Mateus 17
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Vít tupát ingái loi, Yê-su dông Phi-er alứng bar náq em ai la Yacơ nha Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tuki.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Iki Yê-su palít cơt rớp ndái loi chứng mát nha-án pe náq. Mang án claq arớq mát pandang, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ndóng ngki nha-án pe náq hôm Môi-se nha Ê-li táq-ntêr alứng Yê-su.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! He át tớq ntúq ndô la ŏ lư. Khán Ưlla ính, he ính táq pe lám panu, mui lám dyôn Ưlla, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc clŏq siar cluom catáng nha-án. Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Án ndô la Acái cư, ndon cư amoih lư. Amớh án táq la cư sáng bui nhéq. Amớh án tông inha, cóq inha cammáng án.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Tư nha-án pe náq te top rian te Yê-su sáng sieng ngki, nha-án adáh lư alứng mpop mui tatứp tớq cuteq.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Yê-su tớq alứng capơiq nha-án, nha tông idô: “Inha yôr tayứng! Êq adáh!”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Iki nha-án tingưi asớr, nha-án hôm nưm munáq Yê-su sớng.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp nha-án pe náq idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ngai chom te máh arnáq inha khoiq hôm ingái ndô, tingôi ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh te ping.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Dyơ top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Ê-li lư tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ, alứng ticuoi lớiq chom alứng lớiq acớl án. Ma arnáq amớh ngai ính táq ada án, lư ngai khoiq táq dyơ. Urớh ngai ính táq muchứng ngki tưi ada cư Acái Yang Cơt Ticuoi.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Cua ngki top rian te Yê-su apúh la ndóng Yê-su tông te Ê-li, la án acám te Yon ndon táq tíc na dơq.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Ndóng nha-án píh lieh nga ntúq bôn ticuoi clứng, ma bôn munáq conh tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol alứng seq idô:
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 “Ưlla ơi! Seq Ưlla sruiq táq acái conh cư hơ, co án a-ái yúh kisong alứng ráh-ariaq lư. Tớq án mứh, án dứm tớq uih, lớiq la tớq dơq.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Cư khoiq dông án nga top rian te Ưlla, ma nha-án lớiq têq táq bánh.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Iki Yê-su ôi idô: “Ơ inha ticuoi tớq pang ndô ơi! Inha lớiq tin, alứng inha lới lư. Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha? Alứng nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq tanhir inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki tớq nga cư!”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Iki Yê-su pi-ốh yang saq. Dyơ yang saq ngki ngốh te cháq ngai-acái; ngai-acái cơt bánh táp.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Vít ngki Yê-su át nưm alứng top rian te án sớng. Nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo he chuih angốh yang saq ngki lớiq rap?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Yê-su ôi nha-án idô: “Co inha lớiq tin simớt simơi. Cư tông inha arlớih lư, khán inha bôn callong tin pưt máh mui callong me, lư inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái pôq te ntúq ndô, dyơ át nga ntúq cannŏ́h loi!’ Khán inha bôn callong tin li callong me, cóh ngki lư pôq. Khán inha tin simớt simơi, arnáq amớh inha ính táq, lư cơt arnáq ngki.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Ticuoi mmo ính rap chuih angốh yang saq arớq ndô, cóq án cớu simớt lư alứng ót tanna.”
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ndóng top rian te Yê-su rum tớq vúng Ca-lilê, Yê-su tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Nha-án lư cachet cư, ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Ndóng Yê-su alứng top rian te án tớq nga vel Cabê-na-um, bôn máh ticuoi te Dúng Sang Pưt ndon ial práq thêq tớq nga Phi-er, alứng plốh án idô: “Thới mái dyôn práq thêq nga Dúng Sang Pưt, ma lớiq?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Phi-er ôi: “Án dyôn.”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Phi-er ôi Yê-su idô: “Nha-án ial práq thêq te cruong cannŏ́h.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Ma he lớiq ính nha-án ndon ial práq thêq dyôn Dúng Sang Pưt sáng lớiq êm ada he. Iki mái pôq abáih buaiq tớq dơq clóng. Buaiq tôm lư mái bôn, cóq mái caq ngcang; dyơ mái ial mui callong práq te ngcang án. Práq ngki cứp dyôn he mŏp práq thêq nga Dúng Sang ngki. Dyơ mái dông achô alứng dyôn nga nha-án ndon ial práq thêq.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.