Romanos 4
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC
1 Hoka xoare wehenaite wahetakomaniyerehare Abraão xaokaka? Xoarala tyoma?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Hiyaiya, enómane waiyexe hiyetaiya haliti waiyexe aokene Enore hoka nikareya hoka ehekoreya aokowiharetyoa. Xakore hoka mahaiya atyo Enore haotita xini.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Hiyaiya, Iraiti Waiyexe atyo nexa:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Xala xamani atyo hahena hoka kabakatyakita atyo. Hatyoharenae atyo maiha ekahinaetyaketere xini, enomanere terota atyo hatyoharenae.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Hoka xala xamaniya atyo maisa hakare Xaotyakiyaho aokitere akereta hoka Enoreya atyo ityakekone hiyeta haliti waiyexe aokene. Iniyalahare nomasehare xakoreya hoka haliti waiyexeya aokene Enore.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Exeharenai tahi Davi xakai aokowita etake Enore waiyexenai aohenerenai nihalaharene tahi iraehenere xowaka. Iniyalahare enómaneha maotyaneheta hoka hatyo hiyeta haliti waiyexe aokahene.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Waiye kaiserehare atyoite tyaohena haiyaharenae. Enore atyo iniyalahare enómanenaeha maotyaneheta, exahe enómane iniyalahare hoka emaisaheta.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Waiye kaiserehare atyoite hatya haliti tyaonehena, Enore atyo iniyalahare enómane maotyaneheta hoka.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Hoka xoana exe ihalahaliti tahi Davi iraehenerala exaiko nomanere milihisakaharenae anere taita? Maiha. Maxaiko nomanere milihisahakaharenae anere tehitiya. Hatyo hiyeta Iraiti Waiyexe nehenere wiraehitiya:
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Xoana xowaka Enore awaiyetene? Xoana Abraão kaxaiko nomanere milihisakehenere nahitita, xoana enajikinita kore? Enahitita, maisa enajikinita xini.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Wahehena atyo hoka kaxaiko nomanere milihisaka. Hoka hatyo aikonomanere milihisoahenere atyo Abraão hotikisa maheta taita hatyakekone. Enore ityakekone hiyeta haliti waiyexe aohenerene, emaxaiko nomanere milihisakitatere nahitita hiyeta. Hatyo hiyeta Abraão atyo tyotya Enore tyakekohenerenai nexe, exahe haliti waiyexe aokahene, maisa xakore atyo kaxaiko nomanere milihisakereha hoka.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Exahe tyotya exaiko nomanere milihisakaharenae nexe tehitiya tyaona. Maiha exaikonomanere milihisakehenahere hiyeta xini. Xakore hoka Abraão tyakekone akereta tyaohenahere hiyeta. Hiyaiya, Abraão tyakeko Enore hamaxaikonomanere milihisakaharene nahitita.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Enore atyo halakisa aokowi waikohe Abraão ana, ijikohalaharenai xoaha ana. Nikare isa Abraão ana aokowi, xakore hoka maisa atyo Xaotyakiyaho xema tyaonitere hiyeta xini. Ityakekone hiyeta Enore haliti waiyexe aokene hoka waikohe isa enomana aokowi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Enore xoalini hare isa aokowihenereya Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita hoka nikareya hoka halitinae tyakekoneya maisa xoare tyomita. Exahe Enore xoalini hare isa aokowitereharenaiya maisa xoare tyomita.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Hiyaiya, Xaotyakiyaho hiyeta atyo Enore xeharene kaotyakita. Xakore hoka alyako xamani atyo maisa Xaotyakiyaho aka hoka maisa tehitiya atyo nali Xaotyakiyaho matyakekotyaka aka.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Hiyaiya, tyakekoti hiyeta taita atyoite Enore tyotya xoalini hare isa aokowihenereharenae Abraão jikolaharenae ana isa maxaimanehareta. Hatyoharenae maisa Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita xini. Tyotya Abraão tyakekone akereta tyakekohenerenae anere tehitiya. Hiyaiya, Abraão atyo wityotya wexe.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Maisa xakore aliyakere atyahaheta xaka hoka Abraão heko tyakeko, heko atyaha. Hatyo hiyeta kahare hotyalihare halitinae nexe tyaona. Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraão xakore okoi 100-wanonehena hoka maisa matyakekoneta. Ohiyehena, okoi xakore wainihena hoka heko tyakekota. Exahe exanityo Sara hoka ohiyehena hoka maisaiya aliyakere kaisanita. Maisanityakohalo xakore hoka maisa Abraão matyakekoneta.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraão maisa halakijita hatyakekone, maisa matyakekotita Enore isa enomana aokowitereharenae. Ityakekone aiyatelikisene hoka hatyo hiyeta aexakeretya Enore.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Waiyekehalakita atyo enomana Enore tyoma aokowitereharenae kakoa hoka.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Hatyo hiyeta, “Enore haliti waiyexe aoka Abraão ityakekone hiyeta”.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 “Haliti waiyexe”, nehenere iraiti atyo maisa exaokaka taita xini iraeta.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Wiyaokaka tehitiya iraeta. Hiyaiya, wityakeko Wiyekohase Jesus xekasekisasehare Enore. Hatyo hiyeta Enore haliti waiyexe aoka wiso.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesus atyo kaxaxikatyaka iniyalahare wománe hiyeta waini maheta. Hatyaoseta kaxekasekisakeheta haliti waiyexe Enore aoka maheta wiso.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.