Mateus 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Yê-su arô top mui chít la bar náq rian te án tớq nga án. Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq, alứng têq táq bánh ticuoi te cứp nốh a-ái.
1 E, chamando a si os seus doze discípulos, deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos, para expulsarem, e para curarem toda sorte de doenças e enfermidades.
2 Nốh top mui chít la bar náq dyưng ati Yê-su la idô: Tôm lư la Si-môn ndon ngai dŏq Phi-er hơ, alứng Anrê a-em Si-môn. Alứng bôn bar náq em ai, nốh Yacơ nha Yon, acái conh Sê-badê.
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: primeiro, Simão, chamado Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 Tatun loi la Phi-lip, Batê-lami, Thô-mat, Mathie ndon ial práq thêq, Yacơ acái conh Al-phê, alứng Thadê.
3 Felipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu;
4 Alứng bôn Si-môn Sê-lôt nha Yuda I-cari-ôt ndon culieu Yê-su dyôn ngai cachet.
4 Simão Cananeu, e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
5 Yê-su yua mui chít la bar náq ndô pôq táq arnáq án, alứng án patáp nha-án idô: “Inha êq pôq nga cruong ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, alứng êq mot tớq vel ticuoi Sa-mari.
5 A estes doze enviou Jesus, e ordenou-lhes, dizendo: Não ireis aos gentios, nem entrareis em cidade de samaritanos;
6 Ma inha pôq nưm nga ticuoi Isa-ra-el sớng; co nha-án la arớq pannán cưu khoiq clu carna.
6 mas ide antes às ovelhas perdidas da casa de Israel;
7 Inha pôq cato idô: ‘Khoiq tumán dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút!’
7 e indo, pregai, dizendo: É chegado o reino dos céus.
8 Cóq inha táq bánh máh ticuoi a-ái, alứng choi máh ticuoi ndon khoiq cuchet dyôn tumống lieh. Cóq inha táq bánh ticuoi a-ái bŏ́q, alứng chuih angốh yang saq te cháq ticuoi. Inha khoiq ráp dyơ máh nốh ndon cư choi mat. Iki, cóq inha choi mat ticuoi cannŏ́h tưi.
8 Curai os enfermos, ressuscitai os mortos, limpai os leprosos, expulsai os demônios; de graça recebestes, de graça dai.
9 Inha êq dông dyeng, práq, lớiq la apán kem tớq tái inha.
9 Não vos provereis de ouro, nem de prata, nem de cobre, em vossos cintos;
10 Êq báq tui arớq ticuoi suseq. Êq dông au cannŏ́h, lớiq la murúp cơp cannŏ́h, lớiq la mui ntráih tarlông cannŏ́h. Ticuoi mmo táq arnáq choi ticuoi cannŏ́h, cóq ticuoi cannŏ́h choi lieh ticuoi ngki dyôn bôn crơng tanna.
10 nem de alforje para o caminho, nem de duas túnicas, nem de alparcas, nem de bordão; porque digno é o trabalhador do seu alimento.
11 “Ndóng inha tớq nga vel pưt lớiq la vel két, cóq inha mot tớq vel ngki, alứng suo ticuoi ndon ráp pasôl ŏ inha. Dyơ inha át tớq dúng ticuoi ngki tingôi ingái inha ngốh te vel ngki.
11 Em qualquer cidade ou aldeia em que entrardes, procurai saber quem nela é digno, e hospedai-vos aí até que vos retireis.
12 Ndóng inha mot tớq dúng, cóq inha tông ada máh ticuoi tớq abŏ́h ngki idô: ‘Seq dyôn inha át bánh suanh ien ŏ.’
12 E, ao entrardes na casa, saudai-a;
13 Khán ticuoi tớq abŏ́h ngki ráp pasôl ŏ inha, nha-án lư bôn ráp callong bánh suanh ien ŏ. Ma khán nha-án lớiq ráp pasôl ŏ inha, callong inha tông ngki chô lieh nga inha.
13 se a casa for digna, desça sobre ela a vossa paz; mas, se não for digna, torne para vós a vossa paz.
14 Khán bôn mui abŏ́h lớiq la mui vel ma lớiq ráp pasôl ŏ inha, alứng lớiq ính cammáng parnai inha cato, ndóng inha ngốh te ntúq ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng, táq tíc ticuoi tớq ntúq ngki lớiq ráp inha.
14 E, se ninguém vos receber, nem ouvir as vossas palavras, saindo daquela casa ou daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés.
