1 Reis 20
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Nau da Benhadad, da kaynich funn Syria, hott sei gansi army zammah groofa. Mitt eem voahra zvay un dreisich anri kaynicha mitt iahra geil un greeks-veyya. Eah is no nuff ganga, hott di shtatt Samaria umringd un see kfochta.
1 Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército. Estavam com ele trinta e dois reis com seus cavalos e carros de guerra. Ele subiu, cercou Samaria e lutou contra ela.
2 No hott eah gebodda-drawwah nei in di shtatt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kshikt mitt demm vatt, “Dess is vass da Benhadad sawkt:
2 Enviou mensageiros à cidade, a Acabe, rei de Israel,
3 ‘Dei silvah un gold sinn mei, un dei veivah un beshti kinnah sinn aw mei.’”
3 que lhe disseram: — Assim diz Ben-Hadade: “A sua prata e o seu ouro são meus; as suas mulheres e os seus melhores filhos também são meus.”
4 Da kaynich funn Israel hott andvat gevva un ksawt, “So vi du sawksht, mei hah da kaynich, ich un alles es ich habb is dei.”
4 O rei de Israel respondeu: — Seja conforme a sua palavra, ó rei, meu senhor; eu sou seu, e tudo o que tenho é seu.
5 Di gebodda-drawwah sinn no viddah kumma un henn ksawt, “Dess is vass da Benhadad sawkt: ‘Ich habb vatt kshikt zu diah es du miah dei silvah, gold, veivah un kinnah shiksht.
5 Os mensageiros voltaram a Acabe e disseram: — Assim diz Ben-Hadade: “Quando enviei mensageiros que dissessem: ‘A sua prata, o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos são meus’, era para que você os entregasse para mim.
6 Avvah meiya an dee zeit zayl ich mei gnechta shikka es si dei haus un di heisah funn dei gnechta aussucha. Si sella ennich ebbes nemma es eena kfald un's vekk drawwa.’”
6 Se amanhã a estas horas eu tiver de enviar os meus servos até você, eles vasculharão o seu palácio e as casas dos seus oficiais e meterão as mãos em tudo o que você tem de precioso e o levarão.”
7 Da kaynich hott no awl di eldishti fumm land bei groofa un hott ksawt zu eena, “Gukket nau vi deah mann am gukka is fa druvvel! Eah hott kshikt fa mich, mei veivah un kinnah un mei silvah un gold, un ich habb een nett nunnah gedrayt.”
7 Então o rei de Israel chamou todos os anciãos da sua terra e lhes disse: — Como vocês podem notar e ver, este homem procura o mal. Mandou exigir as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não os neguei a ele.
8 Di eldishti un awl di leit henn ksawt, “Heich een nett ab, un gebb nett ei zu eem.”
8 Todos os anciãos e todo o povo lhe disseram: — Não lhe dê ouvidos e não consinta.
9 So hott eah ksawt zumm Benhadad sei mennah, “Sawwet meim hah da kaynich, ‘Vass du kfrohkt hosht difoah's eahsht mohl, voah dei gnecht aynich mitt, avvah dess kann ich nett du.’” No sinn si ganga un henn dess vatt zrikk zumm Benhadad gnumma.
9 Então Acabe disse aos mensageiros de Ben-Hadade: — Digam ao rei, meu senhor: “Farei tudo o que você pediu a este seu servo na primeira vez, porém não posso fazer o que você está pedindo agora.” E os mensageiros se foram e deram esta resposta.
10 No hott da Benhadad nochamohl vatt kshikt zumm Ahab un hott ksawt, “Di gettah sella mich shtrohfa, un may, vann genunk shtawb ivvahrich bleibt funn di shtatt Samaria fa yaydah funn mei mennah en hand-foll gevva.”
10 Ben-Hadade tornou a enviar mensageiros, dizendo: — Que os deuses me castiguem, se o pó de Samaria bastar para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 Da kaynich funn Israel hott eem andvat kshikt un ksawt, “Sawwet eem, ‘Sellah es sei greeks-ksha ohdutt sett nett braekka vi sellah es es aus dutt.’”
11 Porém o rei de Israel respondeu: — Digam ao rei Ben-Hadade: “Quem se veste para a batalha não deve se gabar como aquele que está se despindo depois da vitória.”
12 Da Benhadad hott dess vatt keaht diveil es eah un di anra kaynicha am drinka voahra in iahra tents. No hott eah ksawt zu sei mennah, “Rishtet eich fa fechta.” So henn si sich grisht fa di shtatt fechta.
