a teu servo, farei; porém isto não posso fazer. Voltaram os mensageiros, e lhe levaram a resposta.
10 No hott da Benhadad nochamohl vatt kshikt zumm Ahab un hott ksawt, “Di gettah sella mich shtrohfa, un may, vann genunk shtawb ivvahrich bleibt funn di shtatt Samaria fa yaydah funn mei mennah en hand-foll gevva.”
10 Tornou Ben-Hadade a enviar-lhe mensageiros, e disse: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se o pó de Samária bastar para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 Da kaynich funn Israel hott eem andvat kshikt un ksawt, “Sawwet eem, ‘Sellah es sei greeks-ksha ohdutt sett nett braekka vi sellah es es aus dutt.’”
11 O rei de Israel, porém, respondeu: Dizei-lhe: Não se gabe quem se cinge das armas como aquele que as depõe.
12 Da Benhadad hott dess vatt keaht diveil es eah un di anra kaynicha am drinka voahra in iahra tents. No hott eah ksawt zu sei mennah, “Rishtet eich fa fechta.” So henn si sich grisht fa di shtatt fechta.
12 E sucedeu que, ouvindo ele esta palavra, estando a beber com os reis nas tendas, disse aos seus servos: Ponde-vos em ordem. E eles se puseram em ordem contra a cidade.
13 No is en brofayt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kumma un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Saynsht du dee grohs drubb? Ich zayl see in dei hend gevva heit. No zaylsht du vissa es ich da Hah binn.’”
13 E eis que um profeta, chegando-se a Acabe, rei de Israel, lhe disse: Assim diz o Senhor: Viste toda esta grande multidão eis que hoje te entregarei nas mãos, e saberás que eu sou o Senhor.
14 Da Ahab hott kfrohkt, “Avvah veah zayld dess du?” Da brofayt hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs fumm land, si zayla dess du.’” Da Ahab hott kfrohkt, “Veah zayld's fechtes shteahra?” Da brofayt hott ksawt, “Du zaylsht.”
14 Perguntou Acabe: Por quem? Respondeu ele: Assim diz o Senhor: Pelos moços dos chefes das províncias. Ainda perguntou Acabe: Quem começará a peleja? Respondeu ele: Tu.
15 No hott da Ahab di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs zammah groofa. Alles zammah voahra's 232 mennah. No hott eah di ivvahricha Israeliddah zammah groofa. Dess voahra 7,000 alles zammah.
15 Então contou os moços dos chefes das províncias, e eram duzentos e trinta e dois; e depois deles contou todo o povo, a saber, todos os filhos de Israel, e eram sete mil.
16 Si sinn middawks naus ganga diveil es da Benhadad un di anra zvay un dreisich kaynicha am ksoffa vadda voahra in iahra tents.
16 Saíram, pois, ao meio-dia. Ben-Hadade, porém, estava bebendo e se embriagando nas tendas, com os reis, os trinta e dois reis que o ajudavam.
17 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn seahsht naus ganga. Da Benhadad hott heedah naus kshikt katt un dee henn eem ksawt, “Es sinn mennah am aus Samaria kumma.”
17 E os moços dos chefes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade enviou espias, que lhe deram aviso, dizendo: Saíram de Samária uns homens.
18 Eah hott ksawt, “Nemmet si levendich, vann si kumma mitt fridda adda vann si kumma fa greek macha.”
18 Ao que ele disse: Quer venham eles tratar de paz, quer venham à peleja, tomai-os vivos.
19 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn fanna heah aus di shtatt ganga un di army is hinnich eena nohch kumma.
19 Saíram, pois, da cidade os moços dos chefes das províncias, e o exército que os seguia.
20 Yaydah mann hott sei mann nunnah kshlauwa fannich eem, un di leit funn Syria sinn difunn kshprunga, mitt di Israeliddah hatt hinnich eena nohch. Avvah da Kaynich Benhadad funn Syria is vekk kumma mitt samm funn sei mennah uf geil.
20 E eles mataram cada um o seu adversário. Então os sírios fugiram, e Israel os perseguiu; mas Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 Da kaynich funn Israel is naus ganga un hott di geil un greeks-veyya ivvah-gnumma, un hott di Syrians doht gmacht mitt en grohsi shlacht.
21 E saindo o rei de Israel, destruiu os cavalos e os carros, e infligiu aos sírios grande derrota.
22 Da brofayt is no zumm kaynich funn Israel kumma un hott ksawt, “Gay zrikk, mach dich shteik un risht dich goot, veil da kaynich funn Syria viddah kumma zayld dich fechta neksht free-yoah.”