15 Cư tông inha arlớih lư, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq tôt nha-án ndon át tớq vel ngki dyôn tumúh dieiq arức hơn te ticuoi tớq vel Sadôm alứng vel Camô-rơ te inớh.”
15 Em verdade vos digo que, no dia do juízo, haverá menos rigor para a terra de Sodoma e Gomorra do que para aquela cidade.
16 “Ndô! Cư yua inha pôq arớq pannán cưu pôq pandi máh acho cruong. Iki, cóq inha hôi tubáiq arớq cusánh, alứng khun arớq achếq cacu.
16 Eis que vos envio como ovelhas ao meio de lobos; portanto, sede prudentes como as serpentes e simples como as pombas.
17 Cóq inha me a-ŏ, co bôn ticuoi ính cŏp inha, dyơ dông inha tớq nga ticuoi sút dúng rum, alứng nha-án tính inha tớq ntúq ngki.
17 Acautelai-vos dos homens; porque eles vos entregarão aos sinédrios, e vos açoitarão nas suas sinagogas;
18 Co inha veng tapun cư, iki ngai dông inha tớq nga ticuoi sút alứng nga ticuoi puo. Táq iki dŏq inha bôn cato ngê cư chứng mát nha-án, alứng chứng mát ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el hơ.
18 e por minha causa sereis levados à presença dos governadores e dos reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios.
19 Tớq ngai mŏp inha nga ticuoi sút, inha êq rớu-ri nsuoi te inha ính tông. Ndóng ngki inha lư bôn ráp parnai inha ính tông.
19 Mas, quando vos entregarem, não cuideis de como, ou o que haveis de falar; porque naquela hora vos será dado o que haveis de dizer.
20 Parnai ngki tới tớq te inha bôm, ma tớq te Arvai A-ám inha tớq pilŏ́ng. Án táp tông dyôn inha chom parnai ngki.
20 Porque não sois vós que falais, mas o Espírito de vosso Pai é que fala em vós.
21 “Em ai ính cŏp tartuoq em ai, nha mŏp dyôn ngai cachet, alứng a-ám táq muchứng ngki tưi ada acái án. Acái acon uan ada a-i a-ám, alứng nha-án mŏp a-i a-ám dyôn ngai cachet.
21 Um irmão entregará à morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.
22 Chô-mát nhéq tưh ticuoi lư a-ính inha, la co tian inha veng ngê cư. Ma ticuoi mmo rap tanhir tingôi sút pang tumống án, Yang Arbang-pilŏ́ng lư choi tamống án.
22 E sereis odiados de todos por causa do meu nome, mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.
23 Tớq ngai táq dieiq arức inha tớq mui vel, ngki cóq inha lúh nga vel cannŏ́h. Cư tông inha arlớih lư, inha iyốh táq cua máh arnáq inha ính táq tớq cứp vel tớq cruong Isa-ra-el nsuoi te cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô.
23 Quando, porém, vos perseguirem numa cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel antes que venha o Filho do homem.
24 “Ticuoi rian lớiq bôn pưt hơn te thới. Alứng ticuoi sol lớiq bôn pưt hơn te ticuoi ưlla.
24 Não é o discípulo mais do que o seu mestre, nem o servo mais do que o seu senhor.
25 Iki, ticuoi rian cóq sáng bui cannính khán án cơt muchứng thới án. Alứng ticuoi sol cóq sáng bui cannính khán án cơt muchứng ưlla án tưi. Khán ngai acraiq ticuoi sút tớq abŏ́h tông án la Bên-sabul, lư ntáng hơn te ngki loi ngai acraiq máh ticuoi tớq abŏ́h án.”
25 Basta ao discípulo ser como seu mestre, e ao servo como seu senhor. Se chamaram Belzebu ao dono da casa, quanto mais aos seus domésticos?
26 “Iki inha êq adáh ticuoi. Máh nốh ngai pul catốq hoi-ngki, chô-mát máh nốh ngki ngai lớiq têq pul catốq nnáng. Alứng arnáq amớh ngai táq clôp hoi-ngki, chô-mát ngai lớiq têq táq clôp nnáng.
26 Portanto, não os temais; porque nada há encoberto que não haja de ser descoberto, nem oculto que não haja de ser conhecido.
27 Máh parnai amớh cư khoiq cato nưm dyôn inha hoi-ndô, cóq inha cato lieh parnai ngki dyôn cứp náq ticuoi chom tưi. Ndô la arớq cư cato inha tớq ntúq ngiau, ma inha cóq cato lieh parnai ngki tớq ntúq ang.
