Atos 22
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI
1 — Nohinaeharenae, inityohaliti harenae, xasemehena niraini nakahawaonitaretyoawi maheta — nexa.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Iniraene hebreu xako semaha hoka mema kaiserehare tyaonaha.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 — Natyo atyo judeu, notyaona Tarso, Cilícia koa nali. Xakore hoka ali Jerusalém atyo nokaxanaetyaki, Gamaliel atyo noxaotyakisase. Hoka wahetakomaniyereharenae nawenanaho nokaxaotyakisakihenere maisa mahowitihare xini xakore hoka notyaona exema kaiserehare. Enore koamaniya ene notyaonita, ali kalikini xiso xisaonitere akereta.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 — Naisa naokowita, noxalijinihareta ene Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita. Ena ohiro harenae nolatya hoka berexo ako namoka.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Sacerdotenae xekohasehare, judeunae nityohalitiranae ana atyo exe niraetereharenai waiyekehalakita. Hiyaiya, xairatyaha babera wihinaeharenae judeunae Damasco nali tyaoniterenae ana hoka isahitaha nomani. Hatyo babera kakoa noxani nali naberexotya maheta Jesus xema maniya tyaoniterenae kamatiherahi kakoa hoka Jerusalém xeta nakolatyahitene, iniyalahare kaxomokakaha maheta.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 — Noxanita Damasco xeta hoka okoi nokaokihena hoka kala totahikoahena hare hoka eharehena rota enokoata werokakoa moka noxahiti.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Hatyaoseta nexoa waikoa hoka nasema iraiti: “Saulo, Saulo, xoanere hoka hiyalijinihareta noxahiti?” nexa.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Xala hiso, Xekohaseti?” nomi. Hoka nehena: “Natyo atyo Jesus Nazaré yere hikirawanetere”, nexa.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Nohinaeharenae tyoiterenae noximi waiyaha exaokanala xakore atyo hoka maisa atyo semahitaha iraehenere nokakoi niraene.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 — Hatyaoseta naxehitiyene: “Xekohaseti, xoanaite notyaohena?” “Hainakoahetehena hoka hiyanehena wenakalati Damasco xeta. Nalite iraehenaha hikakoa, aliyakere xamani hisaona aokita Enore hoka”, nexa.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Hatyo xaokanatyakalati weroka nowaiyehenere mawaiyahakalatya natyo. Hatyo hiyeta nohinaeharenae otokahisaha natyo Damasco xeta.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 — Hatyo nali hatya haliti tyaonita, Ananias nexarexe. Waiyexehare, wiyaotyakisakaho maniya tyaonita, exahe tyotya judeunae Damasco nali tyaoniterenae hoka aiminijitene.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Tyoa kaoka nohaliye hoka nehena: “Nohinaehare Saulo, hiyaiyakahetehena”, nexa nohiye hoka nowaiyakahetehena rotita hoka nawahakotya enomana.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 — Hatyaoseta nehena nohiye: “Saulo, wahetakomaniyereharenae nEnorexa aoka hiso haomana, aokitere akereta hisaona maheta. Hatyo Waiyexeharexe Aohenere hiyaiya, exahe iniraine hikakoa hoka hasema aokita.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Hoka hiso atyoite hiyakaihena etahi tyotya halitinae hiye, tyotya xoalini hare hiyaiyehenereharenae, hasemehenereharenae xoaha”, nexa.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 “Xoare hatyahita? Haxehena Xekohaseti kahinaetya maheta hiso hoka hikabatixatyaka hoka iniyalahare hománe kamaotyanetyakeheta maheta”, nexa nohiye.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 — Hatyaoseta nahaikoaheta Jerusalém xeta. Niraexatita ene Iraexatyakalati Hanako hoka nokaxawaiyanikisaki.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Nowaiya Xekohaseti hoka nexa nohiye: “Hiyanehetehena rota ali Jerusalém nalita. Hiyaiya, aliyerenae atyoite maisa semaxematya aokowiyahitaha hiyakaini notahi akiti”, nexa.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 — Hoka nomihena: “Xekohaseti, waiyekehalakita atyo enomanaha judeunae xahohisakoatyakala hanako nihatyaka noxani hoka naberexoitere namokonasetitere hikoamaniya tyaoniterenae namokonasetiterehare akiti. |src="CN02025B.TIF" size="span" copy="1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 22.19"
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Exahe Estêvão hitahi xakaisasehare aisehenahere xowaka natyo tehitiya nali notyaonita, nakahinaetyahitene. Nokaxaikota exaisasenai nima”, nomi.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 — Xakore hoka Xekohaseti nehena: “Hiyanehena, natyo atyoite naxikahena hiso seko akiya majudeuneharenae koni”, nexa.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Hatyo kijiya Paulo niraene halitinae semaxematya hoka hatyaoseta nexa kawiyahenaha: — Xaisehenene. Waiye xaisaka. Maisaiya xoare maheta maxaisakita — nexaha.
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Kawiyatyahitaha, xaxakahitaha haimanasenaeha, iyaxati harenae eno maniya xawatyahitaha.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare Paulo xaisoakisakeheta aoka sorarenae tyaonitere hanako nali. Emokonasetyaka aoka, xakai maheta xoare hiyeta xamani judeunae kirawanetene hoka kawiyalijiterene tahi.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Olatyahene mokonasetyahene maheta hoka Paulo nehena haxotokasehare sorarenae kaxaikotyasehare hiye: — Xoana ehekoretaiya xamokonasehena Roma yere? Xoana ehekoretaiya xamokonasehena hatya, etahi masemakahareta?
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Iniraene sema hatyo sorarenae kaxaikotyasehare hoka xane haxekohase ana hoka nexa ihiye: — Hiriharíra exehare hisomiterehare kakoa. Exe haliti atyo Roma yere — nexa.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare xane irae Paulo kakoa maheta hoka nexa axene: — Hiyakaihena nohiye. Xoana aliterexe Roma yere hiso?
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Hoka hatyo xekohaseti nehena: — Natyo tehitiya Roma yere. Kalore nabakatya nikare notyaona maheta — nexa.
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Hatyaoseta Paulo axaha maheta haiyaharenae ehaliya tyaoniterenae kikisoaheta rotita. Hatyo sorarenae xekohasehare maira, Paulo nawenane tahi sema hoka exolatyaka aohenere hiyeta.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Hoka sorarenae xekohasehare waiyekehalaka sema aokowita, xoare hiyeta xamani Paulo xaisaka judeunae aokahitaha hoka. Hatyaoseta kamaetali kamatiherahi niyakeheta Paulo hiyeta aoka. Hatyaoseta sacerdote xekohaseharenae, inityohalitiranae harenae xahohisakakoatyoane aoka. Hatyaoseta wakatya sorarenae hoka kolatyaha Paulo hoka enahalakoaha mokahene.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.