Marcos 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Bôn mui ingái, Yê-su mot sa tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng bôn munáq dyuot ati át tớq dúng sang ngki tưi.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h át me nga Yê-su, co ính chom án táq bánh ticuoi dyuot tớq Ingái Angô ma lớiq. Nha-án sisuo callong luaih co ính cauq Yê-su.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Yê-su yua ticuoi dyuot ati idô: “Mái yôr tayứng chứng mát máh ticuoi ndô.”
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Dyơ Yê-su plốh nha-án ndon át paniar ngki idô: “Khán veng rit he, amớh inha sáng piaiq hơn ngai táq tớq Ingái angô, piaiq ngai táq ŏ lớiq la táq saq? Piaiq ngai choi tamống lớiq la ngai cachet? Arnáq amớh inha sáng ŏ hơn?”
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Yê-su me chôp nhéq nga nha-án. Án sáng uan lư co nha-án bôn mít cớng. Án yua ticuoi dyuot ngki idô: “Mái angốh ati!”
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Iki top Pha-rasi ngốh táp te dúng rum alứng pôq tumúh top veng tapun puo Hê-rôt. Nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án ngốh te ngki, dyơ pôq nga tor dơq clóng. Ma bôn ticuoi clứng lư te vúng Ca-lilê tớq nga án.
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Tớq ngai sáng hanh te arnáq Yê-su táq, iki a-ưi ticuoi te vúng Yudê, te vel pưt Yaru-salem, te vúng I-dumê, te cruong ndon át anga pandang ngốh crong Yôr-dan, te vúng paniar vel Tirơ, alứng te vel Sadôn, tớq tưi.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Dyơ Yê-su yua top rian te án pôq manh tuoc, co án lớiq ính ticuoi clứng ngki tarsón cháq án.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Co Yê-su khoiq táq bánh a-ưi ticuoi a-ái, iki clứng lư ticuoi a-ái tớq, munáq tarsón munáq co ính capơiq cháq án.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Ma tư yang saq hôm Yê-su, nha-án mpop rarop chứng mát Yê-su. Nha-án tông yứng lư idô: “Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ma Yê-su dyŏq yang saq ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Yê-su sớr nga cóh, alứng án arô máh ticuoi ndon án ính dyôn tớq nga án. Iki nha-án tớq nga án.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Án rêh mui chít la bar náq dyôn át alứng án. Án anốh nha-án la top dyưng ati, alứng án patáp nha-án pôq tumo, cato tuki.
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Máh nốh top mui chít la bar náq án khoiq rêh la idô: Si-môn ndon Yê-su anốh Phi-er;
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Yacơ alứng a-em án Yon, nha-án bar náq la acái conh Sê-badê. Yê-su anốh nha-án Bô-anêt loi. Parnai Bô-anêt titoiq lieh la ‘arớq crứm’.
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Bôn díh Anrê, Phi-lip, Batê-lami, Mathie, Thô-mat, Yacơ acái conh Al-phê, Thadê, Si-môn Sê-lôt,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 alứng Yuda I-cari-ôt, án ndon culieu Yê-su dyôn ngai cachet.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Vít ngki Yê-su chô lieh nga dúng; dyơ clứng ticuoi pôq parchúng lieh nga ngki. Yê-su alứng top rian te án ớq díh chicha, co tot clứng ticuoi.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Tư em ai Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án tớq ính dông angốh Yê-su te ticuoi clứng, co nha-án sáng ngai tông idô: “Án la arớq ticuoi yúh.”
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Bôn máh thới sái rit siar te vel Yaru-salem. Nha-án tông idô: “Yê-su têq chuih angốh yang saq la co nhơ yang Bên-sabul ndon ariaih nhéq tưh yang saq át alứng án, alứng dyôn án bôn chức têq táq arnáq ngki.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Iki Yê-su arô máh ticuoi ngki tớq nga án; dyơ án tông nha-án tớq parnai acám idô: “Imo hôi yang Satán chuih cháq án bôm?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Khán mui cruong ma caryáh cơt bar top, dyơ top ndô tarchíl alứng top ngki, iki lớiq têq cơt nnáng cruong.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Khán mui abŏ́h ma par-ốh tartuoq, ngki lớiq têq cơt nnáng abŏ́h.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Khán top yang Satán, ma munáq tarchíl munáq, top ngki cơt partáh, alứng lớiq têq cơt nnáng top, dyơ cơt pít nhéq.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 “Lớiq bôn ngai têq mot tớq dúng ticuoi bánh rêng alứng tôiq ial nhéq crơng án, khán ngai lớiq chóq án nsuoi. Cua ngki ngai têq pur ial nhéq crơng tớq dúng án.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 “Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la táq luaih cannŏ́h, nhéq luaih ngki Yang Arbang-pilŏ́ng têq táh dyôn.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq nai táh luaih dyôn ticuoi ngki. Ticuoi ngki bôn luaih níc-níc.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Yê-su cato iki co nha-án tông idô: “Bôn yang saq át alứng án.”
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Dyơ a-i alứng a-em Yê-su tớq nga tuki. Nha-án tayứng culái tieh dúng alứng yua ngai pôq cớiq Yê-su.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Clứng ticuoi ticu paniar Yê-su. Ngai tông án idô: “Ngki! A-i alứng a-em thới át culái tieh. Nha-án ính tumúh thới.”
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ma Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Nnáu la a-i alứng a-em cư?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Dyơ án caplang me nga máh ticuoi ndon ticu paniar án, alứng án tông idô: “Ndô la a-i alứng a-em cư.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Nha-án ndon táq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng la a-i alứng a-em cư.”
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.