1 Tessalonicenses 2

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Em ai ơi! Inha khoiq chom arlớih arlêng dyơ ndóng he tớq nga inha, arnáq ngki bôn tarnáp dyôn inha.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Alứng inha chom tưi te nsuoi he iyốh tớq nga inha, máh ticuoi tớq vel Phi-lip táq he alứng tông he ái-par-ái lư. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng yôl dyôn mít he cơt clŏ́q lư cato parnai ŏ te án dyôn inha, tam bôn ticuoi chíl he.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nhéq máh parnai he catớih tông inha la piaiq lư. Mít cannính he lớiq ial cannính he bôm, alứng he lớiq phíq inha.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Ma he cato níc máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng ính he cato, co án khoiq rêh he alứng mŏp dyôn he cato parnai ŏ te án. He lớiq cato ính bui mít cannính ticuoi, ma he cato ính bui mít cannính Yang Arbang-pilŏ́ng, co án táp chim mít cannính he.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Inha chom dyơ ndóng he cato, he lớiq bôn cato na êm parnai dŏq ial cannính inha dyôn choi lieh he. Callong ndô Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Khán he ính inha ayô he, ngki têq he táq iki, co he la dyưng ati Crit. Ma he lớiq suo callong ngki te inha, lớiq la te ticuoi cannŏ́h.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Ndóng he át alứng inha, he bôn mít khun ada inha, arớq a-i chứm chiam acái án mbơiq ama.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Co he bôn mít cannính amoih inha, iki tới he cato nưm parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng sớng dyôn inha, ma he rap mŏp díh pang tumống he hơ dyôn inha, co inha la em ai ndon he amoih lư.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Em ai ơi! Inha ayư lớiq ndóng he át alứng inha, he táq arnáq aleq lư, dŏq he chứm chiam cháq he bôm? Ingái alứng idáu he táq níc, dŏq inha lớiq túh chiam he, ndóng he cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Inha khoiq hôm dyơ pang tumống he ndóng he át alứng inha. Inha khoiq chom he bôn mít cannính práh ŏ, tinớng tupứng, alứng lớiq bôn táq arnáq luaih dŏq ngai têq tíq he. Lư Yang Arbang-pilŏ́ng chom máh callong ngki.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Inha khoiq chom he táq dyôn cứp náq inha, arớq a-ám táq dyôn acái án.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 He khoiq catớih inha. He khoiq khêr inha. Alứng he khoiq catúh níc inha dyôn táq arnáq ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon arô inha dyôn mot tớq ntúq án sút, alứng dyôn inha chúng tưi chức ang-ưr án.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 He si-ơn níc Yang Arbang-pilŏ́ng, co ndóng he cato inha parnai ŏ te án, inha ráp ial parnai ngki. Inha náp parnai ngki la lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, tới parnai ticuoi chóng ính tông sớng. Lư simớt parnai ngki la parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng parnai ngki chón táq arnáq tớq mít cannính inha ndon tin.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Em ai ơi! Ndóng ngki inha soi arớq top tin tớq vúng Yudê, la nha-án ndon át mui mít alứng Yê-su Crit. Inha chiuq máh nốh dieiq arức yớu inha táq inha, muchứng nha-án khoiq chiuq máh nốh dieiq arức te top Isa-ra-el táq nha-án.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Top Isa-ra-el ndon khoiq cachet Yê-su Ưlla he, nha-án cachet máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án táq dieiq arức díh he hơ. Nha-án táq iki, la nha-án táq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sáng nháih, alứng nha-án cơt picon ticuoi cannŏ́h hơ.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Nha-án lớiq ính he cato parnai ŏ dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng bôn choi tamống ticuoi ngki. Nha-án táq iki, táq dyôn luaih nha-án cơt clưi cliai. Khoiq tớq ngư dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táq nha-án.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Em ai ơi! Ndóng he partáh te inha, he parngíh lớiq dưnh he lư tớq lieh nga inha. Hoi-ndô he alang lư inha, alứng he tél-sél ính tumúh lieh inha. Mít he át níc alứng inha, ma cháq he át yông te inha.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 He parngíh ính tớq lieh nga inha. Cư Phau-lô khoiq bôn bar pe chư dyơ ính pôq nga inha, ma yang Satán catáng níc he.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Callong amớh he ngcong? Callong amớh táq dyôn he sáng bui? Alứng callong amớh táq dyôn he bôn hêl chứng mát Yê-su Ưlla he, tớq ingái án tớq lieh nga cúc cuteq ndô? Lư inha táp la callong ngki dyôn he.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Co nhơ te inha ngai ayô he, alứng co nhơ te inha he sáng bui hơr lư.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.