12 Ben-Hadade ouviu esta resposta quando ele e os outros reis estavam bebendo nas tendas. Então ele disse aos seus servos: — Preparem-se para atacar. E eles se prepararam para atacar a cidade.
13 No is en brofayt zumm Ahab, da kaynich funn Israel, kumma un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Saynsht du dee grohs drubb? Ich zayl see in dei hend gevva heit. No zaylsht du vissa es ich da Hah binn.’”
13 Eis que um profeta foi até Acabe, rei de Israel, e lhe disse: — Assim diz o
14 Da Ahab hott kfrohkt, “Avvah veah zayld dess du?” Da brofayt hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs fumm land, si zayla dess du.’” Da Ahab hott kfrohkt, “Veah zayld's fechtes shteahra?” Da brofayt hott ksawt, “Du zaylsht.”
14 Acabe perguntou: — Por meio de quem se dará isto? Ele respondeu: — Assim diz o Acabe perguntou: — Quem começará a batalha? E o profeta respondeu: — Você!
15 No hott da Ahab di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs zammah groofa. Alles zammah voahra's 232 mennah. No hott eah di ivvahricha Israeliddah zammah groofa. Dess voahra 7,000 alles zammah.
15 Então Acabe contou os servos dos chefes das províncias, e eram duzentos e trinta e dois. Depois, contou todo o povo, todos os filhos de Israel, e eram sete mil.
16 Si sinn middawks naus ganga diveil es da Benhadad un di anra zvay un dreisich kaynicha am ksoffa vadda voahra in iahra tents.
16 Saíram ao meio-dia. Ben-Hadade, porém, estava bebendo e embriagando-se nas tendas, ele e os reis, os trinta e dois reis que o ajudavam.
17 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn seahsht naus ganga. Da Benhadad hott heedah naus kshikt katt un dee henn eem ksawt, “Es sinn mennah am aus Samaria kumma.”
17 Saíram primeiro os servos dos chefes das províncias. Ben-Hadade mandou observadores que lhe deram avisos, dizendo: — Uns homens estão saindo de Samaria.
18 Eah hott ksawt, “Nemmet si levendich, vann si kumma mitt fridda adda vann si kumma fa greek macha.”
18 Ele disse: — Se vieram tratar de paz, prendam-nos vivos; se vieram lutar, prendam-nos vivos também.
19 Di yunga greeks-gnechta funn di govvenahs sinn fanna heah aus di shtatt ganga un di army is hinnich eena nohch kumma.
19 Os servos dos chefes das províncias e o exército que os seguia saíram da cidade,
20 Yaydah mann hott sei mann nunnah kshlauwa fannich eem, un di leit funn Syria sinn difunn kshprunga, mitt di Israeliddah hatt hinnich eena nohch. Avvah da Kaynich Benhadad funn Syria is vekk kumma mitt samm funn sei mennah uf geil.
20 e cada um matou o homem contra quem lutava. Os sírios fugiram, e Israel os perseguiu. Porém Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 Da kaynich funn Israel is naus ganga un hott di geil un greeks-veyya ivvah-gnumma, un hott di Syrians doht gmacht mitt en grohsi shlacht.
21 O rei de Israel saiu e destroçou os cavalos e os carros de guerra dos sírios, impondo-lhes grande derrota.
22 Da brofayt is no zumm kaynich funn Israel kumma un hott ksawt, “Gay zrikk, mach dich shteik un risht dich goot, veil da kaynich funn Syria viddah kumma zayld dich fechta neksht free-yoah.”
22 Então o profeta foi até o rei de Israel e lhe disse: — Vá, seja forte, considere e veja o que vai fazer, porque daqui a um ano o rei da Síria voltará a atacar.
23 Em kaynich funn Syria sei gnechta henn ksawt zu eem, “Iahra gettah sinn di gettah funn di hivla. Sell is favass es si shteikah voahra es miah. Avvah vann miah si fechta uf em ayvana dann zayla miah geviss shteikah sei es si.
23 Os servos do rei da Síria lhe disseram: — Os deuses deles são deuses dos montes, e por isso eles foram mais fortes do que nós. Mas vamos lutar contra eles na planície, e, por certo, seremos mais fortes do que eles.
