Atos 22

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — Nohinaeharenae, inityohaliti harenae, xasemehena niraini nakahawaonitaretyoawi maheta — nexa.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Iniraene hebreu xako semaha hoka mema kaiserehare tyaonaha.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 — Natyo atyo judeu, notyaona Tarso, Cilícia koa nali. Xakore hoka ali Jerusalém atyo nokaxanaetyaki, Gamaliel atyo noxaotyakisase. Hoka wahetakomaniyereharenae nawenanaho nokaxaotyakisakihenere maisa mahowitihare xini xakore hoka notyaona exema kaiserehare. Enore koamaniya ene notyaonita, ali kalikini xiso xisaonitere akereta.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 — Naisa naokowita, noxalijinihareta ene Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita. Ena ohiro harenae nolatya hoka berexo ako namoka.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sacerdotenae xekohasehare, judeunae nityohalitiranae ana atyo exe niraetereharenai waiyekehalakita. Hiyaiya, xairatyaha babera wihinaeharenae judeunae Damasco nali tyaoniterenae ana hoka isahitaha nomani. Hatyo babera kakoa noxani nali naberexotya maheta Jesus xema maniya tyaoniterenae kamatiherahi kakoa hoka Jerusalém xeta nakolatyahitene, iniyalahare kaxomokakaha maheta.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 — Noxanita Damasco xeta hoka okoi nokaokihena hoka kala totahikoahena hare hoka eharehena rota enokoata werokakoa moka noxahiti.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Hatyaoseta nexoa waikoa hoka nasema iraiti: “Saulo, Saulo, xoanere hoka hiyalijinihareta noxahiti?” nexa.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Xala hiso, Xekohaseti?” nomi. Hoka nehena: “Natyo atyo Jesus Nazaré yere hikirawanetere”, nexa.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Nohinaeharenae tyoiterenae noximi waiyaha exaokanala xakore atyo hoka maisa atyo semahitaha iraehenere nokakoi niraene.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 — Hatyaoseta naxehitiyene: “Xekohaseti, xoanaite notyaohena?” “Hainakoahetehena hoka hiyanehena wenakalati Damasco xeta. Nalite iraehenaha hikakoa, aliyakere xamani hisaona aokita Enore hoka”, nexa.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Hatyo xaokanatyakalati weroka nowaiyehenere mawaiyahakalatya natyo. Hatyo hiyeta nohinaeharenae otokahisaha natyo Damasco xeta.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 — Hatyo nali hatya haliti tyaonita, Ananias nexarexe. Waiyexehare, wiyaotyakisakaho maniya tyaonita, exahe tyotya judeunae Damasco nali tyaoniterenae hoka aiminijitene.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Tyoa kaoka nohaliye hoka nehena: “Nohinaehare Saulo, hiyaiyakahetehena”, nexa nohiye hoka nowaiyakahetehena rotita hoka nawahakotya enomana.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 — Hatyaoseta nehena nohiye: “Saulo, wahetakomaniyereharenae nEnorexa aoka hiso haomana, aokitere akereta hisaona maheta. Hatyo Waiyexeharexe Aohenere hiyaiya, exahe iniraine hikakoa hoka hasema aokita.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Hoka hiso atyoite hiyakaihena etahi tyotya halitinae hiye, tyotya xoalini hare hiyaiyehenereharenae, hasemehenereharenae xoaha”, nexa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 “Xoare hatyahita? Haxehena Xekohaseti kahinaetya maheta hiso hoka hikabatixatyaka hoka iniyalahare hománe kamaotyanetyakeheta maheta”, nexa nohiye.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — Hatyaoseta nahaikoaheta Jerusalém xeta. Niraexatita ene Iraexatyakalati Hanako hoka nokaxawaiyanikisaki.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Nowaiya Xekohaseti hoka nexa nohiye: “Hiyanehetehena rota ali Jerusalém nalita. Hiyaiya, aliyerenae atyoite maisa semaxematya aokowiyahitaha hiyakaini notahi akiti”, nexa.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 — Hoka nomihena: “Xekohaseti, waiyekehalakita atyo enomanaha judeunae xahohisakoatyakala hanako nihatyaka noxani hoka naberexoitere namokonasetitere hikoamaniya tyaoniterenae namokonasetiterehare akiti. |src="CN02025B.TIF" size="span" copy="1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 22.19"
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Exahe Estêvão hitahi xakaisasehare aisehenahere xowaka natyo tehitiya nali notyaonita, nakahinaetyahitene. Nokaxaikota exaisasenai nima”, nomi.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 — Xakore hoka Xekohaseti nehena: “Hiyanehena, natyo atyoite naxikahena hiso seko akiya majudeuneharenae koni”, nexa.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Hatyo kijiya Paulo niraene halitinae semaxematya hoka hatyaoseta nexa kawiyahenaha: — Xaisehenene. Waiye xaisaka. Maisaiya xoare maheta maxaisakita — nexaha.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Kawiyatyahitaha, xaxakahitaha haimanasenaeha, iyaxati harenae eno maniya xawatyahitaha.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare Paulo xaisoakisakeheta aoka sorarenae tyaonitere hanako nali. Emokonasetyaka aoka, xakai maheta xoare hiyeta xamani judeunae kirawanetene hoka kawiyalijiterene tahi.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Olatyahene mokonasetyahene maheta hoka Paulo nehena haxotokasehare sorarenae kaxaikotyasehare hiye: — Xoana ehekoretaiya xamokonasehena Roma yere? Xoana ehekoretaiya xamokonasehena hatya, etahi masemakahareta?
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Iniraene sema hatyo sorarenae kaxaikotyasehare hoka xane haxekohase ana hoka nexa ihiye: — Hiriharíra exehare hisomiterehare kakoa. Exe haliti atyo Roma yere — nexa.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare xane irae Paulo kakoa maheta hoka nexa axene: — Hiyakaihena nohiye. Xoana aliterexe Roma yere hiso?
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Hoka hatyo xekohaseti nehena: — Natyo tehitiya Roma yere. Kalore nabakatya nikare notyaona maheta — nexa.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Hatyaoseta Paulo axaha maheta haiyaharenae ehaliya tyaoniterenae kikisoaheta rotita. Hatyo sorarenae xekohasehare maira, Paulo nawenane tahi sema hoka exolatyaka aohenere hiyeta.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Hoka sorarenae xekohasehare waiyekehalaka sema aokowita, xoare hiyeta xamani Paulo xaisaka judeunae aokahitaha hoka. Hatyaoseta kamaetali kamatiherahi niyakeheta Paulo hiyeta aoka. Hatyaoseta sacerdote xekohaseharenae, inityohalitiranae harenae xahohisakakoatyoane aoka. Hatyaoseta wakatya sorarenae hoka kolatyaha Paulo hoka enahalakoaha mokahene.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.