Apocalipse 16
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NAA
1 Hatyaoseta nasema iraiti kinatyaxa Iraexatyakalati Hanakota: — Xiyane xehaihena tinihalitirisenai akotare Enore xeharene kakoare waikohekoa — nexa.
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nexa hoka hatya anjo xane ehaika tinihalitirise akore waikoa xeta hoka honotihaliti kahenehare kawero kaotyaka kirakahare feroxa kakoa kakaferoxatyakehenerenae hiye, exahe exaimenekotyaka xema tyaohenerenae hiye.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Hatyaoseta hatya anjo xane ehaihihitiya tinihalitirise akotare one kaloxerexaiya. Hoka one timalaxa tyaona, motya kamati timalaxa tyaona hoka onexaiya tyaoniterenai tyotya waini.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Hatyaoseta hatya anjo xane ehaihihitiya tinihalitirise akotare, hatyo kakoita hanamehena. Ehaikene tyotya onese, onexanae hoka timalaxa tyaonaha.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Hatyaoseta nasemehena atyo, anjo onenai kaxaikotyasehare atyo nehena: — Ehekoreta hahekotita exe halitinai kakoa hoka exakere hamokahitene, Xekohaseti iniyalahare maomanehare. Hiso atyo toahiyere, kalikiniye xoaha.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Koxaka hikoamaniya tyaoniterenai, exahe hiraene xakaisaseharenai hoka aisaha. Timalati waiyeta enomanaha hoka hatyo hiyeta hisa timalati enomanaha terahene maheta. Nikare iniyalahare tyomaha kahare hoka ehekoreta nikare hamokahitene — nexa anjo onenai kaxaikotyasehare.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Hatyaoseta nasema iraiti keratyakalati aoseta, nita: — Alitere aokita, Xekohaseti Enore maxaixahityakahare niyaterexe. Hahekohenerenae, hisomehenerenae xoaha atyo waiyexe, ehekorexe taita.
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Hatyaoseta hatya anjo ehaihitiya tinihalitirise akotare kamae heno. Hatyo kakoita 4-hena. Hatyaoseta kamae masakare watya tyaona hoka keralijita halitinai.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Kakeralisakaha irikati kakoa hoka iniyalahare iraeha Enore, kahehaliti xekohasehare xaokaka. Maisa halakisahitaha iniyalahare háomaneha, exahe maisa aexakerityareha Enore.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Hatyaoseta hatya anjo ehaihitiya tinihalitirise akoretare kirakahare nokahakalaose heno, hatyo kakoita 5-hena. Exoa enawenakala nali hoka makaliro tyaona, kawe naliyerenai hiye hoka tyalokehekoatyaha haniniseha.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Honotihaliti tyaonitere ihiyeha, exahe kawetere ihiyeha xoaha hiyeta, kahare iniyalahare iraeha Enore enokoa tyaonitere xaokaka. Xakore hoka maisa halakisareha iniyalahare háomaneha.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Hatyaoseta hatya anjo ehaihitiya tinihalitirise akotare one Eufrates xaiya, hatyo kakoita 6-hena. Exoa exaiya hoka makala, xekohasetinai kamai nihikoane maniyata tyoiterenae waiye imahotyoaha maheta.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Hatyaoseta nowaiya hanama isekohaliti ewaxirahare, motya kali. Hali hikoa owi kakijiye kanasakota, hali hikoa kirakahare onexata hikoahenere kanasakota, hali hikoa iraiti xakaisasehare metalahare kanasakota.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Hatyonai atyo tihanare kaisereharenai, exahe xoalini hare maomakahare, mawaiyakahare hoka tyomahitaha halitinai tyakekoahene maheta. Xaneha ite waikohekoa nihatyaka tyaoniterenai xekohasenaiha ana, ahohisakoatyahene hoka Enore maxaixahityakahare niyaterexe haikoahaneheta ferakene hikoahena hoka xaisakakoati tyomaha maheta.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — Xasemehena, kaiwarexe akeretaite nomaxatyahakihareta notyoheta waikohekoa xeta. Xiriharira xawenane kakoa, iniyalahare ximaomanehare xisaona maheta. Waiye kaiserehare atyo xala xamani kehexaikohare tyaonita hoka haima waiye mokita hoka maisa maimahiro tonita maheta haliti hisoakere koni hoka haihareta maheta — nexa Xekohaseti Jesus.
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Hatyaoseta hatyo hanama tihanare ahohisakoatya xekohasetinai Armagedom aokahitere nali. Hatyaose atyo hebraico kaixarera.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Hatyaoseta hatya anjo ehaihitiya tinihalitirise akotare hoholati koni, hatyo kakoita 7-hena. Ehaikene hoka iraitihena Iraexatyakalati Hanakota, Enore nokahakala aoseta: — Wahikoa imiyanaose! nexa kinatyaxa kawiyatya.
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Nexa hoka kahihiyenae, iraitinae, talolorenae, kalore xairirikoati harenae tyaona. Tyotya haiyanae xahehare kahenehare.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Hatyaoseta kalokoare wenakalati ehekoa hoka hanamakoa tyaona. Tyotya wenakalatinae, hakiti tyaoniterenae kamawenekoaretyakeheta. Hoka Enore otya wenakalati kalokoare Babilônia hoka isa enomana haolone vinhoxa haitinihare akotare, tera enolone maheta. Exeharene nolone.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Hatyaoseta onexa tyaonitere iyolirotinai maiyareheta, exahe tyairinai hoka maisa kawaiyakehitita.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Hatyaoseta one isemaxa kakoare halitinai hiye. Iyekolinai atyo kalore, halita iyeko atyo timena, 40-kilone atyo. Halitinae kahare iniyalahare iraeha Enore tahi iyeko kakoare onehenere ihiyeha hiyeta, kahenehare kaiserehare hoka.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.