Mateus 15

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diguebbʉ ya, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús cʉ dda hñøjø cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, co cʉ dda fariseo. Gueguejʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Jerusalén, cja̱ bi dyönijʉ car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 ―Yir möxte yʉ i tɛnqui jin gui tɛn quí costumbre cʉ ndom titajʉ, como jin gui xʉdyɛjʉ rá zö ga nzijʉ. ¿Dyoca̱ jin gui tɛn cʉ costumbre‑cʉ́?―
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Porque bi mandado ca Ocja̱ ncjahua: “Gui hñi̱htzibi quer ta cja̱ co quer me.” Guejtjo bi ma̱n ca Ocja̱: “Car cja̱hni ca da zan cár ta o cár me, rí ntzöhui da bböhti.”
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Nuquiguɛjʉ, jin guí tɛnijʉ yʉ jmandado‑yʉ. Guí ɛtijʉ yʉ cja̱hni da dö göhtjo cár diezmo pʉ jar templo, masque jin te da sobra pa da möx quí tajʉ o quí mejʉ. Guí xijmʉ, da jojtjo bbʉ da xijmʉ cár ta co cár me: “Nuquɛ ta, nuquɛ me, ya jin te dí ja̱ pa gu föxquihui. Nu ca ndí ja̱ pa gua föxquihui, ya xtú un ca Ocja̱.”
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Eso, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin guí nesta da möx quí tajʉ cja̱ co quí mejʉ. Ncjahmʉ guí ja̱jquijʉ car palabra ca xí mandado ca Ocja̱, pe guí ndo tɛnijʉ ca xí ma̱n quir mi̱nga̱‑cja̱hnitjojʉ.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 ¡Guí jiöjtejʉ! Car profeta Isaías, bbʉ mí dyøti cár libro, ya má yabbʉ, bi jñu̱x yʉ dda palabra yʉ i ma̱ ja guí ncjajʉ. Mí ma̱ ncjahua, i̱na̱:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Yʉ cja̱hni‑yʉ, xøtzetjo ga hñizquigö‑yʉ́,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Jin te ntju̱mʉy ga xöjtiguijʉ,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Diguebbʉ ya car Jesús bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzi pʉ, bi xijmʉ du cuati pʉ jabʉ már bbʉ guegue, bi hñi̱na̱:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Digue yʉ cosa yʉ dí tzijʉ, jin te i bbʉh ca i ccaxquijʉ ca Ocja̱ pa jin gu tzijʉ, como guegue jin gui nu̱guijʉ rá nttzo por rá ngue cʉ dí tzijʉ. Bbʉ da ma̱ngui palabra rá nttzo hnar cja̱hni, nucá̱ cierto, jin gui tzøh ca Ocja̱‑cá̱.―
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi guati cja̱ bi dyönijʉ:
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Cja̱ bi da̱ guegue, i̱na̱:
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Dyo guí cjadi mʉyjʉ‑cʉ́. Godö‑cʉ́, cja̱ pé i cjʉti pé dda godö. Nu bbʉ ʉr godö ca to i cjʉti, cja̱ pé ʉr godö ca to i tɛni, nubbʉ́, da tzohui göhtjo yojmi jar hñu̱tje.―
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús:
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Cja̱ bi ma̱n car Jesús:
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 ¿Cja jin guí ntiendejʉ, göhtjo ca dí cöti ʉm nejʉ rí má jam nttza̱mfojʉ, cja̱ diguebbʉ ya, rí madi tji?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Pe nu ca i pøxi ir nejʉ, guehca̱ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ. Cja̱ bbʉ rá nttzo ca guí ma̱, nubbʉ́, cierto ca Ocja̱ i cca̱jtiqui guí tu̱ ca rá nttzo.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Porque rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ cʉ nttzomfe̱ni. Car mfe̱ni ca grí pöhti quer hñohui, car mfe̱ni ca grí jiöhtibi cár bbɛjña̱ pé hnar hñøjø o cár da̱me̱ pé hnar bbɛjña̱, car mfe̱ni ca grí jiöti hnar bbɛjña̱ o hnar hñøjø ca jin guí ntja̱jtihui, car mfe̱ni ca grí mpe̱, car mfe̱ni ca grí ña̱jqui bbɛtjri, car mfe̱ni ca grí jiøx quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui tema cosa rá nttzo, göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ́ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Guejyʉ i ttzombiquijʉ yir tzi mʉyjʉ cja̱ guejyʉ jin gui tzøh ca Ocja̱‑yʉ́. Pe bbʉ jin gui xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ ga xʉdyɛ cʉ fariseo, jin gui nttzo‑cá̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Diguebbʉ ya, bi bøm pʉ car Jesús, gá ma jar jöy pʉ jabʉ mí bbʉh car jñini Tiro co hne̱h car jñini Sidón.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ car jöy‑cá̱, jí̱ múr judio, mí pertene car raza ca mí tsjifi cananea, guegue bú e̱je̱ bi ntjɛhui car Jesús. Bi nzofo, bi mahti nzajqui, bi hñi̱na̱:
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Diguebbʉ bi guatijʉ quí möxte bi nzojmʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús, bi xih car bbɛjña̱:
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nu car bbɛjña̱ nde̱jma̱ bi guati car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi ndo dyöjpi favor, bi hñi̱na̱:
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi:
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Bi ma̱n car bbɛjña̱, bbʉ, i̱na̱:
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Bbʉ mí bøm pʉ jár lugar‑cá̱, car Jesús bi dɛn car hñu̱ rí ma jár nttza̱ni car mar Galilea. Cja̱ bi bøxi hnar ttøø, bú mi̱h pʉ.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Cja̱ bi guatijʉ car Jesús rá ndo ngu̱ cja̱hni, mbá tzijmpi rá ngu̱ clase cʉ döhtji, cʉ dohua, hne̱h cʉ godö, cʉ ngone co cʉ dodyɛ, cja̱ pé ddáa rá ngu̱ cʉ mí jñinijʉ. Bú tzijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ guegue bi jojqui göhtjo.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Mí ndo dyo í mʉy cʉ cja̱hni bbʉ mí cca̱htijʉ ja gá zö cʉ döhtji. Bi ña̱ cʉ ngone, bi joh cʉ dodyɛ, bi hño cʉ dohua, bi cca̱hti cʉ godö. Cʉ cja̱hni cʉ mí cca̱hti cʉ döhtji ngá zö, bi ndo xöjtibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, bi ma̱jmʉ:
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Cja̱ bi da̱h quí möxte, bi ma̱jmʉ:
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Nu car Jesús bi dyönijʉ:
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Nubbʉ́, car Jesús bi bbɛjpi cʉ cja̱hni di mi̱pjʉ jöy.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Cja̱ guegue ya bi gʉ cʉ yojto tju̱jme̱ cja̱ co cʉ tzi möy, cja̱ bi dyöjpi mpöcje car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui cʉ tju̱jme̱ co cʉ möy cja̱ bi un quí möxte. Cja̱ quí möxte ya, pé bi un cʉ cja̱hni.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, bi ñi̱ña̱jʉ. Cja̱ bi jmu̱ntzijʉ cʉ pedazo cʉ xquí sobra. Bi zö yojto bbøtze, bi ñu̱tzi rá zö.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ bi zi, mí zøti go mil cʉ hñøjø, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ tzi ba̱jtzi.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ ya, cja̱ guegue bi ma guí tøh car barco, bi ddax jar deje, gá nzøti pʉ jar jöy ca mí nzøtihui car jñi̱ni Magdala.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.