Atos 17
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARC
1 Hatyaoseta Paulo, ihinaeharenae xoaha hoka jiyaha Anfípolis, Apolônia koa xoaha, xane kaokaha Tessalônica nali. Hatyo nali judeunae xahohisakoatyakala hana hoka
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 xane nali xeta hoka isoa. Nikare atyo Paulo nawenane hoka. Hanamaki sábadone Iraiti Waiyexe kaxairatyakehenere tahi iraesekoatya naliyerenae kakoa.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Paulo waiye awaiyekehalakaita enomanaha Enore Kalorexe Aohenere tahi akiti: — Nikare terota Enore Kalorexe Aohenere kaxemakawatikisaka hoka waini. Waini xakore hoka kasehetehitiya. Exe Jesus noxakaitere xihiye atyo Enore Kalorexe Aohenere — nexa.
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Paulo, Silas xoaha niraine haiyanae tyakeko hoka exema maniya tyaonaha. Kahare hisoaka Grécia nali tyaoniterenae awaiyetya Enore hoka tyaonaha tehitiya Silas, Paulo koamaniya. Ohironae kalorexeneronae tehitiya kahare tyakekoha hoka ekoamaniyaha tyaonaha.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Xakore hoka haiyanae judeunae matyakekotiterenae okoawahareha hoka ehareha ihiyeha hoka xaneha ahotyaho tawaha maheta xalijiniharexenae xahita hoka Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita xalijinihareha maheta. Xane ahohisakoatyaha xalijiniharexenae hoka kahenehare mokaha hatyo koa wenakalati. Xane kaokaha Jasão hana nali hoka Paulo, Silas xoaha xahita tawaha, nolohenahitene haliti hisoakere koni maheta.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Xakore hoka maisa kaokahitaha Paulo, Silas xoaha hoka xalijinihareha Jasão xahita hoka nolokehekoatyahene, exahe haiyanae iraiti tyakekoterenae harenae nolokehekoatyaha hoka xane hikoaha kalorexenae nali ekakoaha hoka nexa kawiyatyaha: — Etake halitinae kaokehenaha hoka kirasakahare tyaoniterenae wenakalati nihatyaka, kalikini ali kaokaha wawenakala.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Exahe Jasão hahanako mokahitene. Hatyonai maisa semaxematyareha xekohaseti Roma yere niraene. Hatya atyo kalorexe xekohaseti Jesus nexarexe aokahitaha — nexaha, kinatyaxa iraeha.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Nikare irae hoka hisoakere haliti, exahe kalorexenae hatyo iraiti semaha hoka maisa waiyeta ihiyeha hoka tyotya haliti kahare iraehekoatyaha.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Hatyaoseta kalorexenae habakatyakaha aokaha hoka Jasão, ihinaeharenae bakatyahene hoka hatyaoseta halakisahene.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Hatyaoseta makehena hoka Paulo, Silas xoaha ihinaeharenae axikatyaha Beréia nali xeta. Beréia nali xane kaokaha hoka xaneha judeunae xahohisakoatyakala hana nali.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Nali tyaoniterenae atyo waiyexehare, maisa atyo Tessalônica tyaoniterenae akerexeha xini, sema atyo aokowiyahitaha iraiti. Ferakiti nihatyaka atyo waiye kaixaretyahita babera Enore niraene kakoare. — Xoana aliterexe xamani aokita Paulo, maisa xamani hoka — nexaha.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Nikare kahare tyakekoha Paulo niraine, tyaonaha Iraiti Waiyexe xema. Ekakoita kahare Grécia yerenai, exahe Grécia yolonae kalorexeneronae hoka tyaonaha Iraiti Waiyexe xema.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Hatyaoseta Tessalônica nali tyaoniterenae judeunae semaha Paulo xakaini Enore niraine Beréia nali hoka tyoaha hatyo nali xeta. Nali xaneha aisatanakotyaha Beréia nali tyaoniterenae hoka xalijinihare tyaonaha maheta Paulo, ihinaeharenae xoaha xahita.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Hatyaoseta iraiti tyakekoterenae axikatyaha rota Paulo one kaloxere kilihi maniya. Xakore hoka Silas, Timóteo xoaha atyo hekota Beréia nali.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Paulo hinaenae, kahawaonitaretiterenenae xaneha exema Atenas kijiya. Hatyaoseta haikoahenahitaha Beréia nali xeta hoka Paulo niraine xakaiha Silas, Timóteo xoaha hiye, ihalahareha Atenas nali ahalakoahenahitene maheta.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Paulo atyahakaheta Silas, Timóteo xoaha xahita Atenas nali hoka waiya hatyo wenakalati nali kahare enore metalahare xaemenekotyaka hoka maisa waiyeta ihiye.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Hatyo hiyeta xane judeunae xahohisakoatyakala hanako hoka iraeta hatyo tahi akiti judeunae, majudeuneharenae Enore koamaniya tyaoniterenae hiye. Exahe ferakiti nihatyaka xane iraeta wetekokoa nali tyaoniterenae kakoa.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Haiyanae xaotyakisatiyenae, epicureu, estóico xoaha aokahiterenae tehitiya iraesekoatyahitaha ekakoa. Axakakoahitaha hare. — Xoare nexa aokowita exe mawaiyorehare?
