1 Reis 13
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 En mann funn Gott is funn Juda ruff kumma an Beth-El in Israel deich's vatt fumm Hah. Dess hott blatz gnumma diveil es da Jerobeam beim awldah kshtanna hott fa insens brenna.
1 Eis que, por ordem do Senhor, veio de Judá a Betel um homem de Deus; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Deah mann hott kshvetzt geyyich da awldah deich's vatt fumm Hah. Eah hott ksawt, “Awldah, awldah! Dess is vass da Hah sawkt: ‘En boo es Josia hayst zayld geboahra vadda zumm haus fumm Dawfit. Di preeshtah es nau opfahra macha in di hohcha-bletz zayla gopfaht vadda uf diah bei eem. Mensha gnocha zayla fabrend vadda uf diah.’”
2 E o homem clamou contra o altar, por ordem do Senhor, dizendo: Altar, altar! assim diz o Senhor: Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias; e qual sacrificará sobre ti os sacerdotes dos altos que sobre ti queimam incenso, e ossos de homens se queimarão sobre ti.
3 Sellah dawk hott da mann en zaycha gevva un ksawt, “Dess is da zaycha es da Hah gebt: Da awldah zayld funn-nannah shpalda un di esh es druff is vatt ausgleaht.”
3 E deu naquele mesmo dia um sinal, dizendo: Este é o sinal de que o Senhor falou; Eis que o altar se fenderá, e a cinza que está sobre ele se derramará.
4 Vo da Kaynich Jerobeam keaht hott vass da mann funn Gott ksawt hott geyyich da awldah an Beth-El, hott eah sei hand naus kshtrekt fumm awldah un hott ksawt, “Nemmet een fesht!” Avvah di hand es eah naus kshtrekt hott geyyich da mann is ufgedrikkeld, un eah hott si nett zrikk zeeya kenna.
4 Sucedeu pois que, ouvindo o rei Jeroboão a palavra que o homem de Deus clamara contra o altar de Betel, estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: Pegai-o! E logo, a mão que estendera contra ele secou-se, de modo que não podia tornar a trazê-la a si.
5 Da awldah is no funn-nannah kshpalda un di esh is ausgleaht, grawt vi da zaycha voah es da mann funn Gott gevva hott bei em vatt funn Hah.
5 E o altar se fendeu, e a cinza se derramou do altar, conforme o sinal que o homem de Deus, por ordem do Senhor, havia dado.
6 No hott da kaynich ksawt zumm mann funn Gott, “Shvetz mitt em Hah dei Gott un bayt fa mich es mei hand viddah kayld vatt.” So hott da mann funn Gott gebayda zumm Hah un em kaynich sei hand is kayld vadda vi difoah.
6 Então respondeu o rei, e disse ao homem de Deus: Suplica ao Senhor teu Deus, e roga por mim, para que se me restitua a minha mão. Pelo que o homem de Deus suplicou ao Senhor, e a mão do rei se lhe restituiu, e ficou como dantes.
7 No hott da kaynich ksawt zumm mann funn Gott, “Kumm haym mitt miah un ess ebbes; ich vill diah en kshenk gevva.”
7 Disse então o rei ao homem de Deus: Vem comigo a minha casa, e conforta-te, e dar-te-ei uma recompensa.
8 Avvah da mann funn Gott hott ksawt zumm kaynich, “Even vann du miah dihelft gebsht funn vass du aykendsht, dann gayn ich nett mitt diah, un ich ess aw kenn broht un drink kenn vassah do.
8 Mas o homem de Deus respondeu ao rei: Ainda que me desses metade da tua casa, não iria contigo, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar.
9 Fa's voah miah en gebott gevva beim vatt fumm Hah, ‘Du solsht nett broht essa adda vassah drinka un aw nett zrikk gay vi du kumma bisht.’”
9 Porque assim me ordenou o Senhor pela sua palavra, dizendo: Não comas pão, nem bebas água, nem voltes pelo caminho por onde vieste.
10 So hott eah en anra vayk gnumma un is nett zrikk ganga funn Beth-El vi eah kumma is.
10 Ele, pois, se foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde viera a Betel.
11 Nau's voah en aldah brofayt am in Beth-El voona. Sei boova sinn kumma un henn eem ksawt vass da mann funn Gott gedu hott datt sellah dawk. Si henn eem aw ksawt vass eah ksawt hott zumm kaynich.