27 O que vos digo às escuras, dizei-o às claras; e o que escutais ao ouvido, dos eirados pregai-o.
28 Inha êq adáh ticuoi ndon têq cachet nưm cháq inha, ma arvai inha, nha-án lớiq têq cachet. Ma cóq inha adáh nưm Yang Arbang-pilŏ́ng sớng, co Yang Arbang-pilŏ́ng têq cachet cháq inha, alứng arvai inha, díh têq án apŏ́ng tớq ntúq uih chéh níc-níc.
28 E não temais os que matam o corpo, e não podem matar a alma; temei antes aquele que pode fazer perecer no inferno tanto a alma como o corpo.
29 Inha báq plới bar lám achếq téc-téc, ma tarnáp án nưm mui nhac sớng. Ma lớiq bôn mui lám te achếq téc-téc ngki cuchet, khán A-ám inha tớq pilŏ́ng lớiq dyôn.
29 Não se vendem dois passarinhos por um asse? e nenhum deles cairá em terra sem a vontade de vosso Pai.
30 Cứp ntráih sóc tớq plô inha, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ngiaih nhéq dyơ.
30 E até mesmo os cabelos da vossa cabeça estão todos contados.
31 Iki inha êq adáh amớh, co Yang Arbang-pilŏ́ng ayáu tarngứh inha hơn te a-ưi lám achếq téc-téc.
31 Não temais, pois; mais valeis vós do que muitos passarinhos.
32 “Ticuoi mmo ngin án át mui mít alứng cư chứng mát ticuoi cannŏ́h, muchứng ngki tưi cư lư ngin lieh án chứng mát A-ám cư tớq pilŏ́ng.
32 Portanto, todo aquele que me confessar diante dos homens, também eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus.
33 Ma ticuoi mmo calôih cư chứng mát ticuoi cannŏ́h, muchứng ngki tưi cư calôih lieh án chứng mát A-ám cư tớq pilŏ́ng.”
33 Mas qualquer que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
34 “Inha êq parngíh cư tớq nga tudô dông atớq callong ien ŏ nga cứp náq ticuoi tớq cuteq ndô. Cư lớiq bôn tớq dông callong ien ŏ, ma cư tớq dŏq dông pla dau.
34 Não penseis que vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada.
35 Cư tớq dŏq táq dyôn munáq lớiq sŏ́ng ada munáq. Acái conh ính chíl a-ám. Acái cán ính chíl a-i. Tarmôt ính chíl cuya-cán.
35 Porque eu vim pôr em dissensão o homem contra seu pai, a filha contra sua mãe, e a nora contra sua sogra;
36 Díh ticuoi át mui abŏ́h munáq uan ada munáq.
36 e assim os inimigos do homem serão os da sua própria casa.
37 “Ticuoi mmo amoih a-i a-ám án hơn te amoih cư, án ngki lớiq piaiq cơt ticuoi cư. Alứng ticuoi mmo amoih acái conh lớiq la acái cán án hơn te amoih cư, án ngki lớiq piaiq cơt ticuoi cư.
37 Quem ama o pai ou a mãe mais do que a mim não é digno de mim; e quem ama o filho ou a filha mais do que a mim não é digno de mim.
38 Ticuoi mmo lớiq ial dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư, án ngki lớiq piaiq cơt ticuoi cư.
38 E quem não toma a sua cruz, e não segue após mim, não é digno de mim.
39 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh án lư cơt pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian án veng tapun cư, tarngứh án lư lớiq nai pít.”
39 Quem achar a sua vida perdê-la-á, e quem perder a sua vida por amor de mim achá-la-á.
40 “Ticuoi mmo pasôl ŏ inha la arớq ticuoi ngki pasôl ŏ cư tưi. Alứng ticuoi mmo pasôl ŏ cư, la arớq ticuoi ngki pasôl ŏ án ndon yua cư tớq tưi.
40 Quem vos recebe, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
41 Ticuoi mmo pasôl ŏ ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng co án la tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án lư bôn cống muchứng ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Alứng ticuoi mmo pasôl ŏ ticuoi tinớng ŏ co án la ticuoi tinớng ŏ, án lư bôn cống muchứng ticuoi tinớng ŏ tưi.
41 Quem recebe um profeta na qualidade de profeta, receberá a recompensa de profeta; e quem recebe um justo na qualidade de justo, receberá a recompensa de justo.
42 Khán ticuoi mmo dyôn mui choc dơq nga munáq ticuoi két tớq top rian te cư co án la ticuoi rian te cư, iki án lư bôn cống te arnáq án táq.”
42 E aquele que der até mesmo um copo de água fresca a um destes pequeninos, na qualidade de discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.