Atos 17

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hatyaoseta Paulo, ihinaeharenae xoaha hoka jiyaha Anfípolis, Apolônia koa xoaha, xane kaokaha Tessalônica nali. Hatyo nali judeunae xahohisakoatyakala hana hoka
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 xane nali xeta hoka isoa. Nikare atyo Paulo nawenane hoka. Hanamaki sábadone Iraiti Waiyexe kaxairatyakehenere tahi iraesekoatya naliyerenae kakoa.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Paulo waiye awaiyekehalakaita enomanaha Enore Kalorexe Aohenere tahi akiti: — Nikare terota Enore Kalorexe Aohenere kaxemakawatikisaka hoka waini. Waini xakore hoka kasehetehitiya. Exe Jesus noxakaitere xihiye atyo Enore Kalorexe Aohenere — nexa.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Paulo, Silas xoaha niraine haiyanae tyakeko hoka exema maniya tyaonaha. Kahare hisoaka Grécia nali tyaoniterenae awaiyetya Enore hoka tyaonaha tehitiya Silas, Paulo koamaniya. Ohironae kalorexeneronae tehitiya kahare tyakekoha hoka ekoamaniyaha tyaonaha.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Xakore hoka haiyanae judeunae matyakekotiterenae okoawahareha hoka ehareha ihiyeha hoka xaneha ahotyaho tawaha maheta xalijiniharexenae xahita hoka Jesus koamaniya tyaoniterenae xahita xalijinihareha maheta. Xane ahohisakoatyaha xalijiniharexenae hoka kahenehare mokaha hatyo koa wenakalati. Xane kaokaha Jasão hana nali hoka Paulo, Silas xoaha xahita tawaha, nolohenahitene haliti hisoakere koni maheta.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Xakore hoka maisa kaokahitaha Paulo, Silas xoaha hoka xalijinihareha Jasão xahita hoka nolokehekoatyahene, exahe haiyanae iraiti tyakekoterenae harenae nolokehekoatyaha hoka xane hikoaha kalorexenae nali ekakoaha hoka nexa kawiyatyaha: — Etake halitinae kaokehenaha hoka kirasakahare tyaoniterenae wenakalati nihatyaka, kalikini ali kaokaha wawenakala.
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Exahe Jasão hahanako mokahitene. Hatyonai maisa semaxematyareha xekohaseti Roma yere niraene. Hatya atyo kalorexe xekohaseti Jesus nexarexe aokahitaha — nexaha, kinatyaxa iraeha.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Nikare irae hoka hisoakere haliti, exahe kalorexenae hatyo iraiti semaha hoka maisa waiyeta ihiyeha hoka tyotya haliti kahare iraehekoatyaha.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Hatyaoseta kalorexenae habakatyakaha aokaha hoka Jasão, ihinaeharenae bakatyahene hoka hatyaoseta halakisahene.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Hatyaoseta makehena hoka Paulo, Silas xoaha ihinaeharenae axikatyaha Beréia nali xeta. Beréia nali xane kaokaha hoka xaneha judeunae xahohisakoatyakala hana nali.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Nali tyaoniterenae atyo waiyexehare, maisa atyo Tessalônica tyaoniterenae akerexeha xini, sema atyo aokowiyahitaha iraiti. Ferakiti nihatyaka atyo waiye kaixaretyahita babera Enore niraene kakoare. — Xoana aliterexe xamani aokita Paulo, maisa xamani hoka — nexaha.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Nikare kahare tyakekoha Paulo niraine, tyaonaha Iraiti Waiyexe xema. Ekakoita kahare Grécia yerenai, exahe Grécia yolonae kalorexeneronae hoka tyaonaha Iraiti Waiyexe xema.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Hatyaoseta Tessalônica nali tyaoniterenae judeunae semaha Paulo xakaini Enore niraine Beréia nali hoka tyoaha hatyo nali xeta. Nali xaneha aisatanakotyaha Beréia nali tyaoniterenae hoka xalijinihare tyaonaha maheta Paulo, ihinaeharenae xoaha xahita.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Hatyaoseta iraiti tyakekoterenae axikatyaha rota Paulo one kaloxere kilihi maniya. Xakore hoka Silas, Timóteo xoaha atyo hekota Beréia nali.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Paulo hinaenae, kahawaonitaretiterenenae xaneha exema Atenas kijiya. Hatyaoseta haikoahenahitaha Beréia nali xeta hoka Paulo niraine xakaiha Silas, Timóteo xoaha hiye, ihalahareha Atenas nali ahalakoahenahitene maheta.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Paulo atyahakaheta Silas, Timóteo xoaha xahita Atenas nali hoka waiya hatyo wenakalati nali kahare enore metalahare xaemenekotyaka hoka maisa waiyeta ihiye.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Hatyo hiyeta xane judeunae xahohisakoatyakala hanako hoka iraeta hatyo tahi akiti judeunae, majudeuneharenae Enore koamaniya tyaoniterenae hiye. Exahe ferakiti nihatyaka xane iraeta wetekokoa nali tyaoniterenae kakoa.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Haiyanae xaotyakisatiyenae, epicureu, estóico xoaha aokahiterenae tehitiya iraesekoatyahitaha ekakoa. Axakakoahitaha hare. — Xoare nexa aokowita exe mawaiyorehare?
