Marcos 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Bôn mui ingái, Yê-su mot sa tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng bôn munáq dyuot ati át tớq dúng sang ngki tưi.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h át me nga Yê-su, co ính chom án táq bánh ticuoi dyuot tớq Ingái Angô ma lớiq. Nha-án sisuo callong luaih co ính cauq Yê-su.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Yê-su yua ticuoi dyuot ati idô: “Mái yôr tayứng chứng mát máh ticuoi ndô.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Dyơ Yê-su plốh nha-án ndon át paniar ngki idô: “Khán veng rit he, amớh inha sáng piaiq hơn ngai táq tớq Ingái angô, piaiq ngai táq ŏ lớiq la táq saq? Piaiq ngai choi tamống lớiq la ngai cachet? Arnáq amớh inha sáng ŏ hơn?”
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Yê-su me chôp nhéq nga nha-án. Án sáng uan lư co nha-án bôn mít cớng. Án yua ticuoi dyuot ngki idô: “Mái angốh ati!”
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Iki top Pha-rasi ngốh táp te dúng rum alứng pôq tumúh top veng tapun puo Hê-rôt. Nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án ngốh te ngki, dyơ pôq nga tor dơq clóng. Ma bôn ticuoi clứng lư te vúng Ca-lilê tớq nga án.
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 Tớq ngai sáng hanh te arnáq Yê-su táq, iki a-ưi ticuoi te vúng Yudê, te vel pưt Yaru-salem, te vúng I-dumê, te cruong ndon át anga pandang ngốh crong Yôr-dan, te vúng paniar vel Tirơ, alứng te vel Sadôn, tớq tưi.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Dyơ Yê-su yua top rian te án pôq manh tuoc, co án lớiq ính ticuoi clứng ngki tarsón cháq án.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Co Yê-su khoiq táq bánh a-ưi ticuoi a-ái, iki clứng lư ticuoi a-ái tớq, munáq tarsón munáq co ính capơiq cháq án.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Ma tư yang saq hôm Yê-su, nha-án mpop rarop chứng mát Yê-su. Nha-án tông yứng lư idô: “Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ma Yê-su dyŏq yang saq ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Yê-su sớr nga cóh, alứng án arô máh ticuoi ndon án ính dyôn tớq nga án. Iki nha-án tớq nga án.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Án rêh mui chít la bar náq dyôn át alứng án. Án anốh nha-án la top dyưng ati, alứng án patáp nha-án pôq tumo, cato tuki.
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Máh nốh top mui chít la bar náq án khoiq rêh la idô: Si-môn ndon Yê-su anốh Phi-er;
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Yacơ alứng a-em án Yon, nha-án bar náq la acái conh Sê-badê. Yê-su anốh nha-án Bô-anêt loi. Parnai Bô-anêt titoiq lieh la ‘arớq crứm’.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Bôn díh Anrê, Phi-lip, Batê-lami, Mathie, Thô-mat, Yacơ acái conh Al-phê, Thadê, Si-môn Sê-lôt,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 alứng Yuda I-cari-ôt, án ndon culieu Yê-su dyôn ngai cachet.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Vít ngki Yê-su chô lieh nga dúng; dyơ clứng ticuoi pôq parchúng lieh nga ngki. Yê-su alứng top rian te án ớq díh chicha, co tot clứng ticuoi.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Tư em ai Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án tớq ính dông angốh Yê-su te ticuoi clứng, co nha-án sáng ngai tông idô: “Án la arớq ticuoi yúh.”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Bôn máh thới sái rit siar te vel Yaru-salem. Nha-án tông idô: “Yê-su têq chuih angốh yang saq la co nhơ yang Bên-sabul ndon ariaih nhéq tưh yang saq át alứng án, alứng dyôn án bôn chức têq táq arnáq ngki.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Iki Yê-su arô máh ticuoi ngki tớq nga án; dyơ án tông nha-án tớq parnai acám idô: “Imo hôi yang Satán chuih cháq án bôm?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Khán mui cruong ma caryáh cơt bar top, dyơ top ndô tarchíl alứng top ngki, iki lớiq têq cơt nnáng cruong.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Khán mui abŏ́h ma par-ốh tartuoq, ngki lớiq têq cơt nnáng abŏ́h.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Khán top yang Satán, ma munáq tarchíl munáq, top ngki cơt partáh, alứng lớiq têq cơt nnáng top, dyơ cơt pít nhéq.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 “Lớiq bôn ngai têq mot tớq dúng ticuoi bánh rêng alứng tôiq ial nhéq crơng án, khán ngai lớiq chóq án nsuoi. Cua ngki ngai têq pur ial nhéq crơng tớq dúng án.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 “Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la táq luaih cannŏ́h, nhéq luaih ngki Yang Arbang-pilŏ́ng têq táh dyôn.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq nai táh luaih dyôn ticuoi ngki. Ticuoi ngki bôn luaih níc-níc.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Yê-su cato iki co nha-án tông idô: “Bôn yang saq át alứng án.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Dyơ a-i alứng a-em Yê-su tớq nga tuki. Nha-án tayứng culái tieh dúng alứng yua ngai pôq cớiq Yê-su.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Clứng ticuoi ticu paniar Yê-su. Ngai tông án idô: “Ngki! A-i alứng a-em thới át culái tieh. Nha-án ính tumúh thới.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Ma Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Nnáu la a-i alứng a-em cư?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Dyơ án caplang me nga máh ticuoi ndon ticu paniar án, alứng án tông idô: “Ndô la a-i alứng a-em cư.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Nha-án ndon táq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng la a-i alứng a-em cư.”
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.