Atos 27

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Hatyaoseta axikatyaha aokowiha wiso Itália xeta. Hoka Paulo, haiyaharenai berexo ako tyaoniterenai harenai isaha sorare xekohasehare Júlio nexare ana. Júlio hotyaliharenai xaokaka atyo, “Kalorexe Augusto sorarexanai”, nexahitaha. |src="HK073A.tif" size="span" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Atos 27.1"
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Hatyaoseta wakakoha kanowa ako wenakalati Adramítio nalitare.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kamaetali hoka wiyane wikaoka wenakalati Sidom nali. Júlio waiye mokita Paulo hoka halakisene, xane waiya hahinaeharenai hoka xoalini hare aokitereharenai isaha enomana maheta.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Hatyaoseta Sidom nalita wijiyehitiya hoka iyolirotikoa tyaohenere Chipre haliya wijiya, hoholati ehaikoawini wiyahita hoka.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Hatyaoseta wiyane wakatalatya Cilícia xa, Panfília xa xoaha. Hoka wiyane wikaoka wenakalati Mirra, Lícia koa nali.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Hatyo nali Júlio ahalakoatya kanowa wenakalati Alexandria nalitare. Itália xetare hoka hatyoako aisoakisa wiso.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Wiyanehitiya akaiki ferakene, wawaiyexakahare wiyaneta. Howitihare xakore hoka nikareta wiyane wikaoka wenakalati Cnido haliya. Hatyaoseta hoholati, ehaikoawiniheta wiyahita hoka wexahiyatya Creta iyolirotikoa tyaohenere nali. Hatyaoseta wijiya wenakalati Salmona maniya.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Nikare one kilihi makere, howitihare wiyaneta. Ekakoita wiyane wikaoka Xamematyoakalati Waiyexe aokahitere nali, wenakalati Laséia haliya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Waha nali wisaona. Hoka hatyo xowakiya kahenehare netonatyaka tyaonita kinatya winiti hiyeta, exahe koxaka Iniyalahare Maotyanityaka hisehare ferakene kajiyane.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 — Xasemehena, exe taite wijiyehitiya hoka kaheneharehena witonane tyaonita womana. Kolare ite meta, exahe kanowa ite hoka. Haiyanai ite waini tehitiya — nexa.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Nexa hoka Júlio, eberexotyakaharenai kolatyasehare maisa tyakekota Paulo niraene. Hoka kanowa kaxaikotyasehare, exahe kanowa xekohasehare xoaha niraene atyo tyakekota.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Hatyo xamematyoakalati nali maisa waiye xatyahakere tihere tyoteneheta xahita. Hiyeta hoka nalita wijiyehitiya aokahitaha hoka nikare konita wiyane wikaoka Fenice nali aokahitaha. Hatyo xamematyoakalati atyo Creta nali. Hatyo nali atyo kanowa xamematyoakalaose tihalo maniya, exahe one holola maniya hoka tyaonita. Hoka hatyo nali tihere tyoteneheta xahita watyaha akatya aokahitaha.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Hatyaoseta Egito maniyata inira hoholati kaokehena hoka ahekohenahere akereta kaxanetyaka aohenaha. Hoka wanoloheta kanowa xamemakisakala hoka wiyane Creta kilihi maniya.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Wiyaneta ene hoka eharehena rota hoka kinatyawiniti kaoka womana iyolirotikoa tyaohenere maniyata.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Hoka hoholasekoatya kanowa hoka hamaniyatere axanikisene hoka maisa aliyakere wiyane waokowitere notota wamohititene. Hatyaoseta wahalakisene hoka hoholati hoholatene wikakoare.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Hatyaoseta iyolirotikoa tyaohenere, Cauda nexarexe katyahe maniya wijiya. Hoka hatyo nali wijiyehena hoka howitihare wiyeheta kanowase.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Hatyaoseta kanowa xaitonakisaseharenai ainakihenahitaha kanowase. Hatyaoseta olatetyaha kanowa kalorexe olawahi kakoa kinatere tyaona maheta.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Hatyaoseta kahenehare kinatyawiniti heko tyaonita. Kamaetali hoka xawahenaha kolare kanowa akota onexaiya.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nikare kamaetali hoka kanowa kaxaikotyaseharenai kanowa xiyehare xawatyaha onexaiya.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kahareki ferakene maisa aliyakere wiyaiyare hekoti kamai, xoresenai. Hoka hekota hoholati hoholaita. Hatyaoseta wimakamanene xahita wahekoitere tyotya wonita hoka wikamane xahita taita watyahahena.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Wahehena wimanakairahare wisaonita hoka Paulo enenekeseneha tityoa hoka nehena: — Xasemehena, ikoiya niraini xasemaxematyare hoka Creta nalita wisaonare hoka maisaiya kalikini exakere wisaonare.