Atos 7

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hatyaoseta sacerdotenae xekohasehare axehena Estêvão: — Xoana aliterexe iraetaha hitahi?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Hoka nehena Estêvão: — Xasemehena, abá xoimanae, nohinaeharenae. Enore werokakoa tyaonitere tyoa kaotyaka wahetakomaniyere Abraão ana tyaonitatere Mesopotâmia nali xowakiya, Harã nali mawenaneharetatere xowaka.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Enore nexa ihiye: “Hakikisoahena ali hiwaikoherata hihinaeharenae nonitata. Hiyanehena waikohe nahotikihenere koa homana xeta”.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 — Hoka Caldeunae waikohera nalita xane, xane tyaona wenakalati Harã nali. Hatyaoseta enexe kamane najikini maniya Enore noloka Abraão kalikini ali xisaonitere nali.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Xakore hoka maisa Abraão ana ini hekoti waikohe ijita. Hoka nexa atyo Enore ihiye: “Ekakoita ite exe waikohe homanere tyaona, exahe hijikolaharenae anere hoka waikohe tyaona”, nexa ihiye. Enore iraitere Abraão kakoa xowaka maisa kaisaniye.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 — Exakere Abraão hiye irai: “Hijikolaharenae ite xane tyaonaha hakitiya. Mawaiyakahare hotyali, wakahare akere ite tyaonaha. Iniyalahare ite kaxomokakaha waha aka 400-terehokoane”.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Enore nehitiya: “Hatyo najikinita iniyalahare ite namoka hijikolaharenae iniyalahare mohenere, wakahare mohenere. Hatyaoseta ite haikoahenahitaha hoka ali tyaohenaha nokoa maniye”.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 — Hatyaoseta nehena Abraão hiye: “Maika nomaniye hisaona hoka homanere milihe haikotya hihanako tyaoniterenae kakoa”, nexa ihiye. Hatyaoseta Isaque kaisani hoka 8-ferakenehena hoka enomanere milihe aikotya. Nikare Isaque Jacó kaisani hoka enomanere milihe aikotya. Nikare tehitiya Jacó 12-hare kaisani hoka enomanere milihe aikotya.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Estêvão heko iraeta: — José hiye okoawahare enaxenanenae wahetakomaniyereharenai hoka betetyahene Egito nali wakahare tyaona maheta. Xakore hoka Enore atyo kaxaikotene
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 hoka emaisatya enonita examaikoharene, exahe enawenane howitiharexe. Faraó, kalorexe Egito naliyere, José waiyehenere xowaka Enore waiyexe waiyoliniti isa enomana hoka Faraó awaiyetene hoka kalorexe mokene hahanako.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 — Hatyaoseta Egito nali Canaã nali nakiti tyaona hoka maisa xoare kanakairihenahitere wahetakomaniyerenae.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nakahitaha hoka ekakoita semehena atyo Jacó, Egito nali nakairati hoka hetatiye axikahena haisaninae wahetakomaniyerenae Egito nali xeta nakairati iyaha maheta.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Hatyota xanehenahitiyaha hoka José awaiyekehalakaharetyoa haxenanenae ana. Hatyaoseta xekohaseti Faraó ana waiyekehalaka ihinaeharenae tahi.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Hatyaoseta José kawisa hanexe Jacó, tyotyaha ihinaeharenae Egito nali xeta. Hatyo xowakiya Jacó hotyali 75-hare ehohisakoaneha.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Jacó xane tyaona Egito nali hoka hatyo nali waini, wahetakomaniyereharenae harenai.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Wainiha najikini kolahenahitene Siquém nali xawatyakalati nitinako mohenahititaha, enatyokoeha Abraão niyane Emor jikolaharenae nonitata ako.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 — Hatyo hekota Abraão ana Enore afetalatitere terehokoane okoi hikoahena: “Egito nalite nanoloheta xiso”, nitere aose xane hikoahena hoka hisoakehena Jacó hotyali tyaonita Egito nali.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Hatyaoseta hatya tyaohitiya xekohaseti Egito nali, maisa José waiyasehare xini.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Hatyo xekohaseti waiyore wahetakomaniyerenae kakoa hoka xalijiniharehena exahitaha, exahe ityani mokosenaiha xawatyaka aokita ihiyeha wainiha maheta.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Hatyo xowakiya Moisés tyaona, waiye mokose. Hanamali kaimare inityo, enexe hatyako taita kaxaikotahene.