22 Então o profeta chegou-se ao rei de Israel e lhe disse: Vai, fortalece-te; atenta bem para o que hás de fazer; porque decorrido um ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 Em kaynich funn Syria sei gnechta henn ksawt zu eem, “Iahra gettah sinn di gettah funn di hivla. Sell is favass es si shteikah voahra es miah. Avvah vann miah si fechta uf em ayvana dann zayla miah geviss shteikah sei es si.
23 Os servos do rei da Síria lhe disseram: Seus deuses são deuses dos montes, por isso eles foram mais fortes do que nós; mas pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles.
24 Nau du dess: Setz di zvay un dreisich kaynicha zrikk, un du feld-hauptmennah an iahra blatz.
24 Faze, pois, isto: tira os reis, cada um do seu lugar, e substitui-os por capitães;
25 Du musht aw en army zammah roofa es so grohs is es selli es du faloahra hosht, mitt so feel geil un greeks-veyya. No zayla miah si fechta uf em ayvana, un dessamohl zayla miah fashuah shteikah sei es si.” Da kaynich hott si abkeicht un hott gedu vi si ksawt henn.
25 arregimenta outro exército, igual ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carro por carro; pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles. Ele deu ouvidos ao que disseram, e assim fez.
26 No im free-yoah hott da Benhadad di Syrians zammah grikt un is nuff an di shtatt Aphek ganga fa fechta geyyich Israel.
26 Passado um ano, Ben-Hadade arregimentou os sírios, e subiu a Afeque, para pelejar contra Israel.
27 Di Kinnah-Israel voahra zammah gegeddaht un henn sich grisht katt; no sinn si naus ganga fa si fechta. Si henn ufkokt in zvay camps nayksht bei di Syrians un henn gegukt vi zvay glenni drubba gays, diveil es di Syrians es land ufkfild henn.
27 Também os filhos de Israel foram arregimentados e, providos de víveres, marcharam contra eles. E os filhos de Israel acamparam-se defronte deles, como dois pequenos rebanhos de cabras; mas os sírios enchiam a terra.
28 Da mann funn Gott is ruff kumma un hott ksawt zumm kaynich funn Israel. “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil di Syrians mayna da Hah is en gott funn di hivla un nett fumm ayvana, dann zayl ich dee grohs drubb greeks-gnechta in dei hand gevva. No visset diah es ich da Hah binn.’”
28 Nisso chegou o homem de Deus, e disse ao rei de Israel: Assim diz o Senhor: Porquanto os sírios disseram: O Senhor é Deus dos montes, e não Deus dos vales, entregarei nas tuas mãos toda esta grande multidão, e saberás que eu sou o Senhor.
29 Fa sivva dawk voahra si datt ufkokt geyyich nannah. No uf em sivvada dawk henn si ohkfanga fechta, un di Israeliddah henn en hunnaht dausend Syrian greeks-gnechta doht gmacht in ay dawk.
29 Assim, pois, estiveram acampados sete dias, uns defronte dos outros. Ao sétimo dia a peleja começou, e num só dia os filhos de Israel mataram dos sírios cem mil homens da infantaria.
30 Di ivvahricha sinn nei in di shtatt Aphek kshprunga. Datt is di vand uf sivvana zvansich dausend funn eena kfalla. Da Benhadad is aw in di shtatt kshprunga un hott sich fashtekkeld datt in en hinnahshti shtubb.
30 E os restantes fugiram para Afeque, e entraram na cidade; e caiu o muro sobre vinte e sete mil homens que restavam. Ben-Hadade, porém, fugiu, e veio à cidade, onde se meteu numa câmara interior.
31 Sei gnechta sinn no zu eem ganga un henn ksawt, “Heich moll, miah henn keaht es di kaynicha fumm haus Israel bamhatzich sinn. Vella zumm kaynich funn Israel gay mitt sekk-glaydah um unsah beich rumm un shtrikka uf unsah kebb. Fleicht lost eah dich layva.”
31 Disseram-lhe os seus servos: Eis que temos ouvido dizer que os reis da casa de Israel são reis clementes; ponhamos, pois, sacos aos lombos, e cordas aos pescoços, e saiamos ao rei de Israel; pode ser que ele te poupe a vida.
32 So henn si sekk-glaydah um sich rumm un shtrikka uf iahra kebb, un sinn zumm kaynich funn Israel ganga un ksawt, “Dei gnecht da Benhadad sawkt, ‘Loss mich layva.’” Da kaynich hott ksawt, “Laybt eah noch? Eah is mei broodah.”
32 Então cingiram sacos aos lombos e cordas aos pescoços e, indo ter com o rei de Israel, disseram-lhe: Diz o teu servo Ben-Hadade: Deixa-me viver, rogo-te. Ao que disse Acabe: Pois ainda vive? É meu irmão.