24 Nau du dess: Setz di zvay un dreisich kaynicha zrikk, un du feld-hauptmennah an iahra blatz.
24 Portanto, faça o seguinte: tire os reis, cada um do seu lugar, e substitua-os por capitães,
25 Du musht aw en army zammah roofa es so grohs is es selli es du faloahra hosht, mitt so feel geil un greeks-veyya. No zayla miah si fechta uf em ayvana, un dessamohl zayla miah fashuah shteikah sei es si.” Da kaynich hott si abkeicht un hott gedu vi si ksawt henn.
25 e forme outro exército igual em número ao que você perdeu, com outros tantos cavalos e outros tantos carros de guerra. E vamos lutar contra eles na planície e, por certo, seremos mais fortes do que eles. O rei deu ouvidos ao que disseram e assim o fez.
26 No im free-yoah hott da Benhadad di Syrians zammah grikt un is nuff an di shtatt Aphek ganga fa fechta geyyich Israel.
26 Decorrido um ano, Ben-Hadade convocou os sírios e subiu a Afeca para lutar contra Israel.
27 Di Kinnah-Israel voahra zammah gegeddaht un henn sich grisht katt; no sinn si naus ganga fa si fechta. Si henn ufkokt in zvay camps nayksht bei di Syrians un henn gegukt vi zvay glenni drubba gays, diveil es di Syrians es land ufkfild henn.
27 Também os filhos de Israel foram reunidos para a batalha. Eles foram providos de mantimentos e marcharam contra os sírios. Os filhos de Israel acamparam de frente para eles, como dois pequenos rebanhos de cabras, mas os sírios enchiam a terra.
28 Da mann funn Gott is ruff kumma un hott ksawt zumm kaynich funn Israel. “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil di Syrians mayna da Hah is en gott funn di hivla un nett fumm ayvana, dann zayl ich dee grohs drubb greeks-gnechta in dei hand gevva. No visset diah es ich da Hah binn.’”
28 Um homem de Deus se aproximou e foi falar com o rei de Israel, dizendo: — Assim diz o
29 Fa sivva dawk voahra si datt ufkokt geyyich nannah. No uf em sivvada dawk henn si ohkfanga fechta, un di Israeliddah henn en hunnaht dausend Syrian greeks-gnechta doht gmacht in ay dawk.
29 Sete dias estiveram acampados uns em frente dos outros. No sétimo dia, travou-se a batalha, e os filhos de Israel, num só dia, mataram dos sírios cem mil soldados da infantaria.
30 Di ivvahricha sinn nei in di shtatt Aphek kshprunga. Datt is di vand uf sivvana zvansich dausend funn eena kfalla. Da Benhadad is aw in di shtatt kshprunga un hott sich fashtekkeld datt in en hinnahshti shtubb.
30 Os restantes fugiram para Afeca e entraram na cidade, mas a muralha da cidade caiu sobre os vinte e sete mil homens que restaram. Ben-Hadade fugiu, veio à cidade e se escondia de câmara em câmara.
31 Sei gnechta sinn no zu eem ganga un henn ksawt, “Heich moll, miah henn keaht es di kaynicha fumm haus Israel bamhatzich sinn. Vella zumm kaynich funn Israel gay mitt sekk-glaydah um unsah beich rumm un shtrikka uf unsah kebb. Fleicht lost eah dich layva.”
31 Então os seus servos lhe disseram: — Eis que temos ouvido que os reis da casa de Israel são reis clementes. Por isso, ponhamos panos de saco sobre os lombos e cordas ao redor da cabeça e vamos até o rei de Israel; pode ser que ele lhe poupe a vida.
32 So henn si sekk-glaydah um sich rumm un shtrikka uf iahra kebb, un sinn zumm kaynich funn Israel ganga un ksawt, “Dei gnecht da Benhadad sawkt, ‘Loss mich layva.’” Da kaynich hott ksawt, “Laybt eah noch? Eah is mei broodah.”
32 Então se cingiram com pano de saco pelos lombos, puseram cordas ao redor da cabeça e foram falar com o rei de Israel. Disseram: — O seu servo Ben-Hadade manda dizer: “Poupe-me a vida.” Acabe respondeu: — Então ele ainda está vivo? Ele é meu irmão.
33 Di mennah henn dess gnumma es en goodah zaycha, un henn kshvind kfanga vass eah ksawt hott. Si henn ksawt, “Yau, da Benhadad is dei broodah!” “Gaynd un greeyet een,” hott da kaynich ksawt. Vo da Benhadad raus kumma is, hott da kaynich een glost in sei vauwa kumma.
