Mateus 25
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Car Jesús pé bi ma̱m bbʉ:
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Cʉtta cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ mí pɛhtzi mfe̱ni rá zö. Nu cʉ pé cʉtta jin gá mbe̱ni te di nestajʉ.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ cʉ jin gá mbe̱ni di mprevenijʉ, bi du̱x quí lámparajʉ, pe jín gá ndu̱xjʉ pé hnar aste pa di xitijʉ bbʉ xti tjeh ca mí po.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Nu cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ cʉ xquí mpreveni rá zö, bi ñu̱htzi quí lámparajʉ cja̱ pé bi du̱xjʉ pé hnar aste pa di xitijʉ bbʉ xti tjeh ca mí po.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Nu car novio bú dé pʉ jabʉ xquí ma, jim be guá hñe̱tjo. Nu cʉ cja̱hni cʉ már tøhmijʉ, göhtjo bi nwahmijʉ cja̱ bi zʉjmʉ ʉr tta̱ja̱.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Bbʉ ya xquí zʉ madé ʉr xu̱y, car cja̱hni ca már bböh pʉ jar goxtji, bi hna nzoh cʉ pé ddáa, bi mafi: “Tzöjʉ ya, ya xpa e̱j nʉr novio. Exque gui pønijʉ ya, gui ma bú ntjɛjʉ.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Diguebbʉ ya, göhtjo cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ bi bböpjʉ, bi jojqui quí lámparajʉ.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nu cʉ jí̱ xquí mbe̱ni di du̱xi pé hnar aste bi xih cʉ pé ddáa cʉ xquí mpreveni, i̱mbijʉ: “Ddajquije tzʉ ir astejʉ, porque ya xqui ne da jui̱ti yʉm lámparaje.”
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Nu cʉ xquí mpreveni bi da̱di, i̱na̱jʉ: “Ex xca ma bú töntsjɛjʉ nʉ jabʉ rá cja. Cam asteje jin da zö pa dí göhtjojʉ.”
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Ya xi má pöjmʉ pa du töjmʉ car aceite, cja̱ bi zøh car novio. Cja̱ cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ cʉ mí pɛhtzi aste bú e̱jmi car novio cja̱ bi ñʉtijʉ jar ngu̱ pa di zöjʉ car mbaxcjua. Cja̱ bi cjoti car goxtji, bbʉ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Ma ya, bú coh cʉ ba̱jtzi bbɛjña̱ cʉ xquí ma pa pé du töngui aste, cja̱ bi nzojmʉ car novio, bi dyöjpijʉ di xojquibijʉ car goxtji. Bi hñi̱na̱jʉ: “Nuquɛ, Tada, xoguije tzʉ car goxtji gu cʉtije.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Bi da̱j ya car novio, bbʉ: “Jin gui tzö gu xoquiquijʉ, como jin dí pa̱di toquiguɛjʉ.”―
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ már ødejʉ:
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ma̱, i̱na̱:
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Car mi̱ngu̱ ya bi uni domi cada hna quí muzo. Ca hnáa, bi ungui cʉtta mil car domi, cja̱ ca pé hnáa, pé bi ungui yo mil domi, cja̱ ca hnáa ya, pé bi ungui hna miltjo. Bi tantea car domi ca bi uni cada hnáa, según cʉ mfe̱ni cʉ mí pɛhtzijʉ pa di ba̱di te drí cjajpijʉ car domi. Diguebbʉ ya bi bøn car jmu̱.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Car muzo ca xquí jña̱x car cʉtta mil car domi, bi má bú dyombi ʉ́r viaje, cja̱ pé bú ta̱ cʉtta mil cár tja̱ja̱.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Pé bi ncjadipʉ car muzo ca xquí jña̱x cʉ yo mil car domi. Pé bú ta̱ pé hnar yo mil cár tja̱ja̱.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Nu car muzo ca xquí jña̱xi hna miltjo, bi ma bú xi̱hmi jar jöy, cja̱ bi dyöh pʉ cár domi cár jmu̱, pa jin di ttzoni.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Bi tjo tiempo rá ngu̱. Nubbʉ, pé bi zøh car jmu̱, bi nzojni cʉ muzo, bi dyʉhtibi ʉr huɛnda.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Bbɛto bú e̱h car muzo ca xquí jña̱x car cʉtta mil, mbá ja̱mpi cár lamo pé cʉtta mil. Bi ma̱: “Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, gú ddajqui cʉtta mil car domi. Tji na̱ pé hnar cʉtta mil xtú ta̱ja̱.”