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Hoka awa atyo ximawaiyeharehena. Maisaiya xala hare wainita. Kanowa taita ite meta.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Hiyaiya, exe xatini anjo Enore nalitare kaotyaka nomani. Enore kaxaikonehare atyo natyo, exahe enomana atyo nahakita.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Anjo kaotyaka nomani hoka nexa nohiye: “Paulo, awa atyo himaira. Hiyaiya, hiyanite hikaoka Roma yere xekohaseti nali. Maisaiya hiwainita, exahe exe xaneterenai hikakoa hoka maisaiya xala hare wainita”, nexa nohiye.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Hiyeta hoka awa atyo ximawaiyeharehena. Enore atyo notyakekota hoka iraehenere nokakoi akeretaite tyoma.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Xakore hoka hakiti iyolirotikoa tyaohenere nalite wiyane wahikoa hoka wikaxawatyaka — nexa Paulo ihiyeha.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nikare makere wiyaneta. Hinama semanane najikinita, makiya, kinatya winiti hoholasekoaita wiso Mediterrâneo xa nali. Kala wahaxatihena hoka kanowa xaitonakisaseharenai ana waiyekehalakehena wahikoahena waikohe ana.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Hatyaoseta olawahi timenere kakoare xawatyaha one xaiya hoka 36-metrone hatekonexa hatyaose akiti. Wijiyehitiya hoka aimenekohenahitiyaha hoka 27-metrone hatekonexa taitehena.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Hatyaoseta mawaiyeharehenaha kanowa sehalinai hiye mokoxatyoane kakoa. Hatyo hiyeta 4-hi olawahi timenere kakoare exoakisaha kanowa tyokoli maniya maetonanetene maheta. Hatyaoseta iraexatyaha haxerore ferakoa maheta.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Hatyaoseta kanowa xaetonakisaseharenai tekoaha aokowihenaha kanowa akota hoka exoakisaha kanowase onexa. Hoka kanowa xamemakisakala exoakisahitaha enaheta maniya aokowiha, hamaoseralaha.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Hatyaoseta Paulo nehena Júlio, exahe sorarenai xoaha hiye: — Kanowa xaitonakisaseharenaiya halakisa kanowa hoka xiwaini — nexa.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nexa hoka hatyaoseta sorarenai irikotya kanowase xola hoka halakisahene onexa.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ferakoahena hoka Paulo iraehena ihiyeha, kasani kanakairaha aokita hoka nehena: — Koxaka 14-ki ferakenehena xatyahita taita hoka hatyoki ferakenenai maisa xoare hare xikanakairare.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Hoka maika kalikini xoalini hare xikanakairehena naoka. Xikanakairehena hoka maisa xiwainita. Hiyaiya, maisaiya xala hare sekase hakase hekoti mitita — nexa.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Hatyaoseta Paulo iya nakairati hoka ehaotyahitaha iraexatya Enore hiye. — Ehekore waiye hamokita wiso, Abá — nexa. Hatyaoseta iraka nakairati hoka kanakairahena.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Hatyaoseta aihalahalinikisahene hoka kanakairehenaha.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Kanowa ako wihohisakoane 276-hare.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kanakairehenahere najikinita trigose sakone tyotya xawatyaha one xaiya, kanowa amala tyaona maheta.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ferakoa hoka kanowa xaitonakisaseharenai ana maisa waiyekehalakihitita waikohe. Xakore hoka waiyaha one talakoanexa kaiholokoa hoka hatyo nali kanowa atakoakisaha aokowiha.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Hatyaoseta irikotyaha kanowa xamemakisakala nanohi hoka halakisahene one xaiya hoka aolikaha eremo, kanowa xaimoakisakala. Hatyaoseta kanowa nimitira taose ainakihenahitaha enaheta maniyere hoka kaiholokoa notota xane maheta.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Xakore hoka kanowa kolatyoa kaiholo waiyetoli tyaonitere hiye. Enaheta maniyere kolatyoa kaiholo hiye hoka ityokoli maniyere kinatyaxere taikakoahena.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Hatyaoseta sorarenai aisaha aokowihena eberexotyakaharenai, kasani maisa hatya hekoti enekonitareha kaiholokoa nali xane hikoa hoka tekoa aokareha hoka.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Xakore hoka sorare xekohasehare, kasani Paulo maisa kaxaisaka aokita hoka watyali ahene. Hoka hatyaoseta irae waiyore maxakoiterenai hiye hoka hatyonai hotohare one xaiya halaisoaha hoka maxakoaha kaiholokoa xeta aoka.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Irae tehitiya haiyaharenai mamaxakoaneharenai hiye. Hoka atya taose xamani, kanowa hiyetare taose hiye xamani otokoaha hoka malaloaha hoka maisa wainyahitaha aoka. Hatyo aokitere akereta wiyane wityotya watákoa kaiholokoa nali, maisa xala hare wainita.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.