1 Tessalonicenses 2
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Em ai ơi! Inha khoiq chom arlớih arlêng dyơ ndóng he tớq nga inha, arnáq ngki bôn tarnáp dyôn inha.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Alứng inha chom tưi te nsuoi he iyốh tớq nga inha, máh ticuoi tớq vel Phi-lip táq he alứng tông he ái-par-ái lư. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng yôl dyôn mít he cơt clŏ́q lư cato parnai ŏ te án dyôn inha, tam bôn ticuoi chíl he.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nhéq máh parnai he catớih tông inha la piaiq lư. Mít cannính he lớiq ial cannính he bôm, alứng he lớiq phíq inha.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ma he cato níc máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng ính he cato, co án khoiq rêh he alứng mŏp dyôn he cato parnai ŏ te án. He lớiq cato ính bui mít cannính ticuoi, ma he cato ính bui mít cannính Yang Arbang-pilŏ́ng, co án táp chim mít cannính he.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Inha chom dyơ ndóng he cato, he lớiq bôn cato na êm parnai dŏq ial cannính inha dyôn choi lieh he. Callong ndô Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Khán he ính inha ayô he, ngki têq he táq iki, co he la dyưng ati Crit. Ma he lớiq suo callong ngki te inha, lớiq la te ticuoi cannŏ́h.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ndóng he át alứng inha, he bôn mít khun ada inha, arớq a-i chứm chiam acái án mbơiq ama.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Co he bôn mít cannính amoih inha, iki tới he cato nưm parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng sớng dyôn inha, ma he rap mŏp díh pang tumống he hơ dyôn inha, co inha la em ai ndon he amoih lư.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Em ai ơi! Inha ayư lớiq ndóng he át alứng inha, he táq arnáq aleq lư, dŏq he chứm chiam cháq he bôm? Ingái alứng idáu he táq níc, dŏq inha lớiq túh chiam he, ndóng he cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Inha khoiq hôm dyơ pang tumống he ndóng he át alứng inha. Inha khoiq chom he bôn mít cannính práh ŏ, tinớng tupứng, alứng lớiq bôn táq arnáq luaih dŏq ngai têq tíq he. Lư Yang Arbang-pilŏ́ng chom máh callong ngki.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Inha khoiq chom he táq dyôn cứp náq inha, arớq a-ám táq dyôn acái án.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 He khoiq catớih inha. He khoiq khêr inha. Alứng he khoiq catúh níc inha dyôn táq arnáq ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon arô inha dyôn mot tớq ntúq án sút, alứng dyôn inha chúng tưi chức ang-ưr án.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 He si-ơn níc Yang Arbang-pilŏ́ng, co ndóng he cato inha parnai ŏ te án, inha ráp ial parnai ngki. Inha náp parnai ngki la lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, tới parnai ticuoi chóng ính tông sớng. Lư simớt parnai ngki la parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng parnai ngki chón táq arnáq tớq mít cannính inha ndon tin.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Em ai ơi! Ndóng ngki inha soi arớq top tin tớq vúng Yudê, la nha-án ndon át mui mít alứng Yê-su Crit. Inha chiuq máh nốh dieiq arức yớu inha táq inha, muchứng nha-án khoiq chiuq máh nốh dieiq arức te top Isa-ra-el táq nha-án.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Top Isa-ra-el ndon khoiq cachet Yê-su Ưlla he, nha-án cachet máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án táq dieiq arức díh he hơ. Nha-án táq iki, la nha-án táq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sáng nháih, alứng nha-án cơt picon ticuoi cannŏ́h hơ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Nha-án lớiq ính he cato parnai ŏ dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng bôn choi tamống ticuoi ngki. Nha-án táq iki, táq dyôn luaih nha-án cơt clưi cliai. Khoiq tớq ngư dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táq nha-án.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Em ai ơi! Ndóng he partáh te inha, he parngíh lớiq dưnh he lư tớq lieh nga inha. Hoi-ndô he alang lư inha, alứng he tél-sél ính tumúh lieh inha. Mít he át níc alứng inha, ma cháq he át yông te inha.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 He parngíh ính tớq lieh nga inha. Cư Phau-lô khoiq bôn bar pe chư dyơ ính pôq nga inha, ma yang Satán catáng níc he.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Callong amớh he ngcong? Callong amớh táq dyôn he sáng bui? Alứng callong amớh táq dyôn he bôn hêl chứng mát Yê-su Ưlla he, tớq ingái án tớq lieh nga cúc cuteq ndô? Lư inha táp la callong ngki dyôn he.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Co nhơ te inha ngai ayô he, alứng co nhơ te inha he sáng bui hơr lư.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.