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Hatyaoseta halakisahene kanowalise akota, maisa aliyakere xoana mokahene xaka hoka. Hoka Faraó ityani waiyene hoka anaetene haisani kaiserehare akere.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Hiyeta hoka Moisés waiyore xoalini hare kakoa Egito yerenae xaotyakira akiti kakoa. Exahe xoalini hare tyoma aokowihena hoka waiyore tyomita, iraeta xoaha.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 — Kala Moisés ekakoita 40-wanonehena hoka xane hahinaeharenae Israel hotyalinae waiya aokowita.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Xane hoka waiyehena, owene atyo ihinaehare Egito yere maisa waiye xini mokita. Hatyaoseta kaxemeretya hahinaehare hoka aisa Egito yere.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Motya atyoala Moisés xahekola hiye semahitaha exaihako maniyata Enore niyaneheta Israel yerenae aokita Egito nalita. Xakore hoka maisa atyo waiyekehalakere enomanaha.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 — Hatyota kamaetali hoka Moisés waiyehena atyo, hinamahare ihinaehare Israel yerenae makere atyo owene mokotyakakoita. Hatyaoseta xane kaoka enomanaha hoka watyalihenahene. “Xoana hoka nikareta xiso, Israel yerenae makere xiso hoka?” nexa.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Hoka masakare xalijiniharetere hahinaehare xahita herawaseharetene hoka ekoaxatya enomana: “Xoana hoka hiwatyali wiso? wiyekohase kore hiso?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Xoana haisakore natyo haokowita kafaka haijitere Egito yere akere?” nexa.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Sema Moisés hatyo haxaisane tahi hoka tekoaheta, xane tyaona Midiã koa nali. Nali hinama mokose ityani tyaona.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 — Hatyo nali 40-terehokoanehena Moisés tyaonita hoka anjo kaotyaka enomana atya mokose kiritere koni maharexakiti Sinai tyairiya nali.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Moisés wahakotya enomana xakore, maisa kera tyotere hoka: “Xoanere kaisere?” nexa, xane ehaliya kaoka enomana waiye waiya maheta.
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Natyo atyo hahetakomaniyerenae Abraão, Isaque, Jacó xoaha nEnorexa”. Nexa hoka Moisés tatakoa maira, maisa aliyakere wahakotya xaka enomana.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 — Hatyaoseta Enore nexa ihiye: “Haitoakihena hikijitini. Ali hatyahakitere koa atyo notyaonita hoka nikareta natyo.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nowaiyita nokaxaikoni hotyalinae makawatini Egito nali, ewaolitiniha. Hiyeta notyoa niyehenahitene maheta hatyo nalita. Naxikatya ite hiso kalikini Egito xeta”.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 — Hatyo Moisés Israel hotyalinae maxawaiyerehenereta: “Xoana hoka hiwatyali wiso? wiyekohase kore hiso?” Xakore hoka Enore atyo mokene xekohaseti mokene iyehenahitene maheta, anjo atya takoitere koni kaotyakehenere enomana kahinaetene hoka.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Hatyo Moisés atyo Israel yerenae iyeheta Egito nalita. Kahare xoalini harenae waiyexe maomakahare tyoma, hatyo waikohe nali, maharexakahare nali, one xotyaxere hare nali, 40-terehokoane.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 — Hatyo Moisés ta nexa Israel yerenai hiye: “Enore ite hatya iraiti xakaisasehare xinekonita moka natyo akereta. Maikaite xinekonita kaotyaka xomana”, nexa.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Hatyo Moisés tyaonita hahotyalita Israel yerenae kakoa maharexakiti, nali tyaonita wahetakomaniyerenae kakoa. Exahe anjo iraitere ekakoa tyairi Sinai nali kakoa hoka. Hatyo ana atyo kaxekaka iraiti xairatyaka Enore niraine waiyexe womana.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 — Xakore hoka wahetakomaniyerenae maisa Moisés xaotyakira xema tyaona aokowiye, kasani haikoahenahita aokowiyahita Egito nali xeta.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Hoka nexaha Arão hiye: “Hisoma womana wenorexanae hoka hatyo enorenae xaneha waheta maniya. Kala xoana xamani tyaona Moisés iyehetehenere wiso Egito nalita. Maisa waiyekehalakere womana”.