33 Di mennah henn dess gnumma es en goodah zaycha, un henn kshvind kfanga vass eah ksawt hott. Si henn ksawt, “Yau, da Benhadad is dei broodah!” “Gaynd un greeyet een,” hott da kaynich ksawt. Vo da Benhadad raus kumma is, hott da kaynich een glost in sei vauwa kumma.
33 Aqueles homens, tomando isto por bom presságio, apressaram-se em apanhar a sua palavra, e disseram: Ben-Hadade é teu irmão! Respondeu-lhes ele: Ide, trazei-me. Veio, pois, Ben-Hadade à presença de Acabe; e este o fez subir ao carro.
34 Da Benhadad hott ksawt zu eem, “Ich gebb di shtett zrikk es mei daett gnumma hott funn dei daett. Du daufsht fakawfa-bletz ufhokka in di shtrohsa funn Damascus vi mei daett hott in Samaria.” Da Ahab hott ksawt, “Mitt so en bund, loss ich dich gay.” So hott eah en bund gmacht mitt eem, un hott een gay glost.
34 Então lhe disse Ben-Hadade: Eu te restituirei as cidades que meu pai tomou a teu pai; e farás para ti praças em Damasco, como meu pai as fez em Samária. E eu, respondeu Acabe, com esta aliança te deixarei ir. E fez com ele aliança e o deixou ir.
35 Ayns funn di brofayda-kinnah hott deich em Hah sei gebott ksawt zu seim naykshta brofayt, “Shlakk mich,” avvah da mann hott's nett gedu.
35 Ora, certo homem dentre os filhos dos profetas disse ao seu companheiro, pela palavra do Senhor: Fere-me, peço-te. Mas o homem recusou feri-lo.
36 Da brofayt hott no ksawt zu eem, “Veil du em Hah sei shtimm nett keicht hosht, dann zayld en layb dich doht macha so kshvind es du do falosht.” Vo da mann vekk ganga is, grawt is en layb kumma un hott een doht gmacht.
36 Pelo que ele lhe disse: Porquanto não obedeceste à voz do Senhor, eis que, em te apartando de mim, um leão te matará. E logo que se apartou dele um leão o encontrou e o matou.
37 Da brofayt hott no en anrah mann kfunna un hott ksawt, “Shlakk mich.” No hott eah een kshlauwa un hott een vay gedu.
37 Depois o profeta encontrou outro homem, e disse-lhe: Fere-me, peço-te. E aquele homem deu nele e o feriu.
38 Da brofayt hott sei ksicht zu gebunna ivvah di awwa fa sich fashtella, no is eah ganga un hott sich uf da vayk kshteld un hott gvoaht fa da kaynich.
38 Então foi o profeta, pôs-se a esperar e rei no caminho, e disfarçou-se, cobrindo os olhos com o seu turbante.
39 Vo da kaynich fabei ganga is hott, da brofayt naus gegrisha zu eem, “Dei gnecht voah in di mitt funn di fecht, un ebbah hott en mann zu miah gebrocht un ksawt, ‘Heet deah mann es eah nett vekk kumd. Vann eah vekk kumd dann zayld dei layva gnumma sei fa sei layva. Adda du musht en dausend shtikkah silvah betzawla.’
39 E passando o rei, clamou ele ao rei, dizendo: Teu servo estava no meio da peleja; e eis que um homem, voltando-se, me trouxe um outro, e disse: Guarda-me este homem; se ele de qualquer maneira vier a faltar, a tua vida responderá pela vida dele, ou então pagarás um talento de prata.
40 Diveil es dei gnecht am ebbes shunsht du voah, is da mann vekk kumma.” “Sell soll dei shtrohf sei,” hott da kaynich ksawt, “Du hosht selvaht ksawt vass gedu sei muss.”
40 E estando o teu servo ocupado de uma e de outra parte, eis que o homem desapareceu. Ao que lhe respondeu o rei de Israel: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 No hott da brofayt kshvind da lumba funn sei awwa gnumma, un da kaynich funn Israel hott een gekend es ayns funn di brofayda.
41 Então ele se apressou, e tirou o turbante de sobre os seus olhos; e o rei de Israel o reconheceu, que era um dos profetas.
42 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil du deah mann gay glost hosht—deah mann es ich raus ksetzt habb fa doht gmacht sei—dann zayld dei layva gay fa sei layva, un dei leit fa sei leit.’”
42 E disse ele ao rei: Assim diz o Senhor: Porquanto deixaste escapar da mão o homem que eu havia posto para destruição, a tua vida responderá pela sua vida, e o teu povo pelo seu povo.
43 Da kaynich funn Israel is no zrikk an sei haus in Samaria ganga, voah bays un am brutza.
43 E o rei de Israel seguiu para sua casa, desgostoso e indignado, e veio a Samária.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.