Atos 17
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI
1 Hatyaoseta Paulo, ihinaeharenae xoaha hoka jiyaha Anfípolis, Apolônia koa xoaha, xane kaokaha Tessalônica nali. Hatyo nali judeunae xahohisakoatyakala hana hoka
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 xane nali xeta hoka isoa. Nikare atyo Paulo nawenane hoka. Hanamaki sábadone Iraiti Waiyexe kaxairatyakehenere tahi iraesekoatya naliyerenae kakoa.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Paulo waiye awaiyekehalakaita enomanaha Enore Kalorexe Aohenere tahi akiti: — Nikare terota Enore Kalorexe Aohenere kaxemakawatikisaka hoka waini. Waini xakore hoka kasehetehitiya. Exe Jesus noxakaitere xihiye atyo Enore Kalorexe Aohenere — nexa.
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Paulo, Silas xoaha niraine haiyanae tyakeko hoka exema maniya tyaonaha. Kahare hisoaka Grécia nali tyaoniterenae awaiyetya Enore hoka tyaonaha tehitiya Silas, Paulo koamaniya. Ohironae kalorexeneronae tehitiya kahare tyakekoha hoka ekoamaniyaha tyaonaha.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Xakore hoka haiyanae judeunae matyakekotiterenae okoawahareha hoka ehareha ihiyeha hoka xaneha ahotyaho tawaha maheta xalijiniharexenae xahita hoka Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita xalijinihareha maheta. Xane ahohisakoatyaha xalijiniharexenae hoka kahenehare mokaha hatyo koa wenakalati. Xane kaokaha Jasão hana nali hoka Paulo, Silas xoaha xahita tawaha, nolohenahitene haliti hisoakere koni maheta.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Xakore hoka maisa kaokahitaha Paulo, Silas xoaha hoka xalijinihareha Jasão xahita hoka nolokehekoatyahene, exahe haiyanae iraiti tyakekoterenae harenae nolokehekoatyaha hoka xane hikoaha kalorexenae nali ekakoaha hoka nexa kawiyatyaha: — Etake halitinae kaokehenaha hoka kirasakahare tyaoniterenae wenakalati nihatyaka, kalikini ali kaokaha wawenakala.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Exahe Jasão hahanako mokahitene. Hatyonai maisa semaxematyareha xekohaseti Roma yere niraene. Hatya atyo kalorexe xekohaseti Jesus nexarexe aokahitaha — nexaha, kinatyaxa iraeha.
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Nikare irae hoka hisoakere haliti, exahe kalorexenae hatyo iraiti semaha hoka maisa waiyeta ihiyeha hoka tyotya haliti kahare iraehekoatyaha.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Hatyaoseta kalorexenae habakatyakaha aokaha hoka Jasão, ihinaeharenae bakatyahene hoka hatyaoseta halakisahene.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Hatyaoseta makehena hoka Paulo, Silas xoaha ihinaeharenae axikatyaha Beréia nali xeta. Beréia nali xane kaokaha hoka xaneha judeunae xahohisakoatyakala hana nali.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Nali tyaoniterenae atyo waiyexehare, maisa atyo Tessalônica tyaoniterenae akerexeha xini, sema atyo aokowiyahitaha iraiti. Ferakiti nihatyaka atyo waiye kaixaretyahita babera Enore niraene kakoare. — Xoana aliterexe xamani aokita Paulo, maisa xamani hoka — nexaha.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Nikare kahare tyakekoha Paulo niraine, tyaonaha Iraiti Waiyexe xema. Ekakoita kahare Grécia yerenai, exahe Grécia yolonae kalorexeneronae hoka tyaonaha Iraiti Waiyexe xema.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Hatyaoseta Tessalônica nali tyaoniterenae judeunae semaha Paulo xakaini Enore niraine Beréia nali hoka tyoaha hatyo nali xeta. Nali xaneha aisatanakotyaha Beréia nali tyaoniterenae hoka xalijinihare tyaonaha maheta Paulo, ihinaeharenae xoaha xahita.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Hatyaoseta iraiti tyakekoterenae axikatyaha rota Paulo one kaloxere kilihi maniya. Xakore hoka Silas, Timóteo xoaha atyo hekota Beréia nali.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Paulo hinaenae, kahawaonitaretiterenenae xaneha exema Atenas kijiya. Hatyaoseta haikoahenahitaha Beréia nali xeta hoka Paulo niraine xakaiha Silas, Timóteo xoaha hiye, ihalahareha Atenas nali ahalakoahenahitene maheta.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Paulo atyahakaheta Silas, Timóteo xoaha xahita Atenas nali hoka waiya hatyo wenakalati nali kahare enore metalahare xaemenekotyaka hoka maisa waiyeta ihiye.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Hatyo hiyeta xane judeunae xahohisakoatyakala hanako hoka iraeta hatyo tahi akiti judeunae, majudeuneharenae Enore koamaniya tyaoniterenae hiye. Exahe ferakiti nihatyaka xane iraeta wetekokoa nali tyaoniterenae kakoa.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Haiyanae xaotyakisatiyenae, epicureu, estóico xoaha aokahiterenae tehitiya iraesekoatyahitaha ekakoa. Axakakoahitaha hare. — Xoare nexa aokowita exe mawaiyorehare?
