1 Reis 17
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Nau da Elia da Thisbiddah, funn Thisbe in Gilead, hott ksawt zumm Ahab, “So voah es da Hah, da Gott funn Israel, laybt, fannich demm es ich shtay, es zayld kenn dau adda reyyah gevva fa di nekshta yoahra biss ich so sawk.”
1 Elias, o tesbita, um habitante de Galaad, veio dizer a Acab: Pela vida do Senhor, Deus de Israel, a quem sirvo, não haverá nestes anos orvalho nem chuva, senão quando eu o disser.
2 No is es vatt fumm Hah zumm Elia kumma, un hott ksawt:
2 Em seguida, a palavra do Senhor foi-lhe dirigida nestes termos:
3 “Faloss do, gay noch di east un fashtekkel dich an di Grikk Krith, east fumm Jordan Revvah.
3 Vai-te daqui; retira-te para as bandas do oriente e vai esconder-te na torrente de Carit, que está defronte do Jordão.
4 Du solsht dei vassah drinka aus di grikk, un ich habb di grabba ksawt fa dich feedra datt.”
4 Beberás da torrente, e ordenei aos corvos que te alimentem.
5 So hott eah gedu vass da Hah eem ksawt hott. Eah is an di Grikk Krith ganga un is datt geblivva east fumm Jordan Revvah.
5 Elias partiu, pois, segundo a palavra do Senhor, e estabeleceu-se junto à torrente de Carit, defronte do Jordão.
6 Di grabba henn een broht un flaysh gebrocht meiyets un broht un flaysh ohvets, un eah hott vassah gedrunka aus di grikk.
6 Os corvos traziam-lhe pão e carne, pela manhã e pela tarde, e ele bebia a água da torrente.
7 No shpaydah is es vassah ufgedrikkeld in di grikk veil kenn reyyah may voah im land.
7 Passado algum tempo, secou-se a torrente, porque não chovia mais na terra.
8 No is es vatt fumm Hah zu eem kumma un hott ksawt,
8 Então o Senhor disse-lhe:
9 “Nau gay an Zarpath in Sidon un bleib datt. Ich habb en vitt-fraw ksawt fa dich feedra datt.”
9 Vai para Sarepta de Sidon e fixa-te ali: ordenei a uma viúva desse lugar que te sustente.
10 No is eah noch Zarpath ganga. Vo eah an's doah funn di shtatt kumma is, datt voah en vitt-fraw am shtekka uflaysa. Eah hott zu iahra gegrisha un ksawt, “Bring miah bissel vassah in en tsheah es ich's drinka kann.”
10 Elias pôs-se a caminho para Sarepta. Chegando à porta da cidade, viu uma viúva que ajuntava lenha. Chamou-a e disse-lhe: Por favor, vai buscar-me um pouco de água numa vasilha para que eu beba.
11 Vo see ganga is fa's greeya hott eah ksawt, “Un bring miah aw en shtikk broht in dei hand.”
11 E indo ela buscar-lhe a água, gritou-lhe Elias: Traze-me também um pedaço de pão.
12 Avvah see hott ksawt, “So voah es da Hah dei Gott laybt, ich habb kenn broht. Ich habb yusht bissel mayl in en shissel un bissel ayl in en tsheah. Nau binn ich am gay fa samm shtekka uflaysa, so es ich gay kann en essa macha fa mich un mei boo. Miah vella sell essa, un no shtauva.”
12 Pela vida de Deus, respondeu a mulher, não tenho pão cozido: só tenho um punhado de farinha na panela e um pouco de óleo na ânfora; estava justamente apanhando dois pedaços de lenha para preparar esse resto para mim e meu filho, a fim de o comermos, e depois morrermos.
13 Da Elia hott no ksawt zu iahra, “Feich dich nett. Gay haym un du vi du ksawt hosht. Avvah seahsht mach miah en glennah layb mitt vass du hosht un bring en zu miah. No gay un mach ebbes fa dich un dei boo.