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Cja̱ car mi̱ngu̱ ya bi xifi: “Rá zö ca xcú dyøte. Gúr jogui mɛfi. Xcú pɛjpigui rá zö digue ca tengu̱. Nuya, gu ddahqui más rá ngu̱ pa gui pɛjpi. Dí cʉti jam ngu̱ ya, gu mpöjmʉ.”
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ma ya, pé bi zøh car muzo ca xquí jña̱x cʉ yo mil car domi. Cja̱ nucá̱ bi xih cár jmu̱: “Nuquɛ, Jmu̱, gú ddajqui yo mil. Nuya, tji ya na̱ pé yo mil, ʉ́r tja̱ja̱ digue ca gú ddajqui.”
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Cja̱ pé bi xih car mi̱ngu̱, bi hñi̱mbi: “Rá zö ca xcú dyøte. Nuquɛ, gúr jogui muzo hne̱je̱. Xcú pɛjpi rá zö ca tengu̱ ca dú ddahqui. Nuya, gu ddahqui más rá ngu̱ pa gui pɛjpi. Dí cʉti ya jabʉ dí bbʉy, gu mpöjmʉ.”
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Diguebbʉ ya, gá nga̱x ya, bi zøh car muzo ca xquí jña̱xi hna miltjo, bi xih cár lamo: “Nuquɛ, Jmu̱, dí pa̱di gúr hñøjø guí ndo pa̱di gui cuajti quer domi. Guí xofo nʉ jabʉ jí̱ xquí tu̱ju̱, cja̱ guí jmu̱ntzi semilla nʉ jabʉ jí̱ xquí poni.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Eso, dú tzu̱, cja̱ dú ma öh quer domi jar jöy. Cja̱ nuyá, hne̱ dá tzoj nir mɛjtiguɛ.”
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Cja̱ bi da̱h cár jmu̱, bi xifi: “Nuquiguɛ, gúr da̱jni̱, gúr ttzomɛfi. Ya xi nguí pa̱di dí xojcö nʉ jabʉ jí̱ xtá tu̱ju̱, cja̱ dí jmuntzigö nʉ jabʉ jí̱ xtá poni.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Eso, mír ntzöhui güi ma tzoj nʉm domi pʉ jar banco, cja̱ bbʉ xcua cojcö, gua ma ja̱ cam domi cja̱ co cár tja̱ja̱.”
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Diguebbʉ ya cár jmu̱ bi xih cʉ pé dda muzo: “Jña̱mbijʉ ya ca hna miltjo ca i ja̱, cja̱ gui unijʉ nʉ i ja̱ ddɛtta mil.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Porque ca to más i ja̱, más da ttuni. Pe nu ca jin tza te i ja̱, ca tchʉtjo ca i ja̱jma̱ja̱, da tja̱mbitjo.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Nʉ nʉr muzo nʉ jin te xcá mɛfi, gui fonguijʉ drí ma pʉ tji, pʉ jabʉ rá hmɛxu̱y. Da nzom pʉ cja̱ da ndo sufri.”―
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Diguebbʉ, da jmuntzi göhtjo yʉ cja̱hni delante pʉ jabʉ xtá mi̱. Cja̱ gu juejqui cʉ cja̱hni ncja ngu̱ hnar mödi ga juejqui quí zu̱we̱, hnaani drí hmöh cʉ dɛjti, cja̱ pé hnaani cʉ chivo.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Gu i̱h cʉm dɛjti jam jogui dyɛ, cja̱ cʉ chivo gu i̱h pʉ jam ntchohta.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Car pa‑cá̱, ya xcrú cjagö ʉr rey. Xtá nzojcö cʉ cja̱hni cʉ drí hmʉh pʉ jam jogui dyɛ, xtá xijmʉ: “Bú e̱jmʉ ya, nuquɛjʉ, xí juajnquijʉ cam Tzi Ta pa dí cja̱hniquijʉ, cja̱ xí nú̱quijʉ co cár tzi jma̱jte. Nuya, gui cʉtijʉ hua jabʉ gui föxquigöjʉ cam jmandado. Gui hmʉjquɛjʉ hua nʉr lugar nʉ jabʉ xí tjojqui pa gui tzöyajʉ, desde bbʉ mí mʉj nʉr jöy.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Rí ntzöhui gui cʉtijʉ hua, porque bbʉ ndí tu̱ntju̱gö, nuquɛjʉ gú wi̱nguijʉ. Bbʉ ndí tu̱tjegö, nuquɛjʉ gú ddajquijʉ te dú tzi. Bbʉ ndí bbʉh pʉ jabʉ jin te mí bbʉh cam ngu̱, nuquɛjʉ, gú ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui dú cuati jer ngu̱jʉ.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Bbʉ ndí nestagö da̱jtu̱, nuquɛjʉ, gú ddajquijʉ‑cá̱. Guejtjo, bbʉ ndí jnini, nuquɛjʉ, gú ma cca̱jtiguijʉ. Bbʉ ndí bbʉ jar födi, gú ma cca̱jtiguijʉ pʉ hne̱je̱.” Da ma̱ ncjapʉ car rey.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Diguebbʉ ya, da da̱h cʉ cja̱hni cʉ xí tsjifi da ñʉti pʉ jabʉ i bbʉh car rey, da hñi̱na̱jʉ: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿tema pa xcrú cca̱jtiquije nguí tu̱ntju̱ cja̱ xcrú wi̱nquije? ¿Tema pa nguí tu̱tje, cja̱ dú ddahquije te güi tzi?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 ¿Ncjahmʉ xcrú cca̱jtiquije bbʉ jin te di bbʉh quer ngu̱ cja̱ xcrú mvitaquije güi cuati jam ngu̱je? Guejtjo, ¿ncjahmʉ nguí nesta da̱jtu̱, cja̱ nugöje xcrú ddahquije cá̱?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Guejtjo, ¿ncjahmʉ xcrú cca̱jtiquije, nguí jñini, o ngrá bbʉ jar födi, cja̱ dú ma föxquije?”
