Romanos 4

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hoka xoare wehenaite wahetakomaniyerehare Abraão xaokaka? Xoarala tyoma?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Hiyaiya, enómane waiyexe hiyetaiya haliti waiyexe aokene Enore hoka nikareya hoka ehekoreya aokowiharetyoa. Xakore hoka mahaiya atyo Enore haotita xini.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Hiyaiya, Iraiti Waiyexe atyo nexa:
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Xala xamani atyo hahena hoka kabakatyakita atyo. Hatyoharenae atyo maiha ekahinaetyaketere xini, enomanere terota atyo hatyoharenae.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Hoka xala xamaniya atyo maisa hakare Xaotyakiyaho aokitere akereta hoka Enoreya atyo ityakekone hiyeta haliti waiyexe aokene. Iniyalahare nomasehare xakoreya hoka haliti waiyexeya aokene Enore.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Exeharenai tahi Davi xakai aokowita etake Enore waiyexenai aohenerenai nihalaharene tahi iraehenere xowaka. Iniyalahare enómaneha maotyaneheta hoka hatyo hiyeta haliti waiyexe aokahene.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Waiye kaiserehare atyoite tyaohena haiyaharenae. Enore atyo iniyalahare enómanenaeha maotyaneheta, exahe enómane iniyalahare hoka emaisaheta.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Waiye kaiserehare atyoite hatya haliti tyaonehena, Enore atyo iniyalahare enómane maotyaneheta hoka.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Hoka xoana exe ihalahaliti tahi Davi iraehenerala exaiko nomanere milihisakaharenae anere taita? Maiha. Maxaiko nomanere milihisahakaharenae anere tehitiya. Hatyo hiyeta Iraiti Waiyexe nehenere wiraehitiya:
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Xoana xowaka Enore awaiyetene? Xoana Abraão kaxaiko nomanere milihisakehenere nahitita, xoana enajikinita kore? Enahitita, maisa enajikinita xini.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Wahehena atyo hoka kaxaiko nomanere milihisaka. Hoka hatyo aikonomanere milihisoahenere atyo Abraão hotikisa maheta taita hatyakekone. Enore ityakekone hiyeta haliti waiyexe aohenerene, emaxaiko nomanere milihisakitatere nahitita hiyeta. Hatyo hiyeta Abraão atyo tyotya Enore tyakekohenerenai nexe, exahe haliti waiyexe aokahene, maisa xakore atyo kaxaiko nomanere milihisakereha hoka.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Exahe tyotya exaiko nomanere milihisakaharenae nexe tehitiya tyaona. Maiha exaikonomanere milihisakehenahere hiyeta xini. Xakore hoka Abraão tyakekone akereta tyaohenahere hiyeta. Hiyaiya, Abraão tyakeko Enore hamaxaikonomanere milihisakaharene nahitita.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Enore atyo halakisa aokowi waikohe Abraão ana, ijikohalaharenai xoaha ana. Nikare isa Abraão ana aokowi, xakore hoka maisa atyo Xaotyakiyaho xema tyaonitere hiyeta xini. Ityakekone hiyeta Enore haliti waiyexe aokene hoka waikohe isa enomana aokowi.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Enore xoalini hare isa aokowihenereya Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita hoka nikareya hoka halitinae tyakekoneya maisa xoare tyomita. Exahe Enore xoalini hare isa aokowitereharenaiya maisa xoare tyomita.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Hiyaiya, Xaotyakiyaho hiyeta atyo Enore xeharene kaotyakita. Xakore hoka alyako xamani atyo maisa Xaotyakiyaho aka hoka maisa tehitiya atyo nali Xaotyakiyaho matyakekotyaka aka.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Hiyaiya, tyakekoti hiyeta taita atyoite Enore tyotya xoalini hare isa aokowihenereharenae Abraão jikolaharenae ana isa maxaimanehareta. Hatyoharenae maisa Xaotyakiyaho xema tyaoniterenae anere taita xini. Tyotya Abraão tyakekone akereta tyakekohenerenae anere tehitiya. Hiyaiya, Abraão atyo wityotya wexe.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Maisa xakore aliyakere atyahaheta xaka hoka Abraão heko tyakeko, heko atyaha. Hatyo hiyeta kahare hotyalihare halitinae nexe tyaona. Exakere atyo nexa Iraiti Waiyexe:
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraão xakore okoi 100-wanonehena hoka maisa matyakekoneta. Ohiyehena, okoi xakore wainihena hoka heko tyakekota. Exahe exanityo Sara hoka ohiyehena hoka maisaiya aliyakere kaisanita. Maisanityakohalo xakore hoka maisa Abraão matyakekoneta.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Abraão maisa halakijita hatyakekone, maisa matyakekotita Enore isa enomana aokowitereharenae. Ityakekone aiyatelikisene hoka hatyo hiyeta aexakeretya Enore.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Waiyekehalakita atyo enomana Enore tyoma aokowitereharenae kakoa hoka.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Hatyo hiyeta, “Enore haliti waiyexe aoka Abraão ityakekone hiyeta”.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 “Haliti waiyexe”, nehenere iraiti atyo maisa exaokaka taita xini iraeta.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Wiyaokaka tehitiya iraeta. Hiyaiya, wityakeko Wiyekohase Jesus xekasekisasehare Enore. Hatyo hiyeta Enore haliti waiyexe aoka wiso.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jesus atyo kaxaxikatyaka iniyalahare wománe hiyeta waini maheta. Hatyaoseta kaxekasekisakeheta haliti waiyexe Enore aoka maheta wiso.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.