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 — Hatyaoseta tyomaha haenorexaha maheta bowi mokose akerehare hoka xoalini hare aisaha hoka fetatya enomana. Hatyo najikinita tyomaha hisehaliti hatyo haenorexaha tyomehenahere kakoa ihalahareha maheta.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Hatyo hiyeta Enore kikisoa enonyahitaha, halakisahene. Halakisahene, enokoa xorese tyaoniterenae aokaha haenorexaha maheta. Hiyaiya, owene kaxairatyaka:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Xakolatya xenorexa Moloque hanalise. Exahe Renfã xoresera xisoma hoka xakolatya xenorexa maheta, hatyohare xenorexa xaokita. Hatyoharenae xisoma xisaona exemaha maheta. Hatyohare hiyeta ite naxanikisa xiso Babilônia xaihako maniya.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 — Hatirise kakoare wahetakomaniyerenae tyaonita maharexakiti nali. “Nikarexe hisoma”, nexa Enore Moisés hiye aotyakijitene, hoka hatyo hotikijitere akere tyomene.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Hatirise kakoarehena wahetakomaniyerenae ityaninai hoka Josué kakoa xane Canaã koa isoahenaha hoka kolatyahene. Kaokaha hoka tyaonaha hatyo Canaã waikoherakoa, hawaikohera aokahene. Nali tyaoniterenae Enore kikisa enonyahitaha.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Enore awaitita Davi hoka Davi hati tyoma enomana aokowi, Jacó hotyali nEnorexa ana.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Xakore hoka Salomão atyo tyoma hatyo hati Iraexatyakalati Hana Enore anere maheta.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 — Hoka Enore atyo masakare kalorexe kaiserehare hoka maisaiya aliyakere haliti nómane ako tyaonita, iraiti xakaisasehare iraehenere akereta:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Enokoa atyo nokahakali, nexa Enore. Hoka waikoa atyo nokiji namokita. Aliyakereya xisoma hati nomani? Aliyakereya xisoma nomani hoka hatyo nali notyaohena?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Xoana maisa natyo xini tyotya xoalini hare notyoma?
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Hatyaoseta nexa Estêvão miyatya haxakaini: — Kaxiyani ximahakaisere, xikinatere xaokowita. Ximatanakoakohare hoka maisa Enore niraine xasemare xaokowiye. Xahetakomaniyerenae akereta xisaonita, Isekohaliti Waiyexe kakoa xikahalakoahareta.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Hiyaiya, xahetakomaniyereharenae iraiti xakaisaseharenae xahita xalijinihareta, exahe hoka aisahitaha Enore niraine xakaisaseharenae, Waiyexe Wakahare tyoanene tahi xakaiterenae. Exahe xiso atyo kalini xamatawatya hoka xaisa hatyo Iniyalahare Maomanehare — nexa.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 — Anjo hiyeta xakore kaotyaka xomana xaotyakisati hoka maisa xisaonare exema — nexa Estêvão miyatya.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Hatyaoseta hatyo inityohalitiranae semaha Estêvão niraine hoka masakare ehareha ihiye, haxehareneha haikoliha hiye, “Karai, karai, karai”, nexaha mokaha exahita.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Hoka Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretya Estêvão hoka eno maniya wahakotya. Waiyehena atyo, owene Enore tyaoniterekoa werokita. Waiya tehitiya Jesus, owene tityoita Enore fihini maniya ehaliyita.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Hatyaoseta nehena: — Xiyaiyehena! Owene enokoa totakore tyaona hoka nowaiya Haliti Ityani. Tityoita Enore fihini maniya.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Nexa hoka talatya, jihotyaha hatanakoako. Hatyaoseta kawiyatyaha toli kinatyaxa hoka tyotyaha jiyaha Estêvão ana.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Hatyohekota nolokasekoatyahene, hikoaha menane aka ekakoa, xaneha wenakalati nonitata haware ekakoa hoka sehali kakoa mokotyahene. Iniraeharetyasenae Saulo nexarexe xoimahaliti ana isaha haimanasenaiha enomana kaxaikone maheta. |src="cn02154b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 7.58"
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mokotyahiterene nase Estêvão kawihena: — XekohasetiJesus, hiyeheta nisekohare.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Hatyo najikinita hakaoli kakoa tyoka hoka kawiyatya kinatyaxa: — Xekohaseti, awaira atyo iniyalahare hamohenahene exe iniyalahare mohenahere natyo xemere.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.