33 Aqueles homens tomaram isto como um bom sinal, logo se aproveitaram dessa palavra e disseram: — Sim, o seu irmão Ben-Hadade! O rei disse: — Vão e tragam-no aqui. Então Ben-Hadade saiu para se encontrar com Acabe, e este o fez subir na sua carruagem.
34 Da Benhadad hott ksawt zu eem, “Ich gebb di shtett zrikk es mei daett gnumma hott funn dei daett. Du daufsht fakawfa-bletz ufhokka in di shtrohsa funn Damascus vi mei daett hott in Samaria.” Da Ahab hott ksawt, “Mitt so en bund, loss ich dich gay.” So hott eah en bund gmacht mitt eem, un hott een gay glost.
34 Ben-Hadade lhe disse: — Vou restituir as cidades que o meu pai tomou do seu pai. Você poderá vender os seus produtos em Damasco, como o meu pai fez em Samaria. E Acabe respondeu: — Com esta aliança, deixarei que você fique livre. Então Acabe fez uma aliança com ele e o deixou ir embora.
35 Ayns funn di brofayda-kinnah hott deich em Hah sei gebott ksawt zu seim naykshta brofayt, “Shlakk mich,” avvah da mann hott's nett gedu.
35 Então, por ordem do Senhor , um dos discípulos dos profetas disse ao seu companheiro: — Por favor, me esmurre. Mas o homem se recusou a fazê-lo,
36 Da brofayt hott no ksawt zu eem, “Veil du em Hah sei shtimm nett keicht hosht, dann zayld en layb dich doht macha so kshvind es du do falosht.” Vo da mann vekk ganga is, grawt is en layb kumma un hott een doht gmacht.
36 e por isso o discípulo dos profetas lhe disse: — Visto que você não obedeceu à voz do Quando ele se afastou, um leão o encontrou e o matou.
37 Da brofayt hott no en anrah mann kfunna un hott ksawt, “Shlakk mich.” No hott eah een kshlauwa un hott een vay gedu.
37 Então o profeta encontrou outro homem e lhe disse: — Por favor, me esmurre. Ele o esmurrou e o feriu.
38 Da brofayt hott sei ksicht zu gebunna ivvah di awwa fa sich fashtella, no is eah ganga un hott sich uf da vayk kshteld un hott gvoaht fa da kaynich.
38 Então o profeta partiu e ficou esperando o rei no caminho, disfarçado com uma venda sobre os olhos.
39 Vo da kaynich fabei ganga is hott, da brofayt naus gegrisha zu eem, “Dei gnecht voah in di mitt funn di fecht, un ebbah hott en mann zu miah gebrocht un ksawt, ‘Heet deah mann es eah nett vekk kumd. Vann eah vekk kumd dann zayld dei layva gnumma sei fa sei layva. Adda du musht en dausend shtikkah silvah betzawla.’
39 Quando o rei ia passando, o profeta gritou: — Este seu servo estava saindo do meio da batalha, quando um companheiro se voltou e me trouxe um homem, dizendo: “Vigie este homem. Se ele escapar, será a sua vida pela vida dele ou você pagará trinta e quatro quilos de prata.”
40 Diveil es dei gnecht am ebbes shunsht du voah, is da mann vekk kumma.” “Sell soll dei shtrohf sei,” hott da kaynich ksawt, “Du hosht selvaht ksawt vass gedu sei muss.”
40 Enquanto este seu servo estava ocupado daqui e dali, o homem se foi. O rei de Israel respondeu: — Esta é a sua sentença. Você mesmo a pronunciou.
41 No hott da brofayt kshvind da lumba funn sei awwa gnumma, un da kaynich funn Israel hott een gekend es ayns funn di brofayda.
41 Então ele se apressou e tirou a venda dos olhos, e o rei de Israel reconheceu que era um dos profetas.
42 Eah hott ksawt zumm kaynich, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Veil du deah mann gay glost hosht—deah mann es ich raus ksetzt habb fa doht gmacht sei—dann zayld dei layva gay fa sei layva, un dei leit fa sei leit.’”
42 E o profeta disse ao rei: — Assim diz o
43 Da kaynich funn Israel is no zrikk an sei haus in Samaria ganga, voah bays un am brutza.
43 Então o rei de Israel se dirigiu à sua casa, aborrecido e indignado, e chegou a Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.