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Nubbʉ, xta da̱h car rey, xta xijmʉ: “Cierto, dí xihquijʉ, ca te gú dyøhtibijʉ hna cʉm hñohui, masque jin tza di ntju̱mʉy car cja̱hni‑cá̱, ncjahmʉ guejquigö gú dyøjtiguijʉ ncjapʉ hne̱je̱.”
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Diguebbʉ ya car rey pé da nzoh cʉ cja̱hni cʉ drí hmʉ jár ntchohta dyɛ, da xijmʉ: “Nuquiguɛjʉ, gui wembiguijʉ ya, rá nttzoquiguɛjʉ. Grí möjquɛjʉ pʉ jar tzibi ca jin gui jui̱ti. Xí tjojqui car lugar‑cá̱ pa dúr nttzöya ca Jin Gui Jo co göhtjo quí möxte.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Rí ntzöhui gui möjmʉ pʉ, porque bbʉ ndí tu̱ntju̱, nuquɛjʉ jin te gú ddajquijʉ pa gua tzi. Bbʉ ndí tu̱tje, guejtjo jin te gú ddajquijʉ.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Bbʉ ndí dyo pʉ jabʉ jin te mí bbʉh cam ngu̱, nuquɛjʉ, jin gú ddajquijʉ ʉr tsjɛjqui gua cuati tzʉ jer ngu̱jʉ. Guejtjo, bbʉ jin te ndí ca̱ da̱jtu̱, jin gú ddajquijʉ‑cá̱. Bbʉ ndí jni̱ni, jin gú ma cca̱jtiguijʉ, cja̱ bbʉ ndár bbʉ jar födi, nuquɛjʉ, jin gú möjmʉ pa güi föxquijʉ tzʉ.”
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Cja̱ diguebbʉ, guegue‑cʉ́ da da̱di hne̱je̱, da dyönijʉ: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿ncjahmʉ xcrú cca̱jtiquije nguí tu̱ntju̱ o nguí tu̱tje? ¿Ncjahmʉ xcrú cca̱jtiquije, nguí dyo pʉ jabʉ jin te mí bbʉh quer ngu̱, o jin te nguí ca̱ da̱jtu̱ pa güi jie? ¿Ncjahmʉ xcrú cca̱jtiquije, nguí jñini, o ngár bbʉ jar födi? ¿Ncjahmʉ xtrú ncja‑cʉ́, cja̱ nugöje, jin te dá föxquije?”
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Diguebbʉ ya, da da̱h car rey, da xih cʉ cja̱hni‑cʉ́: “Cierto, dí xihquijʉ, cada bbʉ nguí cca̱htijʉ hnáa digue yʉm hñohui mír sufri, masque jin te di ntju̱mʉy car cja̱hni‑cá̱, bbʉ jin gú föxjʉ‑cá̱, ncjahmʉ guejquigö jin gú föxquigöjʉ, hne̱je̱.”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Nugö, dí xihquijʉ, cʉ cja̱hni cʉ jí̱ xcá ne xcá möx cʉm hñohui, da cju̱h pʉ jabʉ jin gui tzö, cja da ttun cár castigojʉ, ni mpa jabʉ drí tzöya. Nu cʉ cja̱hni cʉ xí dyøtijʉ ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱, da ma pʉ jabʉ da ncja car nzajqui göhtjo ʉr tiempo.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.