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Hatyaoseta nolokahene Areópago aokahitere nali, kalorexenae hohisakoahitere nali hoka axehenene: — Wasema waokowita hiyaotyakira waitare kalikiniye hiyakaitere akiti.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Xoalini hare hiyakaitere akiti maisa waiyekehalakere womana hoka hatyohare akiti wasema waokowita — nexaha.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Tyotya Atenas nali tyaoniterenae, exahe hahotyaliharenae nali tyaoniterenae hoka awaiyetyahitaha waitare iraiti hoka nikarahitaha. Semaha waitare hoka xakaihakatyaha mene aokowitaha hoka.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Hatyaoseta Paulo tityoa Areópago nali hoka nehena ihiyeha: — Xasemehena, xiso Atenas tyaoniterenae: xikaenorexere, kahare xahekoita xenorexanai akiti kakoa. |src="cn02136b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 17.22"
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Hiyaiya, nojiyehena ali wenakalati koa hoka xahotyalikisa kakoitere nali nowaiyita hakiti exakere xairatyoare nowaiya:
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Hatyo Enore atyo waikohekoa tyoma, exahe tyotya xoalini hare enakoa tyaonitereharenae tyoma. Hatyo atyo enokoa waikohe waikatehare tyaonita hoka maisa atyo haliti nómane hatyako tyaonare.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Maisaiya atyo xoare maheta xoalini harenae kaomakita enomana. Hiyaiya, hatyo atyo wenati ijita tyotya ana, xiyawinisoati, tyotya xoalini hare.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Haterore haliti hiyeta kahare hotyalihare haliti tyoma waikohekoa tyaonaha maheta. Hatyo atyo aimenekotya ferakiti, halitinae nawenakala aose harenae.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Nikare Enore moka tawaha exahita maheta, xoana xamani hoka kaokahene maheta. Hiyaiya, maisa seko xini tyaonita wonita.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Hiyaiya, ihiyeta atyo wisaonita. Wimoxomoxota, wikinaseta wisaonita haiyanae xinekonitarenae iraetere akere:
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 — Hiyeta hoka maisaiya aliyakere Enore halitinae hawaiyoreha hiyeta tyomahitere enore metalahare ouro, prata, sehali akerehare waokita.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Hetati ene maisa Enore xoare nexare exehare mawaiyoliniti xaokaka. Hoka kalikini atyo kasani tyotya hakakoare haliti halakihena hawenane iniyalahare aokita.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Koxaka aimenekotya: miyanitiye xowakehenaite semehena tyotya halitinae nómane, hatya haliti waiyexe aohenere xaihako maniyata. Hoka tyomahiterene akereta mokahene. Hatyo harenae hotikisa tyotya halitinai ana hatyo haliti ekasekihetehenere xowaka — nexa.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Paulo niraine semaha kasetyatiheta tahi hoka haiyanae koexahalisahene. Xakore hoka haiyanae atyo nexaha: — Haxowakaite wasemehitiya waokowi hatyo hiraitere akiti.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Hatyaoseta Paulo nalita xaneheta.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Hoka haiyaharenae tyakeko hoka tyaonaha iniraine xema maniya. Dionísio, hatya ohiro Damáris nexalolo, exahe haiyanae tehitiya hoka tyakekoha. Dionísio atyo kalorexe, kalorexenae kakoa hohisakoita Areópago nali.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.