1 Reis 13
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 En mann funn Gott is funn Juda ruff kumma an Beth-El in Israel deich's vatt fumm Hah. Dess hott blatz gnumma diveil es da Jerobeam beim awldah kshtanna hott fa insens brenna.
1 Eis que, por ordem do Senhor , um homem de Deus foi de Judá a Betel; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Deah mann hott kshvetzt geyyich da awldah deich's vatt fumm Hah. Eah hott ksawt, “Awldah, awldah! Dess is vass da Hah sawkt: ‘En boo es Josia hayst zayld geboahra vadda zumm haus fumm Dawfit. Di preeshtah es nau opfahra macha in di hohcha-bletz zayla gopfaht vadda uf diah bei eem. Mensha gnocha zayla fabrend vadda uf diah.’”
2 Por ordem do Senhor , o profeta clamou contra o altar e disse: — Altar, altar! Assim diz o
3 Sellah dawk hott da mann en zaycha gevva un ksawt, “Dess is da zaycha es da Hah gebt: Da awldah zayld funn-nannah shpalda un di esh es druff is vatt ausgleaht.”
3 Naquele mesmo dia o profeta deu um sinal, dizendo: — Este é o sinal de que foi o
4 Vo da Kaynich Jerobeam keaht hott vass da mann funn Gott ksawt hott geyyich da awldah an Beth-El, hott eah sei hand naus kshtrekt fumm awldah un hott ksawt, “Nemmet een fesht!” Avvah di hand es eah naus kshtrekt hott geyyich da mann is ufgedrikkeld, un eah hott si nett zrikk zeeya kenna.
4 Quando o rei ouviu as palavras que o homem de Deus proferiu contra o altar de Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: — Prendam esse homem! Mas a mão que ele tinha estendido contra o homem de Deus secou, e ele não a podia recolher.
5 Da awldah is no funn-nannah kshpalda un di esh is ausgleaht, grawt vi da zaycha voah es da mann funn Gott gevva hott bei em vatt funn Hah.
5 O altar se fendeu, e as cinzas se espalharam pelo chão, conforme o sinal que o homem de Deus tinha dado por ordem do Senhor .
6 No hott da kaynich ksawt zumm mann funn Gott, “Shvetz mitt em Hah dei Gott un bayt fa mich es mei hand viddah kayld vatt.” So hott da mann funn Gott gebayda zumm Hah un em kaynich sei hand is kayld vadda vi difoah.
6 Então o rei disse ao homem de Deus: — Implore o favor do O homem de Deus implorou o favor do
7 No hott da kaynich ksawt zumm mann funn Gott, “Kumm haym mitt miah un ess ebbes; ich vill diah en kshenk gevva.”
7 Então o rei disse ao homem de Deus: — Venha comigo até a minha casa e coma alguma coisa; e eu o recompensarei.
8 Avvah da mann funn Gott hott ksawt zumm kaynich, “Even vann du miah dihelft gebsht funn vass du aykendsht, dann gayn ich nett mitt diah, un ich ess aw kenn broht un drink kenn vassah do.
8 Porém o homem de Deus disse ao rei: — Ainda que me desse a metade da sua casa, eu não o acompanharia e não comeria nem beberia nada neste lugar.
9 Fa's voah miah en gebott gevva beim vatt fumm Hah, ‘Du solsht nett broht essa adda vassah drinka un aw nett zrikk gay vi du kumma bisht.’”
9 Porque assim me ordenou o Senhor Deus pela sua palavra, dizendo: “Não coma nem beba nada naquele lugar; e não volte pelo caminho por onde você foi.”
10 So hott eah en anra vayk gnumma un is nett zrikk ganga funn Beth-El vi eah kumma is.
10 E ele se foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde tinha ido a Betel.
11 Nau's voah en aldah brofayt am in Beth-El voona. Sei boova sinn kumma un henn eem ksawt vass da mann funn Gott gedu hott datt sellah dawk. Si henn eem aw ksawt vass eah ksawt hott zumm kaynich.
