Atos 7
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARA
1 Hatyaoseta sacerdotenae xekohasehare axehena Estêvão: — Xoana aliterexe iraetaha hitahi?
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Hoka nehena Estêvão: — Xasemehena, abá xoimanae, nohinaeharenae. Enore werokakoa tyaonitere tyoa kaotyaka wahetakomaniyere Abraão ana tyaonitatere Mesopotâmia nali xowakiya, Harã nali mawenaneharetatere xowaka.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Enore nexa ihiye: “Hakikisoahena ali hiwaikoherata hihinaeharenae nonitata. Hiyanehena waikohe nahotikihenere koa homana xeta”.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 — Hoka Caldeunae waikohera nalita xane, xane tyaona wenakalati Harã nali. Hatyaoseta enexe kamane najikini maniya Enore noloka Abraão kalikini ali xisaonitere nali.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Xakore hoka maisa Abraão ana ini hekoti waikohe ijita. Hoka nexa atyo Enore ihiye: “Ekakoita ite exe waikohe homanere tyaona, exahe hijikolaharenae anere hoka waikohe tyaona”, nexa ihiye. Enore iraitere Abraão kakoa xowaka maisa kaisaniye.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 — Exakere Abraão hiye irai: “Hijikolaharenae ite xane tyaonaha hakitiya. Mawaiyakahare hotyali, wakahare akere ite tyaonaha. Iniyalahare ite kaxomokakaha waha aka 400-terehokoane”.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Enore nehitiya: “Hatyo najikinita iniyalahare ite namoka hijikolaharenae iniyalahare mohenere, wakahare mohenere. Hatyaoseta ite haikoahenahitaha hoka ali tyaohenaha nokoa maniye”.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 — Hatyaoseta nehena Abraão hiye: “Maika nomaniye hisaona hoka homanere milihe haikotya hihanako tyaoniterenae kakoa”, nexa ihiye. Hatyaoseta Isaque kaisani hoka 8-ferakenehena hoka enomanere milihe aikotya. Nikare Isaque Jacó kaisani hoka enomanere milihe aikotya. Nikare tehitiya Jacó 12-hare kaisani hoka enomanere milihe aikotya.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Estêvão heko iraeta: — José hiye okoawahare enaxenanenae wahetakomaniyereharenai hoka betetyahene Egito nali wakahare tyaona maheta. Xakore hoka Enore atyo kaxaikotene
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 hoka emaisatya enonita examaikoharene, exahe enawenane howitiharexe. Faraó, kalorexe Egito naliyere, José waiyehenere xowaka Enore waiyexe waiyoliniti isa enomana hoka Faraó awaiyetene hoka kalorexe mokene hahanako.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 — Hatyaoseta Egito nali Canaã nali nakiti tyaona hoka maisa xoare kanakairihenahitere wahetakomaniyerenae.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Nakahitaha hoka ekakoita semehena atyo Jacó, Egito nali nakairati hoka hetatiye axikahena haisaninae wahetakomaniyerenae Egito nali xeta nakairati iyaha maheta.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Hatyota xanehenahitiyaha hoka José awaiyekehalakaharetyoa haxenanenae ana. Hatyaoseta xekohaseti Faraó ana waiyekehalaka ihinaeharenae tahi.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Hatyaoseta José kawisa hanexe Jacó, tyotyaha ihinaeharenae Egito nali xeta. Hatyo xowakiya Jacó hotyali 75-hare ehohisakoaneha.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Jacó xane tyaona Egito nali hoka hatyo nali waini, wahetakomaniyereharenae harenai.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Wainiha najikini kolahenahitene Siquém nali xawatyakalati nitinako mohenahititaha, enatyokoeha Abraão niyane Emor jikolaharenae nonitata ako.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 — Hatyo hekota Abraão ana Enore afetalatitere terehokoane okoi hikoahena: “Egito nalite nanoloheta xiso”, nitere aose xane hikoahena hoka hisoakehena Jacó hotyali tyaonita Egito nali.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Hatyaoseta hatya tyaohitiya xekohaseti Egito nali, maisa José waiyasehare xini.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Hatyo xekohaseti waiyore wahetakomaniyerenae kakoa hoka xalijiniharehena exahitaha, exahe ityani mokosenaiha xawatyaka aokita ihiyeha wainiha maheta.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Hatyo xowakiya Moisés tyaona, waiye mokose. Hanamali kaimare inityo, enexe hatyako taita kaxaikotahene.