Romanos 4

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hoka xoare wehenaite wahetakomaniyerehare Abraão xaokaka? Xoarala tyoma?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Hiyaiya, enómane waiyexe hiyetaiya haliti waiyexe aokene Enore hoka nikareya hoka ehekoreya aokowiharetyoa. Xakore hoka mahaiya atyo Enore haotita xini.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Hiyaiya, Iraiti Waiyexe atyo nexa:
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Xala xamani atyo hahena hoka kabakatyakita atyo. Hatyoharenae atyo maiha ekahinaetyaketere xini, enomanere terota atyo hatyoharenae.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Hoka xala xamaniya atyo maisa hakare Xaotyakiyaho aokitere akereta hoka Enoreya atyo ityakekone hiyeta haliti waiyexe aokene. Iniyalahare nomasehare xakoreya hoka haliti waiyexeya aokene Enore.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Exeharenai tahi Davi xakai aokowita etake Enore waiyexenai aohenerenai nihalaharene tahi iraehenere xowaka. Iniyalahare enómaneha maotyaneheta hoka hatyo hiyeta haliti waiyexe aokahene.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Waiye kaiserehare atyoite tyaohena haiyaharenae. Enore atyo iniyalahare enómanenaeha maotyaneheta, exahe enómane iniyalahare hoka emaisaheta.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Waiye kaiserehare atyoite hatya haliti tyaonehena, Enore atyo iniyalahare enómane maotyaneheta hoka.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Hoka xoana exe ihalahaliti tahi Davi iraehenerala exaiko nomanere milihisakaharenae anere taita? Maiha. Maxaiko nomanere milihisahakaharenae anere tehitiya. Hatyo hiyeta Iraiti Waiyexe nehenere wiraehitiya:
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Xoana xowaka Enore awaiyetene? Xoana Abraão kaxaiko nomanere milihisakehenere nahitita, xoana enajikinita kore? Enahitita, maisa enajikinita xini.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Wahehena atyo hoka kaxaiko nomanere milihisaka. Hoka hatyo aikonomanere milihisoahenere atyo Abraão hotikisa maheta taita hatyakekone. Enore ityakekone hiyeta haliti waiyexe aohenerene, emaxaiko nomanere milihisakitatere nahitita hiyeta. Hatyo hiyeta Abraão atyo tyotya Enore tyakekohenerenai nexe, exahe haliti waiyexe aokahene, maisa xakore atyo kaxaiko nomanere milihisakereha hoka.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Exahe tyotya exaiko nomanere milihisakaharenae nexe tehitiya tyaona. Maiha exaikonomanere milihisakehenahere hiyeta xini. Xakore hoka Abraão tyakekone akereta tyaohenahere hiyeta. Hiyaiya, Abraão tyakeko Enore hamaxaikonomanere milihisakaharene nahitita.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Enore atyo halakisa aokowi waikohe Abraão ana, ijikohalaharenai xoaha ana. Nikare isa Abraão ana aokowi, xakore hoka maisa atyo Xaotyakiyaho xema tyaonitere hiyeta xini. Ityakekone hiyeta Enore haliti waiyexe aokene hoka waikohe isa enomana aokowi.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Enore xoalini hare isa aokowihenereya Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita hoka nikareya hoka halitinae tyakekoneya maisa xoare tyomita. Exahe Enore xoalini hare isa aokowitereharenaiya maisa xoare tyomita.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Hiyaiya, Xaotyakiyaho hiyeta atyo Enore xeharene kaotyakita. Xakore hoka alyako xamani atyo maisa Xaotyakiyaho aka hoka maisa tehitiya atyo nali Xaotyakiyaho matyakekotyaka aka.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Hiyaiya, tyakekoti hiyeta taita atyoite Enore tyotya xoalini hare isa aokowihenereharenae Abraão jikolaharenae ana isa maxaimanehareta. Hatyoharenae maisa Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita xini. Tyotya Abraão tyakekone akereta tyakekohenerenae anere tehitiya. Hiyaiya, Abraão atyo wityotya wexe.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Maisa xakore aliyakere atyahaheta xaka hoka Abraão heko tyakeko, heko atyaha. Hatyo hiyeta kahare hotyalihare halitinae nexe tyaona. Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraão xakore okoi 100-wanonehena hoka maisa matyakekoneta. Ohiyehena, okoi xakore wainihena hoka heko tyakekota. Exahe exanityo Sara hoka ohiyehena hoka maisaiya aliyakere kaisanita. Maisanityakohalo xakore hoka maisa Abraão matyakekoneta.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Abraão maisa halakijita hatyakekone, maisa matyakekotita Enore isa enomana aokowitereharenae. Ityakekone aiyatelikisene hoka hatyo hiyeta aexakeretya Enore.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Waiyekehalakita atyo enomana Enore tyoma aokowitereharenae kakoa hoka.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Hatyo hiyeta, “Enore haliti waiyexe aoka Abraão ityakekone hiyeta”.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 “Haliti waiyexe”, nehenere iraiti atyo maisa exaokaka taita xini iraeta.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Wiyaokaka tehitiya iraeta. Hiyaiya, wityakeko Wiyekohase Jesus xekasekisasehare Enore. Hatyo hiyeta Enore haliti waiyexe aoka wiso.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Jesus atyo kaxaxikatyaka iniyalahare wománe hiyeta waini maheta. Hatyaoseta kaxekasekisakeheta haliti waiyexe Enore aoka maheta wiso.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.