11 Em Betel morava um velho profeta. Os seus filhos vieram e lhe contaram tudo o que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel. Também lhe contaram as palavras que ele tinha dito ao rei.
12 Iahra faddah hott si kfrohkt, “Vellah vayk is eah ganga?” Sei boova henn eem da vayk gvissa es da mann funn Gott gnumma hott es funn Juda kumma is.
12 Então o pai perguntou aos seus filhos: — Por que caminho ele se foi? E eles lhe mostraram o caminho que havia sido tomado pelo homem de Deus que tinha vindo de Judá.
13 No hott eah ksawt zu sei boova, “Sadlet da aysel uf fa mich.” Si henn da aysel ufksaddeld un eah hott'n gridda.
13 Então ele disse aos seus filhos: — Ponham a sela no meu jumento. Eles puseram a sela no jumento, e o profeta montou.
14 Eah is no em mann funn Gott nohch ganga. Eah hott een kfunna am unnich en aycha-bohm hokka un hott kfrohkt, “Bisht du da mann funn Gott es funn Juda kumma is?” Eah hott ksawt, “Yau, ich binn.”
14 Então ele foi atrás do homem de Deus e, achando-o sentado debaixo de um carvalho, perguntou-lhe: — Você é o homem de Deus que veio de Judá? Ele respondeu: — Sou eu mesmo.
15 Da ald brofayt hott ksawt zu eem, “Gay haym mitt miah fa's essa.”
15 Então o velho profeta lhe disse: — Venha comigo até a minha casa e coma alguma coisa.
16 Da mann funn Gott hott ksawt, “Ich kann nett zrikk drayya un mitt diah gay. Ich kann aw nett broht essa adda vassah drinka mitt diah do.
16 Mas o profeta de Judá respondeu: — Não posso voltar com você, nem entrar em sua casa. Não posso comer nem beber nada com você neste lugar.
17 Ich voah ksawt beim vatt fumm Hah, ‘Du solsht nett broht essa adda vassah drinka datt, un aw nett zrikk gay da vayk es du kumma bisht.’”
17 Porque me foi dito pela palavra do Senhor : “Ali, você não deve comer nem beber nada; também não deve voltar pelo caminho por onde foi.”
18 Da ald brofayt hott ksawt, “Ich binn aw en brofayt, vi du bisht. Un en engel hott ksawt zu miah beim vatt fumm Hah, ‘Bring een zrikk mitt diah zu dei haus so es eah broht est un vassah drinkt.’” Avvah eah hott glowwa zu eem.
18 O velho profeta respondeu: — Também eu sou profeta como você, e um anjo me falou por ordem do Mas isso era mentira.
19 No is da mann funn Gott mitt eem zrikk un hott gessa un gedrunka an seim haus.
19 Então ele voltou com o velho profeta e comeu e bebeu na casa dele.
20 Diveil es si am dish kokt henn is es vatt fumm Hah zumm alda brofayt kumma es een zrikk gebrocht hott.
20 Estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar,
21 Un eah hott laut ksawt zumm mann funn Gott es funn Juda voah, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Du hosht's vatt fumm Hah nett keicht, un hosht's gebott nett kalda es da Hah dei Gott diah gevva hott.
21 e ele gritou para o homem de Deus que tinha vindo de Judá, dizendo: — Assim diz o
22 Du bisht zrikk kumma un hosht broht gessa un vassah gedrunka am blatz es eah diah ksawt katt hott es du nett essa adda drinka solsht. Fasell zayld dei leib nett fagrawva vadda im grawb mitt dei feddah.’”
22 Você voltou, comeu e bebeu no lugar onde ele havia ordenado que você não deveria comer nem beber. Por isso, o seu cadáver não será sepultado no sepulcro dos seus pais.”
23 Vo da mann funn Gott faddich voah essa un drinka, hott da ald brofayt eem sei aysel ufksaddeld fa een.
23 Depois que ele tinha comido e bebido, o velho profeta pôs a sela no jumento para o homem de Deus a quem ele tinha feito voltar.