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Hatyaoseta halakisahene kanowalise akota, maisa aliyakere xoana mokahene xaka hoka. Hoka Faraó ityani waiyene hoka anaetene haisani kaiserehare akere.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Hiyeta hoka Moisés waiyore xoalini hare kakoa Egito yerenae xaotyakira akiti kakoa. Exahe xoalini hare tyoma aokowihena hoka waiyore tyomita, iraeta xoaha.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 — Kala Moisés ekakoita 40-wanonehena hoka xane hahinaeharenae Israel hotyalinae waiya aokowita.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Xane hoka waiyehena, owene atyo ihinaehare Egito yere maisa waiye xini mokita. Hatyaoseta kaxemeretya hahinaehare hoka aisa Egito yere.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Motya atyoala Moisés xahekola hiye semahitaha exaihako maniyata Enore niyaneheta Israel yerenae aokita Egito nalita. Xakore hoka maisa atyo waiyekehalakere enomanaha.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 — Hatyota kamaetali hoka Moisés waiyehena atyo, hinamahare ihinaehare Israel yerenae makere atyo owene mokotyakakoita. Hatyaoseta xane kaoka enomanaha hoka watyalihenahene. “Xoana hoka nikareta xiso, Israel yerenae makere xiso hoka?” nexa.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Hoka masakare xalijiniharetere hahinaehare xahita herawaseharetene hoka ekoaxatya enomana: “Xoana hoka hiwatyali wiso? wiyekohase kore hiso?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Xoana haisakore natyo haokowita kafaka haijitere Egito yere akere?” nexa.
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Sema Moisés hatyo haxaisane tahi hoka tekoaheta, xane tyaona Midiã koa nali. Nali hinama mokose ityani tyaona.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 — Hatyo nali 40-terehokoanehena Moisés tyaonita hoka anjo kaotyaka enomana atya mokose kiritere koni maharexakiti Sinai tyairiya nali.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Moisés wahakotya enomana xakore, maisa kera tyotere hoka: “Xoanere kaisere?” nexa, xane ehaliya kaoka enomana waiye waiya maheta.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 “Natyo atyo hahetakomaniyerenae Abraão, Isaque, Jacó xoaha nEnorexa”. Nexa hoka Moisés tatakoa maira, maisa aliyakere wahakotya xaka enomana.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 — Hatyaoseta Enore nexa ihiye: “Haitoakihena hikijitini. Ali hatyahakitere koa atyo notyaonita hoka nikareta natyo.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nowaiyita nokaxaikoni hotyalinae makawatini Egito nali, ewaolitiniha. Hiyeta notyoa niyehenahitene maheta hatyo nalita. Naxikatya ite hiso kalikini Egito xeta”.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 — Hatyo Moisés Israel hotyalinae maxawaiyerehenereta: “Xoana hoka hiwatyali wiso? wiyekohase kore hiso?” Xakore hoka Enore atyo mokene xekohaseti mokene iyehenahitene maheta, anjo atya takoitere koni kaotyakehenere enomana kahinaetene hoka.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Hatyo Moisés atyo Israel yerenae iyeheta Egito nalita. Kahare xoalini harenae waiyexe maomakahare tyoma, hatyo waikohe nali, maharexakahare nali, one xotyaxere hare nali, 40-terehokoane.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 — Hatyo Moisés ta nexa Israel yerenai hiye: “Enore ite hatya iraiti xakaisasehare xinekonita moka natyo akereta. Maikaite xinekonita kaotyaka xomana”, nexa.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Hatyo Moisés tyaonita hahotyalita Israel yerenae kakoa maharexakiti, nali tyaonita wahetakomaniyerenae kakoa. Exahe anjo iraitere ekakoa tyairi Sinai nali kakoa hoka. Hatyo ana atyo kaxekaka iraiti xairatyaka Enore niraine waiyexe womana.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 — Xakore hoka wahetakomaniyerenae maisa Moisés xaotyakira xema tyaona aokowiye, kasani haikoahenahita aokowiyahita Egito nali xeta.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Hoka nexaha Arão hiye: “Hisoma womana wenorexanae hoka hatyo enorenae xaneha waheta maniya. Kala xoana xamani tyaona Moisés iyehetehenere wiso Egito nalita. Maisa waiyekehalakere womana”.