1 Tessalonicenses 2

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Em ai ơi! Inha khoiq chom arlớih arlêng dyơ ndóng he tớq nga inha, arnáq ngki bôn tarnáp dyôn inha.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Alứng inha chom tưi te nsuoi he iyốh tớq nga inha, máh ticuoi tớq vel Phi-lip táq he alứng tông he ái-par-ái lư. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng yôl dyôn mít he cơt clŏ́q lư cato parnai ŏ te án dyôn inha, tam bôn ticuoi chíl he.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Nhéq máh parnai he catớih tông inha la piaiq lư. Mít cannính he lớiq ial cannính he bôm, alứng he lớiq phíq inha.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Ma he cato níc máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng ính he cato, co án khoiq rêh he alứng mŏp dyôn he cato parnai ŏ te án. He lớiq cato ính bui mít cannính ticuoi, ma he cato ính bui mít cannính Yang Arbang-pilŏ́ng, co án táp chim mít cannính he.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Inha chom dyơ ndóng he cato, he lớiq bôn cato na êm parnai dŏq ial cannính inha dyôn choi lieh he. Callong ndô Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Khán he ính inha ayô he, ngki têq he táq iki, co he la dyưng ati Crit. Ma he lớiq suo callong ngki te inha, lớiq la te ticuoi cannŏ́h.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Ndóng he át alứng inha, he bôn mít khun ada inha, arớq a-i chứm chiam acái án mbơiq ama.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Co he bôn mít cannính amoih inha, iki tới he cato nưm parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng sớng dyôn inha, ma he rap mŏp díh pang tumống he hơ dyôn inha, co inha la em ai ndon he amoih lư.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Em ai ơi! Inha ayư lớiq ndóng he át alứng inha, he táq arnáq aleq lư, dŏq he chứm chiam cháq he bôm? Ingái alứng idáu he táq níc, dŏq inha lớiq túh chiam he, ndóng he cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Inha khoiq hôm dyơ pang tumống he ndóng he át alứng inha. Inha khoiq chom he bôn mít cannính práh ŏ, tinớng tupứng, alứng lớiq bôn táq arnáq luaih dŏq ngai têq tíq he. Lư Yang Arbang-pilŏ́ng chom máh callong ngki.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Inha khoiq chom he táq dyôn cứp náq inha, arớq a-ám táq dyôn acái án.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 He khoiq catớih inha. He khoiq khêr inha. Alứng he khoiq catúh níc inha dyôn táq arnáq ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon arô inha dyôn mot tớq ntúq án sút, alứng dyôn inha chúng tưi chức ang-ưr án.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 He si-ơn níc Yang Arbang-pilŏ́ng, co ndóng he cato inha parnai ŏ te án, inha ráp ial parnai ngki. Inha náp parnai ngki la lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, tới parnai ticuoi chóng ính tông sớng. Lư simớt parnai ngki la parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng parnai ngki chón táq arnáq tớq mít cannính inha ndon tin.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Em ai ơi! Ndóng ngki inha soi arớq top tin tớq vúng Yudê, la nha-án ndon át mui mít alứng Yê-su Crit. Inha chiuq máh nốh dieiq arức yớu inha táq inha, muchứng nha-án khoiq chiuq máh nốh dieiq arức te top Isa-ra-el táq nha-án.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Top Isa-ra-el ndon khoiq cachet Yê-su Ưlla he, nha-án cachet máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án táq dieiq arức díh he hơ. Nha-án táq iki, la nha-án táq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sáng nháih, alứng nha-án cơt picon ticuoi cannŏ́h hơ.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Nha-án lớiq ính he cato parnai ŏ dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng bôn choi tamống ticuoi ngki. Nha-án táq iki, táq dyôn luaih nha-án cơt clưi cliai. Khoiq tớq ngư dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táq nha-án.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Em ai ơi! Ndóng he partáh te inha, he parngíh lớiq dưnh he lư tớq lieh nga inha. Hoi-ndô he alang lư inha, alứng he tél-sél ính tumúh lieh inha. Mít he át níc alứng inha, ma cháq he át yông te inha.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 He parngíh ính tớq lieh nga inha. Cư Phau-lô khoiq bôn bar pe chư dyơ ính pôq nga inha, ma yang Satán catáng níc he.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Callong amớh he ngcong? Callong amớh táq dyôn he sáng bui? Alứng callong amớh táq dyôn he bôn hêl chứng mát Yê-su Ưlla he, tớq ingái án tớq lieh nga cúc cuteq ndô? Lư inha táp la callong ngki dyôn he.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Co nhơ te inha ngai ayô he, alứng co nhơ te inha he sáng bui hơr lư.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.