Atos 22

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — Nohinaeharenae, inityohaliti harenae, xasemehena niraini nakahawaonitaretyoawi maheta — nexa.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Iniraene hebreu xako semaha hoka mema kaiserehare tyaonaha.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 — Natyo atyo judeu, notyaona Tarso, Cilícia koa nali. Xakore hoka ali Jerusalém atyo nokaxanaetyaki, Gamaliel atyo noxaotyakisase. Hoka wahetakomaniyereharenae nawenanaho nokaxaotyakisakihenere maisa mahowitihare xini xakore hoka notyaona exema kaiserehare. Enore koamaniya ene notyaonita, ali kalikini xiso xisaonitere akereta.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 — Naisa naokowita, noxalijinihareta ene Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita. Ena ohiro harenae nolatya hoka berexo ako namoka.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Sacerdotenae xekohasehare, judeunae nityohalitiranae ana atyo exe niraetereharenai waiyekehalakita. Hiyaiya, xairatyaha babera wihinaeharenae judeunae Damasco nali tyaoniterenae ana hoka isahitaha nomani. Hatyo babera kakoa noxani nali naberexotya maheta Jesus xema maniya tyaoniterenae kamatiherahi kakoa hoka Jerusalém xeta nakolatyahitene, iniyalahare kaxomokakaha maheta.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 — Noxanita Damasco xeta hoka okoi nokaokihena hoka kala totahikoahena hare hoka eharehena rota enokoata werokakoa moka noxahiti.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Hatyaoseta nexoa waikoa hoka nasema iraiti: “Saulo, Saulo, xoanere hoka hiyalijinihareta noxahiti?” nexa.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Xala hiso, Xekohaseti?” nomi. Hoka nehena: “Natyo atyo Jesus Nazaré yere hikirawanetere”, nexa.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nohinaeharenae tyoiterenae noximi waiyaha exaokanala xakore atyo hoka maisa atyo semahitaha iraehenere nokakoi niraene.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 — Hatyaoseta naxehitiyene: “Xekohaseti, xoanaite notyaohena?” “Hainakoahetehena hoka hiyanehena wenakalati Damasco xeta. Nalite iraehenaha hikakoa, aliyakere xamani hisaona aokita Enore hoka”, nexa.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Hatyo xaokanatyakalati weroka nowaiyehenere mawaiyahakalatya natyo. Hatyo hiyeta nohinaeharenae otokahisaha natyo Damasco xeta.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 — Hatyo nali hatya haliti tyaonita, Ananias nexarexe. Waiyexehare, wiyaotyakisakaho maniya tyaonita, exahe tyotya judeunae Damasco nali tyaoniterenae hoka aiminijitene.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Tyoa kaoka nohaliye hoka nehena: “Nohinaehare Saulo, hiyaiyakahetehena”, nexa nohiye hoka nowaiyakahetehena rotita hoka nawahakotya enomana.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 — Hatyaoseta nehena nohiye: “Saulo, wahetakomaniyereharenae nEnorexa aoka hiso haomana, aokitere akereta hisaona maheta. Hatyo Waiyexeharexe Aohenere hiyaiya, exahe iniraine hikakoa hoka hasema aokita.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Hoka hiso atyoite hiyakaihena etahi tyotya halitinae hiye, tyotya xoalini hare hiyaiyehenereharenae, hasemehenereharenae xoaha”, nexa.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 “Xoare hatyahita? Haxehena Xekohaseti kahinaetya maheta hiso hoka hikabatixatyaka hoka iniyalahare hománe kamaotyanetyakeheta maheta”, nexa nohiye.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — Hatyaoseta nahaikoaheta Jerusalém xeta. Niraexatita ene Iraexatyakalati Hanako hoka nokaxawaiyanikisaki.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nowaiya Xekohaseti hoka nexa nohiye: “Hiyanehetehena rota ali Jerusalém nalita. Hiyaiya, aliyerenae atyoite maisa semaxematya aokowiyahitaha hiyakaini notahi akiti”, nexa.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 — Hoka nomihena: “Xekohaseti, waiyekehalakita atyo enomanaha judeunae xahohisakoatyakala hanako nihatyaka noxani hoka naberexoitere namokonasetitere hikoamaniya tyaoniterenae namokonasetiterehare akiti. |src="CN02025B.TIF" size="span" copy="1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 22.19"
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Exahe Estêvão hitahi xakaisasehare aisehenahere xowaka natyo tehitiya nali notyaonita, nakahinaetyahitene. Nokaxaikota exaisasenai nima”, nomi.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 — Xakore hoka Xekohaseti nehena: “Hiyanehena, natyo atyoite naxikahena hiso seko akiya majudeuneharenae koni”, nexa.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Hatyo kijiya Paulo niraene halitinae semaxematya hoka hatyaoseta nexa kawiyahenaha: — Xaisehenene. Waiye xaisaka. Maisaiya xoare maheta maxaisakita — nexaha.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Kawiyatyahitaha, xaxakahitaha haimanasenaeha, iyaxati harenae eno maniya xawatyahitaha.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare Paulo xaisoakisakeheta aoka sorarenae tyaonitere hanako nali. Emokonasetyaka aoka, xakai maheta xoare hiyeta xamani judeunae kirawanetene hoka kawiyalijiterene tahi.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Olatyahene mokonasetyahene maheta hoka Paulo nehena haxotokasehare sorarenae kaxaikotyasehare hiye: — Xoana ehekoretaiya xamokonasehena Roma yere? Xoana ehekoretaiya xamokonasehena hatya, etahi masemakahareta?
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Iniraene sema hatyo sorarenae kaxaikotyasehare hoka xane haxekohase ana hoka nexa ihiye: — Hiriharíra exehare hisomiterehare kakoa. Exe haliti atyo Roma yere — nexa.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare xane irae Paulo kakoa maheta hoka nexa axene: — Hiyakaihena nohiye. Xoana aliterexe Roma yere hiso?
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Hoka hatyo xekohaseti nehena: — Natyo tehitiya Roma yere. Kalore nabakatya nikare notyaona maheta — nexa.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Hatyaoseta Paulo axaha maheta haiyaharenae ehaliya tyaoniterenae kikisoaheta rotita. Hatyo sorarenae xekohasehare maira, Paulo nawenane tahi sema hoka exolatyaka aohenere hiyeta.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Hoka sorarenae xekohasehare waiyekehalaka sema aokowita, xoare hiyeta xamani Paulo xaisaka judeunae aokahitaha hoka. Hatyaoseta kamaetali kamatiherahi niyakeheta Paulo hiyeta aoka. Hatyaoseta sacerdote xekohaseharenae, inityohalitiranae harenae xahohisakakoatyoane aoka. Hatyaoseta wakatya sorarenae hoka kolatyaha Paulo hoka enahalakoaha mokahene.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.