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 — Hatyaoseta tyomaha haenorexaha maheta bowi mokose akerehare hoka xoalini hare aisaha hoka fetatya enomana. Hatyo najikinita tyomaha hisehaliti hatyo haenorexaha tyomehenahere kakoa ihalahareha maheta.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Hatyo hiyeta Enore kikisoa enonyahitaha, halakisahene. Halakisahene, enokoa xorese tyaoniterenae aokaha haenorexaha maheta. Hiyaiya, owene kaxairatyaka:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Xakolatya xenorexa Moloque hanalise. Exahe Renfã xoresera xisoma hoka xakolatya xenorexa maheta, hatyohare xenorexa xaokita. Hatyoharenae xisoma xisaona exemaha maheta. Hatyohare hiyeta ite naxanikisa xiso Babilônia xaihako maniya.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 — Hatirise kakoare wahetakomaniyerenae tyaonita maharexakiti nali. “Nikarexe hisoma”, nexa Enore Moisés hiye aotyakijitene, hoka hatyo hotikijitere akere tyomene.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Hatirise kakoarehena wahetakomaniyerenae ityaninai hoka Josué kakoa xane Canaã koa isoahenaha hoka kolatyahene. Kaokaha hoka tyaonaha hatyo Canaã waikoherakoa, hawaikohera aokahene. Nali tyaoniterenae Enore kikisa enonyahitaha.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Enore awaitita Davi hoka Davi hati tyoma enomana aokowi, Jacó hotyali nEnorexa ana.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Xakore hoka Salomão atyo tyoma hatyo hati Iraexatyakalati Hana Enore anere maheta.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 — Hoka Enore atyo masakare kalorexe kaiserehare hoka maisaiya aliyakere haliti nómane ako tyaonita, iraiti xakaisasehare iraehenere akereta:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Enokoa atyo nokahakali, nexa Enore. Hoka waikoa atyo nokiji namokita. Aliyakereya xisoma hati nomani? Aliyakereya xisoma nomani hoka hatyo nali notyaohena?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Xoana maisa natyo xini tyotya xoalini hare notyoma?
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Hatyaoseta nexa Estêvão miyatya haxakaini: — Kaxiyani ximahakaisere, xikinatere xaokowita. Ximatanakoakohare hoka maisa Enore niraine xasemare xaokowiye. Xahetakomaniyerenae akereta xisaonita, Isekohaliti Waiyexe kakoa xikahalakoahareta.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Hiyaiya, xahetakomaniyereharenae iraiti xakaisaseharenae xahita xalijinihareta, exahe hoka aisahitaha Enore niraine xakaisaseharenae, Waiyexe Wakahare tyoanene tahi xakaiterenae. Exahe xiso atyo kalini xamatawatya hoka xaisa hatyo Iniyalahare Maomanehare — nexa.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 — Anjo hiyeta xakore kaotyaka xomana xaotyakisati hoka maisa xisaonare exema — nexa Estêvão miyatya.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Hatyaoseta hatyo inityohalitiranae semaha Estêvão niraine hoka masakare ehareha ihiye, haxehareneha haikoliha hiye, “Karai, karai, karai”, nexaha mokaha exahita.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Hoka Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretya Estêvão hoka eno maniya wahakotya. Waiyehena atyo, owene Enore tyaoniterekoa werokita. Waiya tehitiya Jesus, owene tityoita Enore fihini maniya ehaliyita.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Hatyaoseta nehena: — Xiyaiyehena! Owene enokoa totakore tyaona hoka nowaiya Haliti Ityani. Tityoita Enore fihini maniya.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Nexa hoka talatya, jihotyaha hatanakoako. Hatyaoseta kawiyatyaha toli kinatyaxa hoka tyotyaha jiyaha Estêvão ana.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Hatyohekota nolokasekoatyahene, hikoaha menane aka ekakoa, xaneha wenakalati nonitata haware ekakoa hoka sehali kakoa mokotyahene. Iniraeharetyasenae Saulo nexarexe xoimahaliti ana isaha haimanasenaiha enomana kaxaikone maheta. |src="cn02154b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 7.58"
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mokotyahiterene nase Estêvão kawihena: — XekohasetiJesus, hiyeheta nisekohare.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hatyo najikinita hakaoli kakoa tyoka hoka kawiyatya kinatyaxa: — Xekohaseti, awaira atyo iniyalahare hamohenahene exe iniyalahare mohenahere natyo xemere.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.