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Hatyaoseta nolokahene Areópago aokahitere nali, kalorexenae hohisakoahitere nali hoka axehenene: — Wasema waokowita hiyaotyakira waitare kalikiniye hiyakaitere akiti.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Xoalini hare hiyakaitere akiti maisa waiyekehalakere womana hoka hatyohare akiti wasema waokowita — nexaha.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Tyotya Atenas nali tyaoniterenae, exahe hahotyaliharenae nali tyaoniterenae hoka awaiyetyahitaha waitare iraiti hoka nikarahitaha. Semaha waitare hoka xakaihakatyaha mene aokowitaha hoka.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Hatyaoseta Paulo tityoa Areópago nali hoka nehena ihiyeha: — Xasemehena, xiso Atenas tyaoniterenae: xikaenorexere, kahare xahekoita xenorexanai akiti kakoa. |src="cn02136b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 17.22"
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Hiyaiya, nojiyehena ali wenakalati koa hoka xahotyalikisa kakoitere nali nowaiyita hakiti exakere xairatyoare nowaiya:
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Hatyo Enore atyo waikohekoa tyoma, exahe tyotya xoalini hare enakoa tyaonitereharenae tyoma. Hatyo atyo enokoa waikohe waikatehare tyaonita hoka maisa atyo haliti nómane hatyako tyaonare.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Maisaiya atyo xoare maheta xoalini harenae kaomakita enomana. Hiyaiya, hatyo atyo wenati ijita tyotya ana, xiyawinisoati, tyotya xoalini hare.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Haterore haliti hiyeta kahare hotyalihare haliti tyoma waikohekoa tyaonaha maheta. Hatyo atyo aimenekotya ferakiti, halitinae nawenakala aose harenae.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Nikare Enore moka tawaha exahita maheta, xoana xamani hoka kaokahene maheta. Hiyaiya, maisa seko xini tyaonita wonita.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Hiyaiya, ihiyeta atyo wisaonita. Wimoxomoxota, wikinaseta wisaonita haiyanae xinekonitarenae iraetere akere:
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 — Hiyeta hoka maisaiya aliyakere Enore halitinae hawaiyoreha hiyeta tyomahitere enore metalahare ouro, prata, sehali akerehare waokita.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Hetati ene maisa Enore xoare nexare exehare mawaiyoliniti xaokaka. Hoka kalikini atyo kasani tyotya hakakoare haliti halakihena hawenane iniyalahare aokita.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Koxaka aimenekotya: miyanitiye xowakehenaite semehena tyotya halitinae nómane, hatya haliti waiyexe aohenere xaihako maniyata. Hoka tyomahiterene akereta mokahene. Hatyo harenae hotikisa tyotya halitinai ana hatyo haliti ekasekihetehenere xowaka — nexa.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Paulo niraine semaha kasetyatiheta tahi hoka haiyanae koexahalisahene. Xakore hoka haiyanae atyo nexaha: — Haxowakaite wasemehitiya waokowi hatyo hiraitere akiti.
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Hatyaoseta Paulo nalita xaneheta.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Hoka haiyaharenae tyakeko hoka tyaonaha iniraine xema maniya. Dionísio, hatya ohiro Damáris nexalolo, exahe haiyanae tehitiya hoka tyakekoha. Dionísio atyo kalorexe, kalorexenae kakoa hohisakoita Areópago nali.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.