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Hatyaoseta nolokahene Areópago aokahitere nali, kalorexenae hohisakoahitere nali hoka axehenene: — Wasema waokowita hiyaotyakira waitare kalikiniye hiyakaitere akiti.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Xoalini hare hiyakaitere akiti maisa waiyekehalakere womana hoka hatyohare akiti wasema waokowita — nexaha.
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Tyotya Atenas nali tyaoniterenae, exahe hahotyaliharenae nali tyaoniterenae hoka awaiyetyahitaha waitare iraiti hoka nikarahitaha. Semaha waitare hoka xakaihakatyaha mene aokowitaha hoka.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Hatyaoseta Paulo tityoa Areópago nali hoka nehena ihiyeha: — Xasemehena, xiso Atenas tyaoniterenae: xikaenorexere, kahare xahekoita xenorexanai akiti kakoa. |src="cn02136b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 17.22"
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Hiyaiya, nojiyehena ali wenakalati koa hoka xahotyalikisa kakoitere nali nowaiyita hakiti exakere xairatyoare nowaiya:
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Hatyo Enore atyo waikohekoa tyoma, exahe tyotya xoalini hare enakoa tyaonitereharenae tyoma. Hatyo atyo enokoa waikohe waikatehare tyaonita hoka maisa atyo haliti nómane hatyako tyaonare.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Maisaiya atyo xoare maheta xoalini harenae kaomakita enomana. Hiyaiya, hatyo atyo wenati ijita tyotya ana, xiyawinisoati, tyotya xoalini hare.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Haterore haliti hiyeta kahare hotyalihare haliti tyoma waikohekoa tyaonaha maheta. Hatyo atyo aimenekotya ferakiti, halitinae nawenakala aose harenae.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Nikare Enore moka tawaha exahita maheta, xoana xamani hoka kaokahene maheta. Hiyaiya, maisa seko xini tyaonita wonita.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Hiyaiya, ihiyeta atyo wisaonita. Wimoxomoxota, wikinaseta wisaonita haiyanae xinekonitarenae iraetere akere:
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 — Hiyeta hoka maisaiya aliyakere Enore halitinae hawaiyoreha hiyeta tyomahitere enore metalahare ouro, prata, sehali akerehare waokita.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Hetati ene maisa Enore xoare nexare exehare mawaiyoliniti xaokaka. Hoka kalikini atyo kasani tyotya hakakoare haliti halakihena hawenane iniyalahare aokita.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Koxaka aimenekotya: miyanitiye xowakehenaite semehena tyotya halitinae nómane, hatya haliti waiyexe aohenere xaihako maniyata. Hoka tyomahiterene akereta mokahene. Hatyo harenae hotikisa tyotya halitinai ana hatyo haliti ekasekihetehenere xowaka — nexa.
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Paulo niraine semaha kasetyatiheta tahi hoka haiyanae koexahalisahene. Xakore hoka haiyanae atyo nexaha: — Haxowakaite wasemehitiya waokowi hatyo hiraitere akiti.
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Hatyaoseta Paulo nalita xaneheta.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Hoka haiyaharenae tyakeko hoka tyaonaha iniraine xema maniya. Dionísio, hatya ohiro Damáris nexalolo, exahe haiyanae tehitiya hoka tyakekoha. Dionísio atyo kalorexe, kalorexenae kakoa hohisakoita Areópago nali.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.