13 Elias replicou: Não temas; volta e faze como disseste; mas prepara-me antes com isso um pãozinho, e traze-mo; depois prepararás o resto para ti e teu filho.
14 Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel, sawkt, ‘Di shissel mitt mayl un da tsheah mitt ayl zayla nett leah vadda biss da dawk es da Hah viddah reyyah uf's land bringd.’”
14 Porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: a farinha que está na panela não se acabará, e a ânfora de azeite não se esvaziará, até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a face da terra.
15 No is see ganga un hott gedu vi da Elia ksawt hott, un see, da Elia un iahra family henn ess-sach katt fa en langi zeit.
15 A mulher foi e fez o que disse Elias. Durante muito tempo ela teve o que comer, e a sua casa, e Elias.
16 Di shissel mitt mayl un da tsheah mitt ayl sinn nett leah vadda grawt vi's vatt fumm Hah ksawt hott deich da Elia.
16 A farinha não se acabou na panela nem se esgotou o óleo da ânfora, como o Senhor o tinha dito pela boca de Elias.
17 Shpaydah naus is di fraw iahra boo, dee es es haus gaygend hott, grank vadda. Sei granket voah so shlimm es eah endlich kshtobt hott shnaufa un is kshtauva.
17 Algum tempo depois, o filho desta mulher, dona da casa, adoeceu, e seu mal era tão grave que já não respirava.
18 See hott no ksawt zumm Elia, “Vass hosht du geyyich mich, du mann funn Gott? Bisht du kumma fa mich an mei sinda gmohna un mei boo doht macha?”
18 A mulher disse a Elias: Que há entre nós dois, homem de Deus? Vieste, pois, à minha casa para lembrar-me os meus pecados e matar o meu filho?
19 “Gebb miah dei boo,” hott da Elia ksawt. No hott eah da boo funn iahra eahm gnumma, un hott een in di evvahsht shtubb gedrawwa vo eah geblivva is, un hott een uf's bett glaykt.
19 Dá-me o teu filho, respondeu-lhe Elias. Ele tomou-o dos braços de sua mãe e levou-o ao quarto de cima onde dormia e deitou-o em seu leito.
20 No hott eah da Hah ohgroofa un hott ksawt, “Oh Hah mei Gott, hosht du noch veidah leides uf dee vitt-fraw gebrocht es mich eignumma hott, bei iahra boo doht macha?”
20 Em seguida, orou ao Senhor, dizendo: Senhor, meu Deus, até a uma viúva, que me hospeda, quereis afligir, matando-lhe o filho?
21 No hott eah sich drei moll auskshtrekt uf da boo un hott da Hah ohgroofa un ksawt, “Oh Hah mei Gott, bring's layva viddah zrikk in dess kind!”
21 Estendeu-se em seguida sobre o menino por três vezes, invocando de novo o Senhor: Senhor, meu Deus, rogo-vos que a alma deste menino volte a ele.
22 Da Hah hott em Elia sei gebayt keaht; em boo sei layva is zrikk zu eem kumma, un eah hott viddah glaybt.
22 O Senhor ouviu a oração de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida.
23 Da Elia hott no's kind ufgnumma un hott een runnah gebrocht funn di evvahsht shtubb in's haus. Eah hott een zu sei maemm gevva un hott ksawt, “Gukk moll, dei boo is levendich!”
23 Elias tomou o menino, desceu do quarto superior ao interior da casa e entregou-o à mãe, dizendo: Vê: teu filho vive.
24 No hott di fraw ksawt zumm Elia, “Nau vays ich es du en mann funn Gott bisht, un es es vatt fumm Hah es aus dei maul kumd di voahheit is.”
24 A mulher exclamou: Agora vejo que és um homem de Deus e que a palavra de Deus está verdadeiramente em teus lábios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.