24 Vi eah am gay voah uf em vayk hott en layb een kfunna un hott een doht gmacht. Sei leib voah runnah kshmissa un hott uf em vayk gleyya. Da aysel un da layb henn nayva droh kshtanna.
24 Ele foi embora e, no caminho, um leão o encontrou e o matou. O cadáver dele ficou estendido no caminho, e o jumento e o leão ficaram parados junto ao cadáver.
25 Samm leit sinn fabei ganga un henn's leib ksenna datt leiya, un da layb am nayva droh shtay. Si sinn ganga un henn's fazayld in di shtatt vo da ald brofayt gvoond hott.
25 Eis que alguns homens passaram e viram o corpo jogado no caminho, bem como o leão parado junto ao corpo. Então foram e o disseram na cidade onde o velho profeta morava.
26 Vo da ald brofayt es een zrikk gebrocht katt hott, keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Es is da mann funn Gott es em vatt fumm Hah nett keicht hott. Da Hah hott een ivvah-gedrayt zumm layb es een farissa un doht gmacht hott. Dess is vi's vatt fumm Hah een gvand katt hott.”
26 Quando o profeta que o tinha feito voltar do caminho ouviu isso, disse: — É o homem de Deus que foi rebelde à palavra do
27 Da ald brofayt hott no ksawt zu sei boova, “Sadlet da aysel uf fa mich,” no henn si so gedu.
27 Então disse aos seus filhos: — Ponham a sela no meu jumento. E eles fizeram o que o pai pediu.
28 Eah is no naus ganga un hott's leib kfunna es nunnah kshmissa voah uf da vayk. Da aysel un da layb henn nayva droh kshtanna. Da layb hott's leib nett kfressa adda da aysel farissa.
28 Ele foi e encontrou o cadáver estendido no caminho, e o jumento e o leão parados junto ao cadáver. O leão não tinha devorado o corpo, nem despedaçado o jumento.
29 Da ald brofayt hott em mann funn Gott sei leib ufkohva un's uf da aysel glaykt. Eah hott's zrikk in sei shtatt gebrocht so es eah ivvah een heila kann un een fagrawva.
29 Então o profeta levantou o cadáver do homem de Deus, pôs sobre o jumento e o levou de volta. Assim, o velho profeta entrou na cidade, para o chorar e sepultar.
30 No hott eah's leib in sei ayya grawb glaykt, un si henn keild ivvah een un henn ksawt, “Oh mei broodah!”
30 Depositou o cadáver no seu próprio sepulcro. E o prantearam, dizendo: — Ah, meu irmão!
31 Vo eah een fagrawva katt hott, hott eah ksawt zu sei boova, “Vann ich moll shtaub, fagrawvet mich im grawb vo da mann funn Gott fagrawva is, layyet mei gnocha nayvich sei gnocha.
31 Depois de o haver sepultado, disse aos seus filhos: — Quando eu morrer, sepultem-me no túmulo em que o homem de Deus está sepultado; ponham os meus ossos junto aos ossos dele.
32 Fasell vatt es eah ksawt hott beim vatt fumm Hah geyyich da awldah an Beth-El un geyyich di heisah an di hohcha-bletz in di shtett in Samaria zayld folshtendich voah kumma.”
32 Porque certamente se cumprirá o que por ordem do Senhor ele clamou contra o altar que está em Betel e contra todos os templos que existem nos lugares altos das cidades de Samaria.
33 Avvah even noch awl demm hott da Jerobeam nett vekk gedrayt funn sei gottlohsi vayya, un eah hott yusht noch may preeshtah eiksetzt fa di hohcha-bletz aus alli sadda leit. Ennich ebbah es en preeshtah vadda hott vella hott eah eiksetzt fa di hohcha-bletz.
33 Depois destas coisas, Jeroboão ainda persistiu em seu mau caminho; e continuou a constituir pessoas tiradas do meio do povo como sacerdotes para os lugares altos; a quem o desejasse, ele consagrava para sacerdote dos lugares altos.
34 Dess voah di sind es es haus fumm Jerobeam nunnah gebrocht hott, un hott endlich's gans haus ausgrivva funn di eaht.
34 Isso se tornou em pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.