11 Ora, morava em Betel um velho profeta. Seus filhos vieram contar-lhe tudo o que o homem de Deus fizera aquele dia em Betel; e as palavras que ele dissera ao rei, contaram-nas também a seu pai.
12 Iahra faddah hott si kfrohkt, “Vellah vayk is eah ganga?” Sei boova henn eem da vayk gvissa es da mann funn Gott gnumma hott es funn Juda kumma is.
12 Perguntou-lhes seu pai: Por que caminho se foi? pois seus filhos tinham visto o caminho por onde fora o homem de Deus que viera de Judá.
13 No hott eah ksawt zu sei boova, “Sadlet da aysel uf fa mich.” Si henn da aysel ufksaddeld un eah hott'n gridda.
13 Então disse a seus filhos: Albardai-me o jumento. E albardaram-lhe o jumento, no qual ele montou.
14 Eah is no em mann funn Gott nohch ganga. Eah hott een kfunna am unnich en aycha-bohm hokka un hott kfrohkt, “Bisht du da mann funn Gott es funn Juda kumma is?” Eah hott ksawt, “Yau, ich binn.”
14 E tendo ido após o homem de Deus, achou-o sentado debaixo de um carvalho, e perguntou-lhe: És tu o homem de Deus que vieste de Judá? Respondeu ele: Sou.
15 Da ald brofayt hott ksawt zu eem, “Gay haym mitt miah fa's essa.”
15 Então lhe disse: Vem comigo a casa, e come pão.
16 Da mann funn Gott hott ksawt, “Ich kann nett zrikk drayya un mitt diah gay. Ich kann aw nett broht essa adda vassah drinka mitt diah do.
16 Mas ele tornou: Não posso voltar contigo, nem entrar em tua casa; nem tampouco comerei pão, nem beberei água contigo neste lugar;
17 Ich voah ksawt beim vatt fumm Hah, ‘Du solsht nett broht essa adda vassah drinka datt, un aw nett zrikk gay da vayk es du kumma bisht.’”
17 porque me foi mandado pela palavra de Senhor: Ali não comas pão, nem bebas água, nem voltes pelo caminho por onde vieste.
18 Da ald brofayt hott ksawt, “Ich binn aw en brofayt, vi du bisht. Un en engel hott ksawt zu miah beim vatt fumm Hah, ‘Bring een zrikk mitt diah zu dei haus so es eah broht est un vassah drinkt.’” Avvah eah hott glowwa zu eem.
18 Respondeu-lhe o outro: Eu também sou profeta como tu, e um anjo me falou por ordem do Senhor, dizendo: Faze-o voltar contigo a tua casa, para que coma pão e beba água. Mas mentia-lhe.
19 No is da mann funn Gott mitt eem zrikk un hott gessa un gedrunka an seim haus.
19 Assim o homem voltou com ele, comeu pão em sua casa, e bebeu água.
20 Diveil es si am dish kokt henn is es vatt fumm Hah zumm alda brofayt kumma es een zrikk gebrocht hott.
20 Estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar;
21 Un eah hott laut ksawt zumm mann funn Gott es funn Juda voah, “Dess is vass da Hah sawkt: ‘Du hosht's vatt fumm Hah nett keicht, un hosht's gebott nett kalda es da Hah dei Gott diah gevva hott.
21 e ele clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: Assim diz o Senhor: Porquanto foste rebelde à ordem do Senhor, e não guardaste o mandamento que o Senhor teu Deus te mandara,
22 Du bisht zrikk kumma un hosht broht gessa un vassah gedrunka am blatz es eah diah ksawt katt hott es du nett essa adda drinka solsht. Fasell zayld dei leib nett fagrawva vadda im grawb mitt dei feddah.’”
22 mas voltaste, e comeste pão e bebeste água no lugar de que te dissera: Não comas pão, nem bebas água; o teu cadáver não entrará no sepulcro de teus pais.
23 Vo da mann funn Gott faddich voah essa un drinka, hott da ald brofayt eem sei aysel ufksaddeld fa een.
23 E, havendo eles comido e bebido, albardou o jumento para o profeta que fizera voltar.
24 Vi eah am gay voah uf em vayk hott en layb een kfunna un hott een doht gmacht. Sei leib voah runnah kshmissa un hott uf em vayk gleyya. Da aysel un da layb henn nayva droh kshtanna.
24 Este, pois, se foi, e um leão o encontrou no caminho, e o matou; o seu cadáver ficou estendido no caminho, e o jumento estava parado junto a ele, e também o leão estava junto ao cadáver.
25 Samm leit sinn fabei ganga un henn's leib ksenna datt leiya, un da layb am nayva droh shtay. Si sinn ganga un henn's fazayld in di shtatt vo da ald brofayt gvoond hott.
25 E, passando por ali alguns homens, viram o cadáver estendido no caminho, e o leão ao lado dele. Foram, pois, e o disseram na cidade onde o velho profeta habitava.
26 Vo da ald brofayt es een zrikk gebrocht katt hott, keaht hott difunn, hott eah ksawt, “Es is da mann funn Gott es em vatt fumm Hah nett keicht hott. Da Hah hott een ivvah-gedrayt zumm layb es een farissa un doht gmacht hott. Dess is vi's vatt fumm Hah een gvand katt hott.”
26 Quando o profeta que o fizera voltar do caminho ouviu isto, disse: É o homem de Deus, que foi rebelde à palavra do Senhor; por isso o Senhor o entregou ao leão, que o despedaçou e matou, segundo a palavra que o Senhor lhe dissera.
27 Da ald brofayt hott no ksawt zu sei boova, “Sadlet da aysel uf fa mich,” no henn si so gedu.
27 E disse a seus filhos: Albardai-me e jumento. Eles lho albardaram.
28 Eah is no naus ganga un hott's leib kfunna es nunnah kshmissa voah uf da vayk. Da aysel un da layb henn nayva droh kshtanna. Da layb hott's leib nett kfressa adda da aysel farissa.
28 Então foi e achou o cadáver estendido no caminho, e o jumento e o leão, que estavam parados junto ao cadáver; o leão não o havia devorado, nem havia despedaçado o jumento.
29 Da ald brofayt hott em mann funn Gott sei leib ufkohva un's uf da aysel glaykt. Eah hott's zrikk in sei shtatt gebrocht so es eah ivvah een heila kann un een fagrawva.
29 Então e profeta levantou o cadáver do homem de Deus e, pondo-o em cima do jumento, levou-o consigo; assim veio o velho profeta à cidade para o chorar e o sepultar.
30 No hott eah's leib in sei ayya grawb glaykt, un si henn keild ivvah een un henn ksawt, “Oh mei broodah!”
30 E colocou o cadáver no seu próprio sepulcro; e prantearam-no, dizendo: Ah, irmão meu!
31 Vo eah een fagrawva katt hott, hott eah ksawt zu sei boova, “Vann ich moll shtaub, fagrawvet mich im grawb vo da mann funn Gott fagrawva is, layyet mei gnocha nayvich sei gnocha.
31 Depois de o haver sepultado, disse a seus filhos. Quando eu morrer, sepultai-me no sepulcro em que o homem de Deus está sepultado; ponde os meus ossos junto aos ossos dele.
32 Fasell vatt es eah ksawt hott beim vatt fumm Hah geyyich da awldah an Beth-El un geyyich di heisah an di hohcha-bletz in di shtett in Samaria zayld folshtendich voah kumma.”
32 Porque certamente se cumprirá o que, pela palavra de Senhor, clamou, contra o altar que está em Betel, como também contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samária.
33 Avvah even noch awl demm hott da Jerobeam nett vekk gedrayt funn sei gottlohsi vayya, un eah hott yusht noch may preeshtah eiksetzt fa di hohcha-bletz aus alli sadda leit. Ennich ebbah es en preeshtah vadda hott vella hott eah eiksetzt fa di hohcha-bletz.
33 Nem depois destas coisas deixou Jeroboão e seu mau caminho, porém tornou a fazer dentre todo o povo sacerdotes dos lugares altos; e a qualquer que o queria consagrava sacerdote dos lugares altos.
34 Dess voah di sind es es haus fumm Jerobeam nunnah gebrocht hott, un hott endlich's gans haus ausgrivva funn di eaht.
34 E isso foi causa de pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.